Amir Farkhad

خبرنگار-تدوین‌گر؛ دانشجوی علوم ارتباطات و سینما Journalist & Editor

[amirfarkhad]

احیای روزنامه‌نگاری حرفه‌ای روی خط فناوری

آسوشیتدپرس AP و هوش مصنوعی این مقاله در سایت آموزش و پژوهش موسسه همشهری منتشر و توسط امیر فرخاد به رشته تحریر درآمده است. آسوشیتدپرس از هوش مصنوعی برای پیشبرد قدرت حقایق استفاده می‌کند. آژانس خبری آسوشیتدپرس (AP) یکی از اولین سازمان‌های خبری بود که از هوش مصنوعی و روزنامه‌نگاری خودکار برای تقویت گزارش‌های اصلی خود استفاده کرد. امروزه، AP  از یادگیری ماشینی در راستای نکات کلیدی در زنجیره ارزش‌های خود از جمله جمع‌آوری، تولید و توزیع اخبار استفاده می‌کند. در پنجمین بخش از مطالب «تجربه‌های هوش مصنوعی در روزنامه‌نگاری»، سوابق خبرگزاری آسوشیتدپرس را مرور و اهداف و رویکرد آن را در زمینه‌های روزنامه‌نگاری‌های مبتنی بر تکنولوژی بررسی می‌کنیم. پیش از این به تجربه‌های واشنگتن‌پست، گاردین، بی‌بی‌سی و بلومبرگ پرداخته‌ایم. آسوشیتدپرس بهره‌گیری از هوش مصنوعی را از سال 2014 آغاز کرد، زمانی که میز خبرهای تجاری و کسب و کار این سازمان شروع به خودکارسازی داستان‌های مربوط به درآمدهای شرکتی کرد. قبل از استفاده از هوش مصنوعی، ویراستاران و خبرنگاران AP منابع بی‌شماری را صرف پوشش خبری می‌کردند که با اهمیت اما تکراری بودند و مهم‌تر از آن، حواس‌ و تمرکز را از روزنامه‌نگاری موثر منحرف می‌کردند. هوش مصنوعی بود که AP را قادر ساخت تا پروژه‌های جدید را آزمایش و یک رهبری فکری ایجاد کند، رهبری به این سان که برخی سازمان‌های خبری دیگر نیز پیرو AP به دنبال بکارگیری این فناوری رفتند. این در حالی بود که بیشترین حجم اخبار هنوز به وسیله انگشتان دست انسان‌ها منتشر می‌شد، و همین موضوع سبب شد رسانه‌های خبری بیشتری مانند آسوشیتدپرس برای نوشتن، تنظیم و انتشار اخبار به روبات‌ها روی آورند. بخش قابل توجهی از آن دسته از مقالات خبری که در فید فیس‌بوک ما درباره سرمایه‌گذاری تجاری جدید کوکاکولا یا آخرین پیشرفت در سیاست نفتی خاورمیانه ظاهر می‌شوند، محصول روزنامه‌نگاری روباتی هستند. ضعف فعلی هوش مصنوعی در عرصه‌ی خبر در اولین سال‌های شروع کار با هوش مصنوعی، AP  حدود 3000 مقاله در مورد درآمد شرکت‌ها را فقط در طول سه ماه تولید کرد که توسط فناوری خودکار به وجود آمده بودند. از سویی دیگر باید گفت اگرچه یک ربات می‌تواند یک قطعه سریع برای Yahoo یا Allstate بسازد، اما کاری که نمی‌تواند انجام دهد این است که برداشت یا زاویه جالبی از یک داستان در رسانه‌ها را به خواننده ارائه دهد.  اگر بر این ضعف روزنامه‌نگاریِ خودکار چشم بپوشیم، ممکن است حتی ندانیم که در حال خواندن یک مقاله تولید شده توسط ربات هستیم، مگر اینکه به پایین صفحه برویم و با این عبارت روبرو شویم: «این مطلب توسط ربات‌خبرنگار یا Automated Insights ایجاد شده است». در مقابل گاهی اوقات تکرار و پراکندگی در روایت خبر توسط روزنامه‌نگاران انسانی می‌تواند باعث شود مخاطب کمی دچار خستگی و نارضایی شود. اکنون اما ربات‌ها شروع به تصاحب برخی از جایگاه‌های تحریریه‌ها کردند که با کمک پلتفرم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی داده‌ها را به مقالاتی منسجم تبدیل می‌کنند. جمع‌آوری داده‌های مالی و وصل کردن اعداد به یک الگوی داستانی توسط روزنامه‌نگار انسانی می‌تواند یک کار طاقت فرسا باشد. این فناوری ابتدا داده‌های در دسترس عموم را بازیابی می‌کند و سپس آن‌ها را تجزیه و تحلیل می‌کند و معیارهایی را ایجاد می‌کند که روندها، رکوردها، دلتاها و رگه‌های جالب را طبقه‌بندی می‌کند. یکی دیگر از ویژگی‌های مثبت و مهم روزنامه‌نگاری خودکار در مقایسه با روزنامه‌نگاری انسانی این است که مقالات نوشته شده توسط هوش مصنوعی غلط تایپی و املایی ندارند. یادآوری این نکته ضروری است که استفاده از فناوری هوش مصنوعی و روزنامه‌نگاری خودکار نه تنها روزنامه‌نگاری انسانی و شکل سنتی آن را حذف نمی‌کند، بلکه امکاناتی جدید در راستای تسریع و تسهیل روزنامه‌نگاری حرفه‌ای فراهم می‌آورد.  اگر هر یک از ما فردی غیر یادگیرنده، ناسازگار و غیر انطباقی باشیم، مهم نیست که چه حرفه‌ای داریم، شغل ما شغلی چالش‌برانگیز خواهد بود. استراتژی هوش مصنوعی AP  به دنبال راه‌هایی برای استقرار هوش مصنوعی در هر کاری است که انجام می‌دهد. این فعالیت‌ها، از نحوه جمع‌آوری اخبار، حرکت در فرآیند تولید و در نهایت نحوه توزیع اخبار برای مشتریان شروع شد. گردآوری خبر AP  انواع مختلفی از ابزارهای جمع‌آوری اخبار را به کار می‌گیرد تا روزنامه‌نگاران بتوانند خبرها را جامع‌تر بررسی و عمیق‌تر جست‌وجو کنند. این شامل کار با شرکای راه‌اندازی برای اسکن، تجزیه و تحلیل فیدهای رسانه‌های اجتماعی با پردازش زبان طبیعی و ساخت ابزار داخلی برای تأیید سریعتر محتوای اجتماعی و تولید شده توسط کاربر است. تولید خبر هدف AP در تولید ساده‌سازی جریان‌های خبری است تا روزنامه‌نگاران قادر شوند روی کارهایی با درجات مهم‌تر تمرکز کنند. انجام اموری از جمله رونویسی خودکار گفت‌وگوهای ویدیویی، تولید آزمایشیِ خودکار فهرست‌های عکس، ویدیو و خلاصه داستان، سرعت عمل روزنامه‌نگاران را در تولید محتوای خبری افزایش می‌دهد و هوش مصنوعی اغلب به مثابه یک دستیار پرتلاش و با دقت در خدمت ایشان است. پیشتر تمرکز اصلی بر داستان‌پردازی‌های خودکار ورزشی و درآمدهای شرکتی بود اما گستره بهره‌مندی از هوش مصنوعی رو به افزایش است. توزیع اخبار در توزیع، هدف AP این است که دسترسی مشتریان به محتوای خود را آسان‌تر کند و آن‌ها را سریع‌تر به عرصه تولید برساند. به عنوان بخشی از پروژه روزنامه‌نگاری خودکار، خبرگزاری در حال کار برای بهینه‌سازی محتوا از طریق تشخیص تصویر و ایجاد اولین طبقه‌بندی بیناییِ کامپیوتری مبتنی بر ویرایش در ارتباط با امور صنعتی است. این سیستم برچسب‌گذاری، نه تنها صدها ساعت در تولید صرفه‌جویی می‌کند، بلکه به هضم آسان‌تر محتوا کمک می‌کند. شرکای استارتاپی AP  با انواع شرکای راه‌اندازی کار می‌کند تا نوآوری خارجی را به سازمان القا و به پروژه‌های هوش مصنوعی کمک کند. این رویکرد به مدیران سازمان امکان می‌دهد تا با هزینه‌های کم، فناوری‌های نوظهور را آزمایش و همزمان از اکوسیستم خبری کارآفرینی حمایت کنند. همچنین AP علاوه بر کار با استارتاپ‌های مختلف، شراکت‌هایی نیز ایجاد می‌کند تا به گسترش دامنه روزنامه‌نگاری با تمرکز بر هوش مصنوعی کمک کند. اجتناب‌ناپذیری به‌روزرسانی ابزارها امروز بازار هوش مصنوعی پر رونق است، فردا بلاک‌چین و یک دهه دیگر فناوری جدید دیگری به خدمت گرفته می‌شود. چیزی که تغییر نمی‌کند استاندارد روزنامه‌نگاری است. مدیران آسوشیتدپرس بر این باور هستند که با اتکا به ابزار فناوری هوش مصنوعی و روزنامه‌نگاری خودکار می‌توان به پیشبرد قدرت حقایق کمک کرد و روزنامه‌نگاری حرفه‌ای را روی خط تکنولوژی دوباره احیا کرد. آسوشیتدپرس AP و هوش مصنوعی منابع: https://www.ap.org/discover/artificial-intelligence https://www.designnews.com/electronics/milestones-microprocessor-development Read the full article

[amirfarkhad]

