Antok Thoughts, anyone?

Someone's antok thoughts every morning, noon and night.

[antokthoughts]

If I ever die young, all of a sudden, without notice, please read!!!

Siguro dahil sa back pain no? Haha

Pero kung hindi, edi wow. Hahaha

Mama, mga kapatid ko, Gica, other fam and friends… Just know na matagal na kong ready umalis. Gusto ko na din umalis dati pa. Alam niyo naman yan. Siguro morbid talaga pero wala eh. Totoo. I’ve been looking for reasons para mahalin ko yung buhay kaso wala. Laging wala. Malungkot, mahirap, magulo. Laging ganon. 

I am depressed my whole life. 

Walang nag-offer ng tulong. 

Or wala akong maalala. Hehe. 

Basta ayun, just know na okay lang ako. Magiging okay lang ako. Kaya dapat kayo din. Kasi yung reality is dun naman tayo lahat papunta. Unahan lang. Wag kayong malungkot ng matagal kung mawala man ako, magkikita kita pa tayo. Maniwala tayo na sa kabilang side, magiging masaya na tayo. Makikita ko kayo ulit don, tapos di na ulit tayo magkakahiwalay. Mahal ko kayong lahat na naging parte ng buhay ko. Salamat sa inyo!

[antokthoughts]

Day 5 of unemployment. Sobrang stressful. Alam ko naman na may time pa ko to exhaust everything pero I feel like time is always chasing me. Di ko an alam gagawin ko.

Di naman ako masamang tao Lord? I always thank You sa mga blessings mo sakin. Should I be punished? Kasi medyo mataas ang tingin ko sa sarili ko? Or ano ba? Karma? Di ko na alam. Deserve ko ba to?

[antokthoughts]

I'm writing this to let it all out. Kasi medyo nagpapatong patong na. Medyo mabigat na.

These past few weeks are hard. Pumasok yung taon na nabangga kami tapos buong January wala si Leonel. Puro gastos at walang ipon. Sobrang weird at lugmok bhie. Haha pero kebs. Feb na.

Reason I'm releasing all this ay dahil natatakot ata ako?

Natatakot nanaman ako.

What if mamatay na ko?

What if tama yung fengshui or hula ng mga chinese expert sa Year of the Pig? Hahahahaha jologs.

Nasakit yung likod ko tapos di ko alam kung saan galing kasi bigla nalang sumakit which is very usual naman kasi madalas talaga sumakit likod ko (as a millenial?? lol) Pero this time kasi naglilinger yung sakit tapos dun lang sa lower back part. Parang malapit sa hips. Nagstart lang siya na parang ngalay tapos ngayon may burning sensation na. Di ko na alam bhie?! Hahahaha

Worried ako sa Mama ko, sa mga kapatid ko, kay Gica.

Kasi pano kung mawala ako ngayon?

Alam ko naman na kakayanin nila pero kasi ayokong sobrang malungkot sila.

Alam ko din na wala akong magagawa if in case oras ko na. Pero sana no? Sana may magawa man lang ako.

Ewan ko. Kasi ang weird. Hindi naman ako takot talaga na ayokong mawala. Ayoko lang siguro dahil sa mga tao sa paligid ko. So meaning, ayoko talaga? Gulo gulo.

[antokthoughts]

Hindi ka nawawala sa isip ko.

Walang araw na hindi ka dadapo sa isip ko.

Kamusta ka na kaya?

Masaya ba dyan?

Nagugutom ka ba dyan?

May mga nakakausap ka ba dyan?

Miss ka na namin.

Miss na kita.

Miss mo din kaya kami?

Andyan ka pa kaya?

O wala na talaga?

Hindi ko alam kung panong hindi ka nawawala sa isip ko.

[antokthoughts]

6 months later and I'm still mad.

[antokthoughts]

I should've run when I got the chance.

[antokthoughts]

Hi Love!

