Avdîlla. @abdullahky - Tumblr Blog

"Sosyalizm" Nedir ?

Sosyalizm nedir? İyilik güzelliktir… Nikbinlik olmasıdır baş felsefenin. Hani şimdi bizim soframıza haftada bir et gelmemesidir, çocuklarımızın eve sapsarı iskelet gelmemesidir. Maviliklere sürülen motorların da benzinin bitmemesidir. Sosyalizm nedir? Bebelerin Kürtçe gülmesidir. Türkçe emeklemesi, Arapça anne deyip Çince mama yemesidir. Ortada övünülecek bir şey olmaması, herkesin zaten herkese güvenip öyle çalışmasıdır. Dağlara yazılmasıdır “ne mutlu türkü söyleyene” diyene… Varlığımızın börtü böceğin varlığına armağan olmasıdır. O da sadece ecel geldiğinde… Sosyalizm nedir? Depremlerin takdir-i ilahi değil “ilahi sen, pek ömürsün” olmasıdır. Kimsenin ölmemesi, sallanan evlerdeki çocukların bunu bir lunapark oyunu zannedip gülmesidir. Kardeş kokusunun bir gün değil her gün gelmesidir burnuna. Sızlamamasıdır yüreklerin enkaz altındaki son bakışlarla… Sosyalizm nedir? Sevgiliye karanfil almasını bilenlerin, aç kalıp da karanfil parasını yememesidir. Zaten her yanının karanfil kokmasıdır vatanın. Ülkesini terk etmemesidir bunu söyleyen çirkin kralların, topuklayarak kaçtığının görülmesidir güzel kralların. İntiharlar kuşanmamasıdır gerçek delikanlıların, “hastir” çekilince uzaya karışmasıdır onlara çatal fırlatanların… Sosyalizm nedir? Suçun yok olmasıdır, cezanın da… Çalacak bir şey olmamasıdır. Suların şişeden değil musluğa ağız dayayarak içilmesidir. Boşalan hapishaneleri annelerin kiler zannetmesidir. Eskiden taş atan çocukların artık suda taş sektirmesidir. Ama sosyalizm nedir? Samanın zamanı gelir diye saklanmasına gerek kalmamasıdır. Samanlıkların hep seyran olmasıdır. Her koyunun beğendiği koyuna asılmasıdır. Kısa çöpün uzun çöple dans etmesidir. Alacak bir hakkının da kalmamasıdır. Peki sosyalizm nedir? Hiçbir mahalle maçında, hiç kimsenin, topunu alıp gidememesidir. Maçta herkesin mutlaka bir kez kaleye geçmesidir. Atari salonundaki çocuğun jetonsuz kalıp da, “abi sana bu turu atlatayım mı” dememesidir. Orası tamam da sosyalizm nedir? Sıra dayağı yerine sıra geceleri olmasıdır sınıfta… Kulakların çekilmemesidir sırayla. Kulak çekenin de eşek kulaklı Midas’a dönüşmesidir anında. Aşık olunmasıdır ön sıradaki kıza ve o her güldüğünde, “iyi ki geldin devrim” yazısının kazınmasıdır sıraya. İyi, güzel de… Sosyalizm nedir? Tüm ağaçların yemiş vermesi ama tek bir dalın bile eğilmemesidir.

#sosyalizm

Umutsuzlar...

Fırat - Sen gideli çok oldu Çiğdem, sen gideli 467 gün oldu. Her kurşun deliği bir gün içindir.

Çiğdem - Niye kurşun ?

Fırat - Söküp atmak için, kurtulmak için belki. Lakin gördüm ki, seni öldürme çabası boşmuş, sen ölmezmişsin. 467 gün, seni her gün kurşunladım. En son kurşunu dün sabah alnında denedim. Öldüremedim. Ve anladım ki sensiz olmazmış.

Çiğdem - Ya ben . . . 467 gün ölerek yaşamadım mı ? 467 gün gazete sayfalarını korkarak açtım. Kurşunlanmış, al kanlara boyanmış resmini görmemek için, Tanrı’ya dua ettim. Beni aramakla hata ettin

Fırat. Düzenimi bozdun. Yokluğuna alışmaya çalışıyordum.

