⛧ @322am - Tumblr Blog

kapou-me-xanw-blog

Και ταξικα το πράγμα δεν τσουλαει.

nlighxt

“Μου αρέσει τόσο πολύ να σου μιλάω.”

— Τοσο πολύ που δεν με νοιάζει τίποτα άλλο

agreatchapterends

Δεν σε ειχα προσεξει ποτε μεχρι που ακουσα τη φωνη σου εκεινη μερα. Σε κοιταξα σαν να μου θυμιζες καποιον που ήξερα. Σαν να ηθελα να ήσουν καποιος που ήξερα. Για κάποιον ανεξήγητο λόγο ήθελα να σε μάθω. Δεν σου μίλησα μεχρι το βραδυ που φυγανε ολοι και μείναμε μόνο εμείς. Σε ρωτουσα να μου πεις για τη ζωη σου. Κι εσυ εδινες απαντησεις συντομες, αλλα οχι βιαστικες, κουβεντες μικρες, γιατι εσυ ετσι εκφραζεσαι και εμαθα κι εγω να αρκουμαι σε αυτο. Δέθηκα μαζί σου απότομα. Και με το πέρασμα των ημερών σε ερωτεύτηκα. Καθε μερα περισσότερο. Μα πιο πολύ εκείνο το βράδυ. Εγω ξεκομμενη απο τους δικους μου με ματια γεμάτα δάκρυα, μεσανυχτα, να περιφερομαι. Και εσυ καθοσουν με τους αλλους, στο σημειο που παντα μαρεσε να καθομαι εγω. Εκει καθισα, δίπλα σου. Δεν σταμάτησες να με κοιτάς σαν να ηξερες τι μου ειχε συμβει και προσπαθούσες να με ηρεμήσεις με τον τρόπο σου. Τα παιδιά φεύγανε και μολις εστριψαν στη γωνια, ήρθες διπλα μου. Σαν να ήξερες οτι σε χρειαζομουν ή μαλλον οτι σε ηθελα μαζι μου. Και δεν εφυγες. Μιλαγαμε για ωρες. Θυμαμαι τις ματιες. Θυμαμαι το καθε τι που ειπαμε, την καθε μαλακια που πεταγες για να γελασω. Θυμαμαι τα παντα. Το βλεμμα σου. Το βλεμμα σου ειναι ισως το μονο πραγμα που θα θελα να κρατησω απο εκείνο το καλοκαίρι. Ο τροπος που με κοιτουσες. Όταν σε ξαναειδα με τους αλλους δεν μιλιόσασταν. Ουτε σε εμενα μίλησες. Οπως το βλεμμα σου επεσε πανω στο δικο μου ο χρονος παγωσε για λιγο και εκείνη τη στιγμή δεν υπηρχε τιποτα περισσοτερο για να ζητήσω περα απο αυτό. Μετα σε ειδα ξανα. Κι εσυ καθισες λιγο πιο διπλα και με κοιτουσες. Με κοιτουσες που γελαγα με τις ιστοριες των αλλων. Και οταν οι ιστοριες ηταν για σενα κανεις δεν γυρνουσε να σε κοιταξει, μονο εγω. Μαρεσει να ακουω για σενα, ιστοριες για σενα, φημες για σενα, βρώμες για σενα. Δεν με νοιαζει τι θα ειναι. Με κοιτουσες που εφτιαχνα τα μαλλια μου. Να με περιεργαζεσαι, μα να μη μπορεις να μου μιλησεις. Να μη μας αφηνουν να μιλησουμε. Να καθομαι διπλα σου και να μιλαω με ολο τον κοσμο, ενω ο μονος που θελω να μιλησω να εισαι εσυ.