Garip Bir Beste

Bu hayatta yapılan herşey doğru yaşanan hiçbir şey gerçek değildir.

[huzunlupalyacocuk]

Acını yaşa. Öfkeni de yaşa. Ve seyret. Kendini sakın bastırma. Öyle suyun üstünde akan yaprağa bakar gibi bak, seyret. Uzanıp onu almaya kalkışma. Kendini suçlama. Başkalarını da suçlama. Olacak olandan kaçınamazsın. O yüzden hiç bastırma kendini, baskılama. Çünkü insan bastırdığı duygunun esiri olur. Cahit Zarifoğlu

[beklenentanri]

[iamouzi]

Değerimden şüphe ettiğim yerleri terk etmemle meşhurum

[gitmelerinmevsimi]

İçim ey içim bu yolculuk nereye

Yine bir şehrin ölümünü başlatır gibisin

Cahit Zarifoğlu

[bana-gore]

Önüm güneş ardım bulut.

[bana-gore]

O AN

Bazen bi an gelir unutulmaya yüz tutmuş duygular yapışır yakana. Korkarsın önce kendine itiraf etmekten. İçin içini kemirmektedir zira. İhtimalleri düşünürsün sonsuz kere. Bir müzik dolanır diline. Her cümle de onun gözleri tepkileri gelir gözünün önüne. Aptalca tebessüm oturmuştur yüzüne. Hayat mutlulukları erteleyecek kadar kadar uzun aceleye getirilecek kadar kısa değildir.

[nepenthel]

Evgeny Grinko - valse

[mevcudiyet]

[bana-gore]

İlk defa bir fotoğrafı kıskandım

[bana-gore]

Okunacak çok kitap, yazılacak çok anı, yaşanacak çok duygu var.

Lakin hayat çok kısa...

[vyrnath]

Elimden gelse seni en sevdiğim kitabın arasına saklarım.

[gif87a-com]

[vyrnath]

Bugün otobüste kulaklığım takılı bir şekilde giderken, kendi kendime sayıklamaya başladım. Çalan şarkıdan alakasız bir şiir okuyordum ezberimden. Şiir şeydi, Attila İlhan - Üçüncü Şahsın Şiiri;

Gözlerin gözlerime değince Felaketim olurdu, ağlardım Beni sevmiyordun, bilirdim Bir sevdiğin vardı, duyardım Ne vakit karşımda görsem Öldüreceğimden korkardım Felaketim olurdu, ağlardım

Ne vakit Maçka'dan geçsem Limanda hep gemiler olurdu Ağaçlar kuş gibi gülerdi Bir rüzgar aklımı alırdı Sessizce bir cigara yakardın Parmaklarımın ucunu yakardın Kirpiklerini eğerdin, bakardın Üşürdüm, içim ürperirdi Felaketim olurdu, ağlardım

Akşamlar bir roman gibi biterdi Jezabel kan içinde yatardı Limandan bir gemi giderdi Sen kalkıp ona giderdin Benzin mum gibi giderdin Sabaha kadar kalırdın Hayırsızın biriydi fikrimce Güldü mü cenazeye benzerdi Hele seni kollarına aldı mı Felaketim olurdu, ağlardım

Tam ikinci kıtaya başladığım sırada yanımdaki teyze baktı gözlerime, sustum, utandım biraz. Ardından kulaklığı çıkardım. Fakat gözlerinden usulca süzülüyordu birkaç damla yaş, dikkatimi çekmişti, konuştum.