Fırat - Alışabildin mi ?

Çiğdem - Alışamadım.

Fırat - Yanında biri vardı, kimdi ?

Çiğdem - Senden kurtulmak için, evlenmeye karar vermiştim.

Fırat - Evlenmek öyle mi ? Yokluğunla 467 gün geçti. Daha bir kadının elini tutmadım. Bir kadının yüzüne bakmadım. Aklımdan bile geçirmedim. Anladım ki, benim için her şeydin.

Çiğdem - Senin için her şey olmaktansa, silahın olmayı seçerdim. Beni silahın kadar sevseydin yuvamız, çocuklarımız olurdu. Yanlış yoldasın Fırat, bu silah sana ölüm getirecek.

Fırat - Sen, ben, silahım olamaz mıyız, üçümüz bir arada yaşayamaz mıyız ?

Çiğdem - İmkansız.

Fırat - Seni çok seviyorum Çiğdem , silahımı da çok seviyorum. İkinizden birini seçmem için beni mecbur etme. . .

Çiğdem - Üçümüz bir arada olamayız Fırat. . . Ayrılığımızın sebebi bu değil miydi ? Sen silahını seçip ayrılığımıza neden olmadın mı ?

Fırat - Anlatamıyorum. Ben silahıma mecburum. Bizim kellemiz, her an namlunun ucundadır, bizim kellemize İstanbul’da binlerce cellat taliptir, bizim kellemize senin bilemeyeceğin değerler biçilmiştir.

Çiğdem - Her şeyi bırakırsan, niye biçilsin Fırat ?

Fırat - Bunu anlasan, anlayabilsen Çiğdem, sen, ben ve silahım, ha ? Sen, ben ve silahım. .

Çiğdem - İmkansız…

Fırat - Kabul et. .

Çiğdem - İmkansız…

Fırat - Kabul et. .

Çiğdem - İmkansız…

#yılmaz güney #umutsuzlar #çirkin kral #filiz akın

Bir Devrimci'nin Aşkı...

Aşktan ölmeye benzer, devrimci olmak. Devrimci olanlar için ölüm, içtiği su kadar yakındır. Namlunun ucundadır devrimcinin yüreği her daim. Lakin devrimciler ölüme, sevgiliye baktığı tebessümle bakar. Yani ölümün soğuk yüzü devrimciler için geçerli değildir.

Devlete karşı isyandır, bir devrimcinin aşkı. Otorite tanımaz bir devrimci. İnsanları baskı altında tutan, insanları sömüren, insanları yozlaştıran, insanları zorla sindirmeye çalışan bütün otoritelere baş kaldırır bir devrimci. Sonu ölüm olsa dahi.

Teslim ol çağrılarına ateşle karşılık veren bir gerillanın bitmez, tükenmez olan azmidir; bir devrimcinin aşkı. Bir devrimci asla pes etmez. Kendisini yıldırmak için oluşturulmuş olan bütün konsensüslere karşı sonuna kadar mücadele eder. Mücadele, ruhunda vardır devrimcinin.

Beyni ve ruhu tutsak olanlar için bir kurtuluş yolu bulmaktır, devrimcinin aşkı. Binlerce yıldır her türlü zorba yöntemle uyutulan halkı uyandırmakla uğraşır bir devrimci. İnsan ezilmişliğinin artık genetik bir hal aldığı dönemimizde bütün ezberleri bozmaya çalışır, bir devrimci. Halkın öncü gücüdür.

Umut ve sevda ile doludur, bir devrimcinin aşkı. Asla yılgınlığa kapılmaz bir devrimci. Tarihin her döneminde halka zor anlarda hep umut aşılamıştır devrimciler. Bilinmelidir ki, bir insanın evi, arabası, malı, mülkü olmayabilir. Bunların hepsi zamanla kazanılacak olan şeylerdir. Ama insanların umudu yoksa işte o zaman bir hiçtir. Hiçbir şey yapamaz. Ondan dolayı bir devrimci her zaman umut doludur.

Anlam ve mana ile yüklüdür, bir devrimcinin aşkı. Mana alemini anlamlı kılar bir devrimci. Üslubu, yaşam tarzı, oturması, kalkması, konuşma stili doğduğu günden öldüğü güne kadar farklıdır bir devrimcinin.

