Bambus Ci W Oko

[bambusciwoko]

Pewne ukłucie rozczarowania mija z momentem wejścia do wnętrza warownego kościółka w Hrastovlje, gdzie każdy centymetr ściany jest pokryty freskami z XV w. które w połączeniu z prostotą romańskiego sklepienia i niewielką ilością światła oraz skromnym rozmiarem nawy głównej, tworzą bardzo intymne wrażenie bliskości ze sztuką i strefą sakrum. Najsłynniejszym freskiem jest danse macabre. Szczególnie urokliwy jest fragment gdzie bogacz próbuje przekupić śmierć wygrzebując bogactwa z trzosu. Miejsce gdzie zdecydowanie można spędzić dużo czasu. Plus też wielki za możliwość odsłuchania opisu wszystkich fresków po polsku wraz pokazem gibkości kustosza.

[bambusciwoko]

To najstarszy zabytek w Słowenii. W szczerym polu. Rzekłbym, że nie poraża okazałością z zewnątrz. Gdybyśmy tam przypadkowo weszli do środka, to byłoby to odkrycie podobne do niesamowitego odnalezienia działającej Cerkwii w ruinach zamku w Albanii (o ile milsze jest odnajdywanie takich perełek samemu), ale akurat mieliśmy już wcześniej cynk, że fajne rzeczy są wewnątrz. Zresztą mam ostatnio wrażenie, że niektóre rzeczy nie dzieją się aż tak przypadkowo, ale do tego będę jeszcze wracał. Do Albanii też:)

[bambusciwoko]

Na końcu Logarskiej Doliny po krótkim trekkingu w upale czekała nas bardzo miła niespodzianka. Jak się okazało specjalność w Słowenii. Jeśli jesteś osobą, która uważa, że wstawanie o 4 rano by przywitać świt kąpielą w zimnym jeziorze a później leniwie zjeść śniadanie wygrzewając się w wyczekiwanych plamach ciepła z porannego słońca jest fantastycznym i romantycznym pomysłem, to kąpiele w wodospadach Słowenii są dla Ciebie:) Nie wiem czy istnieje większa przyjemność niż wejście zmęczonym i przepoconym do krystalicznie czystej i zimnej wody. Ten wodospad był w ogóle bardzo wysoki, zdjęcie obrazuje mniej więcej 1/3 jego wysokości. Co zabawne, w połączeniu ze słabym strumieniem powodowało czasem, że wodospad był zdmuchiwany przez wiatr.

[bambusciwoko]

Teraz trochę przeskoczymy w czasie i miejscu. A co, mój blog to sobie mogę dowolnie skakać po tematach :P Z tegorocznych wakacyjnych wojaży pierwsze zdjęcie jakie zrobiłem w Słowenii (wjazd do Doliny Logarskiej). Jeśli myślicie, że to bajkowa idylla to owszem, dobrze myślicie. Jeśli myślicie, że to tylko jedna taka dolina, to się grubo mylicie. Słowenia już dawno chodziła mi po głowie, a szczególnie Alpy Julijskie, na które zachorowałem dzięki jednemu miłemu wydarzeniu w moim życiu. Co prawda wtedy nie udało się zrealizować planów z via ferratami (żem był młody i głupi i pluję sobie w brodę do dziś) i teraz na tym wyjeździe również nie było nam dane podejść do żelaznych dróg (choć były trekkingi), ale jest to powód by wrócić do Słowenii. Prawda jest jednak taka, że tych podwodów jest wiele więcej niż można się spodziewać po tym niewielkim kraju i o tym będzie w następnych wpisach. A kto wie, może kiedyś historia zatoczy koło i nieodbyty wyjazd się odbędzie? Takie zaskoczenia są najpiękniejsze w życiu :D

[bambusciwoko]

rozpostarty już

Jej Najwyższej Miękkości

wymszony dywan

[bambusciwoko]

Mikrolas. W ukrytym królestwie norweskich skrzatów i mchów. Powyżej królestwa kóz. Z odmętów dysków i miłych zakamarków.

[bambusciwoko]

Teraz trochę prywaty będzie:D Przez cały wypad w Góry Stołowe mieszkaliśmy u rodziców Filipa w Centrum Łąkowa 1 (http://lakowa1.pl/) w Radkowie. Czyli ponad stuletnim domu odnowionym i zamienionym na przytulne miejsce z świetną lokalizacją na wypady w góry. Piszę to, bo mi strasznie przypadł do gustu jasny salon zrobiony w miejscu... dawnej stodoły:) Oraz takie smaczki jak sauna w... dawnym chlewie (zastanawiam się czy “upocony jak świnia było jakąś inspiracją”:P). Jest tam miejsce na ognisko, hamaki, leżaki na tarasie a rano można się spodziewać, że mama zrobi pyszne szwedzkie śniadanie z lokalnych produktów. Zdecydowanie definicja sielanki.