-Pardon teyze, kusura bakma rahatsızlık verdiysem. +Yok evladım estağfurullah, şiir okuyan insan rahatsızlık verir mi hiç?  -Öyle elbette teyzem ama bir dönem böyle şiirleri okuyanlar dayak yerdi, işkence görürlerdi. +Senin yaşın kaç evladım? -18 teyzem. +Ben 62 yaşındayım evladım, o okuduğun şiir. Attila İlhan’ın şiiri, onun manası derindir bende.  -Teyzem, anlatır mısın rica etsem? +42 senelik eşim, dağım, yuvam… Beni kaçırmıştı, babam onunla evlenmeme izin vermedi, olsun dedik. Olsun! Ertesi akşam kaçırdı beni, penceremden attım tasımı tarağımı. Gittik, yerleştik Konya’ya. İş buldu amcan, çalıştı. Biraz sokaklarda yattık, birbirimize yuva olduk şimdiki gençlerin aksine! Yuvamız yokken dahi yuvaydık birbirimize. Bulduk başımızı sokacağımız bir ev, sobamız tüterdi bizim, aşımız kaynardı üstünde sobanın. Gül gibiydik, cennet gibi. Bir yıl sonra Rıza’m doğdu, ilk evladım, ilk oğlum, gözümün nuru… Köye gittik, araya koyulan gönül kalkar çocuk sayesinde diye. Gittiğimizde öğrendik, babam, anam, amcanın anası ve babası… bizim yüzümüzden vurmuşlar birbirlerini, hepsi birbirini öldürmüş. Tüm malları alamadık üstümüze, ağabeyim kayıptı. Zaten çok bir şeyimiz yoktu, üç kuruş para geçti anlayacağın elimize. Şehre gittik ardından, yuvamızda yaşadık bir süre daha. Ben Aysel’imi doğurdum, birkaç sene sonra. Rahmetli anamızın ismiydi, Aysel’di ikimizin anasının adı da, zaten başka olsa da ses etmezdi amcan. Gül gibi geçinip gittik, Rıza’mın 16. yaş günü oldu tam. Amcan tahtadan bir araba yapmıştı, Rıza’ya. Bana da bir kağıt parçası verdi o gün. Bu şiir yazıyordu, sonunda şey vardı;’ Hanım, bilirsin ben bek bilmem okumasını yazmasını, bu şiirdeki kanlar içinde yatan kadının adını da okuyamıyom ama sen okursun bilirim.’ yazıyordu. Okumaya yeltendiğim sırada ağabeyim çıka geldi. Nereden etti, nereden buldu bizi? Bilemem. Dört kurşun sıktı, ikisi amcana, biri Aysel’e, öteki Rıza’ya… Bana baktı; ‘Ailemiz senin yüzünden dağıldı, benim senin gibi kardaşım yoktur artık!’ dedi ve çekti gitti. ‘Rıza’mın pastası, Rıza’mın kanı olmuştu.

İneceğim durak birazdan geliyordu, işe de geç kalmıştım. Teyze baktı tekrar; -Gerisini anlatmama gerek yok evladım, amcan öleli tam bugün 25 sene oldu. 41 Yaşında olacaktı Rıza’m, Aysel’im 37 yaşında olacaktı. Onların mezarına geldim ben de zaten. Yolun açık olsun evladım.

Dedi, gözümden birkaç damla süzüldü, fark ettim. Gözlerimi hızlıca sıkıp indim, o kafayla işte de çalışamadım pek. Kitabı araladım, o şiir çıkageldi karşıma. Okumaya korkuyorum şimdi, gözlerim titriyor o şiiri okurken. Bilmiyorum Attila İlhan ne mana yükledi o şiire, aşkı anlattı vesselam tek şiirde. Ama o teyzenin manası başkaydı…

[mor-denizler-deactivated2023070]

Gözüm doldu,bu çok çok fazla…

[misralardakihuzun-deactivated20]

Hüzün yüklü bir hikaye :(

[bana-gore]

Uzun uzun özlemlere kısa kısa kavuşmalar biçilmiş. İyi ki varsınız dostlar :) (Kucukyoncalı, Tekirdağ, Turkey)

[bana-gore]

#euroleague finalinde meydanlardayız. Hadi #Fenerbahçem (Saray, Tekirdag)

[bana-gore]

19 Mayıs Atatürk'ü Anma Gençlik ve Spor Bayramımız Kutlu Olsun! (Ata'mızın Huzurundayız)

[bana-gore]

#bahar çiçekleri döküldü bitti. Sen hala gelmedin 🙄 (Kucukyoncalı, Tekirdağ, Turkey)

[bana-gore]

Quo Vadis? Nereye Gidiyorsun? Ne kadar anlamlı bir soru değil mi? Keşmekeşliğin içerisinde, kalabalıkların arasında, kafamızı kaldırıp gökyüzüne bakmayı unuttuğumuz zamanlarda kendimize sormamız gereken en önemli soru! Nereye Gidiyorsun? #Quo #vadis (Saray, Tekirdag)