Mar 7, 2012
6:00AM เสียงแหลมถี่น่ารำคาญของนาิฬิกาปลุกแผดดังขึ้นตรงตามเวลาที่ตั้งเอาไว้ ในเวลาเดียวกันกับที่ฉันกำลังลืมตา
คลิก ความเงียบกลับมาอีกครั้ง
"ซื้อใหม่ซะทีเถอะ หาแบบที่มันเสียงนุ่มกว่านี้ไม่ได้หรือยังไง?" ฉันยันตัวขึ้นนั่งก่อนบิดขี้เกียจ มีเสียงขยับกึกกักมาจากกรงนกที่วางไว้ข้างหน้า่ต่าง สตีวี่ก็ตื่นแล้วเหมือนกัน ฉันซุกหน้าลงกับผ้าห่มผืนบาง พลางครุ่นคิดถึงเจ้าของเสียงบ่นที่คุ้นเคย เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ เศษขยะชิ้นเล็กชิ้นน้อยกระจัดกระจายรอบด้านตอกย้ำความจริงนั้นให้ชัดเจนกว่าเดิม ฉันส่ายหน้าไปมากับตัวเองช้าๆ นี่น่ะ.. ยังไม่สกปรกซักหน่อย
ผ้าห่มผืนเดิมถูกสลัดออกไว้บนเตียงอย่างลวกๆ ฉันก้าวข้ามของที่พื้นไปที่ริมหน้าต่าง ถืออาหารนกไว้ในมืออย่างเคย ตาเหลือบมองนาฬิกาเรือนเดิม
โอ้ะ
6:10AM