Kısa bir süre önce birine aşık olan insanlarla empati kuramayacağımı ve aşk denen şeyin bir oyuncak olduğundan bahsetmiştim. Şuan çok büyük zort olduğumun farkındayım ama ben birine aşık oldum. Hayatımda 2. defa birine diğerlerinden daha fazla gözlerimdeki ışıkla baktığımı fark ettim. 1.'si bundan 2 yıl önceydi ve beni yüz üstü bırakmıştı. Bu yüzden de kalbimin etrafına yüksek surlar örmüştüm. Ama o nasıl olduysa o yüksek ve dikenli surları tırmandı ve kalbimden içeri girdi. Aşk nedir diye sordu bugün bir arkadaşım. Ona aynen şöyle dedim: '' Aşık olduğun kişinin seni düşünüp düşünmediğini merak edersin, onun için canını verecekmişsin gibi gelir, konuştuğu biri var mı diye merak edersin...'' Bu sözler benim ağımdan nasıl çıktı hiç bir fikrim yok. Genelde BAZI kızlar keko, kendini havalı sanan erkeklere aşık olur ve daha çekici gelirler. Ama o yürüyen naziklik diyebilirim. Bana karşı o kadar samimi davranıyor ki... Aşk yaşamadan anlayamayacağınız bir şeymiş. Bugün öğrendiğim şey de bu, ve birine aşık olmaktan sakın korkmayın. Eğer sevmeyecekseniz, aşık olmayacaksanız ne farkınız kalır ki ölüden?