Efssan

The world is from my eyes.

[angrydragonwombat]

Kırıldı gökyüzü, döküldü tüm yıldızlar geceye. Yitip gitti tüm anılarla, peşinden sürüklendi hayaller. Anlamını yitirdi tüm ışık. Ne gerek vardı ki karanlığı görmek için ışığa? Işık olmadan zaten karanlık değil mi her yer?

Büründü kişiliğim, tüm geceyi sırtladı, tüm yitip gidenleri. Çıktı yola, nerede durur bilinmez, vermez bir mola, sadece yürür. Aşar çölleri, gelir de yanar çölde. Aşar buzulları; donmuş bir kalp, en iyi buzla anlaşır. Gider okyanusun en derin noktasına, çünkü bilir düşmenin nasıl bir şey olduğunu. Ama bilmez çıkmayı, istemez de ondan.

Yalnızlığa bu yoldan gidilir. Bırakır tüm yitip gidenleri okyanusun serin sessizliğine, sonra da bırakır kendini oksijensizliğe.

okyanus.

[angrydragonwombat]

We humans have always wanted more than what we were given and focused on what others had, instead of being content with what we were given. In the past, people who were colonizers lived in prosperity, while people who were subjected to colonization died of starvation. In fact, if everyone were content with what they had, the world would be a better place.

Biz insanlar her zaman bize verilenden fazlasını istedik ve bize verilenle yetinmek yerine başkalarının sahip olduklarına odaklandık. Geçmişte, sömürgeci olan insanlar refah içinde yaşarken, sömürgeleştirmeye maruz kalan insanlar açlıktan öldüler. Aslında, herkes sahip olduklarıyla yetinseydi, dünya daha iyi bir yer olurdu.