Sırtlanların cirit attığı yerde yeni doğmuş ceylan yavrusu kadar saf ve temizdir, bir devrimcinin aşkı. Hiç kimseyi karalamaz bir devrimci. Çamurluk, çirkeflik, iki yüzlülük yapmaz bir devrimci. Masumiyeti yüreğinin temizliğinden gelir.

Tepeden tırnağa özgür olmaktır, bir devrimcinin aşkı. Özgür olmak için, onurlu bir yaşama sahip olmak için, insanların kardeşçe, eşit bir şekilde yaşaması için mücadele eder bir devrimci. Şartsız ve koşulsuzdur bir devrimcinin özgürlük tutkusu.

Yaşanmamış bir sevdadır, devrimcinin aşkı. Sınıfsız, sınırsız, ezen ve ezilenlerin olmadığı bir dünya düşler devrimci. Dünyamız şu ana kadar böyle bir düzeni yaşamadı, yaşayamadı. Belki ütopik gelebilir, ama hep devrimcilerin düşlerini süsler bu düzen. Ondan dolayıdır ki yaşanmamış bir sevdadır, devrimcinin aşkı.

Utanır bir devrimci. Sevdiğine, sevdiğini söyleyemez. Hep sevdiğine bir gül vermek ister. Ama veremez, utanır. Ondan dolayıdır ki, bir devrimcinin yüreğinde sevdiğine verilmek üzere, dalından koparılmamış bir kırmızı gül vardır.

Kahvehanelerde, sokaklarda, okullarda, halk arasında yasaklanmıştır, bir devrimcinin aşkı. Çünkü bir devrimcinin varlığı sistem için çok büyük tehlikedir. Ondan dolayı her yer devrimden ve devrimciden soyutlanmıştır. İnsanlar açlıkla terbiye edilerek her şeyden uzaklaştırılmıştır. Devrimcilerin yerini bir çok şaklabanla doldurmuştur sistem.

Bu gün devrim ve devrimciler farklı yorumlanıyor. Barda içki masasında içki içmek devrim olmuş. Söylenen şarkılarda, iki parmağını kaldıranlar da devrimciyiz diye geçiniyor. Bu olsa olsa sistem devrimciliğidir. Gerçek devrimci asla bunları kabul etmez ve etmemelidir.

Ne kadar olumsuzluk yaşanırsa yaşasın; yüreğinin derinliklerinde yanan isyan ateşi, karşı konulamaz iradesi, mücadele azmi ve içindeki sevgiliye olan aşk tutkusu devrimciyi elbet bir gün büyük devrime ürecektir...

