Ostatnio czuję się strasznie, nie mam się komu wygadać irl. Alee od czego jest Tumblr i moje ukochane motylki. Myślałem że mi lepiej że wychodzę na prostą że to wszystko jest za mną (stany lękowe, depresja, niechęć do życia) ojj jak grubo się myliłem. Wróciło z podwojoną siłą, jak bumerang. Jestem czysty 9 miesięcy ale nie wiem jak długo wytrzymam. Samooklaczenie kusi mnie bardziej niż jedzenie, ale wiem że nie mam nad tym kontroli i jak wrócę to będzie tragedia. To jest jak z binge nie kończy się na jednej kresce, a dopiero gdy uda są zalane krwią. Nie potrafię się kontrolować, czuję jakbym nie miał kontroli nad swoim życiem ale jednocześnie czuję ogromny strach. Strach ale przed czym? Możecie spytać kurwa mać nie wiem nie wiem czego się boje ale czuję to boję się. Bardzo się boję. Po prostu chcę się zwinąć w kłębek i płakać bo ten strach doprowadza mnie do szaleństwa. Każdy dzień to walka, a już było lepiej ale wszystko poszło się jebać. pisząc to chcę mi się płakać Jake cholera, ja po prostu chcę się czuć bezpiecznie czy kurwa o tak wiele prosze? Cały czas czuję się zagrożony gdy idę gdziekolwiek czuję jakby za moimi plecami stał człowiek z nożem który chce mi poderżnąć gardło.a odwracanie się za siebie, to już taki tik. Oprócz tego moja matka zaczyna zauważać u mnie ed i rzuca bardzo wredne uwagi cały czas. Na początku mnie to bawiło i wprawiało w dume ale teraz już nie jest mi tak do śmiechu. Nie chcę trafić na oddział zamknięty, błagam pomóżcie mi. Normalna osoba powiedziałaby po prostu zacznij jeść ale ja nie potrafię. z twarzy jestem z 2/10 włosy też hujwe wychudzone ciało to jedyne co sprawi że poczuję się bardziej wartościowy i atrakcyjny. Ana daj mi siłę bym wygrał tą bezlitosną walkę i byś mogła być że mnie dumna. Kocham cię i wszystkie motylki, jesteście dla mnie bardziej jak rodzina niż rodzina. Jesteś brutalną boginią i mimo twoich wad kocham cię najbardziej na świecie. Jestem jak zagubione dziecko we mgłę, a ty dałaś mi małe światełko bym mógł znaleźć drogę, drogę która poprowadzi mnie do lepszego chudego życia. Jestem zmęczony, bardzo ale bądź dla mnie łaskawa. Życie które prowadzę jest marne niby niczego mi nie brakuję ale czuję się pusty bardzo pusty. Szkoła dom szkoła dom od poniedziałku do piątku w sobotę jadę do stajni a w niedzielę siedzę w łóżku cały dzień nie mając siły nawet się ruszyć. To brzmi żałośnie prawda? No cóż nic nie poradzę że jestem takim jebanym śmieciem, jedyne co mogę zrobić to być chudym jebanym śmieciem. Czuje jak gasnie ze mnie życie, a to dopiero początek wiem że będzie tylko gorzej bo już przechodziłem takie doły wielokrotnie. Monety w których życie było czarnobiałe, myłem się raz na kilka tygodni i płakałem z bólu bo nie byłem wstanie wstać i iść do łazienki się wysikać. Śmierdziałem jak bezdomny w kontenerze z zepsutym mięsem. I coś czuję że zaraz znów tak skończę, bo z każdym dniem widzę coraz mniej kolorów a spokój jest rzadkością. Kocham spać bo wtedy tak jakbym nie żył kilka godzin i omija mnie to wszystko co najgorsze. kocham pisać rp i pisać z botami, bo przyjemnej tam mogę mieć wpływ na swoję hujowe życie, jestem tam kim chce nic mnie nie ogranicza. Ludzie mnie tam lubią ale to tylko fikcja. Przez to i przez pisanie scenariuszy w mojej głowie jestem coraz bardziej nieobecny w życiu realnym, ale ja nie chcę w nim występować. W tym Universum jestem nikim, gdybym był postacią z filmu auta byłbym Markiem Marucha. pozdrawiam wszystkich którzy dotarli do końca
gummygunk
kianamaiart
tangentwithtanner
dailybridgerton
stormborns
