FEAR

Een onderzoek naar angst en de functie

[badcounsellor]

Sculpting Fear door Julian Hetzel - Theaterkrant

Langzaam trekt de rook op. Drie levenloze lichamen liggen gevouwen in omver geblazen bureaustoelen. Daartussen schuiven draadloze robotstofzuigers heen en weer. In zijn openingsbeeld van Sculpting Fear creëert Julian Hetzel een sterk, apocalyptisch beeld van de mens die doorgeslagen is in zijn technologische innovatie. De automatische stofzuigers zullen – nog lang nadat wij er niet lees meer »

Recensie die ik vond van Sculpting Fear.

[badcounsellor]

Terugblik ‘Sculpting Fear’

Gisteravond ben ik naar de voorstelling Sculpting Fear in Theater Kikker geweest. Afgezien van dat het bijzonder was, weet ik niet of ik erg voldaan ben van de voorstelling.

“Voor alles is tegenwoordig een app beschikbaar: voor het weer, voor de liefde en voor de weg naar huis. Niemand hoeft nog te verdwalen, alleen te zijn of nat te worden. Alles is onder controle. Alles zit in de Cloud. Hoewel alles transparant geworden is, blijft het grote onbekende in nevelen gehuld. En daar hebben we angst voor. Angst voor het onbekende, voor vreemdelingen, de toekomst… Sculpting Fear is een beeldende theatervoorstelling waarin Julian Hetzel probeert deze angsten vorm te geven en daarom creëert hij letterlijk een storm.“

Misschien ben ik te doorsnee voor dit soort theaterstukken, maar mij was het te langdradig. De beelden waren heel poëtisch maar ik miste een beetje actie in het spel. Waar ik door ‘Complexity of Belonging’ geroerd was, was ik bij deze voorstelling eerder een beetje verveeld.

De voorstelling duurde 70 minuten. Het decor bestond uit een zwarte vloer, een grote antenne achtige spriet, 2 minirobots en 3 bureaustoelen. De bureaustoelen lagen op de grond, en daaronder de 3 acteurs.

Af en aan werd er een grote mistwolk het theater ingespoten, en de acteurs lagen doodstil. De mini robots beginnen na 10 minuten de boel te stofzuigen en stuiten daarbij op de acteurs. Er wordt een dialoog gevoerd die ik niet kan navertellen (kwam er op neer dat de een tegen de ander zei dat ze zich zo vol voelde en negatief, en de ander zei dat ze zichzelf dan moest resetten). Na een minuut of 10 kwam er een 4e acteur door een deur zetten, in een oranje futuristisch-achtig pak. Deze verplaatst de acteurs op een ongelukkige wijze met een stok.

Na welgeteld 40 minuten staan de acteurs eindelijk op. Ze gaan een kopje koffie halen, en dan wordt ‘de cloud’ wakker. Door middel van de rookmachines en ventilatoren wordt er een soort van storm op het podium gecreëerd. Nadat deze storm, met stem, weer weg is, beginnen de acteurs stukje voor stukje de vloer uit elkaar te scheuren. Deze bleek van piepschuim. In combinatie met de ventilatoren en de mist vormt dit een mooi beeld, maar het is mij te langdradig; de overige 30 minuten zijn ze daar mee bezig.

De acteurs zijn erg flexibel en de bewegingen zien er natuurlijk uit, de beeldtaal is heel erg dramatisch en prachtig maar ik mis interactie met het publiek. De sound is soms ondragelijk; hoge piepjes waarbij ik letterlijk de vingers in mijn oren moest stoppen om ontploffen te voorkomen. Voor mijn gevoel.

Ik snap het idee wat overgebracht moet worden met de voorstelling; een apocalyptisch beeld, de wereld die verwoest is door de mens, disfunctioneel, eenzaam en vervallen. De technologie heeft standgehouden, maar wat heeft de mens daaraan? De voorstelling gaf mij ook zeker een onheimelijk gevoel, maar mijn angsten zijn veel meer navelstaren dan op zoon grote schaal; ik weet dat de wereld op den duur helemaal kapot gemaakt wordt door de mens, maar omdat ik daar waarschijnlijk niet bij ben, kan ik niet overspoeld worden met die angst daarvoor.

Ik had hoge verwachtingen van deze voorstelling, die voor mij niet helemaal zijn waargemaakt.

[badcounsellor]

197

[badcounsellor]

Sculpting Fear & Plan van aanpak

Vanavond ga ik naar een uitverkochte voorstelling van Sculpting Fear. Naast dat ik er erg benieuwd naar ben, is het ook weer een uitdaging op persoonlijk vlak: ik ga alleen. Alleen naar voorstellingen gaan vind ik niet persé heel eng, maar ik krijg er wel een onheimelijk gevoel van.