-AbdullahKAYA

"Aşk dediğin yürek ister..." -Birikim

Dünyanın bütün şairlerini emrine sunup, en güzel aşk şiirini yazmak isterdim. Çalmaya gerek yok Ahmet Arif'in kalemini Senin karşındaki güçsüzlüğüm erkekçe. Aşkı için katledilen Diyarbakırlı bir genç el verdi bana Ya seninleyim ya yokum. Hani o genç namlu alnındayken haykırmıştı ya aşkını paslı yüreklere. Ne bir korku, ne bir aman dileme. Sadece sevdiğini bir daha göremeyeceğine yanmıştı gözleri; "Yum gözlerini sevdiğim" dedi "ağlarken görme erkeğini". Aşk dediğin yürek ister Sadece acı eşiği yüksek olanlar aşık olmalı. Alıp aşk ateşini, ruhuna soktuğunda duydun sesini bir dilsizin vücudu lime lime edilirken lâl olan Kaypakkaya'nın... Acıya karşı ne kadar direnebileceğini öğrendin bir faninin. Yaz dedin şaire; Yaz biçarelerin tercümanı, bimürvetlerin katibi, Şu uçsuz bucaksız aşk tarlasının yalnız marabası, Şu sonsuz aşk gurbetinin garip yolcusu, Yaz; eğilmeden, kaçmadan O bütün aşkı için katledilen kara sevdalı gençlerin kanıyla yaz; Aşktan daha büyük bir yara var mı? Şu sevda denilen gayya kuyusunda kim onmuş, kim gülmüş, kim devâ bulmuş... Attila İlhan silkip üzerindeki toprağı sevdalık çektiğinden verem olan Gençlerin nefesini ölü dudaklarına takıp haykırır; "Şu yalan dünyada gerçek diye bir şey arıyorsan Mosmor dudaklarımdan süzülen bu ölü kokan nefese bak, o nefes ki binlerce boşa solunan nefesten daha sağlıklıdır daha değerlidir..." Orhan Veli iç geçirir; "Sanma ki beni çukura düşürüp Son şiirimi yazdıran susuz götürdüğüm bir yetmişliktir Sapına kadar sevdadır kızım; Şair dediğin böyle ölmelidir." Biraz sonra Can Yücel akşamdan kalma kalemini tutuşturup dobralığının eline; "sevenin de sevmeyenin de" der. Ne güzel olurdu sevdiğim Cem Karaca giyinip öfkeli sesini bizim için en güzel şarkısını söylese... Yoldaşım Nazım'a sevda denen bu bitişi olmayan yolda. Giyinip şair cübbemi kalemimle kalbimi deşerim, kağıda dökülen hislerimdir; yeter ki o akan kanların senin için olduğunu bil. Ellerini sımsıkı tutarım çıkarıp kalbini tutmuşsundur, yaşamak için kalbimde ya hep ya da hiç onu kırmayacağımı bilirsin. Nefesini sadece ben duyarım ben yoksam o da yok bilirim bitanem. hiç bir şey konuşmayıp birbirimiz için atan kalplerimizin sesini duyarız sen omzuma kondurursun saçlarını gözlerine dokunduğumda benim için akan sessiz çığlığı görürüm dudaklarına süzülen gözyaşlarını öperim. bir uçurumun kenarında gözlerine tutunup geri kalan ömrümü öylece geçirebilirim.

"O" Kadın Nasıl Olmalı ?

Eli silah tutmalı , tek silahı kadınlığı olmalı...

İnsan olduğunu unutmamalı,her erkekle kardeş muhabbeti yapmamalı.Her ortamda adı geçmemeli,gireceği ortamı iyi seçmeli.Şuan yapacakları ileride "Geçmiş" olarak geri döneceğini bilmeli,ona göre hareket etmeli.Efendiliği ünvan kazandırmalı,başı dik gezebilmeli.Bugün yapacağı farkında olmadığı hatalar ileride ki evleneceği veya seveceği adam için önemli. Bunun için elini fermuarından çekip vicdanına koymalı... Kadın kadın olacak, seni sadece sen olduğun için, sensin diye sevecek. Parayla pulla, kariyerle, güçle, kimin ne dediğiyle ,sınırlamayacak. Hem sevgilin, hem arkadaşın, hem annen, hem çocuğun olacak, bağrına basacaksın huzurla... Bileceksin ki evde 'O' kadın tarafından beklenmenin zevkini , hiçbir zevk yaşatamaz sana...

AbdullahKAYA

28.01.2013 Pazartesi - 19:13

Roboskî...

#Roboski

İstatistik değil "insan"ım! Benim de bir hikayem var...

Ben Nevzat Encü'yüm;

19 yaşındaki omuzlarımda bir evin geçim sıkıntısını taşıyordum babamla...

Bir sene kalmıştı okulu bitirmeme, sonra iyi bir üniversitenin iyi bir bölümünü kazanacaktım. İyi bir meslek edinip, iyi bir hayat sunacaktım beni umudu gören aileme...

Bir ben değildim bu yaşta bu yükü çeken; amcamın oğlu Şirvan (Şêrvan) ve sınıf arkadaşım Cemal de vardı...

Roboskî'de yoksulluk ve yoksunluğun ağırlığı erken çöker omuzlara. O gece masal dinleyip uykuya dalmış olması gerekenler de vardı aramızda, "otuz dört"ün "beş"i, 13 yaşında çocuklardı...

Akrabalarımızla aramıza bir gecede çekilen sınır, yüzyıllardır yaptığımız ticaretin adını da "kaçakçılık" olarak değiştirdi, siz de inandınız... Ne diyeyim, canınız sağolsun...

