Ben; sen demekten yoruldum artık.
Bak yine ben sen yan yana geldi, doğru söyle hayallerin duruldular mı?
Ben; ay şavkı vurmuş bir su, uğramışım hışıma.
Sen; karanlıkta deniz fenerim, bir başkasına ışıma.
İçim neden kan revan? Nasıl böyle sevdim bir hışımla?
Rabbim beni onun nefesinin koktuğu topraklara ışınla.
Ölmüyorum ya, gidişi zorlaştırma Allah aşkına.
Sensizliğe varınca zaten yalnızlık hırpalar, amma aşk kınar.
Neden gecelerden gidiyorsun be aysel?
Adımların kainatı sallıyor; güneş sen oluyor, ay sel..
Hayat gerçekten adil mi sandınız?
Dert mahkemesinde iyi olanı mahkum edip, kötüyü saldınız.
Peki ya gerçek mi masum sandığınız?
İyiliklerinizin karşılığıyla doldu mu sandığınız?
Ruhunda kanatların yok, kanatlarında ruhun var.
Çünkü aşk özgürlük, uç uça bildiğince hududlarıma!
Bu diyarlarda kıpçak aşkıyla yanan oğuz var, hun var.
Gavur sana dokunamaz sen hele tutun umutlarıma.
Benim ağladığım yetti artık, şimdi sen ağla azıcık.
Bana fazla fazla sen versinler az yemek, az ışık.
Sevginin aksine ayrılığın azı şık.
Gelmesen de olur nede olsa ruhum alışık.
Şairim aşkının hakim olduğu her zerre toprakta.
Allahını seven üstüme ya seni atsın ya da topraklar.
Benim olduğun kadar var oluyorum.
Yani hiçim, yokum, sürünüyorum.
Aklım çıkıyor, sen kalıyorsun.
Ahdım bıkıyor, sel sarıyorsun.
Ahım sıkıyor, dert arıyorsun.
Sahi bensiz nasıl nefes alıyorsun?
Hayır, içim böyle kararmasını geceye bağlamıyorum.
Gündüz mutluyum mu sanıyorsun? Sadece geceleri ağlamıyorum.
Geceyi selle kapatsam, sabahı senle açar mısın?
Acı çekmeye rağzıyım da, seviyorum desem kaçar mısın?
Her gece mutlaka biter. Önemli olan; sensiz bitenlerin bitmesi..
Hayat çok boktan biliyor musun?
Biliyorsun tabi, sende benim gibi ölmeyi diliyor musun?
Diliyorsun tabi, tam ağlayacakken göz yaşını siliyor musun?
Siliyorsun tabi, sende onun gibi birinin içine siniyor musun?
Sinemezsin, ne var ki onda dersin anlatsam bilemezsin.
Ne yaşıyor? Şimdi kiminle? Mutlu mu? Ben gibisin, bilemezsin.
Huzura erişmeye bir adım kala ölmek nedir? Bilemezsin.
Yaşıyor muyum sahi? Ben bile bilmezken, bilemezsin.
Sen aynı an da hem huzur hem ölüm
Sen aynam da buzum, buzuluma gömül
Sen ardım da kusur, sel önüm
Sen dipsiz kuyu kadar uzun, kuyum da gömüm
Bu gece de gözlerim kapanıyor seni beklerken otağımda.
Ben sefil bir böcek, yine seni anıyorum ruhların ot ağında.
Sen yalnız uyuyorsun, ben hayalinle aramızda fark tam da bu.
Bu gece de kal yanımda, en azından tan da dur.
Gözlerin yoktu bakmak için delirdiğim, delirdiğim için baktığım gözlerin vardı.
Sevmiyorum dedin de, öyle demiyor taptığım gözlerinin ardı..
Her neyse yazdıklarımın bir nedeni olmalı.
Bir çok nedenim var oysa, neden gittin? Neden benim olmadın?
Dermanın sen olduğunu öğrenince dert olmaktan çıkmadın ki.
Ve inan her gün saatlerce fotoğrafına bakmaktan bıkmadım bil.
Sen sevginin özünü anlamayıp gidecek kadar salaksın.
Seni ilahlaştıran benim, bensizken hiç benimle sanatsın.
Nefes alamıyorum hayattan, zevkten hiç bahsetmiyorum.
Paldır küldür gidiyorum lan, nefes derken oksijeni kastetmiyorum.
Kitliyor aklım beni sen dolu mahsene, bir kaçıp kurtulsam ruhani olucam.
Gizliyor ruhumu deli gibi kaç sene, bulursam sen dahil buhari olucak..