De komende weken ga ik aan de slag met een conclusie trekken uit de enquêtes. Ik ga ook nog het videoproject doen met het tentje en de camera, naar aanleiding van Sunny Bergman. Ten slotte wil ik ook graag een product maken als ‘afsluiting’. Waarschijnlijk lever ik deze in Augustus in.

[badcounsellor]

182

Teller op 182!

[badcounsellor]

Sculpting Fear by Julian Hetzel

Op Zondag 24 Mei ga ik naar een voorstelling van Julian Hetzel op het SPRING festival in Utrecht.

https://www.springutrecht.nl/programma/sculpting-fear

“Voor alles is tegenwoordig een app beschikbaar: voor het weer, voor de liefde en voor de weg naar huis. Niemand hoeft nog te verdwalen, alleen te zijn of nat te worden. Alles is onder controle. Alles zit in de Cloud. Hoewel alles transparant geworden is, blijft het grote onbekende in nevelen gehuld. En daar hebben we angst voor. Angst voor het onbekende, voor vreemdelingen, de toekomst… Sculpting Fear is een beeldende theatervoorstelling waarin Julian Hetzel probeert deze angsten vorm te geven en daarom creëert hij letterlijk een storm.”

[badcounsellor]

Beeldend werk

Nu ik veel theoretische dingen heb gedaan, zit ik een beetje in dubio. Aanvankelijk was mijn plan om alle enquêtes te filmen of een videoproject te doen, maar ik heb inmiddels al zoveel enquêtes verzameld dat ik daar ook weer over twijfel: ik moet ze namelijk ook nog allemaal verwerken. Helaas heb ik nu geen contact met jou, Tonnie, dus ik kan hier nu niets over beslissen.

Mijn idee was eigenlijk om in een aantal verschillende settingen de vragen te stellen, om te kijken of het invloed heeft op de oprechtheid van de antwoorden. Alleen verzamel ik dan alleen maar meer informatie, dus meer werk. Nu weet ik niet wat ik het beste kan doen; mijn onderzoek verlengen tot medio Juni, of beslissingen maken en een paar dingen laten vallen.

Als ik wel nog die verschillende settingen ga doen, dacht ik aan het volgende:

1. Gewoon op straat; omdat het heel vervelend kan zijn dat mensen je überhaupt aanspreken terwijl je onderweg ben, verwacht ik hier het minste van qua eerlijkheid. Ik denk dat ik hier vluchtige, korte antwoorden krijg die niet perse op waarheid zijn berust.

2. Een biechtbox maken. Ik denk dat ik hier ‘beter’ antwoorden krijg, maar ik betwijfel het ook weer; omdat het de aandacht krijgt op straat is er ook juist kans dat mensen zich niet openstellen.

3. Aan kinderen in een dekenfort. Ik verwacht hele nuchtere gesprekken met deze kids; aangezien het kinderen zijn en ze in een ‘veilige’ omgeving zich bevinden.

4. In een tent. Ik denk dat ik hier openhartige antwoorden zal krijgen, omdat het een low-key tent is die niet perse in het oog springt. Zeker als ik het in een park of aan het rand van een park doe, denk ik dat mensen hierin zullen openstellen.

Dit zien we natuurlijk ook bij ‘Tent en Seks’ van Sunny Bergman.

Doordat veel mensen nu weten van mijn onderzoek, krijg ik ook vaak de vraag wat ik hiermee wil doen. Hierdoor voel ik een grote druk om hier een eindproduct van te maken en raak ik eigenlijk een beetje in paniek, omdat ik niet zo goed weet wat ik moet doen. Ik hoop dat ik 1 deze dagen met een geniaal idee kom.

[badcounsellor]

Teller op 172! De aantal mannen stijgt gestaag.

[badcounsellor]

[badcounsellor]

Verzamelen

Gisteren en vandaag ben ik onder andere bezig geweest met enquêtes verzamelen. Gisteren opzoek geweest naar Facebookgroepen waar ik de link kon plaatsten, helaas mocht ik bij veel van deze groepen dit niet doen. Ik ben via via ook terecht gekomen op een Hyperventilatieforum, en een Proefpersonen site. Hier heb ik mijn berichtje geplaatst, en heb ook van mensen wat mailtjes gekregen dat ze graag zouden helpen of de vragenlijst verder verspreiden. De teller staat op 164 enquêtes!