Kaçağa gitmek, simurg olup kaf dağının ardına kanat çırpmaktı... Kaf dağının ardı yoktu, ama hayallerle en çok kaçağa giderken halvet olurduk... Kaçağa gitmek umuda gitmekti ve umuda yolculuk yağmur-çamur, kar-fırtına dinlemezdi...

O gece de dinlemedik; yoksulluk dinlemez çünkü... Bir biz değilmişiz dinlemeyen! Operasyon da yağmur-çamur dinlemezmiş, yağmur yerine yağan bombalardan öğrendim bunu...

Hangi yana baksam can yakıcı bir manzara, hangi yana dönsem cayır cayır yanan dostlarım...

Çok sürmedi, beni de "on ikiden" vurdu "kahraman" pilot! Ben de yedim o demir kanatlı kuşun o lanet meyvesinden, yedi kat gök delindi feryadımdan, yedi kez "oleyy!" dedi pilot ve arkadaşları, yedi parçasını bulabildiler vücudumun...

Ben Nevzat Encü'yüm; sekiz kardeşin ikincisi, ocağına ateş düşen "otuz dört"lerin bilmem kaçıncısıyım...

Benimle beraber yedi kişi eksildi sınıftan...

Roboskî, yediveren gibi büyüyen bir kahırdır artık...

Yedi kardeşimin isyanını duyuyor musunuz?

...

Belki kızacaksınız ama bir çift sözüm var; Eğer beni öldüren bombalar adalet'i de öldürmediyse, Adalet talep ediyorum... Herkesin hakkı değil mi adalet? Yoksa O kocaman, pahalı bombalarını beni öldürmekte harcadığı için devletten özür dilemeli, Hedefi şaşırmayıp beni öldürdüğü için Genelkurmay'a teşekkür mü etmeliyim!?

#roboski #uludere

Bir dilin bütün sözcüklerini kullansam seni tarif Edemeyeceğimi biliyorum. ulaşılmaz oldun hep; dokunmak Hissetmek ve dolu dolu yaşamak isterken seni, kocaman bir Yalnızlıktı payımıza düşen Payıma düşen her şeyi erteledim. ama erteleyemediğim bir Şey vardı, sana benziyordu. su olsan dokunduğumda Bozulurdun, bozulmayan bir 'şey'din... gidilecek bir yer Olsa sonu olurdu, sonu olmayan bir 'şey'din... uykuda Görülecek bir rüya olsa uyanırdım, beni rüyamdan Uyandırmayacak bir 'şey'din... simsiyah saçların olsun İstiyorum, ama bahtın değil O gün seni gözlerinden, anafatma'dan, üç ırmağın Birleştiği yerinden öpeyim desem, aklına ırmaklar gelir Düşün ki yılan dağından aşağı iniyoruz ve dünyada sadece İki kişilik türkü kalmış, onu söylüyoruz. öyle Bir 'şey'sin sen... seni düşündükçe yoruluyorum desem Dünyanın en büyük yalanı olur. yalanım yok Bu günden yarına ne kalır bilmem, ama sen kalırsın tıpkı Yatağı değişmeyen bir ırmak gibi Yaşadıklarımız azdı, zamana sığmadık yaşamak isterken her Şeyi. bu gün şarkı söylüyorsam, o gün şarkı değil, şarkı Gibi seni yaşamak isterim Halkıma benziyordun, bir yanın göç, bir yanın toprak Kokuyordu hep. gezmediğim yerin kalmadı, bazen yasaklandın Bana, bazen suç gibi boynumda taşıdım seni. yedi telli Sazımla bile tam anlatamadım. sen bir uçurum gülüydün Ellerimi her uzattığımda bin kırıkla geri döndüm

