HOŞGÖRÜ DİNİ.
"Irmak olsun gözleri mesela ben kıyısında oturayım.Üşürse şayet göz pınarlarım,ellerinden tutayım.Yada en iyisi bi çay koyayım." ilhan AKTAŞ
Yalnızlık işte böyle manasız şeyler söyletiyor insana. Herkes bir gün gider,gidecekte. Neyin derdindeyiz yahu. Ölüm ile sözleşmemiz yok ki bir gün gelecek ve en sevdiklerimizi götürecek. yada bizi onlardan alıp sürükleyecek en derin çukurlara. Üşüyeceğiz, buz keseceğiz ama kimse tutamayacak elimizden. İşin Aksi de üşümeyi hiç sevmem.
Türkiye deki inanç sistemi, çoğunluk yapı olarak islamiyettir. Ve ölenleri unutmak islamiyette daha zordur. Kırk'ı idi. Elli İkisi idi. unutamazsınız. Gerçi bu inanç ritüelleri islamiyette bir şart değildir. İslamın büyük öğreti kitabı Kur'an da bunlar geçmez. Sadece ölenlerimizi dua ile anmamız söylenir. Peki insanlar neden bu tür inanış dayatmalarını kendilerine şart koşar. Bu islamiyet değil çoğu inanç sisteminde mevcuttur.
Dini saf ve duru yaşamak varken neden kendimizi kandırırız. Nede insanlar yaradanın gönderdiği şey ile oynama isteği duyar ki ? . Allah inanış temeline hoşgörüyü koymuş. Peygamber de bir hoşgörü varlığı idi. Kendisi hayatının her anında hoşgörü temellerinde yaşamış bir insandı. "Karıncayı bile incitmez" diye bir söz var. Bu laf tam da ona yakışır cinsten işte.