سایبورگ؛ ربات روزنامه‌نگار و محاسبه‌گر بلومبرگ نیوز

سایبورگ؛ ربات روزنامه‌نگار بلومبرگ نیوز این مقاله در سایت آموزش و پژوهش موسسه همشهری منتشر و توسط امیر فرخاد به رشته تحریر درآمده است. درباره سایبورگ تقریباً یک سوم محتوای منتشر شده توسط شرکت رسانه‌ای بلومبرگ از نوعی فناوری خودکار استفاده می‌کند. این سیستم هوشمندِ متکی به هوش مصنوعی می‌تواند به خبرنگاران در تهیه هزاران مقاله در مورد گزارش‌های درآمد شرکت در هر فصل کمک کند. پس از مرور تجربه‌های واشنگتن‌پست، گاردین و بی‌بی‌سی در چهارمین بخش از مطالب «تجربه‌های هوش مصنوعی در روزنامه‌نگاری» نگاهی به پروژه‌‌ بلومبرگ نیوز با عنوان «سایبورگ» خواهیم داشت. «سایبورگ» مخفف سایبرنتیک و ارگانیسم است؛ موجودی با اجزای دوگانه ارگانیک و مکانیکی است. این واژه در سال ۱۹۶۰ زمانی که مانفرد کلاینز و ناتان اس. کِلِین آن را در یک مقاله در مورد مزایای استفاده از سیستم‌های خودتنظیم انسان و ماشین در فضای بیرونی استفاده کردند ابداع شد. تهیه‌ی گزارش مالی با سایبورگ سایبورگِ بلومبرگ که با اتکا به فحوای لغوی همکاری انسان و ماشین طراحی شده، می‌تواند یک گزارش مالی را در همان لحظه‌ای که ظاهر می‌شود تجزیه و تحلیل کند و یک خبر فوری را که شامل مرتبط‌ترین حقایق و ارقام است، منتشر کند. سایبورگ بر خلاف گزارشگران اقتصادی و تجاری که کار روی این نوع محتواها را کسالت‌بار می‌دانند، بدون شکایت به کار خود ادامه می‌دهد. نکته کلیدی در سودمندی هوش مصنوعی، حجم انبوه داده‌ای است که برای تولید تمام این محتوا نیاز است؛ سرعت و دقتی که در آن خبر و گزارش‌ها ساخته می‌شود. این امر برای یک روزنامه‌نگار الگوریتمی آسان و برای یک روزنامه‌نگار انسانی خسته‌کننده و گاهی ناممکن است.  بلومبرگ در حال حاضر از روزنامه‌نگاری نیمه‌خودکار و خودکار برای هشدارهای خبری، اخبار سفارشی و داستان‌های پرطرفدار و عامه‌پسند استفاده می‌کند. سایبورگ خستگی‌ناپذیر و دقیق است و به بلومبرگ در رقابت با رویترز، رقیب اصلی خود در زمینه روزنامه‌نگاری پرسرعتِ مالی-تجاری کمک می‌کند، و همچنین به آن فرصتی برای مبارزه با یک بازیگر جدیدتر در رقابت اطلاعاتی می‌دهد که از هوش مصنوعی برای ارائه حقایق تازه به مشتریان خود استفاده می‌کنند. جان میکلتوایت، سردبیر بلومبرگ نیوز می‌گوید: «پروژه سایبورگ به دبیران و سردبیران کمک می‌کند تا عنوان‌های درآمد یک فصل را برای صدها شرکت آمریکایی ارسال کنند. همچنین رایانه‌ها به ما کمک می‌کنند داستان‌ها را فوری به زبان‌های دیگر ترجمه کنیم. با این وجود گویی که ما فقط سطح را خراشیده‌ایم و هنوز در انتظار کار عمیق هستیم». هنگامی که داده‌ها برای یک رویداد آب و هوایی، یک بازی بیسبال یا یک گزارش مالی در دسترس هستند سیستم می‌تواند یک مقاله ایجاد کند. اما داستان‌های تولید شده توسط ماشین خطاناپذیر نیستند. برای مثال، برای یک مقاله گزارش درآمد، سیستم‌های نرم‌افزاری ممکن است با شرکت‌هایی همسو باشند که با هوشمندی ارقام را در تلاش برای به دست آوردن تصویری مطلوب‌تر، اعداد و ارقام را دستکاری می‌کنند.  در بلومبرگ، خبرنگاران و سردبیران سعی می‌کنند سایبورگ را طوری تنظیم کنند تا با چنین تاکتیک‌هایی دچار تغییر موضع نشود. سایبورگ، تهدیدی شغلی؟ بلومبرگ به سازمان خبری تبدیل شده است که روی روزنامه‌نگاری خودکار به عنوان اقدامی برای پوشش به اصطلاح «اخبار کالایی» و آزاد کردن زمان، برای روزنامه‌نگاری سازمانی برنامه‌ریزی می‌کند. Daybreak (پادکست خبری بلومبرگ نیوز) به مخاطبانش اجازه می‌دهد اخبار صبح خود را تنظیم کنند. همچنین پروژه سهام Movers به رایانه‌ها متکی است تا به اعضای بلومبرگ اطلاع دهد چه زمانی یک سهم جهش یا سقوط کرده است. از آنجایی که استفاده از هوش مصنوعی به بخشی از جعبه ابزار صنعت تبدیل شده است، اما مدیران عرصه روزنامه‌نگاری معتقدند که این نوع بهره‌گیری از تکنولوژی نمی‌تواند تهدیدی برای کارکنان انسانی باشد.  این در حالی است که برخی روزنامه‌نگاران بکارگیری هوش مصنوعی را در صنعت روزنامه‌نگاری تهدیدی برای شغل و حرفه خود متصور هستند، نگرانی فزاینده‌ای که «اضطراب خودکارسازی» نامیده می‌شود. به هر حال اما از این پیشرفت گزیر و گریزی نیست. اما این گروه گسترده روزنامه‌نگاران بلومبرگ را که بیش از 2000 نفر در بیش از 150 دفتر در سرتاسر جهان است، به کجا می‌برد؟ نیاز به هوش انسانی میکلتوایت روی این نکته تاکید می‌کند که روزنامه‌نگاری متکی به هوش مصنوعی کاربرد محدودی دارد و کماکان بدون دخالت و نظارت نیروی انسانی و راهنمایی روزنامه‌نگاران با تجربه نمی‌توان روی خط خبر حرکت کرد. «اگر ایده اصلی این است که کامپیوترها کارهای بیشتری را انجام می‌دهند، پس چرا ما به شما نیاز داریم؟ یکی از طنزهای ربات-خبرنگارها این است که به همان اندازه خوب هستند که انسان‌ها آن را می سازند. در مرحله اول، کامپیوتر به تنهایی داستان یا عنوان را تولید می‌کند. اما به انسان‌ها نیاز دارد که به او بگویند به دنبال چه چیزی بگردد، کجا آن را جست‌وجو کند و استقلال و شفافیت آن را برای خوانندگان ما تضمین کند.» تیم‌های تحریریه با استفاده از هوش مصنوعی، پردازش زبان طبیعی و تکنیک‌های یادگیری ماشین بر روی یک پلتفرم کاربرپسند، زمان بیشتری برای تمرکز بر روی مقالات مهم در حال تحریر دارند. استفاده از هوش مصنوعی برای آزاد کردن زمان برای خبرنگاران و نویسندگان با استعداد، برای انجام کارهایی که به بهترین نحو انجام می‌دهند، خود یک پیشرفت بزرگ است. سایبورگ؛ ربات روزنامه‌نگار بلومبرگ نیوز Read the full article

[amirfarkhad]

چرا روزنامه‌نگاری تحقیقی مهم است؟

وقتی در حدود چیستی و کیستی روزنامه‌نگاری و روزنامه‌نگار سخن به میان می‌آید، تنها درباره اینکه کدام خبر صحیح است و کدام غلط، چه چیزی اهمیت دارد و آن دیگری بی‌اهمیت، چه اتفاقی رخ داده و چه رویدادی پیش روست، صحبت نمی‌کنیم. ‌ ما درباره مصالح اجتماعی و مصلحت‌جویی حول یک ملت و جغرافیایش بحث می‌کنیم‌. روزنامه‌نگار در پی حقیقت است؛ وظیفه‌اش اطلاع‌رسانی برای دانش‌افزایی است، برای روشنگری و شفافیت. بر همین مبنا، روزنامه‌نگاری با کار میدانی، تحقیقی و پژوهشی گره خورده است. روزنامه‌نگار در مفهوم تخصصی آن، موظف است برای هرگونه فعالیت خبری و رسانه‌ای، از صحت و سقم منابعی که به آنها اتکا می‌کند، اطمینان پیدا کند. به همین طریق، روزنامه‌نگاری تحقیقی که پیچیده‌ترین، دشوارترین و پرهزینه‌ترین نوع روزنامه‌نگاری تلقی می‌شود، می‌کوشد با استناد به اسناد و مدارک معتبر، طی یک فرایند زمانگیر و احتمالا فرسایشی، دست به افشاگری زده و شخص، افراد یا نهاد فاسد را متوقف و ایشان را مجبور به پاسخگویی کند. به نظر اما روزنامه‌نگاری تحقیقی آنطور که شایسته است در ایران مجال و اقبال شکوفایی نیافته و جز معدود اساتید حوزه ارتباطات، به صورت سازمان‌یافته و منسجم درباره آن بحث نشده است. حتی می‌توان ادعا کرد که تا این لحظه، کتاب برجسته‌ای در ارتباط با روزنامه‌نگاری تحقیقی تالیف و یا ترجمه نشده است. به همین بهانه سعی شده، برخی نقل‌قول‌های مهم درباره «روزنامه‌نگاری تحقیقی» گردآوری شود: گردآوری و ترجمه: امیر فرخاد‌‌ گرافیک: سعید غفوری Investigative Journalism Quotes Reality is an aspect of property. It must be seized. And investigative journalism is the noble art of seizing reality back from the powerful.  Julian Assange Clearly independent journalists - domestic journalists - run a high risk if they dare to take on serious investigative work. David Remnick At the core of investigative journalism is exactly the same thing that drives a page-turning thriller: telling a great story.  Hank Phillippi Ryan Freedom of the press is not questioned when investigative journalism unearths scandals, But that does not mean that every classified state document should be made available to journalists. Otto Schily Al journalism should be investigative, from football to cookery John Pilger I think investigative journalism will always be important and always find its way, be it on the Internet or wherever. Robert Redford As someone who has spent a lot of her career as an investigative reporter, I'll confess that a frustration of mine has always been that so much investigative journalism involves a dissection of events in the past. Jill Abramson Read the full article

[amirfarkhad]

«به شما ناهار داده‌اند؟»