Sa totoo lang, hindi ko alam kung bakit ko tinatype to. Haha! Hindi naman ako inaatake ng kung ano at wala namang trigger. I guess, it's the trauma and the overthinking all over again. Pero this isn't a bad thing, okay? Gusto ko lang maghabilin just in case something bad will happen.

First and foremost, gusto kong sabihin love na never kitang gugustuhing iwan. Kung sakaling mawala ako, sana alam mong hindi ko gusto yon.

Madaming pwedeng mangyari pero inevitable ang mamatay. Mabubuhay tapos mamamatay. Ganon naman lagi. Hehe. So in case mauna talaga ako sayo, I want you to follow these instructions sa abot ng makakaya mo.

Lahat ng savings/pera ko, nasa bangko ko. Which is digital lahat. Check the Notes app on my phone. Andon lahat ng credentials ko. Withdrawhin mo yun lahat at gamitin sa libing if magkulang yung memorial plan na plano kong bilhin ko one of these days. Kung hindi need maglabas ng pera, itago mo yung pera at gamitin mo para mag-unwind. Knowing you, ibibigay mo yan kay Mama. But please, itabi mo at gamitin mo para sayo. Kasi alam ko din na gagawa ng paraan sina Mama para magkapera out of this. Hehe.

Lahat ng tangible things na meron ako, dispose it. Una yung apartment natin, meron akong binayaran na 1 month advance so you can still use it habang nagdidispose, chat mo nalang si Madam. Hehe. I know it's gonna be hard, so please umuwi ka na muna sa inyo para may kasama ka. Si Leonel, no choice but to sell it siguro. Try mo kausapin si Ate Anne kung pwede nya makausap yung pinsan nya at mabenta si Leonel para may makuha kayong cash + pambayad sa remaining nya sa bangko. Sayang kasi yung mga binayad ko sa kanya hehe. My desktop, laptop, phone, anything na may value -- sell it. Make use of these things na meron ako para maging useful sa pagmu-move forward nyo. Wag na masyado mag-iwan ng gamit ko for "remembrance" kasi may libingan naman for that. Hehe.

Alam ko morbid pero mangyayari to eventually at hindi natin sure kung kelan. Mas maige na tong may maiiwan akong letter na pwede nyong basahin. Eto gawa ko mismo. Inisip ko mismo.

Mahal ko kayong lahat at hindi ko na kayang isipin na mawala nalang bigla kasi ayokong mawalay sa inyo. Ayoko na ulit. Takot na ulit akong mamatay kasi masaya na ko ulit. But if life happens, again, please know that I lived a life na somewhat okay naman. Hehe. Goods naman. Sana hindi nyo ko makalimutan at sana maging okay kayo the soonest. Hindi ko alam kung ano yung after life, pero sana magkita kita ulit tayo sa langit.

[antokthoughts]

Dear No One!

I am posting another kasi ang dami nang nangyare after March 12. She'll know what I am saying kung mabasa man niya to. Which I highly doubt dahil wala naman siyang pakelam sa mga gantong post ko or whatsoever. Hehe. Keribels!

Ngayon alam ko na kung bakit ko tinatype ko. Gusto ko lang na ready mga maiiwan ko just in case na mawala ako bigla. Yes, it's also the trauma and the overthinking all over again. As f*cking usual.

Well ano ba, gusto kong sabihin na over the past months ay wala akong gustong gawin kundi mapag-isa.

Same same sa part na 'to.

Lahat ng savings/pera ko, nasa bangko ko. Which is digital lahat. Check the Notes app on my phone. Andon lahat ng credentials ko. Withdrawhin nyo yun lahat at gamitin sa libing if magkulang yung memorial plan na plano kong bilhin ko one of these days.

UPDATE tho! Meron akong inavail na life insurance na maliit lang naman sa Insular gamit UB account ko. Get nyo yon. Then meron akong PhilCare HMO prepaid card if need magbayad sa ospital. That is for emergency purposes lang. Same ng kung anong meron si Mama. Ayun!

