-3-
Czytam zapiski że starych notesów, oglądam stare zdjęcia i myślę o wszystkim co było.
Była dla mnie wszystkim i nie było poza nami świata. Kawa czekała na nią obok zimnej jeszcze pościeli. W głowie wizja wspólnych lat. Kwiaty, podróż za ocean. Alba na wyspę.
Dziś już tego wczoraj nie ma. Już inaczej wygląda rzeczywistość. Gdy inni myślą o tym jak trudna jest samotność ja wiem, że samotność jest potrzeba. Może ja nie umiem patrzeć na świat, który ma być na zawsze. Zawsze nie ma. Są tylko przebłyski tego na zawsze.
















