önce yalnız kaldım
biraz oyun oynadım halının köşesinde
sessizce hayallerimle oynadım...
o köşede büyüdüm yavaşça
sonra ilk kelimelerimi söyledim sessizce
sanki suyun içinde avazım çıktığı kadar bağırmışım da tüm o suyu yutmuşum gibi
ciğerlerim doldu gözyaşlarımla
daha emeklemeden
avuçlarımla dua ettim hep!
bir avuç dolusu dua
hayal olup döküldüler hep yerlere
bir şarkı da yaşadım
bir satır şiir oldum
bir film sahnesinde
kitabın tam ortasında
beklemenin tüm belirsizliğinde
zamanın saati oldum
özledim
özledim demek ne kolay benim için
öz den gelen öze kavuşmak
öze dönmek
öz
ne çok özlem biriktirdim
pek çok dilde hepsi farklı
hiç bitmeyecek bir öz
yine bir halının köşesinde daha büyük hayallerle seninle oynuyorum
sesizce ama derinden bir ah ile oynuyorum.
parmaklıklar ardında dünya bir kafeste
ben ise o kafese giremiyorum
öz'gürlük ancak uçmakla olur
bense senin hayalinle bile uçuyorum
özlemlerim anılarımdan
anılarım hayallerimden
hayallerim senden
sen ise benden
ahh adem
sus ve tebessüm et özüne
elbet kavuşursun kendinle
şükürle ve tevekkülle