Kung hindi need maglabas ng pera, itago nyo yung pera at gamitin para mag-unwind. Bahala na kayo sa mga buhay nyo. Hahahaha

Bahala na din kayo sa mga maiiwan kong mga bagay. Wala namang worth yan after me. Bahala na din kayo dyan. Tapon nyo kung gusto nyo. Hahahaha

Yun lang naman. Inupdate ko lang kasi iba na yung sitwasyon at mindset ko ngayon. Ayoko na kayong isipin. Wag niyo nalang din ako isipin. Hahahahaha

Kay Gica naman, bahala ka na din sa buhay mo. Malaki ka na. Pero sana alam mo na kahit madeads ako, hindi ko makakalimutan yung pagsisinungaling mo sakin. Goodluck sa life mo. Sana nagbago ka na talaga.

[antokthoughts]

If I were to choose, I'd go back to the time before we met. I regret every decision I made after you.

[antokthoughts]

I am not afraid of death anymore;

It's the grief of the ones I love I'm afraid of.

[antokthoughts]

Hi Love!

Sa totoo lang, hindi ko alam kung bakit ko tinatype to. Haha! Hindi naman ako inaatake ng kung ano at wala namang trigger. I guess, it's the trauma and the overthinking all over again. Pero this isn't a bad thing, okay? Gusto ko lang maghabilin just in case something bad will happen.

First and foremost, gusto kong sabihin love na never kitang gugustuhing iwan. Kung sakaling mawala ako, sana alam mong hindi ko gusto yon.

Madaming pwedeng mangyari pero inevitable ang mamatay. Mabubuhay tapos mamamatay. Ganon naman lagi. Hehe. So in case mauna talaga ako sayo, I want you to follow these instructions sa abot ng makakaya mo.

Lahat ng savings/pera ko, nasa bangko ko. Which is digital lahat. Check the Notes app on my phone. Andon lahat ng credentials ko. Withdrawhin mo yun lahat at gamitin sa libing if magkulang yung memorial plan na plano kong bilhin ko one of these days. Kung hindi need maglabas ng pera, itago mo yung pera at gamitin mo para mag-unwind. Knowing you, ibibigay mo yan kay Mama. But please, itabi mo at gamitin mo para sayo. Kasi alam ko din na gagawa ng paraan sina Mama para magkapera out of this. Hehe.

Lahat ng tangible things na meron ako, dispose it. Una yung apartment natin, meron akong binayaran na 1 month advance so you can still use it habang nagdidispose, chat mo nalang si Madam. Hehe. I know it's gonna be hard, so please umuwi ka na muna sa inyo para may kasama ka. Si Leonel, no choice but to sell it siguro. Try mo kausapin si Ate Anne kung pwede nya makausap yung pinsan nya at mabenta si Leonel para may makuha kayong cash + pambayad sa remaining nya sa bangko. Sayang kasi yung mga binayad ko sa kanya hehe. My desktop, laptop, phone, anything na may value -- sell it. Make use of these things na meron ako para maging useful sa pagmu-move forward nyo. Wag na masyado mag-iwan ng gamit ko for "remembrance" kasi may libingan naman for that. Hehe.

Alam ko morbid pero mangyayari to eventually at hindi natin sure kung kelan. Mas maige na tong may maiiwan akong letter na pwede nyong basahin. Eto gawa ko mismo. Inisip ko mismo.

Mahal ko kayong lahat at hindi ko na kayang isipin na mawala nalang bigla kasi ayokong mawalay sa inyo. Ayoko na ulit. Takot na ulit akong mamatay kasi masaya na ko ulit. But if life happens, again, please know that I lived a life na somewhat okay naman. Hehe. Goods naman. Sana hindi nyo ko makalimutan at sana maging okay kayo the soonest. Hindi ko alam kung ano yung after life, pero sana magkita kita ulit tayo sa langit.

[antokthoughts]

I can't always be sad, so I'll choose not to think of you anymore. #antokthoughts

[antokthoughts]

Minsan naiisip ko... Masaya din siguro kung susulatan mo ko ng mga sulat tungkol sa mga nararamdaman mo. #antokthoughts