یادداشت | امیر فرخاد ۹۶۰ کلمه، ۴ دقیقه و پنجاه ثانیه کشور چین در دهه‌های گذشته، روزگار متفاوتی نسبت به امروز داشت. حدود چهل سال پیش دولت چین اجرای یک برنامه اساسی اصلاحات اقتصادی را شروع کرد که سبب شد صدها میلیون نفر از فقر نجات یابند و این کشور به دومین اقتصاد بزرگ جهان بدل شود. به دنبال آن سبک زندگی چینی‌ها نیز متحول شد و بسیاری که تا آن زمان غذای کافی برای خوردن نداشتند، به یک رفاه نسبی دست یافتند و حتی عده قابل توجهی، زندگی پرزرق و برقی برای خود تدارک دیدند. به طوری که امروزه خریداران چینی در زمره بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان کالاهای لوکس در جهان هستند. به گذشته چین بازگردیم، زمانی که مردم این سرزمین یک پرسش را در فرهنگ و آداب معاشرت خود نهادینه کرده بودند؛ «غذا خورده‌ای؟» بله، این پرسش به عنوان یک احوالپرسی متعارف روزمره استفاده می‌شده که مراد از رابطه نزدیک میان دو نفر بود. حتی گفته می‌شود این پرسش را به جای سلام هم به کار می‌گرفتند. به عبارت دیگر اگر افراد می‌خواستند واقعا در حق کسی لطف کنند، او را به صرف یک وعده غذا دعوت می‌کردند. از این‌رو فقر و شرایط بد اقتصادی یک وعده غذا را آنچنان ذی‌قیمت کرده بود که یک ضرب‌المثل قدیمی چینی می‌گوید: «مردم عادی غذا خوردن را همچون تجربه بهشت می‌دانند.» در این روزها پرسشی مشابه از جانب سیدابراهیم رییسی، رییس جمهوری در گفت‌وگو با یکی از متصدیان مرکز ارتباطات مردمی نهاد ریاست جمهوری استانداری گیلان (آنطور که عنوان گردیده) مطرح شده که در فضای عمومی و شبکه‌های اجتماعی بسیار بحث‌برانگیز و همچنین دستمایه طنازی کاربران شده؛ «به شما ناهار داده‌اند؟» بسیاری از این پرسش انتقاد کرده و اظهار کردند چرا رییس جمهوری به آنچه که از سوی آن متصدی مبنی بر مشکلات معیشتی مردم بود، واکنشی نشان نداد؟ در عوض نگران یک وعده غذای او بود! عده‌ای دولت فعلی را به ضعف و ناکارآمدی متهم کرده و وضعیت کنونی اقتصاد کشور را متاثر از تصمیم‌های غلط دانسته‌اند. برخی دیگر به سفرهای استانی آقای رییسی و هیات همراهش تاخته‌ و اهداف و انگیزه‌های آن را نمایش‌های تبلیغاتی عنوان کرده‌اند. در مقابل مدافعان دولت سیزدهم ضمن دفاع از سیاست‌های دولت و انجام این سفرها، رفتار رییسی را با رفتار رییس جمهوری پیشین، حسن روحانی مقایسه کرده و ضمن تقبیح رویکرد روحانی، معتقدند امروز ارتباط نزدیکی بین مردم و مسئولان دولتی شکل گرفته و از این طریق مشکلات در حال پیگیری است. باید بپذیریم برنامه‌های دولت سیزدهم خواه با حسن نیت و خواه با سوءمدیریت، نه تنها گره‌گشای مشکلات معیشتی مردم نبوده، بلکه از زمان روی کار آمدن ایشان، سایه فقر هر روز سنگین‌تر شده است. به این اعتبار که مرکز پژوهش‌های مجلس به تازگی در گزارشی اعلام کرده، ۲۸ درصد جمعیت ایران زیر خط فقر قرار دارند. از سویی دیگر توافق ۲۵ ساله ایران و چین و محرمانگی مفاد آن سبب شده، برخی نسبت به این همکاری بدبین شوند و اهداف و انگیزه‌های تدوین چنین سندی را در سایه «استعمار نوین» توصیف کنند. از اینکه ایران با اقتصاد دوم جهان وارد توافق و همکاری بلندمدت می‌شود باید ابراز خرسندی کرد اما بنا به آنچه گفته شده، شرح جزئیات این تفاهم‌نامه در مجامع بین‌المللی می‌تواند به اعتبار آن خدشه وارد کند. هرچند که در پذیرش چنین استدلالی اختلاف نظرهای زیادی وجود دارد. در سال ۱۹۷۹ یک سال پس از آغاز برنامه اصلاحات اقتصادی، دولت چین سیاست تک‌فرزندی را در تلاش برای کاهش رشد جمعیت ترویج داد. البته این سیاست به‌ صورت رادیکال اجرا شد و زوج‌هایی که آن را نادیده می‌گرفتند با پرداخت جریمه، اخراج از کار و حتی سقط اجباری جنین و عقیم شدن مجازات می‌شدند. در چند سال گذشته نیز در ایران مردم تشویق به فرزندآوری شده‌اند و اخیرا دولت اقلام جلوگیری از بارداری را محدود و توزیع رایگان آن‌ها را متوقف کرده است. این در حالی است که چنین اقداماتی در چین با رشد و شکوفایی اقتصاد همراه بود و با هدف ارتقای سطح کیفی زندگی شهروندان صورت می‌گرفت اما در کشور ما زوج‌های جوان توان پرداخت هزینه‌های ازدواج را ندارند و خانواده‌ها در رسیدگی به هزینه‌های فرزندان‌شان ناتوان هستند. هر چند گاهی خبرهایی مبنی بر اعطای وام، زمین و تسهیلاتی از این دست برای افزایش فرزند به گوش می‌رسد اما در عمل، دعوت از مردم برای فرزندآوری شبیه یک تبلیغ صرف است و مسئولان هیچ پیشنهاد موثری که ترغیب‌کننده باشد و خانواده‌ها را درباره آینده اقتصادی آن امیدوار کند ارایه نداده‌اند. ناگفته نماند که مخاطرات پاندمی کرونا در دو سال اخیر نیز از دیگر عوامل بازدارنده برای افزایش جمعیت بوده است. بسیاری از اعلان‌ها در چین تبلیغ برای غذاهایی است که ترکیبات گوشتی دارند و آمارها نشان می‌دهد که مصرف گوشت در چین، طی چند دهه گذشته افزایش چشمگیری داشته است. به طور مثال، گوشت قبلا یک غذای اعیانی بود و برای مناسبت‌های خاص مصرف می‌شد، اما در سال‌های اخیر ارقام نشان می‌دهد که هر فرد چینی به طور متوسط هر سال حدود ۴۰ کیلوگرم گوشت مصرف می‌کند. در مقابل طی چند سال مصرف سرانه گوشت در ایران روند نزولی داشته و مصرف این خوراکی پروتئینی از سبد تعداد قابل توجهی از خانوارهای ایرانی حذف شده است. روایت پیشرفت‌های اقتصادی چین و رکود پولی و مالی در ایران یک نقطه عطف دارد؛ چینی‌ها برای تحقق رویاهای خود از عوامل بازدارنده عبور کردند، به یک نهاد دولتی متمرکز تبدیل و با دنیا وارد تعامل سازنده شده‌اند. اما دولتمردان ایرانی از مواضع متناقض عدول نکرده و هزینه‌های تصمیم‌های نابخردانه را به مردم و کشور تحمیل می‌کنند. با وجود همه مشکلات، مردم همچنان امیدوار هستند دولت(به‌معنای عام کلمه) به تدریج مسائل را حل کند و از بحران فعلی کشور عبور کند. اگر عزمی راسخ در تغییر بینش سیاست‌گذاران دیده نشود و دولت درباره یک تغییر اساسی مطلوب و تحولی بنیادین تجدید نظر نکند، باید نگران آن روزی باشیم که وقتی مردم یکدیگر را در خیابان می‌بینند، بپرسند «غذا خورده‌ای؟» Read the full article

[amirfarkhad]

مسئولیت اجتماعی در مقابله با فساد

یادداشت | امیر فرخاد ۱۰۰۰ کلمه، ۵ دقیقه تصور کنید در یکی از خیابان‌های پایتخت که محل پر رفت وآمدی است در حال عبور هستید. عجله دارید، پیرمردی را می‌بینید که در مقابل چشمان شما ناگهان تعادل خود را از دست می‌دهد و نقش بر زمین می‌شود. ابتدا متأثر می‌شوید اما همین که به یاد می‌آورید باید زودتر به کارتان برسید، صحنه را ترک می‌کنید، به این امید که در میان این جمعیت انبوه، بالاخره یکی به داد آن بی‌نوا می‌رسد. حالا شکل دیگری از این ماجرا را بخوانید. در یکی از خیابان‌های فرعی شهری کوچک که به ندرت کسی از آن عبور می‌کند، با بی‌حوصلگی به طرف منزل می‌روید. در همان اثنا با پیرزنی زمین‌خورده و زخمی روبرو می‌شوید. سراسیمه با آمبولانس تماس می‌گیرید. تا زمان رسیدن آمبولانس کنار او می‌نشینید و اطمینان می‌دهید که کمکش می‌کنید. این توجه به این دلیل است که گمان می‌کنید به جز شما فرد دیگری در آن حوالی نیست که به پیرزن کمک کند. مسئولیت‌پذیری اجتماعی در کلانشهرها به همان اندازه که در خیابان‌ها کمرنگ شده، در کنش‌گری و مقابله با فساد نیز رنگ ‌باخته است. ما با اتکاء به دیگران به مسئولیت فردی خود پشت می‌کنیم، در سیلی از جمعیتی که در امور خود غرق شده برای سود شخصی، نفع جامعه را فراموش کرده و فردگرایی را به جمع‌گرایی ترجیح می‌دهیم. و در نهایت جایی که منفعت خود را می‌بینیم، اخلاق را از یاد می‌بریم. اطلاع از اینکه چقدر این رفتار آگاهانه است و تا چه میزان «زندگی برخاسته از صنعتی شدن» در آن نقش دارد، نیازمند یک خودارجاعی مسئولانه است. ما بیش از آنکه با دانسته‌هایمان زندگی کنیم، با نادانسته‌هایمان کنار آمده‌ایم. انواع «نادانسته‌ها» دونالد رامسفلد (وزیر دفاع در دوران ریاست جمهوری جرج دابلیو. بوش) میان انواع مختلف «ندانستن» تمایز قائل بود. رامسفلد آن‌ها را به سه گروه تقسیم می‌کرد: - دانسته‌هایی دانسته وجود دارند، آن‌ها چیزهایی هستند که می‌دانیم که می‌دانیم. - نادانسته‌هایی دانسته وجود دارند، یعنی چیزهایی که می‌دانیم که نمی‌دانیم. - نادانسته‌هایی نادانسته هم وجود دارند، چیزهایی که نمی‌دانیم که نمی‌دانیم. ناآگاهی؛ تسهیلگر فساد زندگی در کلانشهرها در دهه‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته، اما این رویه بدون کسب دانش و آگاهی درباره الزامات آن پیش رفته است. وقتی «من» به عنوان یک شهروند از حق و حقوق خود آگاه نیستم و درباره پیامدهای این ناآگاهی و بی‌اطلاعی نیز چیزی نمی‌دانم، زمینه رشد فساد را ناخواسته تسهیل کرده‌ام(نادانسته‌های نادانسته). چرا زمانی که با بی‌عدالتی یک فرد، گروه یا سازمانی که وظایف مشخصی دارند و در ارایه خدمات به ما قصور می‌کنند از حق خود کوتاه می‌آییم؟ به چه دلیل، شهروندی را که در حال تخلف است مواخذه نمی‌کنیم؟ چرا در برابر نابرابری‌ها بُردباری می‌کنیم؟ در بسیاری از این موارد معضل تنها به یک مسئله محدود می‌شود، بی‌اطلاعی از حدود حقوق و قانون. از این‌رو، یک شهروند مسئولیت‌پذیر ابتدا باید بداند، تا در آنچه به او بستگی دارد بتواند تأثیرگذار باشد. جانبداری کور اطلاعات گمراه‌کننده می‌تواند رفتار شهروندان را در قبال اعمال فسادآمیز گمراه و مسیر عدالت‌خواهی و حق‌طلبی را با منافعِ نهاد یا عناصر فاسد همسو کند. گاهی افراد فریب می‌خورند و نه تنها برای مقابله با فساد دست به کار نمی‌شوند بلکه با تکیه بر اطلاعاتی سطحی و بی‌پایه‌واساس، متعصبانه از عوامل فساد حمایت نیز می‌کنند. خلاء سواد رسانه‌ای یکی از عواملی است که سبب می‌شود تبلیغ‌گران، توجه‌مان را به آنچه در ظاهر درست می‌نمایاند جلب کنند. بنابراین مسئولیت اجتماعی ایجاب می‌کند، برای دانش‌افزایی به منابع سطحی اکتفا نکنیم، راستی‌آزمایی کرده و همواره از خود بپرسیم چه کسی و چرا سود می‌برد؟ زندگی مسئولانه و کنش فردی برخی با وجود اینکه می‌دانند منبع و مأخذ فساد کجاست باز دچار انفعال و بی‌تفاوتی می‌شوند. به آنچه رخ می‌دهد اعتنایی ندارند و استدلال می‌کنند در این راه تنها هستند، یا واکنش ایشان به مثابه «آب در هاون کوبیدن» است. زندگی مسئولانه در جامعه بی‌هزینه نیست و هر فرد باید به اندازه خود نقشی در احقاق حقوق جمعی و اجتماعی داشته باشد. کنش‌گری مدنی الزاما به معنای حضور در خیابان و اعتراضات قهرآمیز نیست، با آگاهی‌رسانی و مطالبه‌گری می‌توانیم نهاد قدرت را وادار به پاسخ‌گویی کنیم. اگر تا به حال چنین نشده، همبستگی لازم برای چنین امری وجود نداشته است. این عدم تحقق، معلول همان تفکری است که کنش فردی را بی‌اثر می‌بیند.

