atramentowe plamy

Mam takie hobby - lubię zbierać słowa. No i tych czasem słów zbiera się za dużo żeby pomieścić je wszystkie w serduchu i trzeba je gdzieś wylać. Wtedy trafiają do mojego małego kącika, tutaj. I tak z czasem ich przybywa coraz więcej i więcej... ~lisi

[atramentowe]

Maciek

3 II 2016

tego dnia słońce nie wstało miałeś się zbudzić ze świtem we śnie z ziemią wilgotną od łez deszczu, z wiatrem zamilkły w pożegnaniu żywioły i jakby cały świat przycichł

w ogłuszającej ciszy huk zapalniczki jak salwa z armat wraz z cząstką ciebie dym wzbija się w niebo przytulony do znicza wszyscyśmy jak drzewa co z nami płaczą tej nocy zastygli jak wryci

na moim parapecie dwa mokre pudełka z zerwaną akcyzą na moim parapecie trzydzieści pięć zniczy ~lisi

[atramentowe]

powiedz

10 XI 15

powiedz no skąd Ty ją znasz najskrzętniej schowaną nieodwracalną winę śmierć moją Kokoro- wąskie ostrze po rękojeść w sercu no skąd

przyszła z wschodem słońca

jedna: przygasłe oczy najcięższe twarz któraś z rzędu pod kolejną zerwaną warstwą skóry ceramiczna maska zaschniętych łez samotna opuszczona bezdomna Temis

druga: najpiękniejsza przytulna ciepła otchłań oczu włosów ust ciała ocean i dotyk bez którego po prostu nie potrafię istnieć.

już nawet moja śmierć nie jest moja już nawet grzechy i wina już nawet ta jedyna pamiątka moneta na szczęście zagubiona w czasie w kolejną zasraną ciepłą sierpniową noc skąd ty ją znasz ~lisi

[atramentowe]

[atramentowe]

W najbliższym czasie będę wrzucał czytane Plamki.

[atramentowe]

czarny pies

27 IV 2015 czterdzieści lat pod drzewem Bodhi wysuszyło jego skórę tak, że ledwo go zauważyłem schowanego w cieniu pokręcił głową „dzisiaj jeszcze się nie powieszę bo może jutro wreszcie przyjdzie Godot” powiedział mnich nieistniejącego klasztoru wzruszyłem ramionami i poszedłem dalej obwoźny handlarz sznurów ~lisi

[atramentowe]

z grą słów

19 IV 2015 to nie tak że lubię ptaki skazany na wieczność prosiłem noc by nigdy nie odeszła- okrutne poranki bez śpiewu wróbli nikt nie mógł przewidzieć odkupienia aż nie zapomniały wróble o swoim wygnaniu i zakwitło moje drzewo i siadł na gałęzi złoty miłości ptak a ja krzyczałem że Kocham i rano nagi nad rzeką prosiłem poranną zorzę by mi pozwoliła być jej ~lisi

[atramentowe]

confession / wyznanie

17 IV 2015 four long years since my garden's Tree has shed the last of it's leaves she stood among them bare as my heart a husk forever silent - and seasons passed and still every starless night I sat beneath her withered arms our cracked hearts an ode to no one and ... due to an unforeseen turn of events the resulting situation seems quite /quite/ curious ... she came on silent feet and left as if she was never there even the air undisturbed and as the sun tore me from my sleep the one surprised the most was my heart -healed and the wind carried the Tree's ode to love for all to hear and Dawn danced beneath her beatiful leaves --- cztery długie lata odkąd mojego ogrodu Drzewo zrzuciło ostatni ze swoich liści stała pośród nich tak naga jak moje serce pusta skorupa zamilkła na wieki - i mijały wiosny a mimo wszystko każdą bezgwiezdną noc siedziałem pod jej uschłymi ramionami nasze pęknięte serca oda do nikogo a ... ze względu na nieprzewidziany tok zdarzeń zaistniała sytuacja zdaje się całkiem /całkiem/ ciekawa ... przyszła na milczących stopach i ukradkiem zniknęła jakby nigdy jej nie było niewzruszone nawet powietrze i kiedy słońce wyrwało mnie ze snu najbardziej zaskoczone było moje serce -ozdrowiałe a wiatr niósł dźwięk mojego Drzewa ody do miłości całemu światu a Świt tańczyła pod jej pięknymi liścmi ~lisi

[atramentowe]

25 haiku

Jutro międzynarodowe święto haiku, z tej okazji zbieranina dwudziestu pięciu krótkich myśli. 1. stracona szansa o imieniu Piękno i przygasłych oczach

2. czarna cisza i biały reflektor słońca nocna impresja

3. chudziutki wróbel nie znalazłszy nic chleba bezgłośnie spada

4. już cztery lata co noc płaczę tęskniąc za Twoimi dłońmi

5. za dużo sylab ma "monosylabiczny" powinien jedną

6. trzecia w nocy nie przestaje istnieć czas ani tęsknota

7. depresję leczę tak samo jak złamanie leżąc w łóżku

8. dziś światowy dzień haiku czy czegoś tam pięć siedem i pięć

9. mam dwie żyletki jedną się ogolę - to wiersz pana Prejsa

10. spuściwszy głowę pogodzony z losem zasnął na krzyżu

11. tym jestem pustszy im pustsza jest butelka paradoks na dziś

12. pierwszy raz razem pożegnaliśmy słońce ten ostatni raz

13. zapytałaś czy możesz mnie pocałować twój chłopak milczał

14. moją ostatnią byłą nazywają z łaciny "krzywa"

15. pytali czego chcę od życia - miłości? rzekłem "lasagne"

16. chyba nie zasnę nie płacząc wcześniej przed snem że Cię zawiodłem

17. za dużo piję zaśmiał się mnich lejąc nam kolejkę whisky

18. za dużo grzechów by znów popełniać błędy nieodkupionych

19. niespodziewane wśród haiku pytanie: czy jesteś wolna?

