~Χωρις Αμπαλαζ @horisabalaz - Tumblr Blog

να με φιλάς

την ώρα που η πόλη σωπαίνει να συντονίζεται μέσα μου το τέλος και ο κόσμος

ΑΞΙΟΜΝΗΜΟΝΕΥΤΟ

το στήθος σου όπως κοιμάσαι πάνω στο χέρι μου

παράξενο

που το να περπατώ χωρίς το χέρι σου δημιουργεί ένα κάποιο β ά ρ ο ς

το μουστάκι σου

προσωπικό καράβι έχω

αντέχω

τα ρούχα λερωμένα από τη δουλειά κρατάνε την μυρωδιά του ιδρώτα σου

ούς ο άνθρωπος

διέζευξεν ο θάνατος μη ενωσέτω

πόσο φως

σπατάλησαν τα μάτια σου μέχρι να δεις πόσο σε θέλω

γαμω τον hiv

στο τηλέφωνο: βγάζω βόλτα τον σκύλο αν θες κατέβα για ένα τσιγάρο αλλά θα έχουμε δυο μέτρα απόσταση

τα βίτσια

μου βγάζω στις φωτογραφίες σου

φοβάμαι

μη τυχόν και πεθάνω από έλλειψη σωματικής επαφής και εκείνος στέλνει μαιλ να με καθησυχάσει

αυτές τις μέρες

που όλοι φοβούνται τον θάνατο μην μου τηλεφωνείς για να μου πεις πως τα σύνορα έκλεισαν και θα πεθάνω μακριά σου όλα τα άλλα αυτό δεν το αντέχω

διαθήκη

αφήνω στις φίλες μου την ελπίδα για το μέλλον του κόσμου

άνθησαν οι αμυγδαλιές

και εσύ το κρεββάτι μου.

παραδοσιακά τραγούδια

όπως μπαίνεις στο σπίτι κάθε στερεοτυπικό επίθετο για την αντρική ομορφιά καταλαβαίνω

δακρύζω

όταν συναντώ ξαφνικά τα γράμματά της γλωσσάς* σου

*δεν έμαθα πότε να την διαβάζω

πεταλούδα

τα πόδια σου κορίτσι μου αναγεννησιακός πίνακας και όταν ανοίγουν στην προσφορά των χεριών ούτε που φαντάζεσαι πως με κάνουν να χάνω τις λέξεις μου

εύσημα

αν κάτι μας αναγνωριστεί μεταθάνατον όταν ο έρωτας τελείωσε μπλέξαμε τα χέρια, αλλιώς

~Χωρις Αμπαλαζ