در یک جامعه آگاه هیچ چیز از دید عموم پنهان نمی‌ماند سهم‌خواهی احتمالا تلخ‌ترین حالت ممکن برای یک جامعه این است که افراد برای نفع شخصی به جامعه خویش پشت کنند و با همراهی و سهم‌خواهی، مافیای فساد را روشمند(سیستماتیک) و نیرومند سازند. «دگرسازی» و «دوقطبی‌سازی» مکانیزم‌هایی هستند که در چنین جامعه‌ای نمود پیدا کرده و مانع از «همبستگی اجتماعی» می‌شوند. رشد و تعالى هر نظام اجتماعى در پرتو همبستگى اجتماعى و مشارکت عمومى افراد آن جامعه میسر می‌شود. بنابراین جامعه‌ای در سایه رده‌بندی‌های جبری و به دور از مشارکت همگانی سرنوشتی محتوم به اضمحلال است. درک فساد بر پایه شناخت متعاقب چنین سرانجامی، فساد و رفتار فسادآمیز روز‌به‌روز عیان‌تر شده و شهروندان را نسبت بدان سست و کرخت می‌کند. اگرچه افکار عمومی مسکوت شده اما اعتماد عمومی از میان رفته و نقش نهادهای ناظر و مقابله‌کننده با فساد از اعتبار ساقط می‌شود. چه آینده‌ای برای چنین جامعه‌ای می‌توان متصور شد؟ نمایش دموکراسی جامعه را دموکراتیک نمی‌کند، در یک جامعه مردم‌سالار، تبادل اطلاعات در سطح عالی است و شفافیت قوانین، راه را برای نظارت همگانی باز می‌گذارد. دسترسی آزاد به اطلاعات مبنای چنین جامعه‌ای است و هر شهروند به مثابه قانون و قانون‌گذار حق مداخله و اصلاح دارد. برای تحقق آرمانشهری مردم‌سالارانه، تفکر و همگرایی جای خود را به سلاح و نزاع می‌دهد. تقریبا از دل همه انقلابات خشونت‌بار، خشونت زاده شده و نظام حاکمیتی مطلوبی شکل نگرفته است. تکلیف اول مسئولیت اجتماعی و مدنی افراد تلاش برای آگاهی از «حقوق شهروندی» است. به نظر می‌رسد ما درک صحیحی از گستره فساد نداریم؛ به این دلیل که مردم فهم بر پایه آشنایی را با فهم بر پایه شناخت اشتباه می‌گیرند. بر همین اساس همه ما در به وجود آمدن فساد و گسترش آن سهمی داریم. واژه فساد بسته به زمینه‌های متفاوت، متضمن معانی و مفاهینم گوناگونی است. در حوزه عمومی و دولت، فساد به تلاش‌هایی برای حفظ ثروت یا قدرت از طریق وسایل و ابزارهای قانونی، به دست آوردن منافع خصوصی به هزینه جامعه و نظایر آن اطلاق می‌شود. در نهایت باید گفت ماهیت مسئولیت‌شناسی خواه در خیابانی شلوغ و پر همهمه و خواه در انتهای کوچه‌ای بن‌بست، تفاوتی نمی‌کند و در همه جا و در همه وقت «من» و «ما» مسئولیم. Read the full article

[amirfarkhad]

خطای بقا؛ چرا باید به قبرستان‌ها سری بزنی؟

امیر فرخاد | خطای بقا؛ فصل اول کتاب «هنر شفاف اندیشیدن»، نوشته رولف دوبلی و ترجمه عادل فردوسی‌پور از نشر چشمه خطای بقا؛ چرا باید به قبرستان‌ها سری بزنی؟ خطای بقا یعنی افراد دایمأ احتمال موفقیت خود را زیاد از حد تخمین بزنند؛ با سر زدن به قبرستان پروژه‌ها، سرمایه‌گذاری‌ها و شغل‌هایی که در زمانی بسیار‌امیدوار‌کننده به نظر می‌رسید، در برابر این خطا موضع بگیر. قدم زدن در این قبرستان، ناخوشایند ولی برای شفاف شدن ذهن لازم است. زمانی که پول و ریسک در میان باشد، با خطای بقا مواجه می‌شوی. فرض کن دوستت شرکت جدیدی راه می‌اندازد. تو هم جزء سرمایه‌گذاران احتمالی هستی و فرض می‌کنی فرصت خوبی نصیبت شده. شرکتی که اگر خوش‌شانس باشی، می‌تواند گوگل بعدی باشد. اما واقعیت چیست؟ محتمل‌ترین سناریو نرسیدن این شرکت حتا به شروع خط است. دومین نتیجه‌ای محتمل هم ورشکستگی ظرف سه سال است. از بین شرکت‌هایی که در سه سال اول دوام می‌آورند، بیشترشان هرگز بیش از ده کارمند نداشته‌اند. پس این یعنی هیچ وقت نباید پولی را که با زحمت به دست آورده‌ای به خطر بیندازی؟ نه لزوما. اما باید متوجه باشی خطای بقا در کار است و مثل خرده شیشه بر سر راه موفقیت قرار دارد. خطای بقا؛ چرا باید به قبرستان‌ها سری بزنی؟ نسخه دیــداری نسخه شنیداری Read the full article

[amirfarkhad]

کنش‌گری یک جنبش و حالا واکنش

امیر فرخاد / خبرنگار | کنش‌گری یک جنبش و حالا واکنش «محسن نامجو»، خواننده و آهنگساز روز گذشته در پیامی ویدیویی اتهامات جنسی علیه خود را پذیرفت و از همه عذرخواهی کرد. همین موضوع بهانه‌ای شد تا درباره یک جنبش تاثیرگذار مطلبی بنویسم. هر چند خاستگاه‌اش ایران نبود اما پس از مدتی زن‌های ایرانی با آن همراه شدند؛ جنبش «من هم» یا همان "me too" که در قالب یک هشتگ در شبکه‌های اجتماعی بروز و ظهور یافت، صدای اعتراضی است به تعرض و تجاوز جنسی. اعتراضی که احتمالا در طول تاریخ تمدن بشری با این گستردگی و صراحت بیان نشده بود. پیشینه جنبش من هم در اوایل اکتبر 2017 نشریات نیویورک تایمز و نیویورکر از یک اتهام جنسی پرده برداشتند و مدعی شدند چندین زن از هاروی واینستین، تهیه‌کننده آمریکایی به دلیل تجاوز جنسی شکایت کرده‌اند. اگرچه واینستین هرگونه «رابطهٔ جنسی بدون توافق» را تکذیب کرد اما به دنبال این افشاگری موجی از اعتراضات شکل گرفت و تعداد قابل توجهی از زنان مشغول به کار در هالیوود او را به اتهام تجاوز جنسی محکوم کردند. در نهایت واینستین از شرکت خود با نام تجاری واینستین کمپانی اخراج و از آکادمی علوم و هنرهای سینمای آمریکا طرد شد. پس از ماجرای هاروی واینستین، زنان آسیب‌دیده از تجاوزهای جنسی در سراسر جهان، بواسطه جنبش «من هم»، این مجال را یافتند تا زخم‌های ناشی از فروخوردگی و سکوت جبری این تابوی اجتماعی را التیام دهند و آنچرا که بر آن‌ها گذشته برملا کنند.

جنبش من هم در ایران در تابستان 1399 بسامدهای «من هم» به ایران رسید و تکانه‌های آن موجب شگفتی شد؛ تصور اینکه چه کسانی قربانی شده‌اند و چه کسانی متجاوز هستند بسیاری را انگشت به دهان کرد! اولین و شاید هم جنجالی‌ترین‌شان، افشاگری سارا امت علی، خبرنگار پیشین علیه «آیدین آغداشلو»، نقاش و گرافیست سرشناس بود که پس از 14 سال سکوت مطرح شد. همانطور که انتظار می‌رفت آغداشلو این اتهام را رد و اعلام کرد: «در زندگی شخصی و اجتماعی‌ام هرگز خواسته‌ای را به کسی تحمیل نکرده‌ام، چون جزئی از رفتار و روشم نبوده‌ است. باید تأکید کنم که هر نوع تحمیل جنسی را اکیداً محکوم می‌کنم.» در مقابل لاله صبوری، بازیگر سینما و تلویزیون ایران، ادعای مطرح شده درباره آزار جنسی دختران توسط آیدین آغداشلو را تایید کرد و گفت: «دوسال شاگرد آغداشلو بودم. سال هفتاد، و متأسفانه باید بگم تجاوز وصله‌ای است که به استاد می‌چسبد.» پس از آغداشلو، نام افراد دیگری از طبقات و اصناف متفاوتی به میان آمد؛ خواه سرشناس، خواه ناشناس. یکی از دیگر افراد شناخته‌شده متهم به تجاوز، «محسن نامجو»، خواننده و آهنگساز بود. هرچند نامجو پیشتر با برخی از آثار خود حساسیت‌هایی را ایجاد کرده بود اما کسی گمان نمی‌کرد که نام او نیز در فهرست متهمان آزار جنسی قرار بگیرد. او در تیرماه 1388 به اتهام توهين به مقدسات، اجراى تمسخرآميز آيات قرآن و بى‌حرمتى به كتاب مقدس مسلمانان از سوى دادگاه عمومى شهر تهران به پنج سال حبس تعزيرى محكوم شده بود. اما ماجرای اتهامات جنسی نامجو اولین بار در شهریور 1399 رسانه‌ای شد و او با انتشار ویدیویی این اتهامات را بی‌اساس خوانده و قویا رد کرد. نامجو اظهار کرد طرح این اتهامات صرفا مربوط به آن زمان نمی‌شده و از چندین سال قبل چنین «شایعاتی» وجود داشته است. با ادامه فشارهای کارزار «من هم»، در 27 فروردین 1400 محسن نامجو بار دیگر مجبور شد واکنش نشان دهد. او در یک پیام ویدیویی اتهامات جنسی را پذیرفته و از همه مردم و شکایت‌کنندگان عذرخواهی کرد. احتمالا شوک اعتراف نامجو بود که سبب شد شب گذشته خانمی در شبکه اجتماعی کلاب‌هاوس یک تجاوز دیگر را افشا و در عین ناباوری، علی دهباشی، سردبیر نشریه بخارا را به آزار و اذیت جنسی متهم کند. دهباشی از چهره‌های مهمی است که سال‌ها در حوزه اندیشه و فرهنگ فعالیت تعیین‌کننده‌ای داشته است. پی‌نوشت مساله قابل توجه در این جنبش مدنی، راستی‌آزمایی اتهامات طرح شده علیه افراد است. آیا امکان سوء‌استفاده از این کارزار وجود دارد؟ آیا می‌توان هر ادعایی را در قالب جنبش «من هم» چشم‌بسته پذیرفت؟ به نظر می‌رسد نباید در قضاوت عجله کرد و تا زمانی که مستندات ادعای شکایت‌کننده یا قربانی محکمه‌پسند نشده، می‌بایست اصل بی‌طرفی را رعایت و صبوری پیشه کنیم. Read the full article

[amirfarkhad]

دوقطبی‌سازی و فرافکنی آقای وزیر بهداشت!