[badcounsellor]

deksel

wanneer de touwtjes zijn

verdwenen

en de knopjes

ook weer

zoek

het roer

weer uit je handen

gleed

en het heft is

ook al niet

om de hoek

je duizend zilte tranen schrijnt

en je dekbed je

omhelst

en het enige dat schijnt

is je telefoonscherm

op z’n felst

en je weer een potje zit te balen

bedenk dan

ook die potjes

zijn niet alleen

want er past altijd wel

een deksel

[badcounsellor]

Enquête

Momenteel ben ik actief mensen aan het werven om mijn enquête in te vullen. Dit kost meer tijd als verwacht, omdat ik graag een goed eindresultaat wil: ik maak dus met bijna iedereen persoonlijk een praatje voordat ik de vraag drop of ze mijn enquête willen invullen. Grappig is eigenlijk dat ik dit doe uit ‘manieren’ maar ook uit angst: the irony.

Gisteren ging het harder als verwacht, en ik kwam er op 93 ingevulde enquêtes achter dat je bij alle gratis programma’s maar 100 enquêtes kan afnemen.. Oeps. Omdat ik merkte dat er veel mensen bereid waren mij te helpen, heb ik maar een licentie gekocht. Hierdoor kan ik er 1000 verzamelen. Omdat ik alles uit dat geld wil halen wat er in zit, ben ik nu iedereen aan het spammen om hem in te vullen. Dit is de status:

Zoals je kan zien heb ik niet echt een goede balans tussen de mannelijke en vrouwelijke ondervraagden.. Dus ik ben nu actief naar mannen aan het zoeken om hem in te vullen. Ik vind het wel fijn dat al 140 mensen de tijd hebben genomen om hem in te vullen, en ik denk dat ik hier al veel informatie uit kan halen.

[badcounsellor]

Een vragenlijst over angst, en hoe jij dit ervaart.

[badcounsellor]

Zaterdag heb ik kunnen zitten met een vriend van mij, om samen de vragenlijst in elkaar te zetten. Moeilijk hierbij vond ik vooral dat:

1. Ik niet goed weet wat ik precies wil onderzoeken. Ik heb geen duidelijke vraag; ik wil gewoon het principe angst onderzoeken. Dit maakt het lastiger om een lijst in elkaar te zetten, omdat je natuurlijk een doel moet hebben. Dit geeft voor jou aan wat voor lijst je precies in elkaar gaat zetten. Bijvoorbeeld:

Het opleidingsniveau van de jongeren in Overijssel. Dit is een kwantitatief onderzoek, waarbij je gerichte vragen moet gaan stellen aan zoveel mogelijk jongeren in deze provincie. Hierdoor heb je al een duidelijker idee wat je moet doen.

DIt boek heb ik onder andere geleend om doorheen te bladeren en mijn onderzoek te back uppen. 

2. Doordat ik niet perse een standaard vragenlijst in elkaar wilde zetten, werden mijn vragen in de eerste instantie een beetje een rommelig zooitje. Er waren wel kant en klare lijsten, die ik op iedere angst site kan vinden, maar daar heb ik natuurlijk niet zoveel aan. Deze lijsten zijn sowieso vooral gemaakt om te testen of iemand angstklachten heeft; niet om te bevragen wat voor angstklachten.

Maar goed: ik heb een lijst in elkaar kunnen zetten. Na wat moeilijkheden met online enquête programma’s, hem nu ook online staan. Nu nog zoveel mogelijk informatie hiermee verzamelen.

[badcounsellor]

Isr J Psychiatry Relat Sci. 2011;48(2):98-106.

Leuk weetje tussendoor.

[badcounsellor]

Leven met een ernstige paniekstoornis | VICE | Netherlands

Het kostte twaalf jaar, vier therapeuten en twee diepe depressies voordat ik grip kreeg op mijn gruwelijke angsten.

[badcounsellor]

Nieuwe art-direction opdracht

De set die ik had ingericht voor de commercial, viel in goede smaak. Ik ben gevraagd voor een korte film, met als onderwerp: ontwijkende persoonlijkheidsstoornis en agorafobie. Beiden weer te maken met angst.

Ik heb in deze film een ondersteunende functie als assistent art, wat ik qua tijd erg prettig vind. Ik vind het leuk, ook in kader van mijn cts onderzoek, mee te helpen aan deze korte film, maar omdat ik niet persé mijn visie erop kan geven voelt het niet als iets wat ik zelf heb “gemaakt” als maker. Voor de ervaring vind ik het wel leuk, en voor mijn onderzoek nog steeds wel een leuke toevoeging.