Δε θυμάμαι αν στο είχα πει

[vefasizim]

[palmer]

Have you fallen in love with me yet or do I need to post more nonsense

[anasteros]

Τι σε κανει να ξεχνας;

Όταν θέλεις να ζήσεις κι όχι να θυμάσαι.

[literatureluggage]

may the flowers remind us

why the rain was so necessary

- Xan Oku

[anasteros]

Βραδινές επισκέψεις

[lanadelwestcoast]

[migiagki]

Θα μπορούσα να το πω & δόση ευτυχίας…

[toadoasis]

The Little Prince, 2015

[anasteros]

Πιστεύω ότι καλύτερες είναι οι ξεπετες από τις σχέσεις θα μπορούσες να μου το αναλύσεις σε ένα κειμενακι αν είναι εύκολο .

Δεν νομίζω πως υπάρχει καλύτερο ή χειρότερο αλλά εκείνο που θέλεις περισσότερο.

Μπορεί σε κάποιον να αφιερώσεις λίγες γραμμές, σε κάποιον κεφάλαια και σε κάποιον λευκές σελίδες για να χορέψετε μαζί στο χαρτί.

Τα συναισθήματα όμως που δημιουργούνται όταν ξεχωρίσεις έναν άνθρωπο και είναι δίπλα σου, μέσα από την οικειότητα, την τριβή και την επιμονή είναι αδύνατο να τα βιώσεις σε ένα βράδυ γιατί χτίστηκαν σε πολλά βράδια και όχι απαραίτητα ευχάριστα.

Σημασία έχει να είσαι ειλικρινής και να γνωρίζεις τι θέλεις.

[itstee]

Εύχομαι το σύμπαν να ξέρει τι κάνει, γιατί εγώ σίγουρα δεν έχω ιδέα

[philophobja]

I really love this photo even if it’s blurred and a little bit strange. I can see the love spilling out of them and how their hug is so warm and how they feel so good with each other.

[horisabalaz]

φοβάμαι

μη τυχόν και πεθάνω από έλλειψη  σωματικής επαφής και εκείνος στέλνει μαιλ να με καθησυχάσει 

[anasteros]

Ποιο πιστευεις οτι ειναι το πιο δυνατο και πιο το πιο αδυναμο στοιχειο μεσα σε μια σχεση;

Το πιο αδύναμο στοιχείο είναι η βαρύτητα που δένει τους ανθρώπους anon, η επανάληψη σε ρόλους, λόγια και συνήθειες που σε κρατά στο έδαφος.

Το πιο δυνατό στοιχείο είναι το αδύνατο, να κοιτάζεις τον ουρανό και να πας εκεί που δε θα επιστρέψεις.

[depicual]

[orgismenipoihtria]

Καπου μακριά.

[dark-soul-fullofscars]

Δε φταίει το που είσαι

Φταίει το τι κάνεις

όπου και αν πας ο εαυτός σου είναι μέσα σου δε γλυτώνεις

Οι δαίμονες και οι σκέψεις σου,

οι εμμονές και τα νεύρα σου

όλα όσα έχεις δημιουργήσει είναι μέσα σου, δε ξεφεύγεις

Μη τρέχεις δεν αλλάζει κάτι, όλο προτρέχεις

Μη παίζεις κρυφτό, ξέρει που είσαι

Εσύ δεν ήξερες

Τώρα που φυγες και νόμιζες πως όλα θα ναι αλλιώς, έμαθες

Είναι μέσα στο κεφάλι σου, στη ψυχή σου

Σε τρώει, σε τρως και σε διαλύεις

Ναι σίγουρα παίζει ρόλο οι συγκυρίες να ευνοούν, αλλά βλέπεις τώρα νιώθεις αχάριστη γιατί ενώ σε ευνοούν εσύ πάλι πνιγεσαι

Δεν ανοίγεσαι και εκπλήσσεσαι που κάτι δεν αλλάζει

Μα εσύ άλλαξες;

Πλέον χαράζει και συ στέκεσαι στο αγιάζι

Όταν ο ήλιος λάμψει δε φοβάσαι το σκοτάδι σου και τότε επιτρέπεις να νυσταξεις

Εσύ δεν άλλαξες απλά έφυγες

Τάσεις φυγής από μικρή, έτσι έμαθες

Έτσι σου μάθανε, μα που να ξερες

Πως κάποτε φυλακή τον εαυτό σου θα νιωθες

Άσε με να φύγω, τα δεσμά να λύσω, μέσα απτά κάγκελα χωράω να διασχισω

Δε θέλω άλλο γκρίζο, κάπου ανοίγει ο τοίχος

Κάπου ένα παράθυρο με φως θα αντικρίσω

Θέλω να με αγγίξει, τόσο να φωτίσει

Καλύτερα να τυφλωθω από αυτό, παρά να με μαυρίσει

Το σκότος όλο ελπίζει και στο πέλαγος αρμενιζει

Σε αυτή τη τρικυμία που το μυαλό μου χτίζει

[neckkiss]

Please don’t throw your love away

XXXTentacion