امیر فرخاد / خبرنگار | دوقطبی‌سازی و فرافکنی آقای وزیر بهداشت! بهار 1400 با فوران پاندمی کرونا آغاز شد و مرگ‌ومیرهای ناشی از کووید 19 در ایران بار دیگر شدت گرفت. شوخیِ تلخِ کنایه‌آمیزی این روزها در شبکه‌های اجتماعی بطور متوالی بازنشر می‌شود که می‌گوید «در دو هفته تعطیلات نوروز، جاده‌ها باز، مرزها باز و همه چیز برقرار، دو هفته بعد از تعطیلات، همه جا تعطیل!» بی‌کفایتی دولت روحانی، ستاد مقابله با کرونا و در نهایت وزیر بهداشت در مدیریت کرونا برای همگان عیان شده، منتها در این بین، آقایان مسوول از آب گل‌آلود ماهی‌های بزرگی می‌گیرند! وقتی مجبور باشید برنامه‌های صداوسیما را دایما دنبال کنید، حتما بطور روزانه، سعید نمکی را در تلویزیون خواهید دید. نمکی به شکل وسواس‌گونه‌ای به حضور در رسانه‌ها عادت کرده و خدا می‌داند پس از پایان دوره وزارتش با چه بهانه و سمتی دوباره مقابل دوربین‌ها ظاهر خواهد شد. سعید نمکی پس از آنکه آمارها به‌طور افسارگسیخته‌ای افزایش یافت، اظهار کرد: «بارها پیش از تعطیلات به مردم خواهش و التماس کردم که سفر نروند، کسی هم به هشدارهای من توجه نکرد و محدودیت‌ها اعمال نشد.» روحانی هم در جلسه ستاد روز شنبه، 21 فروردین از نمکی انتقاد کرد و روی یک‌صدایی ستاد و وزارت بهداشت تاکید کرد. رییس جمهوری گفت: «ما یک سخنگو انتخاب کردیم که صدای واحد ما باشد، نمی‌شود که هر کسی هر چه می‌خواهد در تلویزیون بگوید!» امروز نمکی در تلویزیون پاسخ روحانی را داد و گفت من نمی‌توانم با نظر غیرکارشناسی با شما یکصدا باشم و...» وزیر بهداشت با تملق اغراق‌آمیزی سعی می‌کند با ایجاد فضایی دوقطبی بین دولت و وزارت بهداشت خود را از آنچه که در حال حاضر تبدیل به یک فاجعه شده، یعنی شکل‌گیری موج چهارم کرونا مبرا کند و با فرافکنی تمام تقصیر را به گردن دولت و ستاد بیاندازد، همانگونه که در اظهارنظری متفاوت مردم را عامل گسترش ویروس موتاسیون‌یافته معرفی می‌کند. سعید نمکی در یک زیست دوگانه سیاسی به سر می‌برد؛ از سویی حضور او در دولت حسن روحانی، گرایش او به اصلاح‌طلبان را حکایت می‌کند و از سویی دیگر اظهارنظرها، اعمال و رفتار متناقض‌اش عکس جهت سیاست‌های دولت تدبیر، تفسیری جز یکه‌تازی در جبهه‌ای دیگر ندارد. اما باید خطاب به آقای نمکی گفت: «وضعیت شما مثال همان کسی است که می‌گویند از اینجا مانده و از آنجا رانده شده! نه مردم به شما اعتماد دارند و نه دستگاه سیاسی حاکم روی خوشی به شما نشان می‌دهد. آقای نمکی! رفتار عوامگرایانه شما لخت و عور است! اگر وزارت شما دستاوردی داشت چرا اسناد آن‌ها را در سامانه انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات منتشر نکردید؟ چرا گزارش شفافی از عملکرد وزارتخانه در زمان شیوع بیماری ارایه نمی‌کنید؟ اگر واقعا شما دلسوز مردم بودید چرا در همان ایام نوروز که متوجه بی‌‌اعتنایی دولت به کنترل سفرها، جاده‌ها و سایر محدودیت‌ها شدید، صدایتان گوش فلک را کر نکرد؟! چرا افشاگری نکردید؟ چرا استعفا نکردید؟ چرا همین الان مستندات هشدارها و اعتراضات خود را نسبت به سهل‌انکاری دولت منتشر نمی‌کنید؟» آنچه امروز می‌تواند عملکرد سیاه دولت روحانی را تا حدی تلطیف کند، پایان دادن به دوگانگی‌ها و آغاز جدی واکسیناسیون عمومی است. فارغ از اینکه چند نفر در یک خانواده ممکن است قربانی کرونا شوند، با فوت هر سرپرست خانوار، یک خانواده به دره عمیق فقر سقوط می‌کند و بسامدهای آن در جامعه به شکلی گسترده در آینده‌ای نزدیک پدیدار خواهد شد. ویدیوی جدال لفظی روحانی و نمکی را ببینید Read the full article

[amirfarkhad]

کرونا در سایه مدیریت امنیتی

امیر فرخاد / خبرنگار | کرونا در سایه مدیریت امنیتی شاید سیاه‌ترین دوره دولت آقای روحانی، دوره همه‌گیری و شیوه تقابل ایشان با ویروس کرونا باشد؛ به نظر می‌رسد شکست‌های پی‌درپی برجام، گرانی بنزین و فاجعه آبان 98، تدابیر غلط پولی و اقتصادی، دلار نیمایی، کمبود روغن خوراکی و مرغ و دیگر معضلات، هیچکدام جانکاه‌تر و پرزیان‌تر از سوءمدیریت این دولت در کنترل کووید19 نبوده و آنچه تاریخ از آن یاد خواهد کرد همین دوره سیاه است. شاید حضور سعید نمکی بعد از استعفای سید حسن قاضی‌زاده هاشمی، وزیر بهداشت سابق در وزارتخانه‌ای که عهده‌دار مهم‌ترین وظایف انسانی و اخلاقی در دوران شیوع بیماری مرگبار کووید19 بوده، بزرگترین خطای راهبردی آقای روحانی باشد. شاید اگر وزارت بهداشت از همان روزهای اول صادقانه و شفاف عمل می‌کرد و آمار مربوط به ابتلا و فوت‌های ناشی از کووید19 را دقیق و بدون کم‌ و کاست اعلام و اعلان می‌کرد، مردم با وزارت بهداشت و ستاد ملی مقابله با کرونا همراه و همدل شده و به دستورالعمل‌ها بیشتر توجه می‌کردند. حتما خاطرمان هست که ایرج حریرچی، معاون کل وزارت بهداشت در مهرماه سال 98 در یک برنامه تلویزیونی حاضر شد و تاکید کرد: «تعداد فوتی‌ها را می‌توان از ۱.۵ برابر تا ۲.۲ برابر آمار اعلامی حساب کرد.» سعید نمکی پس از همه‌گیری، تقریبا هر روز در یک برنامه زنده تلویزیونی حاضر می‌شود و با سخنان شبه‌ادیبانه خود، به جای آنکه درباره نحوه عملکرد وزارتخانه گزارش دقیق بدهد، فرافکنی کرده و به حاشیه‌ها دامن می‌زند. او در 10 اسفند 99 گفت: «جهان از کنترل کرونا در ایران حیرت کرد» و در فاصله چند روز گفت: «به من بگویید مدیرکل مرده‌شورخانه». یک روز از مردم قدردانی کرد، روز دیگر منتقدان را تحمیق و تمسخر کرد. استعفای اعتراض‌آمیز رضا ملک‌زاده، معاونت تحقیقات، بزرگترین گواه بر ناتوانی یا مدیریت مغرضانه سعید نمکی است. دیگر مسوولان وزارتخانه نیز از این حواشی مستثنی نیستند؛ کیانوش جهانگیری، رییس مرکز روابط عمومی و اطلاع‌رسانی وزارتخانه نیز با سخنان ضد و نقیض و انتشار توییت‌های عجیب از مقام سخنگویی عزل شد. خودباوری و اتکا به دانش ملی در زمینه تولید واکسن امری ستودنی است، اما به چه قیمتی؟ روزانه صدها هموطن بر اثر کرونا جان می‌بازند و همچنان خبری از واکسیناسیون عمومی نیست! فرایند خرید واکسن خارجی به تحریم، بانک مرکزی و مشکلات ارزی گره می‌خورد و واکسیناسیون قطره‌چکانی کادر بهداشت و درمان با اقدام عوام‌گرایانه نمکی و پسرش در بهمن‌ماه آغاز می‌شود. به دستور ستاد در نوروز 99 سفرها محدود شده بود و نهادهای انتظامی مانع از رفت و آمد مردم در جاده‌ها بودند. اما سعید نمکی در بهمن و اسفند 99 بارها تاکید کرد مردم در ایام نوروز به سفر نروند و درباره موج چهارم کرونا هشدار داد. مردمی که پس از یک سال و اندی مراقبت و خانه‌نشینی در انتظار بهار بودند. با فرا رسیدن نوروز سفرها اوج می‌گیرند، اما بدون محدودیت کافی و بدون ممنوعیت بازدارنده. موج چهارم عملا شکل می‌گیرد و مرگ و میرها دوباره 3 رقمی می‌شود. پس از تعطیلات و اوجگیری بیماری وزیر بهداشت با آه و ناله مردم را مقصر می‌داند و به شدت انتقاد می‌کند. بلافاصله حریرچی به تلویزیون می‌آید و اعلام می‌کند: «برخی در ستاد ملی کرونا مانع شدند تا از فرصت طلایی عید برای خاموش کردن شعله‌های کرونا استفاده کنیم؛ نمی‌توانم اسامی این افراد را بگویم.» اگر نگوییم مدیریت مقابله با کرونا در کشور سیاست‌زده است چه عنوان دیگری می‌توان به کار برد؟ آیا واقعا این مدیریت سویه‌های امنیتی ندارد؟ آیا وزیر بهداشت و دیگر مسوولان که در قامت پزشک سوگند یاد کرده‌اند، وظیفه روشنگری ندارند؟ تاریخ بهتر از هر کسی درباره این روزها قضاوت خواهد کرد... Read the full article

[amirfarkhad]