O kadar komik gittin ki, gül gül öldüm bitmiyor.
Gözümden yaşlar atlıyor da, ruhum seni itmiyor.
Seviyorum dedim gitti, sanırım beni tam anlayabildi..
Gidişini durdurmaya an avlayan indi.
Gidişlerin ardında kan ağlayan birdir.
Mutsuzluğunun özleminde kanar yaram şimdi.
İyi geceler, kalabalığıma yalnızlık bahşeden.
İyi heceler güller seni, geçtiğim her bahçeden.
İni geçerler saf ruhlar, kalbe konup aşk nakşeder.
İyi geceler bulmak ümidim, ah neşem ah neşem.
Irak bırak dimağını, sözlerimin atlasından.
Bırak! Bırak simânı gözlerimden atlasınlar.
Ya sen hep aklımdasın, ya aklım hep sende.
Amacım bir zerrene bulaşmak aktığın her selde.
Soluyor muyum ? Ölüyor muyum ? Baktın mı bi' renklerime ?
Yanman için seni beddualarıma bir bir eklerim hep.
Bazen bir ney olmalıyız; neyzenin ağzında dillenen.
Bazen bir ney olmalıyız; ruhun huzurunda dinlenen.
Gün boyu seni kovaladım, gece oldu uykuyu.
Gönlümün lambasını ovaladım, diledim bin kuytuyu.
Geceye ışığı ay iletir, mihrimah kullanmaz uyduyu.
Yine ömrüm kıran kırana, uyu sulh uyu..
Oluruna bıraksam olacağı sensin
Kış da kuraksın, yaz da selsin
Rabbim lütuf sofrasını önüne sersin
Ben ayak olur ezilirim, sen dik ol sersin
Uyu ey gönlüme yer eden en zararlı varlığım
Uyu mutluluğa çıkıp, yalanlarına vardığım
Uyu ki nefsin uyusun
Uykuda ihanet olmaz huyun kurusun
Gülümseme sebebim
Gülü seven edebim
Gülüm sen en ebedi
Güğüm sele ebedir
Ebe doğurtur güğümü
Sel olur düğünü
Sen olup büyüdü
Gülüşün büyülü
Aşk yolunda ruhum yarım, umudum yarın.
Aç yolu hududum arım, unutup arın.
Eğer yoksan kalûbelâ da yanımda.
Demek noksan kalan ömrümde, yarımda.
Bugünlerde aklıma bi seni takıyom lan.
Umursamıyo gibisin mutlusun bakıyom da.
Gittiğin çizgiden ölüme açtım bi yol.
Şimdi kim bilir kime aşkım diyon.
Oysa ki sevmek zor olmasa gerek.
Hayatımın bitimine son olma sekerek..
Huzura erişmenin yolu huzura erişemeyen dolu
Belki de yanlış yerde aradıklarından yolu
Huzur aşk da maddi değil
Huzur gözle göremediğin olur
İş bu gönlüme düşenlerde değil, iş bu gönlümde.
İş bu gönlüm-ü şen de değil, iş gönlümle gördüğümde.
Kerametlerine sual olmaz onun yoluna düştüğünde.
İş bu ömrüm sen de değil, sen ömrümde.
Yunus olmak isterim, aşkın beni neylediği gördüğümde.
İş buğdaydan nefese zen olmakta değil, nefes vereni övdüğünde.
Aşkını bulmak amacım, uğruna aşk ördüğümde.
İş bu dünya da bulmak seni, zaten seninim öldüğümde.
Neden aklıma yatan hiç bir kız kalbime yatmıyor ?
Ya kalbime yatmaya çalışanları aklım neden almıyor ?
Kiminle konuşuyorsun dedi, sevdiğimle dedim gücendi ve gitti. Oysa o an kendiyle konuştuğumu atlamıştı.. Öyle bir gitti ki yeryüzü böyle bir gidişi ne görmüştü ne de görecektir. Gidişin bile güzel mi olur be hatun demekle yetindim, yetimdim.. 'Ne görmüş geçirmiş kadınmış, bu delikanlıyı da görmüş' dedi ardından bakanlar. Ah ulan hatun gidişlere anlam katmak senin neyine. Sen daha ömrünü ömrüme, kalbini kalbime katmaya beceremedin. Sahi bunu nasıl başardın ? En kötüsü de ardından gitme diyememekti kalınca bir şeye yaramıyordun belki gidişin yarar dedim, ruhumu yardın. Gidişin yaramadı, yaraladı.. Neyse gidip Tanrıdan biraz af dileyim, biraz da seni..