Papa is home! 😍

Origami Around
DEAR READER
he wasn't even looking at me and he found me

PR's Tumblrdome
I'd rather be in outer space 🛸
YOU ARE THE REASON

shark vs the universe

if i look back, i am lost
NASA
Claire Keane

No title available
taylor price
wallacepolsom
sheepfilms

blake kathryn

JVL
No title available
almost home

tannertan36
One Nice Bug Per Day

seen from United States

seen from Australia
seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from United States

seen from Mexico
seen from United States
seen from Australia

seen from Malaysia
seen from United States
seen from Romania

seen from United States
seen from Greece

seen from Türkiye
seen from Canada

seen from Malaysia
seen from Canada

seen from Malaysia
seen from United States
seen from United States
@angieharuno
Papa is home! 😍
Uczucia po przeczytaniu książki
Moje serce stało się jak bijący dzwon, kończąc ostatnią stronę ostatniego rozdziału “Nigdy nie gasną”. Słowa tam zawarte pożerałam wzrokiem jak wygłodniały lew; chłonęłam je do swojej głowy z niebywałą szybkością, chcąc zaspokoić głód, jaki powodowały każde słowo, każda litera - znaki, tworzące słowo, zdanie, akapit. Przeżywałam dokładnie takie same momenty grozy, co główna bohaterka. Uczucia wylewały się z każdym przeczytanym słowem i wlewały do mojego umysłu, serca powodując spustoszenie. Może to moja wina, że pozwoliłam książce zawładnąć nade mną do tego stopnia, że dopiero muzyka była w stanie uspokoić rozjuszane bebechy. Nigdy nie czułam się tak, jak teraz. Nawet po przeczytaniu “Niezgodnej” (chodzi o ostatnią część w “Wiernej”, nie muszę chyba tłumaczyć fanom tej serii) czy serii “Dary Anioła”/”Diabelskie Maszyny”. A, przysięgam, czułam się wypruta z uczuć, czy emocji, to teraz nie mogę określić stanu, w jakim jestem. Nieprzyjemne ciarki, które wydobyły się spod mojej prawej łopatki przeszły w niewiarygodnie szybkim czasie, choć w spowolninym tempie przez całe ciało do czubków moich palców u stóp. Uczucie niepokoju. Bo tym były spowodowane owe ciarki, wypłynęły nagle - bez ostrzeżenia, przez co ból w moim sercu stawał się rosnąć i opadać na przemian. Byłam przerażona i podekscytowana jak jeszcze nigdy w życiu. Kłuje mnie w organ, który pompuje moją krew na wspomnienie o śmierci osób, które przez zrządzenie losu opuściło świat Rubiastej, a którzy dodawali w jej życiu tyle światła… J., był dla mnie jak młodszy brat, zapewne dla narratorki również, ponieważ płakała za nim jak obłąkana. Chciałabym przeczytać w “Po zmierzchu”, że Liam dowiaduje się prawdy i że udaje im się z Rubencją być razem. Shippuję Niebieskim Pulpecikom z całego serca, ponieważ moim zdaniem tworzą genialną parę. Intryguje mi Clancy, ponieważ raz mogłabym go pocałować, a raz wsadzić mu kulkę między oczy, ale… To wciąż dziecko, które zostało poddane przerażającym eksperymemtom, a które musiało sobie jakoś poradzić, żeby wydostać się z koszmaru, w jaki wpakował go jego własny rodzic. Mam nadzieję przyczytać jak Rubista załatwi (pozytywnie!) sprawę z rodzicami. Oraz…, że Stany Zjednoczone stają na nogi, wraz z pokoleniem Psi, które pozbawione czegoś, czego nigdy mieć nie powinny, dają radę ułożyć sobie życie na nowo. Z dala od nienawiści i strachu - w świecie, które mieli przed “epidemią”…
Loved this trailer!!
Bo jazda dla samej przyjemności dostarcza wiele radości. Ćwiczenia trików na rolkach to niebywale fajne doświadczenie. Napewno będę jeszcze praktykować! Miło spędzony czas z siostrzyczką i wspomnienia z wakacji.
Chciałabym taki narysować sama... Ale znając moje zdolności to narysowałabym tylko kółka i kilka linii ^^
Magda ♥
"Ryby to kumple, nie żarcie."
Film animowany "Nemo"
Pac!