Yasaların bile tanımlayamadığı bir 'şey'din sen Haritalara sığmazdın, her ülkede bir başka gülüyordun Uzundun, inceydin, dokunduğumda nereli olduğumu seninle Hatırlardım. bana hep kendimi hatırlatan bir 'şey'sin Sen Uzaksın, yakınsın, özlenensiN ama bugün değil, yarın gibi Bir 'şey'sin sen Bugün her şeyi değiştirmek için çabalarken, sen değişmeyen Olarak duruyorsun karşımda. kabul ediyorum. dünyaya bu Kalsın, ama sen bilme Dünyada kaç iklim, kaç zulüm, kaç ölüm var? bir seni Bunların karşısına koymak nasıldır bilemezsin. bilme! Bugün her ölümle biraz ölürken, seni düşündükçe hayata Dönüyorum yeniden Gecenin en karanlık yerindeyim, bir sigara ateşinin Aydınlattığı kadar ışık bile olsan, yine de istiyorum Seni. sadece benim seni anladığım, kimsenin unutmamak için Defterine not düşmediği, ama hayatımda hep bir dipnot Olarak kalan kendi yasaklarım gibi unutmuyorum seni Dağları delmiyorum, inmek istiyorum oralardan. hepiniz Gibi aynada saçlarımı taramak, ''günaydın'' der gibi Sokağa fırlamak ve şarkı söylemek istiyorum sana Adına aşk diyorlar, gelecek diyorlar... bana yetmiyor. her Şarkımda sana bir adım daha yaklaşmak istiyorum. bir başka Dilden seviyorum, kırmızıdan daha uzundur Gelincikler gibi bir mevsim değil, dört iklim, köşe bucak Kim ne derse desin geri dönecek yerim yok, bir kentin Ortasında çığlık çığlığa bağırarak tek başına kalsam da Yine seviyorum seni Bu bir suç duyurusudur, kendimi ihbar ediyorum

"Titrek bir mum alevinin havaya bıraktığı bulanık bir is, Ve göz gözü görmez bir sis değildik biz Beni bilimle anla iki gözüm, felsefeyle anla, Ve tarihle yargıla..." Bal değildir ölüm bana, İdam gül değildir bana, Geceler çok karanlık, Gel düşümdeki sevgilim, Ay ışığı yedir bana... "Ahh... Ben hasrete tutsağım, Hasretler tutsak bana Bıyığımdan gül sarkmaz, Bıyık bırakmak yasak bana, Mahpus bana, sus bana. Yağlık ilmek boynuma... Sevgili yerine Koynuma idamlar alır, idamlar alır yatarım, Ve sonra sabırla beklerim, Bulutları çekersiniz üstümden, Suçsuzluğumun yargılayıcılarını yargılarsınız, Ve o güzel geleceği getirirsiniz bana... Ölüm tanımaz işte o zaman sevgim, Tırnaklarımı geçirip toprağın sırtına, doğrulurum, Gözlerimde güneş koşar, Ve çiçekler ekersiniz, çiçekler ekersiniz toprağıma..." Duygu bana, öykü bana, Roman gibi her an bana Hücremde yalnızım gel, Gel düşümdeki sevgilim, Soyunup hazırlan bana. "Biraz sonra asmaya götürecekler beni, Biraz sonra dalımdan koparıp öldürecekler beni, Hoşçakalın sevdiklerim; Dört mevsim, yedi kıta, mavi gök... Bütün doğa hoşçakalın... Hoşçakalın sevdalılar, Çocuklar, üniversiteliler, genç kızlar, Sonsuz uzay, gezegenler ve yıldızlar, Hoşçakalın... Hoşçakalın senfoniler, oyun havaları, Sevda türküleri ve şiirler. Bildirilerimizin ve seslerimizin yankılandığı şehirler. Dağlarında yürüdüğümüz toprak, Yalınayak eylem adımlarıyla geçtiğimiz nehirler hoşçakalın... Hoşçakalın ağız tatlarım; Sıcak çorbam, çayım, sigaram... Havalandırma sıram, banyo sıram, kelepçe sıram... Parkamı, kazağımı, eldivenlerimi, ayakkabılarımı, Ve kalemimi, ve saatimi, Ve kavgamı bıraktığım sevgili dostlar Hoşçakalın, hoşçakalın..." Dostum bana, sevdam bana, Soluğunu geçir bana, Uyku tutmuyor gözüm, Anılar sıraya girdi. Gel anne süt içir bana. "Hoşçakalın anılarımı bıraktığım insanlar, Mutluluğu için dövüştüğüm insanlar, Yedi bölge, dört deniz, Yedi iklim, altmış yedi şehir, Okullar, mahalleler, köprüler, tren yolları... Deniz kıyıları, balıkçı motorları, takalar, Asfalt yolu boyu dizilmiş fabrikalar, Ve işçiler ve köylüler... Hoşçakal ülkem Hoşçakal anne, hoşçakal baba, kardeşim, Hoşçakal sevgilim, hoşçakal dünya, Hoşçakalın dünyanın bütün halkları, Sınırlı olmayan mekâna, Sınırlı olmayan zamana gidiyorum ben; En sevda halimle, en yaşayan halimle, Gidiyorum dostlarım, Hoşçakalın, hoşçakalın... Beni yaşamımla sorgula iki gözüm, Beni yüreğimle, beni özümle, Bilimle anla beni, felsefeyle anla beni, Tarihle anla beni, Ve öyle yargıla.

