💮𝔦𝔰𝔱𝔬𝔱𝔞 𝔰𝔢𝔩𝔳𝔶💮

⛓️𝓒𝓲𝓮𝓻𝓷𝓲𝓪𝓶𝓲 𝓭𝓾𝓼𝔃𝓪 𝓾𝓼ł𝓪𝓷𝓪, 𝓚𝓼𝓲𝓮𝓰𝓪 𝔀𝓲𝓮𝓻𝓼𝔃𝓮𝓶 𝓹𝓲𝓼𝓪𝓷𝓪⛓️ ⩜⃝☠2001☮

[anvi-garmee]

https://suno.com/s/tvqGpobv4Dw8DTaI

Wena mi nie dopisuje wiec chwilowo działam w suno. Zapraszam ;p

[anvi-garmee]

STUDNIA

Listen and make your own on Suno.

[anvi-garmee]

[anvi-garmee]

POROŻE

Źrenica rozlala się

na moją tęczówkę.

Czarna rtęć kapie

na rozwartą ranę.

Wypijam ten nektar,

by pamiętać ciemność,

by zobaczyć twe poroże

ukryte pod włosami.

Język przykleja słowa

do mego podniebienia,

lecz głos wbija zęby

w ropne dziąsła.

Nie mogę zapomnieć

twych drucianych dłoni,

co nacinały brzytwą

jedwab mojej skóry.

[anvi-garmee]

TRZYNASTKA

Sekundnik mych myśli

wskazuje szary portret.

Na nim jasna plama

zamiast twojej twarzy.

Dwanaście cyfr krąży

w tarczy spojrzenia,

lecz nie może się wtopić

w dzielące nas płótno.

Czerń boleśnie wpływa

do moich tęczówek,

próbując uchwycić

trzynastą liczbę.

[anvi-garmee]

GWOŹDZIE

Popiół nie lęka się ognia,

a ziemia nie boi się lawy,

która topi młode liście.

Gdy niebo płacze krwią,

gwoźdź wbija swe ostrze

w moje twarde dłonie.

Me ciało gnije w ukryciu,

odziewając się w gniew,

a ja wiszę na drzewie

pozbawionym liści.

[anvi-garmee]

GRANICA

Głos otulony milczeniem,

pyta kim jestem.

Serce stoi na rozstaju dróg,

przede mną mur.

Wita mnie czarny świt,

śpiewa me imię.

Uszy związane blizną miłości,

nie słyszą melodii.

Kolejny wiek przy granicy

oblanej martwizną czasu.

Mur nie stoi przede mną,

on jest we mnie.

[anvi-garmee]

ZŁOTO

Słońce żegna się ze światem

malując go na chwile złotem.

Wita noc pocałunkiem tęsknoty,

by jutro znowu dawać nadzieję.

Więc wierzę w błękit twych oczu,

gdy tak ciepło szepcze o wiośnie.

Lecz w głuchej jaskini twego serca

narcyzy wyrastają ponad fiołki.

Zalewasz rtęcią mój mały świat.

Czarna trucizna zimowej nocy,

nie pozwala słońcu muskać duszy.

Księżyc nie wzrusza jak słońce,

a noc odbiera nam złoto,

co błyszczało

wiosną.

[anvi-garmee]

https://youtu.be/D0bIQyMsK9Q?is=9jBOsUJctbCeCuI8

[anvi-garmee]

TKANINA

Słońce oślepia mnie lękiem,

gdy srebrna noc ubiera cię

w szatę niezgody.

Usta suche od grzechu

wznoszą słowa do piekła,

by przywołać łzy.

A ja konam z tęsknoty

za tobą w białej sukni,

którą nosiłaś za dnia.

[anvi-garmee]

https://youtu.be/pAI586vy88o?is=dI5FTyqvIu2Rl4mb

[anvi-garmee]

WRÓCĘ TAM (odnowiona wersja)

Oddałabym wszystko,

by wrócić tam,

gdzie mieszkał mój naiwny

słodki sen.

Gdzie światem był dom,

gdzie wiosna

nigdy nie znikała.

Teraz leżę pod ruinami,

a zegar dawno

popękał.

Jutro wyśnie

dawno utracony świat,

bez brudnych kamieni.

Wrócę, by zobaczyć

stos ciepłych lat,

gdzie nie było

głazów.

Myśli wirują

w utęsknionych snach,

które przeminęły.

Serce zakopane

pod ziemią krwawi,

słodyczą dawnych dni.

[anvi-garmee]

WILK WOLNIŚCI (po poprawkach)

Pragniesz łapać mnie,

a ja chcę spaść na dno

snów o wolności.

Pragniesz rozgonić

deszczowe chmury.

Spójrz, ile za mną

mokrych ulic.

Idź przed siebie.

Spal ten most,

który kruszy się

w proch.

Za długo

więziłam w klatce

wilka.

Teraz on rozdziera

moje wnętrze.

Ciągnie duszę

w przepaść.

Głodny wolności

szarpie serce,

oddala mnie

od światła.

Nie ratuj mnie

więcej swoimi

łzami.

Może muszę

zaopiekować się

wilkiem.

[anvi-garmee]

DESZCZ NADZIEI

Widzisz serce

zetarte na proch?

Czerń zalewającą

jej dusze?

Widzisz jej szare

oczy we łzach?

Dłonie obrośnięte

kolczastymi różami?

Dlaczego wciąż chodzi

aleją mchu i cieni?

Pije z kielicha

pełnego nadziei.

Spójrz na jej serce,

to tylko szczeliny.

Przez nie przecieka

promień światła.

Ona jest samotną

różą bez koloru.

Rośnie ukryta przed

całym światem.

Jest deszczem nadziei

zrodzonym z chmury

cierniowej.

[anvi-garmee]

W OCEANIE

Syreny zagłuszają

mój niemy krzyk

cudnym śpiewem.

Pijany rybak zarzuca

sieć na ślepą duszę,

pełną gwoździ.

Nimfa śni o wolności,

oddając oceanowi

swe serce.

Kotwica kruszy srebro

diamentowej łzy,

by nie płynąć.

A ja wychodzę

na brzeg,

by z tobą nie tonąć.

[anvi-garmee]

MARZEC

Nie zobaczę

mroźnej zimy,

co szczypała

w nos i ręce.

Nie zjawi się

cicha noc,

która znała

moje myśli.

Nie powitam

słońca blasku,

co ogrzewał

jednym słowem.

Ani nawet

tego marca,

co dał tobie

moje serce.

[anvi-garmee]

Odświeżenie starego wiersza ;p

SOWA

Biała noc

i czarny dzień.

Niebo w pustce

traci blask.

Krwawy księżyc

rzuca cień,

Tam w oddali

słychać wrzask.

W moim sercu

drzemie sowa,

Tuląc smutki

czarnej damy.

Panna tańczy

w domu wroga,

Tam poczuła

cichy smutek.

Nagle przyszła

straszna trwoga,

Wiatr ją odział

w suknie szeptu.

Ptactwo śpiące

długo było,

Lecz ze snu

je coś wyrwało.

W oczach iskrzy

wiara.

W duszy błyszczy

wolność.