کلاب‌هاوس، ماشین گفتمان‌ساز

امیر فرخاد / خبرنگار | کلاب‌هاوس، ماشین گفتمان‌ساز کلاب‌هاوس چیست و چگونه کار می‌کند؟ کلاب‌هاوس یک شبکه اجتماعی نوپا اما پر سروصدا است؛ پر سروصدا از منظر صوت‌محور بودن این شبکه اجتماعی عنوان شد، چراکه در این پلتفرم خبری از عکس و ویدیو نیست، حتی افراد نمی‌توانند کلمه‌ای برای یکدیگر بنویسند و خلاصه اینکه صرفا می‌توان بطور زنده صحبت کرد و یا همراه با جمعی شنونده بود. کلاب‌هاوس در سال گذشته یعنی در آوریل ۲۰۲۰ ایجاد و راه‌اندازی شد و در مدت کوتاهی، بسیاری را جذب خود کرد. حالا اما مانند هر پدیده دیگری این شبکه اجتماعی آمریکایی به ایران راه یافته و تعداد قابل توجهی از کاربران ایرانی، از این شبکه اجتماعی استقبال کرده و به آن پیوسته‌اند. حضور جواد ظریف، وزیر خارجه در یک گفت‌وگوی کلاب‌هاوسی و عضویت محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات مهر تاییدی بود بر مجوز فعالیت کاربران ایرانی در این شبکه اجتماعی. اگر خاطرمان باشد، در اولین سال‌هایی که «جیمیل» راه‌اندازی شد، برای ساختن حساب کاربری پیش‌شرطی تعیین کرد مبنی بر اینکه یک نفر از اعضای جیمیل باید شما را دعوت کند؛ این پیش‌شرط در کلاب‌هاوس گنجانده شده و برای اینکه شما عضو آن شوید لازم است شخص دیگری از شما دعوت کند، با این تفاوت که شناسه دعوت‌کننده در صفحه نمایه حساب ما نمایش داده می‌شود و همین به معیاری برای اعتبارسنجی افراد از لحاظ پایگاه سیاسی و اجتماعی بدل شده است. گفتمان کلاب‌هاوسی خیلی زود کلاب‌هاوس گعده‌ای برای علاقه‌مندان مباحث سیاسی و اجتماعی شد. از افراد عادی جامعه تا اشخاص صاحب نفوذ و شناخته‌شده گرد هم آمدند و در غوغای زودهنگام انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ به بحث و گفت‌وگو پرداختند. طبعا، بیشتر مباحث کسانی مورد توجه قرار می‌گیرد که در رسانه‌ها و سایر شبکه‌های اجتماعی پیشتاز بوده و دنبال‌کننده‌های فراوانی دارند. در این فضای جدید افراد گاهی اوقات مودبانه و نوبتی صحبت می‌کنند و دیگرانی گوش می‌دهند و گاهی هم پرخاشگرانه و بی‌نوبت به یکدیگر می‌تازند! همانطور که اشاره شد اغلب این مباحث حول محور نامزدهای احتمالی انتخابات پیش رو است. اما مساله قابل توجه این است که کلاب‌هاوس در قامت یک ماشین گفتمان‌ساز ظاهر شده؛ قابلیتی که تا پیش از این، نه تنها رسانه‌های جمعی‌ای نظیر رادیو، تلویزیون و روزنامه‌ها بلکه شبکه‌های اجتماعی مشهور نیز در این وسعت نداشتند. کلاب‌هاوس بطور ملموسی فاصله عوام و خواص را به حداقل رسانده و گفتمان تازه‌ای را برای پرسش‌گری، روشنگری و حتی مطالبه‌گری شکل داده است. حال پرسش اینجاست که بسامدهای این گفتمان تا چه حد در نتایج انتخابات و حتی فراتر از آن، در تحولات سیاسی کشور موثر واقع می‌شود؟ آیا کلاب‌هاوس و جریان‌هایی نظیر آن می‌توانند مناسبات حاکمیتی را به نفع عامه تغییر دهند؟ آیا این بستر می‌تواند ابزاری برای شفاف‌سازی مسایل مبهم دولت‌ها باشد؟ بطور قطع گذر زمان به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد. اگرچه کلاب‌هاوس با سرعت پیش می‌رود اما در عین حال دچار شتابزدگی است و نقص‌های فراوانی دارد. بطور مثال گاهی عدالت درباره سخنران‌ها اجرا نمی‌شود و تعیین سطح کیفی و مدت زمانی که سخنران در حال سخنرانی است توسط صاحبان مباحث یا اصطلاحا «مدریتورها» که گردانندگان بحث‌ها هستند اداره می‌شود. از سویی دیگر کاربران اندروید از یک نسخه غیررسمی که توسط تیم سازنده کلاب هاوس طراحی نشده لاجرم استفاده می‌کنند و همین مساله سبب بروز محدودیت‌هایی می‌شود. ‌‌ در نهایت به نظر می‌رسد این ماشین گفتمان‌ساز در حال حاضر دچار هیجاناتی است که چرایی‌اش به نوظهور بودن آن برمی‌گردد و برای قضاوت درباره آن نباید عجله کرد. #کلاب_هاوس #گفتمان_سیاسی #شبکه_اجتماعی #ظریف #آذری_جهرمی #انتخابات امیر فرخاد / خبرنگار | کلاب‌هاوس، ماشین گفتمان‌ساز کلاب‌هاوس چیست و چگونه کار می‌کند؟ کلاب‌هاوس یک شبکه اجتماعی نوپا اما پر سروصدا است؛ پر سروصدا از منظر صوت‌محور بودن این شبکه اجتماعی عنوان شد، چراکه در این پلتفرم خبری از عکس و ویدیو نیست، حتی افراد نمی‌توانند کلمه‌ای برای یکدیگر بنویسند و خلاصه اینکه صرفا می‌توان بطور زنده صحبت کرد و یا همراه با جمعی شنونده بود. کلاب‌هاوس در سال گذشته یعنی در آوریل 2020 ایجاد و راه‌اندازی شد و در مدت کوتاهی، بسیاری را جذب خود کرد. حالا اما مانند هر پدیده دیگری این شبکه اجتماعی آمریکایی به ایران راه یافته و تعداد قابل توجهی از کاربران ایرانی، از این شبکه اجتماعی استقبال کرده و به آن پیوسته‌اند. حضور جواد ظریف، وزیر خارجه در یک گفت‌وگوی کلاب‌هاوسی و عضویت محمدجواد آذری جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات مهر تاییدی بود بر مجوز فعالیت کاربران ایرانی در این شبکه اجتماعی. اگر خاطرمان باشد، در اولین سال‌هایی که «جیمیل» راه‌اندازی شد، برای ساختن حساب کاربری پیش‌شرطی تعیین کرد مبنی بر اینکه یک نفر از اعضای جیمیل باید شما را دعوت کند؛ این پیش‌شرط در کلاب‌هاوس گنجانده شده و برای اینکه شما عضو آن شوید لازم است شخص دیگری از شما دعوت کند، با این تفاوت که شناسه دعوت‌کننده در صفحه نمایه حساب ما نمایش داده می‌شود و همین به معیاری برای اعتبارسنجی افراد از لحاظ پایگاه سیاسی و اجتماعی بدل شده است. گفتمان کلاب‌هاوسی خیلی زود کلاب‌هاوس گعده‌ای برای علاقه‌مندان مباحث سیاسی و اجتماعی شد. از افراد عادی جامعه تا اشخاص صاحب نفوذ و شناخته‌شده گرد هم آمدند و در غوغای زودهنگام انتخابات ریاست جمهوری 1400 به بحث و گفت‌وگو پرداختند. طبعا، بیشتر مباحث کسانی مورد توجه قرار می‌گیرد که در رسانه‌ها و سایر شبکه‌های اجتماعی پیشتاز بوده و دنبال‌کننده‌های فراوانی دارند. در این فضای جدید افراد گاهی اوقات مودبانه و نوبتی صحبت می‌کنند و دیگرانی گوش می‌دهند و گاهی هم پرخاشگرانه و بی‌نوبت به یکدیگر می‌تازند! همانطور که اشاره شد اغلب این مباحث حول محور نامزدهای احتمالی انتخابات پیش رو است. اما مساله قابل توجه این است که کلاب‌هاوس در قامت یک ماشین گفتمان‌ساز ظاهر شده؛ قابلیتی که تا پیش از این، نه تنها رسانه‌های جمعی‌ای نظیر رادیو، تلویزیون و روزنامه‌ها بلکه شبکه‌های اجتماعی مشهور نیز در این وسعت نداشتند. کلاب‌هاوس بطور ملموسی فاصله عوام و خواص را به حداقل رسانده و گفتمان تازه‌ای را برای پرسش‌گری، روشنگری و حتی مطالبه‌گری شکل داده است. حال پرسش اینجاست که بسامدهای این گفتمان تا چه حد در نتایج انتخابات و حتی فراتر از آن، در تحولات سیاسی کشور موثر واقع می‌شود؟ آیا کلاب‌هاوس و جریان‌هایی نظیر آن می‌توانند مناسبات حاکمیتی را به نفع عامه تغییر دهند؟ آیا این بستر می‌تواند ابزاری برای شفاف‌سازی مسایل مبهم دولت‌ها باشد؟ بطور قطع گذر زمان به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهد. اگرچه کلاب‌هاوس با سرعت پیش می‌رود اما در عین حال دچار شتابزدگی است و نقص‌های فراوانی دارد. بطور مثال گاهی عدالت درباره سخنران‌ها اجرا نمی‌شود و تعیین سطح کیفی و مدت زمانی که سخنران در حال سخنرانی است توسط صاحبان مباحث یا اصطلاحا «مدریتورها» که گردانندگان بحث‌ها هستند اداره می‌شود. از سویی دیگر کاربران اندروید از یک نسخه غیررسمی که توسط تیم سازنده کلاب هاوس طراحی نشده لاجرم استفاده می‌کنند و همین مساله سبب بروز محدودیت‌هایی می‌شود. ‌‌ در نهایت به نظر می‌رسد این ماشین گفتمان‌ساز در حال حاضر دچار هیجاناتی است که چرایی‌اش به نوظهور بودن آن برمی‌گردد و برای قضاوت درباره آن نباید عجله کرد Read the full article

[amirfarkhad]

علی لاریجانی؛ سلامی دیگر

امیر فرخاد / خبرنگار | علی لاریجانی؛ سلامی دیگر

علی اردشیر لاریجانی نامی آشنا در سپهر سیاسی و چهره‌ای پرنفوذ در نظام حاکمیتی ایران است. او سومین رییس سازمان صداوسیما، پنجمین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، دومین دبیر شورای عالی امنیت ملی، نماینده دوره‌های هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی، پنجمین رییس مجلس شورای اسلامی و در نهایت عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نظام در جمهوری اسلامی است. اما نام علی لاریجانی این روزها دوباره بر سر زبان‌هاست، به این دلیل که او به عنوان نماینده ویژه ایران در رابطه با سند همکاری ۲۵ ساله ایران و چین انتخاب شده است و همین امر حضور لاریجانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ را قوت می‌بخشد. با فرض اینکه حضور ایشان در این دوره از انتخابات قطعی است، مسئله قابل توجه این است که لاریجانی کدام جناح سیاسی را نمایندگی می‌کند؟ علی لاریجانی از سال‌های دور که یک اصولگرای سنتی بود به یک اصلاح‌طلب میانه‌رو تغییر چهره داده است و گمانه‌زنی‌ها حمایت اصلاح‌طلبان از او را حکایت می‌کند. در این هنگامه دو پرسش مطرح است؛ آیا علی لاریجانی در کسوت یک «اصلاح‌طلب» قابل اعتماد است؟ آیا او در قامت یک رییس جمهوری توان مدیریت کشور در شرایط تحریم و کرونا را دارد؟ برای پاسخ به این پرسش‌ها باید به سوابق او رجوع کنیم. لاریجانی در دوره ریاست خود در مجلس شورای اسلامی چه اقدام ویژه، برجسته و موثری در ارتقای معیشت مردم انجام داد که بر اساس آن به یک چهره محبوب و ماندگار در اذهان عمومی بدل شود؟ در مقابل عملکرد او در میان رقبای سیاسی‌اش چگونه تمایز ایجاد می‌کند؟ واقعیت این است که علی لاریجانی همواره در حریم امن حاکمیت گام برداشته و به همین اعتبار می‌توان از او به عنوان یک سیاستمدار استراتژیک یاد کرد. اگرچه لاریجانی در طول دوران سیاست‌ورزی خود بازیگر تعیین‌کننده‌ای نبوده اما هرگز از مدار اعتدال خارج نشده و فراتر از قواعد متعارف رفتار نکرده است. بر همین اساس مرام سیاسی او مبتنی بر «محافظه‌کاری» بوده و هست. در نهایت آنچه به نظر می‌رسد این است که عمر سیاسی علی لاریجانی ارتباط تنگاتنگی با انتخابات ۱۴۰۰ دارد و حضور یا غیبت او مناسبات سیاسی او را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. Read the full article

[amirfarkhad]

