deli

delideliolma

[aydelideliolma]

[aydelideliolma]

bu bir akıllanma hikayesi ve kendime notlar yazısıdır

bu biraz küfür içerecek asyacım çok kızma bana ilerde okurken.

hayatta belirli amaçlar için yetiştirildik hepimiz. şuan 27 yaşındaysam ve çalışıp yaşamımı devam ettiriyorsam bu ailemin hayatları boyunca öğrendiklerinin bize yansımasından ibaret. 

canımı sıkan şu oldu aslında. çalışıp para kazanarak bir yere varılmayacağını düşünerek iş kurma düşüncemle başladı bu hikaye ve sonrasında iş kuran zeki insanlarla konuşup basit hayatıma sövmeye başladım.

hayat doğru anlarda doğruları yapma fırsatı vermedi. şu am*na koyduğumun dünyası bana bi şans verdi ve ben bunu göz göre göre pasifliğimden kaçırdım. 3 yıldır hayatımın b*ktan gitmesinin sebebi bu sanırım. 

geçmişe yönelik pişmanlıklar, hatalar, dövünüp durmak insana bir şey katmıyor biliyorum. ama düşünmeden edemiyorum.

arkadaşım doğan bunun fırsat olduğunu fark etmem de kaçtığını görmemin de bana iyi bir tecrübe kattığını söyledi antalyada. peh. bence mide bulantı sebebinden başka birşey değil.

asıl can sıkıcı olan yıllarca köle sınıfında yaşamaya alıştırılan bünyelerimiz, annemizin garantici tavrı, babamızın huzur bağımlılığı ve kardeşlerin korkaklığı.

büyüyorum ve öğreniyorum.

zamanın kaybedilmemesi gereken bir maden olduğunu anlıyorum.

iş konusunda dinlemekten zevk aldığım ve beni en çok demoralize eden adam özgürden bugün baya tavsiye aldım. daha doğrusu o konuşurken arada çaldım demek daha doğru. 

“DİNLEDİKLERİ ASYANIN UFKUNU AÇARKEN, DERİN BİR DEPRESYONA BOĞULDU”

zeki adam takıntısı olan ben kendimle yüzleşmeye korktum bugün. fikirlerimin boşa çıkmasından, tutunduğum tek hayalin ukala uyuz özgür tarafından baltalanmasından çok korktum. mazoşist yapım bi anda baskın geldi. anlattım ve bittim.

bi hayalim olur mu bilmiyorum artık. 

keşke daha çok zamanım olsa.

zaman beni kovalamayı bıraksa.

kafam karışık.

#not1: duygusal olmak yok

#not2: ortaklık biriyle aynı yatağa girmeye benzer.

#not3: parayla satın alabileceğin şeyler için ortaklık kurma.

#not4: kendine güven.

#not5: zamanı boşa harcama.

gittim ben. aklım doldukça yazarım. bye.

[baharalerjisi]

“İnsan birisini bu kadar severse nasıl darılır?” diyordu. Hiç darılabilir mi? Muhakkak yorulmuştur.

Ahmet Hamdi Tanpınar (via baharalerjisi)

[aydelideliolma]

Şükrü Erbaş'ın hangi kitabını okursam okuyayım beynimde fırtınalar kopuyor. Ne yapıyorsun sen bize böyle be adam :|

[aydelideliolma]

Yazarsam okursun di mi?

Aklım her zamankinden berrak ama yoruldum hissediyorum. Keşke yazdıklarım sana ulaşsa, okusan.

[aydelideliolma]

Sonra üzülsem... Üzüldüğüme üzülsem..

[aydelideliolma]

Aşk bana göre değilmiş.

Annemin derste anladığım halde evde ders çalışmamı istediği günlerdeki gibi. Biliyordum, ders oldu bana gene.

[aydelideliolma]

İçimdeki çocuk...

Boncuğum, Hava böyle güneşli olduğunda kendimi dışarıda otururken buluyorum bazen.. Derin bir nefes alıp gözlerimi kapatıyorum.. Koca sanayinini gürültüsünü unutup düşünüyorum.. Gözlerimi açtığımda çevrenin kötü görüntüsü bile rahatsız etmiyor o an beni.. Karşımdaki turşu kovalarının yeşilini, kasaların turuncusunu, mavisini, temizlik dolabının siyahını bile daha parlak görüyorum.. İçimde değişik bir huzur oluyor.. Düşünüyorum, fark etmediğimiz güzellikler geçip gidiyor yanı başımızdan.. Neydik ne olduk diyorum. Ummadığımız anda karşımıza çıkan güzellikleri düşünüp mutlu oluyorum.. Karamsar bir yapım var benim genellikle, biraz da kıskanç, çok sahiplenici, çok aşık.. Abartsam da bazı şeyleri, ruhumu güzelleştiren seni buluyorum kalbimde.. Allah'a her an şükretmem gerektiğini hatırlatıyor senin varlığın.. Daha mutlu olabilir miyim hiç bilmiyorum, hayat ne gösterir hiç bir fikrim yok.. Hayatımın en güzel 22.günündeyim, acısıyla tatlısıyla.. İyi ki ile başlayan cümlelerimin başrolündesin.. Seni çok seviyorum..

[beyazencyy]

[aydelideliolma]

[aydelideliolma]

Ya ben güzel bi insanim, neden sinirlendiriyosunuz beni? Isim gucum var, benim sakin kalmam lazim. Yapmayin arkadasim. Piff

[aydelideliolma]

YO-RUL-DUM..

Ama cok..

[aydelideliolma]

[aydelideliolma]

Yaralarımı anlatmaya çalışırken daha çok yaralaniyorum.

Bitti tamam.

[aydelideliolma]

Ne zaman insanlara güvenmeyi bırakır insan? Ne zaman iyi olma bilinci son bulur? Yaptığı İyiliklerin kötüye kullanıldığını bile bile niye devam eder? Çocukluk, saflık mı bu ne yani? Bu da geçer diyim, ne diyim artık!

[aydelideliolma]

Yasadigim hayat benim değilmiş gibi geliyor bazen. Yaptiklarim soylediklerim ve duyduklarim hep baskasininmis da ben onun yaptiklarinin cezasini cekiyormusum gibi. Dogup buyudugum bi kac yil oncesine kadar surdurdugum hayat, is veya baska seylerden bi anda degisince adaptasyon sorunu yasadigimi fark ettim. Gec diyebiliriz aslinda. Gec yasanmis hayat, gec alinmis kararlar mahvetti beni. Ya da ben oyle dusunuyorum. Hayatimin bundan sonrasini yalniz gecirmeye karar verdim. Etrafimdaki yalniz ve digerlerinden daha guclu kadinlari gorunce. Hayat kimseye adil degil de kadinlara daha az adil sanki. Bilmiyorum. Dusuncelerim bile tuhaflasiyo. Yalnizlik iyi, aile iyi, dostlar iyi. Sadece daha fazla yorgunum bir oncekine gore. Ve biliyorum ben bunlari hak etmiyorum. Hayatimizi degistirecek kose baslari var ya hani dondugumuz, acil bunlardan birini diliyorum. Umarim iyi bir gelecek bizi bekliyodur.

[sarhosadam-deactivated20231013]

Bazen en olmadık kalabalığın içinden bir ses gelir ya da bir koku. Tüm geçmişini olduğu gibi serer önüne. Sense üstüne basıp geçersin hiçbir şey olmamış gibi. Hayat dediğin, ilerlemekle ilgili. Beklemek, insanın doğasına aykırı biraz.

Burak Aksak (via sarhosadam)