Luzia "yalnızlığı seven kimse" demektir...
Xuebing Du

#extradirty
todays bird
will byers stan first human second
Today's Document

izzy's playlists!
art blog(derogatory)

⁂

Discoholic 🪩

Janaina Medeiros
taylor price
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

if i look back, i am lost

Andulka
hello vonnie
Misplaced Lens Cap
we're not kids anymore.
Mike Driver
d e v o n
NASA
seen from Germany

seen from Singapore
seen from Australia

seen from United Kingdom

seen from Croatia
seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Spain
seen from United Kingdom

seen from Spain
seen from South Africa
seen from Malaysia

seen from Portugal
seen from Australia
seen from United States

seen from Türkiye
seen from Germany

seen from United States
seen from South Africa
@ateshboceyi
Luzia "yalnızlığı seven kimse" demektir...
ve öyle bir an gelir ki, secde edipte ağlarsın.. "Ya Rabb, benim senden başka kimsem yok, Ya Rabb benim senden başka sığınacağım kimsem yok, kalpler yalnız senin elindedir, şu yaralı gönlüme merhem ol.." dersin ve gözlerinden akar yaşlar...
Ağlayarak kek yapacağımı düşünmemiştim...
"Yorgunum.Fiziksel yorgunluk değil benimkisi.Ruhum yorgun.Bazı insanlar vardır.Tek başlarına iyileşmek zorunda kalırlar.Benim meselem de tam olarak bu aslında.Artık kendimi nasıl anlatabilirim onu bile bilmiyorum.Duygularımı içime gömeyim derken sanırım iyice duygusuz birine döndüm,hissizleştim.Ne yapmam gerektiğini de bilmiyorum.Yapmak istiyor muyum ondan bile emin değilim artık.Çünkü ben ne yapmak istesem yolun sonunda hep kötü olan taraf ben oluyorum.Anlaşılmamaktan yoruldum.Biliyorum bir gün herkes her şeyi anlicak ama benim hevesimi kırdıktan sonra hiçbirinin zerre önemi yok.Çünkü herkes mutlu mesut yaşarken ben kimseye bir şey yok gibi davranıp her gece düşünmekten sabah ettiğim hiçbir günü unutmicam."
içim ağlıyor, gözümden yaşlar akmıyor.. boğuluyorum.. dinlenilmek, anlaşılmak istiyorum.. birinin beni yargılamadan, lafımı bölmeden, bana inanarak beni dinlemesini, anlamasını, inanmasını umuyorum.. ama öyle olmuyor.. sanki ben bu hayata yük oluyorum gibi oluyor.. sanki herkese yük, herkese dert oluyorum gibi oluyor.. tam derdimi anlatacak, bana inanan, anlayan, konuşunca güvende hissettiğim insanı buldum diyorum...ama hayat bana karşı o kadar da iyi olmamakta ısrarcı..
"Ait olmadığım bir yerde yaşamanın, kederini taşıyorum kalbimde... "
Kaynak: efillavin
+Büyüdüğümü nasıl anlayacağım Portuga?
-Her şey olabilir deyip, olan hiçbir şey seni şaşırtmadığımda...
Şeker Portakalı
içimde bir hiss var.. ne ağlaya biliyorum, ne bundan kurtula biliyorum.. bu hiss beni boğuyor ama hiçbir şey yapamıyorum.. içimde garip bir özlem var.. ve ben bu hissi yenemiyorum.. beni uyutmayan bu hiss boğulmama sebep oluyor ve beni sanki öldürüyor..
Ve bir rivayete göre kişi sevdiğini Allah'a emanet ederse , onu birdaha görmeden ölmezmiş.. Peki, gerçekten öyle mi?!
başımın ağrısı dinmiyor, beynimin içi susmuyor
en yakın arkadaşımın bana iyi gelmesini çok özledim..
Bazen birinin seni anlaması sevmesinden daha iyidir..
"Hissedebilenlerle susarak da anlaşabilirsiniz."
"Ben farklı bakmayı da denedim fakat gördüklerim hep aynıydı."
Tolstoy
her gün acı içinde, mide bulantısıyla, kalp ağrısıyla, vücudumun titremesiyle uyanıyorum.. bu acı ne zaman geçecek bilmiyorum.. ölüyor gibiyim.. her gün biraz biraz ölüyor gibiyim..
annem üzülmesin diye iyiyim demek zorunda kalıyorum.. ama hiç iyi değilim anne.. ben çok kötüyüm anne..
uyanıyorum.. bu iğrenc hiss benimle birlikte uyanıyor.. ağlamak istiyorum artık ağlayamıyorum.. neden tüm yaşananlar sadece kötü bir kabus değil diye hayal kırıklığı yaşıyorum.. öylece dalıp gidiyorum. etrafa bakıyorum boş boş.. midem bulanıyor, yemek yiyemiyorum..annem kızıyor kendini bitireceksin diye.. ama ben yemeğe bakınca bile mide bulantısı hissediyorum. sadece dua ediyorum, kuran okuyorum, zikirler ediyorum.. ne düzgün uyuyorum, ne düzgün yemek yiyorum..gücüm takatim bile kalmadı.. ellerim titriyor bişeyler yapamıyorum. bacaklarım titriyor, ayakta zor duruyorum. sadece ve sadece Allaha sığınıyorum..