سینمای عیاری؛ واقع‌گرا، روشنگر

سینمای عیاری؛ واقع‌گرا، روشنگر کیانوش عیاری تنگدستی سینما را لمس کرد؛ در زادگاهش اهواز، فعالیت سینمایی را در حالی که دغدغه امرار معاش داشت آغاز کرد. در آپارتمانی کوچک و با اجاره کم روزگار می‌گذراند. خرده تجهیزات سینمایی‌اش را با تاکسی نقل و انتقال می‌داد و فیلم‌هایش را با «پول تو جیبی» می‌ساخت. مضطرب از فضا و دستگاه امنیتیِ وقت که دوربین و نوار داخل آن را ضبط می‌کرد، با سماجت کار خود را دنبال می‌کند. عیاری با دوربین‌های 8 میلیمتری و بعدتر با دوربین‌های سوپر 8، صحنه‌هایی را در سینمای آزاد دوران خود جاودانه کرده که نه برای جشنواره‌ها، بلکه برای سینمای ملی مایه فخر است. مهدی هاشمی که در قامت «دکتر قریب» سال‌ها با عیاری مانوس بود درباره او می‌گوید: «او طالب به تصویر درآوردن خود واقعیت‌های زندگی است حتی اگر صدای آن زندگی شنیده نشود.» کیانوش عیاری را می‌توان از جمله فیلمسازان «دگراندیش» برشمرد؛ اگر نگوییم فراتر از زمانه خود گام برداشته، بی‌شک همگام با عصر خویش است. این وجه تمایز در اولین اثر واقع‌گرایانه‌اش هویدا است. او در «تازه نفس‌ها» هر آنچه را که می‌بیند روایت می‌کند؛ بی‌کم وکاست و بدون غرض. سینمای عیاری به مثابه چشم بینای جامعه‌ای است که طبقه فرودست و اقلیت خود را خواه آگاهانه، خواه سهل‌انگارانه فراموش کرده است؛ همواره در پی روشنگری است و همچون پیامبری رسالت خود را در آگاهی‌بخشی می‌بیند. عیاری در جهان‌بینیِ منحصر به فرد خود، از مصائب حرفه فیلمسازی می‌گوید (شبح کژدم)، گاه با پیوند یک قلب، اسلام و مسیحیت را آشتی می‌دهد (بودن یا نبودن)، از جنگ‌زدگی، فقر و غربت تصویرگری می‌کند (آبادانی‌ها)، با تسخر و شوخ‌‌طبعی از شکاف میان مردم و حاکمیت می‌گوید (روز باشکوه) و مرثیه‌ای برای م Read the full article

[amirfarkhad]

کدام دانشگاه؟ مساله این است

شقایق بابایی / خبرنگار | کدام دانشگاه؟ مساله این است اینکه کدام دانشگاه برای من یا فرزندم مناسب و مطلوب است همیشه محل بحث بوده؛ هر دانشگاهی ویژگی‌هایی دارد که آن را از دیگری متمایز می‌کند. موضوع تقبیح و تحسین دانشگاه‌ها و ارزش‌گذاری آن‌ها نیست، مساله معرفی کلی و آشنایی با سیستم آموزشی و مدیریتی آن‌هاست. کسب اطلاع از اینکه کدام دانشگاه با شرایط کنونی ما همخوانی دارد، امکان انتخاب مطلوب را برای ما فراهم می‌کند. حال اینکه ارزش مدرک تحصیلی کدام بیشتر، هزینه کدام کمتر، کیفیت آموزشی کدام بهتر است، پرسش‌هایی است که باید در حین انتخاب دانشگاه به آن‌ها توجه داشت. در این پادکست با انواع دانشگاه در ایران آشنا می‌شوید Read the full article

[amirfarkhad]

تمرکز در مطالعه؛ حواس‌پرتی و روش‌های مقابله با آن

تمرکز در مطالعه؛ حواس‌پرتی و روش‌های مقابله با آن دوره آموزشی تکنیک‌های تمرکز در مطالعه - بخش دوم: حواس‌پرتی و روش‌های مقابله با آن بسیاری از انسان‌ها از نبود تمرکز هنگام مطالعه رنج می‌برند. عدم تمرکز یکی از شایع‌ترین مشکلات دانش‌آموزان و دانشجویان است. در بخش دوم به عواملی می‌پردازیم که باعث به وجود آمدن عدم تمرکز می‌شوند. دوره آموزشی تکنیک‌های تمرکز در مطالعه - بخش اول: انواع تمرکز، اثرات تمرکز     چندکاری (Multitasking) کسانی که به طور همزمان چند کار انجام می‌دهند، شاید احساس کنند که کارهایشان را سریع‌تر تمام می‌کنند، اما تقریبا همیشه انجام چند کار به طور همزمان از انجام یک کاری در یک زمان بیشتر طول می‌‌کشد. هنگامی که چند کار را با هم انجام می‌دهید، جابه‌جایی میان کارها باعث هدر رفتن وقت می‌شود. همچنین تمرکزهای پی‌در‌پی و مجدد بر روی چند کار، موجب خستگی مغزتان شده و مشکل را بیشتر می‌کند. فرض کنید که باید به طور همزمان یک مسئله ریاضی را حل کنید و به طور همزمان به موسیقی گوش دهید و با همسرتان هم صحبت کنید. به طور قطع، مدت زمانی که طول می‌کشد تا این کارها را به طور همزمان پیش ببرید بیشتر از زمانی خواهد بود که می‌توانید به طور جداگانه این کارها را انجام دهید.   خستگی بررسی‌های بسیاری نشان می‌دهد که کم خوابی، نه تنها تمرکز،‌ که حافظه کوتاه مدت و بسیاری دیگر از کارکردهای ذهنی را مختل می‌کند. هنگامی از خواب محروم می‌شوید یا به مقدار کمی می‌خوابید، میزان تمرکز و توجه‌تان افت قابل توجهی پیدا می‌کند. کار زیاد و عدم استراحت کافی می‌تواند به شدت در میزان توان شما برای تمرکز تاثیر بگذارد.   ملالت و کسالت انجام کارهای ملال‌آور و کسالت بار توانایی شما را برای تمرکز کاهش می‌دهد و شما را به سادگی در معرض حواس‌پرتی قرار می‌دهد. هنگامی که کاری کسالت‌بار را که به آن علاقه‌ای ندارید را انجام می‌دهید، تقریبا هر چیز دیگری را برای‌تان جذاب‌تر از انجام آن کار می‌کند و شما به طور مداوم به کارهایی که به نظرتان جذاب‌تر هستند فکر می‌کنید.   مزاحمت‌های الکترونیک ورود کامپیوتر، اینترنت و موبایل‌ها به زندگی انسان موجب سرعت بخشیدن به زندگی و آسان شدن بسیاری از کارهای روزمره شده است. ولی مشکلاتی هم همراه خود آورده که عدم تمرکز یکی از شایع ترین آنهاست. اگر به طور مداوم به دنبال چک کردن ایمیل باشید یا هر چند دقیقه یک بار فیس‌بوک و توییتر خود را چک کنید، به سادگی حواس‌تان پرت می‌شود. اگر در حال انجام کاری هستید که نیاز به تمرکز دارد، هر بار که صدایی از گوشی خود می‌شنوید، رشته افکارتان به راحتی از هم گسیخته خواهد شد.   عوامل ذهنی حواس‌پرتی عوامل ذهنی ایجاد کننده حواس‌پرتی افکاری هستند که در ذهن شما جریان دارند و می‌توانند تاثیری قوی بر روی ذهن و افکار شما داشته باشند. ناکامی‌ها یا شادکامی‌هایی که در طول روز یا حتی در طول زندگی خود داشته‌اید می‌تواند به سادگی ذهن شما را مشغول کند و باعث عدم تمرکز شود. نگرانی و دلواپسی در مورد آینده، مشکلات اطرافیان، ترس و بسیاری از افکار پریشان دیگر می‌تواند به سادگی عاملی باشد برای کمک به عدم تمرکز شما بر روی موضوعی خاص.   اثرات داروها و مسائل پزشکی بیماری های زیادی هستند که بر روی قدرت تمرکز شما تاثیر مستقیم می‌گذارند. اختلال تمرکز ممکن است به دلیل بیماری‌هایی مانند اختلال بیش‌فعالی و کم‌توجهی (ADHD)، قطع تنفس حین خواب، افسردگی، کم‌خونی یا بیماری تیروئید باشد. داروهایی هم که مصرف می‌کنید ممکن است عارضه جانبی داشته باشند و باعث عدم تمرکز شوند. برخی از داروها مانند داروهایی که برای درمان افسردگی، صرع یا عفونت‌های آنفلوآنزا به کار می‌روند،‌ عوارض جانبی زیادی دارند که عدم دقت و تمرکز یکی از این عوارض است. ورود تکنولوژی به زندگی انسان موجب تغییرات زیادی در نحوه تعامل انسان با محیط اطراف شده است. مخصوصا با گسترش اینترنت هر روز حجم زیادی از اطلاعات به مغز وارد می‌شود که احتیاج به پردازش دارد. به همین دلیل خیلی از افراد برای عقب نماندن از علم روز مقدار زمان مطالعه خود را افزایش می‌دهند، اما با این حال به دلیل عدم تمرکز و حواس‌پرتی در هنگام مطالعه نمی‌توانند نتیجه دلخواه خود را بگیرند. حتما تا به حال برایتان پیش آمده است که مقاله‌ای را چندبار خوانده‌اید ولی به خاطر مشغول بودن ذهنتان متوجه مقاله نشده‌اید و بدون رسیدن به نتیجه مورد نظرتان فقط باعث کاهش یادگیری و خسته شدن مغزتان شده‌اید. در ادامه ابتدا با دلایل ایجاد حواس‌پرتی آشنا می‌شویم و سپس به راه‌های مقابله با آن می‌پردازیم.   حواس‌پرتی چیست؟ می‌توان حواس‌پرتی را اینگونه تعریف کرد: عدم توانایی کنترل و هدایت افکار در جهت خاص را حواس‌پرتی گویند. به عبارت دیگر هر گونه دور شدن از روند مطالعه (و یا کاری که بناست در زمان مشخصی به پایان برسد) به دلیل درگیر شدن فکر با افکار یا تخیلات دیگر را حواس‌پرتی گویند. برای غلبه بر حواس‌پرتی و تمرکز، اولین کار شناسایی منشا و دلایل ایجاد آن است. مرحله بعد یادگیری مهارت‌ها و روش‌های مربوط به تمرکز است. البته توجه داشته باشید که کسب این مهارت‌ها احتیاح به تمرین و ممارست دارد. گذر زمان و تمرین این امکان را به شما می‌دهد که توانایی کنترل افکار خود را پیدا کنید و تمرکز خود را افزایش دهید.   دلایل حواس‌پرتی عوامل گوناگونی هستند که موجب حواس‌پرتی می‌شوند. با این حال به طور کلی می‌توان حواس‌پرتی را به دو گروه اصلی تقسیم کرد. - عوامل بیرونی: عوامل بیرونی مانند سر و صدا، گرما یا سرمای هوا، نور شدید و... می‌توانند فرآیند تمرکز را دچار اختلال کرده و باعث حواس‌پرتی شوند. - عوامل درونی: عوامل درونی به عواملی گفته می‌شود که مربوط به انسان است. این عوامل می‌تواند جسمی یا ذهنی باشد. به عنوان مثال می‌توان از غم و غصه و خیالبافی به عنوان عوامل درونی ذهنی و همچنین از تشنگی و گرسنگی به عنوان عوامل درونی جسمی نام برد. برای غلبه بر عوامل درونی باید مهارت‌های کنترل فکر خود را گسترش داده و سعی کنید فکر خود را به محدوده مورد نظر خود هدایت کنید. غلبه بر عوامل بیرونی حواس‌پرتی بسیار ساده‌تر از غلبه بر عوامل درونی است. حتی برخی افراد می‌توانند بدون توجه به عوامل بیرونی بر روی موضوع خاص تمرکز کنند. (مثل کسانی که در اتوبوس و یا مراکز شلوغ به سادگی می‌توانند مطالعه کنند.) ولی معمولا تمرکز در مقابل عوامل درونی مثل نگرانی و ناراحتی دشوار است.   چگونه با حواس‌پرتی مقابله کنیم؟ اولین کار برای مقابله با حواس‌پرتی شناسایی عامل و منشا آن است. اگر عامل بیرونی باشد رفع آن آسان است. به طور مثال اگر عامل عدم تمرکز، محل شلوغ، نور کم و یا سرما است، می‌توان هر کدام از این‌ها را تغییر داد تا به عامل بیرونی غلبه کرد. اما اگر عامل عدم تمرکز، درونی باشد نیاز به کسب مهارت‌های بیشتری است. ابتدا باید عامل درونی به طور دقیق شناسایی شود. آیا علت آن فقدان علاقه به موضوع مطالعه است؟ آیا روش مطالعه ناصحیح است؟ آیا موضوع خاصی باعث نگرانی ما شده است؟ شناخت دقیق عامل، کمک خواهد کرد که بتوانیم راحت‌تر برای حل آن چاره‌اندیشی کنیم. روش‌های مقابله با حواس‌پرتی به شرح زیر است: ۱- اختصاص دادن زمانی برای فکر کردن به نگرانی‌ها زمان معينى را در طول روز، براى فکر کردن درباره موضوعات مختلفی که ممکن است ذهن شما را مشغول کند اختصاص دهيد. همانطور که نظم و انضباط در فعالیت‌های روزانه بسیار ارزشمند و مفید است، این نظم را باید در اندیشه‌تان نیز حاکم کنید. اگر افكار مزاحم و پریشان در زمانی به سراغ‌تان آمد که نباید بیاید و باعث حواس‌پرتی و عدم تمرکز شما شود، می‌توانید به خود تلقین کنید كه زمان انديشيدن درباره این افکار، فلان ساعت خاص و مشخص است. پس همانطور که براى هر كار و فعاليتى زمان مشخصی در نظر گرفته‌اید، برای تفکرات و نگرانی‌هایتان درباره آینده و همچنین فکر کردن به گذشته، زمانی را مشخص کنید و اجازه‌ ندهید که این افکار زمان حال شما را قربانی کند. ۲- علاقه داشتن به موضوع مطالعه این نکته بسیار مهم است که شما به موضوع مطالعه (یا کاری که انجام می‌دهید) علاقه‌مند باشید. حتی اگر نسبت به موضوع مطالعه علاقه ندارید (مثلا یک موضوع درسی) سعی کنید نسبت به آن موضوع علاقه پیدا کنید. علاقه به موضوع می‌تواند میل به فراگیری را در شما افزایش داده و باعث شود تمرکز بیشتری داشته باشید. به خودتان تلقین کنید که به موضوع مورد مطالعه علاقه دارید. سعی کنید ارتباطی بین زندگی خود و موضوع در حال مطالعه پیدا کنید تا علاقه‌یتان برای ادامه بیشتر شود. مطمئن باشید هر چه جلوتر بروید اشتیاق بیشتری برای فراگیری پیدا خواهید کرد و تمرکز راحت‌تر انجام خواهد شد. ۳- برنامه ریزی و انگیزه برنامه ریزی دقیق و داشتن انگیزه یکی دیگر از راه‌های بالا بردن تمرکز هنگام مطالعه است. در ابتدا و قبل از هر کاری، براى تمام فعاليت‏‌هاى درسى و غيردرسى، برنامه‌ریزی كنيد. اوقات شبانه‌روز را در يك جدول زمان‏‌بندى شده نوشته و براى هر كارى، زمان خاص و مدت زمان معین مشخص كنيد. بکوشید تا حد امکان برنامه خود را اجرا کنید تا بتوانید به ذهن خود نظم بدهید. علاقه به موضوع در حال مظالعه و برنامه ریزی دقیق می‌تواند موجب افزایش انگیزه شما بشود. هدف‌های کوچک برای خود تعریف کنید تا انگیزه خود را بالا ببرید. انگیزه بالا می‌تواند بسیاری از مشکلات شما در زمینه حواس‌پرتی را رفع کند. ۴- یادداشت کردن عوامل حواس‌پرتی همیشه یک دفترچه یادداشت بر روی میز مطالعه خود قرار دهید و اگر چیزی ذهن شما را در هنگام مطالعه مشغول کرد آن را یادداشت کنید. به طور مثال اگر در مورد مشکل مالی خود فکر می‌کنید یا اینکه نگران سلامتی کسی هستید، همه آنها را یادداشت کنید. به خود تلقین کنید که پس از اتمام مطالعه و در فرصت دیگر به این مسائل خواهید پرداخت. این کار باعث می‌شود از نگرانی شما در این مسائل کاسته شود و با خیال راحت‌تری به مطالعه بپردازید. ۵- دور کردن تفکرات منفی و تلاش برای جذب افکار مثبت در نظر داشتن این نکته ضروری است تا زمانی که شما به افکار منفی بها می‌دهید، ممکن است در دام حواس‌پرتی بیافتید! پیش از شروع مطالعه از گفتن واژه‌هایی همچون: نمی‌خواهم، نمی‌دانم، نمی‌توانم و... بپرهیزید. ترس، بدگمانی و بی‌ارادگی را از ذهن خود دور کنید. هرگز به خود اجازه ندهید که هیجان‌ها و تفکرات منفی، شما را در خود غرق کند و تمرکز حواس را در شما مختل کند. پیوسته با خود تکرار کنید که قادر به انجام کاری که می‌خواهید انجام دهید (مطالعه، نوشتن، کار کردن و ...) هستید و به بهترین نحو از پس آن بر می‌آیید. سعی کنید تفکر مثبت را مدام در خود پرورش دهید. کسی که اعتماد به نفس خود را افزایش دهد، احساس شعف و شادی را در خود احساس می‌کند و در حالت شادمانی نیز تمرکز حواس بهتر خواهد بود. Read the full article