[bambusciwoko]

Na szczycie góry po godzinnej wspinaczce płaska łąka. Czyli góry stołowe tak jak bym sobie to wyobrażał. A jak łąka to i różne zabawy :P

[bambusciwoko]

Na kwiatach się nie znam ale nie mogłem się powstrzymać przechodząc i widząc promienie słońca tańczące na białym puchu.

[bambusciwoko]

Dwa miejsca. Na końcu i na początku naszej wycieczki. Nieznanego przeznaczenia a pochodzenia prawdopodobnie niemieckiego. Świątynia dumania i latarnia wykuta w skale obok szklaku?

[bambusciwoko]

Mors walczy z niedźwiedziem a drzewo ze skałą. I nierozwiązany dylemat czy to drzewo wbiło się w skałę, czy skała zapraszająco zwietrzała dla drzewa.

[bambusciwoko]

Choć mama mnie ostrzegała, jak byłem mały, przed wściekłymi lisami kichającymi na borówki by zarazić ludzi, to od pewnego lata borowiska mi się miło kojarzą. Szczególnie gdy wraz z mchem tworzą swoisty miniaturowy las w lesie (co może uda mi się udowodnić fotograficznie jak odnajdę te zdjęcia w odmętach dysków) a na horyzoncie majaczą skalne domki skrzatów. Bardzo subiektywnie jedno z moich ulubieńszych miejsc w Górach Stołowych.

[bambusciwoko]

Po pewnej dłuższej przerwie we wrzucaniu zdjęć (ale nie ich robieniu) rzut oka z ziem polskich. Pod tym krzyżem co prawda nie było skrzynek z geocatchingu ale i tak historia zdaje się zabawnie zapętlać. Miejsce na przecięciu szlaków w Górach Stołowych, już po czeskiej stronie i napisy po niemiecku, więc może trochę na wyrost pisaem o tych polskich ziemiach.

[bambusciwoko]

Pudong z różnych perspektyw przez ostatnie dwa dni. W tym widok z otwieracza do puszek(na nocnym zdjęciu to ten oświetlony na błękitno) ale niestety przez szybę. Nocne zdjęcie też trochę kuleje jakością, bo było robione ze statku ciemniejszym obiektywem. Jaśniejszy leżał w pokoju. Do tej pory nie wiem czemu:P

Szanghaj zdecydowanie przyćmiewa stolicę i to nie tylko nocą (po powrocie Pekin wyglądał jak  miasto zaciemnione przed nalotami). Szanghaj ma zdecydowanie własną wizję rozwoju i nawet cały czteropiętrowy budynek (Centrum Planowania Miasta) który służy wyjaśnieniu tej strategii. Obecnie miasto liczące sobie prawie 25 milionów ludzi(niektórzy twierdzą, że aż 30mln) planują rozbudować by pomieściło 100 milonów. Metodą na to będzie stworzenie wielu centr miasta, nie tylko jednego. Koncepcja ciekawa. Czas pokaże jak z wykonaniem. Może będzie tak samo jak z supernowoczesną magnetyczną koleją Maglev( Magnetic Levitatnion, tak, lata w powietrzu i to z prędkością do 430km/h). Powstała ponad 10 lat temu i jest to jedyna na świecie komercyjnie działająca tego typu kolej osiągająca takie prędkości. Obecnie jednak osiąga je w drodze na lotnisko w Shanghaju jedynie 3 razy dziennie ze względu na wysokie koszy eksploatacji. Bilet prawie 50pln, niezależnie od prędkości. Co czyni z niej bardzo drogie i szybkie metro. Przy czym trzeba zaznaczyć, że istnieje zwykłe metro jadące na lotnisko w Szanghaju, które może nas zawieźć tam z tej samej stacji co Malgev za 5 złotych.. no ale będziemy tam całe 8 minut później niż super szybka kolej. Ciężko o lepszy przykład realizacji powiedzenia “czas to pieniądz”. Można by jedynie sparafrazować: “czas to pieniądz który trafia do kieszeni właściciela kolei”

[bambusciwoko]

To było pewne zaskoczenie. Mieliśmy się tutaj przejść do toalety i ochłodzić w klimatyzowanym pomieszczeniu ale okazało się, że jest to zadziwiająco interesujący budynek. Drugie zdjęcie, przedstawiające dziedziniec, trochę słabsze, bo przez szybę. Sam budynek jest dobrym przykładem udanego tandemu realizującego dużo współczesnej architektury w Chinach, czyli znany zagraniczny architekt i miliony yuanów ze strony chińskiej. W tym przypadku mowa o Paulu Andreu i 1,7mld yuanów. W efekcie mamy Suzhou Culture and Arts Centre.

[bambusciwoko]

Ogród Mistrza Sieci w Suzhou. Jeden z piękniejszych ogrodów w jakich byłem, choć rozmiarów skromnych to przestrzeń zagospodarowana co do metra.

[bambusciwoko]

Kanały w Suzhou za dnia. Też ma swój urok brudnej Wenecji.