Het Volk op vrijdag 30 december 1994. A Sad Day.
TVSTRANGERTHINGS

❣ Chile in a Photography ❣
Monterey Bay Aquarium

祝日 / Permanent Vacation

Kiana Khansmith
hello vonnie
wallacepolsom
will byers stan first human second

ellievsbear
Lint Roller? I Barely Know Her
tumblr dot com
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
styofa doing anything

titsay

blake kathryn
Cosmic Funnies

JBB: An Artblog!

No title available

shark vs the universe

⁂
seen from Türkiye
seen from United States
seen from Singapore

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States

seen from Canada
seen from Türkiye
seen from Argentina

seen from Spain

seen from United States
seen from Singapore
seen from T1

seen from Türkiye
seen from United Kingdom

seen from Singapore

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Canada

seen from Canada
Het Volk op vrijdag 30 december 1994. A Sad Day.
Kuifje weekblad 1973.
The Caretaker - Everywhere at the end of time
The Caretaker (alias van James Leyland Kirby, ook bekend onder de naam V/Vm) is de maker van de meest melancholische muziek die we kennen. Hij bereikt zijn doel door oude platen uit lang vervlogen tijden te verwerken tot spokende loops. Het resultaat is op een vreemde manier ook troostend en zelfs humoristisch. Het was al van We Drink to Forget the Coming Storm uit 2014 (onder de naam Leyland Kirby) geleden dat we nog nieuws van de man hoorden. Nu blijkt dat Kirby niet stil gezeten heeft en met Everywhere at the end of time aan een eerste van vijf Lp’s voor de volgende jaren is begonnen. Het geheel handelt over vroegtijdige dementie. De reeks wil de voortgang van het proces schetsen. Het resultaat: schitterende collagemuziek, nieuw verdriet uit een ver verleden.
oorspronkelijk verschenen op http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/10/03/luisterpost-herbeginnen-met-bon-iver-nick-cave-angel-olsen-pixies
Bon Iver – 22, A Million
Tabula Rasa. Qua grote muzieksalto’s, kan deze tellen. Sommigen zullen 22, A Million als een soort van commerciële zelfmoordplaat afdoen. Gemuteerd zijn de zoetgevooisde akoestische parels, gebleven is de gebalanceerde klankwereld met deze keer elektronica als smaakpalet. Justin Vernon overtuigt met dit amalgaam van klanken en flarden. Typerend: we schreven zelfs de naam van Tom Waits op bij het negende fragment en de ‘songs’ hebben allemaal een nummer en een symbool, Prince is dus nog niet dood! Een iconoclastische plaat met gedurfde en tegelijk lieflijke elektronica en zodoende een triomf.
oorspronkelijk verschenen op http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/10/03/luisterpost-herbeginnen-met-bon-iver-nick-cave-angel-olsen-pixies
R.I.P. Ted Benoit, tekenaar.
Aankondiging eerste verhaal van Hugo Pratt in Kuifje. 1973. De Nederlandse vertaling van de eerste aflevering van Gli scorpioni del deserto.
Nog een Franquinreclame (met typische handtekening) uit het weekblad Kuifje (nr. 21, 28ste jaargang, 22/5/1973)
Reclame met Guust door Franquin in Kuifje(!) N° 47 (27e jaargang) van 21-11-72.
Melanie de Biasio – Blackened Cities
We hielden de Belgisch-Italiaanse Melanie de Biasio al een tijdje voor een verdienstelijke zangeres. Ten onrechte. Met haar nieuwste werkstuk Blackened Cities blijkt ze veel meer dan dat. Een jazzartieste die de tijdsgeest in kunst kan omzetten. Deze uitgave beslaat slechts één track, maar wat voor een. Meer dan 24 minuten lang houdt ze de luisteraar in de ban en dat niet alleen door de veelzeggende titel, maar ook door de opbouw en de panache van de compositie. Blackened Cities begint als een ambient werkstuk, maar gaat dan via een aantal pianoaanslagen naar een fijne groove. Die refereert qua sfeer aan de drive van John Coltrane en The Cinematic Jazz Orchestra. Blackened Cities bevriest de tijd zodat je totaal niet merkt dat er een klein half uur verstrijkt. Een verrassende en adembenemende tour de force. (Koen De Meester)
First published on: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/08/24/luisterpost-ryley-walker-melanie-de-biasio-dylan-carlson-mj-guider
Ryley Walker - Golden Sings That Have Been Sung
Eén van de platen van het jaar. De bewering is niet gratuit. Walker's Primrose Green was dat ook al in 2015. Een verrassende LP die deed denken aan het sterkste werk uit de beste periode van Van Morrison, Tim Buckley, Nick Drake en John Martyn. Moeilijk om dergelijk meesterwerk op te volgen, denk je dan. Walker doet dat echter quasi nonchalant en niettemin indrukwekkend. De muzikaliteit spat van Golden Sings That Have Been Sung als de druppels van een zomerfontein. De jazzmusici die Walker begeleiden, kennen niet alleen hun stiel (ze hebben duidelijk de elektrische jazzrock van de vroege seventies gehoord), maar bezitten ook de vonk die een deel van de nieuwe jazz zo spannend maakt. Gooi daar bovenop Walkers zeer intrigerende teksten en je hebt een plaat die je niet meer loslaat. Tot de volgende van Ryley Walker zullen we maar zeggen.
First published on http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/08/24/luisterpost-ryley-walker-melanie-de-biasio-dylan-carlson-mj-guider
La Défense by night #Paris #niceweather #downthere (bij Paris La Défense)
#cortomaltese #hugopratt #jacket #comic #summerrain #blue
of course we hate selfies. It is like saying out real loud: look, I'm a loser, I need to ascertain that I exist
me
#winter #newyearsday
The Best of 2014
Just Check this out!
http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/12/29/luisterpost-het-beste-van-2014
Chalkpoem #poem #gedicht #blackboard
#nowspinningonthestereo #vinyl #neilyoung #seventies #live