20. nie muszę mówić wielkich słów o miłości bo serce krzyczy

21. z zakochaniem zauważalna zmiana w tematyce

22. powiedziała mi że nie potrafi kochać -nikt nie potrafi

23. śpiewam, pomimo że nie potrafię śpiewać jak z kochaniem

24. mówiłem kiedyś nie wyobrażam sobie żebym znów kochał

25. przyszła skądś miłość i wreszcie dla depresji zabrakło miejsca ~lisi

[atramentowe]

Matsuo Basho - the she cat

The she cat - Grown thin From love and barley. --- mistrz.

[atramentowe]

mojemu kotu jest smutno (my cat is sad) - Spencer Madsen

mojemu kotu jest smutno

nie ma żadnego innego kota w jego rodzinie

wszyscy poza nim jesteśmy ludźmi

jest wyłączony z większości rzeczy

i nikt nie mówi mu czemu

on tylko chce się bawić

i być kochany

patrzy na nas z zadziwieniem

i rozczarowaniem

on mówi dzień dobry jestem kotem czym jest moje istnienie

co to jest / dlaczego to a nie ja / proszę czy możesz na mnie spojrzeć i mnie też kochać

czy mogę dostać trochę twojego jedzenia proszę przepraszam że nie smakuje mi zbyt bardzo moje jedzenie

czy chcesz pobawić się moimi zabawkami? ta jest moja ulubiona

czy mnie lubisz

czy jesteśmy braćmi

czemu ja nie urosłem

czemu jestem taki mały

czy możesz pomóc mi być szczęśliwym

dokąd idziesz

---

tłumaczenie z j. angielskiego ~lisi

[atramentowe]

kartka urodzinowa upiora

23 III 2015 tamte urodziny miały być jego ostatnimi. tak krzyczą umarli wyciągając po niego ręce z tęsknotą świeczki uparcie płoną cichą obojętnością ogłuszony on też maleje kruszy się w oczach Gustaw który nie potrafił stać się Konradem przezwieczny kuli się ze wstydu tylko on i świece całują jego dłonie wbija wzrok tak ciężki że nie umie już go unieść w tort ze wszystkich tabletek jakie udało mu się znaleźć kolejny dzień byłem nieśmiertelny ~lisi

[atramentowe]

***

18 III 2015 Eos ma najpiękniejsze oczy. tak mówią- że idzie się zakochać od samego spojrzenia że kiedy przychodzi bezdenną nocą i ze śmiechem rozlewa świt -Eos ma najpiękniejsze oczy. i chyba tylko ja nie wierzyłem im na słowo i kiedy do mnie przychodzi Eos bezgłośnie na stopach miększych niż chmury jej dotyk gładki jak rosa na ostrzu trawy budzi mnie; widzę jej dwubarwne- jak życie, niebo chłodnego poranka, zimowe drzewo, wiatr -i jakby rozlana na dole ciepła znajoma plamka starej miłości Eos ma najpiękniejsze oczy. ~lisi

[atramentowe]

do małego Chrystuska

10 III 2015 mały tysiąc tysięcy ludzkich tragedii których nigdy nie poznasz plus minus sto czterdzieści cztery blaknie wobec Twojej mały Ty - rozpalona świeca zgaśnie kwaśnym deszczem brudny popiół w czystym wosku dla najstraszniejszej zbrodni najgładsze serce daj Boże żebym nie z m a r t w y c h w s t a ł ~lisi

[syntaxandsemantics]

forget the slight bleeding of a corner self-inflicted, the taste of breathing and nails between weak teeth watch the future sleeping on the couch, count the rhythm of life passing with consistent snore, a dull beat lit by screen left on and connection blinking, requiring reply but no words coagulating in the quiet pause separating this and there, red mouth agape and pain free(d)

[atramentowe]

"Romantyczność" na smutno

9 III 2015 Karusia znowu rozmawia z duchami ogłuchła czy może to myśmy są niemi? zbyt lekka by żyć życiem i tylko już snami ziemia ją trzyma; ona nie trzyma się ziemi ślepa jest, ale widzi więcej zna serca, po co więc widzieć twarze tęsknie wyciąga pobladłe ręce w drżące palce łapie duchy snów i marzeń wymyśliła sobie Karusia miłość ogień rozpalony na urojonej iskierce w czuć świecie lepiej czuć jej było za głęboko patrzała w serce słuchaj! - ona nie słucha - na nieba tańczy trawnikach nie słyszy słów mądrych panów w fartuchach co ją ze smutkiem zdrapali z chodnika ~lisi

[atramentowe]

przez łzy

8 III 2015

mała jakie masz piękne włosy ciemne w promieniach słońca a jaką masz skórę mała gładką jak woda tak delikatną że aż strach

a jakie masz śliczne oczka ciepłoczarne

cudna jesteś słyszysz jutro wstanie słońce obudzimy się wszyscy słyszysz?

szkoda że nie widzą już oczka że wpatrzone tylko w chmury czarna sukienka zardzewiała miłością

~lisi

[atramentowe]

przebudzenie

7 III 2015 żyję tak szepce do mnie las żyję jestem lisem żyję- głównie nocą bo wtedy myśli jakby głośniejsze bo wtedy na tyle ciemno żeby nie widzieć rudego ogona tylko jednego człowiekiem trudno mówi się otwarcie przez ściśnięte gardło lisem po prostu nie mówi się jestem lisem wy, ludzie choć bardzo bym chciał bezimienny nieoswojony ~lisi