Birgün... YılmazGÜNEY

Hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu. Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi. Güzel günler zorlu duraklardan geçer sevdiğim. Damla damla birikiyor insan. Damla damla sevgili... Bir gün akıp gideceğiz hayata. Duvarlar yıkılacak, açılacak bütün kapılar bilesin. Benim yüreğim sensin şimdi seni vurur durur... Ve yine damla damla çoğalıyorsun içimde. Yılmaz GÜNEY

Namuslu olmak ne zor şeymiş meğer?

“Namuslu olmak ne zor şeymiş meğer? Bir gün Almanların pabucunu yalayan, ertesi gün İngilizlere takla atan, daha ertesi gün de Amerika’ya kavuk sallayan soysuzlar gibi olmak istemedik. Bugünün itibarlı kişileri gibi kese doldurmadık, makam peşinde koşmadık. İç ve dış bankalara para yatırmak, han, apartman sahibi olmak,sağdan soldan vurmak ve milleti kasıp kavurmak emellerine kapılmadık. Bütün kavgamızda kendimiz için hiçbir şey istemedik. Yalnız ve yalnız, bu yurdun bütün yükünü omuzlarında, taşıyan milyonlarca insanın derdine derman olacak, yolları araştırmak istedik. Bu ne affedilmez suçmuş meğer! Neredeyse, yoldan geçerken mide uşakları arkamızdan bağıracaklar: ‘Görüyor musun şu haini! İlle de namuslu kalmak istiyor ve ahengimizi bozuyor...’ Çalmadan, çırpmadan, bize ekmeğimizi verenleri aç, bizi giydirenleri donsuz bırakmadan yaşamak istemek, bu kadar güç, bu kadar mihnetli, hatta bu kadar tehlikeli mi olmalı idi?” Sabahattin ALİ

YERYÜZÜ AŞKIN YÜZÜ OLUNCAYA DEK

Aşksız ve paramparçaydı yaşam bir inancın yüceliğinde buldum seni bir kavganın güzelliğinde sevdim. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! Aşk demişti yaşamın bütün ustaları aşk ile sevmek bir güzelliği ve dövüşebilmek o güzellik uğruna. işte yüzünde badem çiçekleri saçlarında gülen toprak ve ilkbahar. sen misin seni sevdiğim o kavga, sen o kavganın güzelliği misin yoksa... Bir inancın yüceliğinde buldum seni bir kavganın güzelliğinde sevdim. bin kez budadılar körpe dallarımızı bin kez kırdılar. yine çiçekteyiz işte yine meyvedeyiz bin kez korkuya boğdular zamanı bin kez ölümlediler yine doğumdayız işte, yine sevinçteyiz. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! Geçtiğimiz o ilk nehirlerden beri suyun ayakları olmuştur ayaklarımız ellerimiz, taşın ve toprağın elleri. yağmura susamış sabahlarda çoğalırdık törenlerle dikilirdik burçlarınıza. türküler söylerdik hep aynı telden aynı sesten, aynı yürekten dağlara biz verirdik morluğunu, henüz böyle yağmalanmamıştı gençliğimiz... Ne gün batışı ölümlerin üzüncüne ne tan atışı doğumların sevincine ey bir elinde mezarcılar yaratan, bir elinde ebeler koşturan doğa bu seslenişimiz yalnızca sana yaşamasına yaşıyoruz ya güzelliğini bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! Saraylar saltanatlar çöker kan susar birgün zulüm biter. menekşelerde açılır üstümüzde leylaklarda güler. bugünlerden geriye, bir yarına gidenler kalır bir de yarınlar için direnenler... Şiirler doğacak kıvamda yine duygular yeniden yağacak kıvamda. ve yürek, imgelerin en ulaşılmaz doruğunda. ey herşey bitti diyenler korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler. ne kırlarda direnen çiçekler ne kentlerde devleşen öfkeler henüz elveda demediler. bitmedi daha sürüyor o kavga ve sürecek yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek! Adnan YÜCEL

Merhaba Yabancı..