[amirfarkhad]

تکنیک‌های تمرکز در مطالعه - انواع تمرکز، اثرات تمرکز

دوره آموزشی تکنیک‌های تمرکز در مطالعه - بخش اول: انواع تمرکز، اثرات تمرکز بدون داشتن تمرکز کافی در حین مطالعه، ممکن است درک محتوایی که زمان خیلی کمی را نیاز دارد، از شما ساعت‌ها زمان بگیرد و در نهایت نتیجه‌ مطلوبی هم از مطالعه حاصل نشود. بدین منظور فراگرفتن روش‌هایی که کمک می‌کند تمرکز و تکنیک‌های مطالعه صحیح افزایش پیدا کند، ضروری به نظر می‌رسد. #تمرکز #یادگیری #تقویت_یادگیری #مطالعه #تمرکزدرمطالعه #درسنامه #امیرفرخاد #دوره_آموزشی #مطالعه_متمرکز #فرخادمدیا Read the full article

[amirfarkhad]

تکالیف حاکم بر جلسه اول دادرسی

لیلا فرخاد / حقوقدان | تکالیف حاکم بر جلسه اول دادرسی از زمان تقدیم دادخواست تا پایان جلسه اول دادرسی تکالیف و حقوقی حاکم است که به مهمترین آنها می‌پردازیم. ۱. دادگاه می‌تواند در جلسه اول قبل از اینکه وارد محتویات رسیدگی شود جلسه دادگاه را به درخواست هر کدام از اصحاب دعوا برای یک‌بار به تاخیر اندازد. ۲. هر کدام از اصحاب دعوا می‌توانند در جلسه اول دادرسی در صورتی که جلب شخص ثالثی را لازم بدانند جهات و دلایل خود را اظهار کرده وظرف ۳روز پس از جلسه با تقدیم دادخواست از دادگاه درخواست جلب او را بنمایند. ۳. خوانده می‌تواند در مقابل دعوای خواهان اقامه دعوا نماید و چنین دعوایی را «دعوای متقابل» می‌خوانند که در «ماده ۱۴۱ آیین دادرسی مدنی جدید» پیش‌بینی شده است. ۴. خوانده می‌تواند قبل از پایان اولین جلسه دادرسی به بهای خواسته اعتراض نماید. ۵. خوانده می‌تواند در اولین جلسه دادرسی نسبت به اسنادی که خواهان پیوست دادخواست نموده ادعای تردید، انکار، و یا جعل نماید. و در صورتی که خواهان نسبت به ارائه اصول مستندات ظرف ۱۰ روز اقدامی نکند، آن اسناد از دایره ادله خواهان حذف خواهد شد. تکالیف حاکم بر جلسه اول دادرسی Read the full article

[amirfarkhad]

فیلمبرداری و سوژه‌پردازی خلاق

شقایق بابایی / خبرنگار | فیلمبرداری و سوژه‌پردازی خلاق دیده شدن همیشه جذاب بوده و هست، اما دیده شدن با کار خلاقانه، جذاب‌تر و لذت‌بخش‌تر‌ است. در عصر رسانه‌های نوظهور، یعنی عصر شبکه‌های اجتماعی، فیلمبرداری از سوژه‌های روزمره اما متمایز و هدفمند می‌تواند ما را در تولید محتوایی جذاب و مخاطب‌پسند یاری کند. شاید در ابتدا، فیلمبرداری و سوژه‌پردازی خلاق و تصمیم برای انتخاب یک سوژه برای فیلمبرداری کار پیچیده‌ای به نظر برسد، اما همین که دست به کار شوید به زودی متوجه خواهید شد چه سوژه‌هایی برای مخاطب شما جذاب است و ثبت چه وقایعی می‌تواند مستند و ارزشمند باشد. در این پادکست تلاش کردیم تا با تشریح چیستیِ سوژه و ذکر مثال‌هایی، به شما برای تبدیل شدن به یک «شهروندخبرنگار» کمک کنیم. امیدواریم ما را نیز در تصاویری که خلاقانه ثبت می‌کنید، سهیم کنید. تعریف شهروندخبرنگار شهروندخبرنگار، شهروندانِ معمولیِ یک جامعه هستند که در فرآیندِ جمع آوری، گزارش، تحلیل و انتشارِ اخبار و اطلاعات در جامعه، نقشِ فعالی بازی می‌کنند. در سالهای اخیر پس از گسترش فرهنگ دیجیتال، اینترنت، تلفن‌های همراه دوربین‌دار و دوربین‌های دیجیتال هم چنین شبکه‌های اجتماعی بسیاری از شهروندان عادی با تصویربرداری و عکاسی از وقایع پیرامون‌شان و انتشار آن در سطح اینترنت و شبکه‌های اجتماعی فرهنگ جدیدی به عنوان شهروند خبرنگار را پدید آوردند. این واژه به هنگام وقایع پس از اعتراضات وال‌استریت و در جریان حرکت‌های جنبش اشغال وال‌استریت پدیدار شد و پس از آن در کشورهای همسایه و خاورمیانه در جریان وقایع بیداری اسلامی نهادینه شد. به یاد داشته باشید گوشی تلفن همراه را در هنگام تصویربرداری به صورت افقی بگیرید؛ و هنگام فیلمبرداری، حتماً تلفن خود را ۹۰ درجه چرخانده و به حالت افقی (Landscape) فیلمبرداری کنید. به خاطر داشته باشید که هنگام گرفتن عکس یا فیلم، رعایت کنید و دستورات و قوانین را زیر پا نگذارید. قبل از فیلمبرداری از تمیز بودن لنز مطمئن شوید. تنظیمات دوربین تلفن همراهِ خودرا، حتماً از پیش روی «کیفیت بالا» تنظیم کرده و قرار دهید. Read the full article