Merhaba adını kalemime yazdıramadığım yabancı.. Kalbime yazıpta bir türlü silemediğim yalancı. Ne kadar sahte geliyor değil mi sana yabancı diyişim? O değilde ; Farklı zamanlarda farklı yerlerde karşı karşıya gelmemiz gerekiyor ya ! Ha işte lanet ettiğim anlardan birtanesi. Ne kadar birikmiş hasret kokuları sızlatsada burnumun direğini , Olmayacağını bildiğim için sıkı sıkı tutuyorum yüreğimi. Ama sen ? Bilmeyeceksin yabancı! Bilemeyeceksin ...

Dünyadaki İlk Sağcı ve Solcunun Hikayesi

"İnsanlığın evrimi henüz avcılık-toplayıcılık aşamasındayken, yani atalarımız gündüz gözüyle avladıkları hayvanları ya da topladıkları bitkileri, gece kurdukları müşterek sofralarda yerken birilerinin içine bir fesatlık düşmüş. “Belki yarın avlayacak bir hayvan bulamam” endişesiyle diyelim ki bir parça eti, mağaranın köşesine saklayıvermiş. Bununla da yetinmemiş, herkesi kendi gibi sanarak mağaranın çıkışına bir kapı, üzerine de bir kilit icat etmiş. Yetmemiş, bir de adam dikmiş. İşte o saklayıcı-paylaşmayıcı insan var ya; dünyadaki tüm sağcıların atasıdır. “Bunu beraber avladık, beraberce yemeliyiz kardeşim” diyenlere de o günden beri solcu denir.”

Bana Huzur Veren Tek Kadın Alakamdan Bıkkın.

Benimle hiç olur musun?

Kalır gibi gidişlerini izledim önce, sonra gider gibi kalışlarını… Ve anladım ki ne sen gidebiliyorsun ne ben kalabiliyorum. Öyle bir hayat yaşıyoruz ki şimdi; ağlamak gülmenin mahkumu, gülmek ağlamanın gardiyanı gibi sanki… Ve anladım ki ne seninle ağlayabiliyorum, ne de sensiz gülebiliyorum. Belki de sen aşka aşıktın, ben üstüme alındım bilmiyorum. Bir gün gerçekten seni terk edebilecek miyim onu da bilmiyorum. Üzerine sinen benin kokusunu duymadan yaşayabilecek misin?.. Çünkü, senden geriye sadece sen kalana dek terk edilmiş olmuyorsun. İnsan yaşadığı anın değerini yaşadıklarından ötürü değil, neler yaşayacağını bilmediğinden ötürü bilmez. Seni çok seviyorum; bir gün seni terk etme gücümü kendimde bulup bulamayacağımı bilmeye bilmeye... Anlıyor musun? Gel “biz” olalım demek kolay… Benimle hiç olur musun?

Gidersen Yarım Kalır Sana Olan Devrimim..

Gidersen ; Başlar İçimdeki Ülkede Ayaklanmalar,Yüreğim Özgürleştikçe Büyüyen Aşkına Örgütlenir , Kaderim Grev Çadırları Kurar. Gidersen; Sana Hediye Ettiğim Türküler İzinsiz Yürüyüşe Geçer,Şiirim , Her Dizesine Pankart Açar , Sazım,Tellerini Boykot Eder. Gidersen; Çatışmalar Başlar İçimdeki Ülkede , Sol Yanım Çaresiz Vuruşur Sağ'ımla.Taşlar,Sopalar Fırlar Her Yana... Gidersen; 12 Eylül Sabahıymış Gibi Darbe İner Yüreğime Ve Yarım Kalır Sana Olan Devrimim.. /AbdullahKAYA

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Avdîlla.