Benden BİZE Birkaç Dize

Bir Aşığın Yüreğinden Dökülenler

[bendenbizebirkacdize]

Başını yastığa koyduktan sonra saatlerce kendini sorgula ve anla yazık ettiğin şeyleri. Bazı hataların dönüşü olmadığını. Kırılan bardaktan bahsetmiyorum, harcanan bir ömür var, iki kelimeyle tarif edilemez.Dilinle inkar ettiğin her şey, vicdanınla boğazın arasında düğümlensin.

[bendenbizebirkacdize]

İnsan, muhabbet duyduğu kişinin kaderinden pay alır

[bendenbizebirkacdize]

Bi derdim var Allah'tan başka kimselere anlatamadığım.Öyle alelade yazamadığım.Sürekli aynı noktaya vardığım.Bu sanki bisikletin pedalını boşa çevirmek gibi gitmiyorsun ama daha çok yoruluyorsun. Rabbim vazgeçenlerin değil,sabredenlerin yanında biliyorum ama ben artık çok yoruldum

[bendenbizebirkacdize]

Bir de şey var ; sevdiğin için üçüncü kişilerle mücadele ediyorsun ama o üzülmesin diye ona anlatmıyorsun onun için dağlara karşı bile dik durursun ama onun hiç haberi olmaz. Gerçek sevginin senin için şunu yaptım diye kanıtlamaya ihtiyacı yoktur.

[bendenbizebirkacdize]

Birini çok sevince onunla arandaki problemi üçüncü bir kişiye anlatamıyorsun, olumsuz bir şey derler ya da onun hakkında kötü düşünürler diye endişe ediyorsun. Sevginin en sağlam koruma içgüdüsü bu

[bendenbizebirkacdize]

Şair İsmet Özel'in dediği gibi ''ikna edilmişlerle yola çıkılmaz. Yola, inanmışlarla çıkılır.'' İşte bu yüzden yolu güzel olanın, bileğinde diken izi olur çünkü muhakkak, hakikate giden yolda meşakkatsiz bir varış yoktur.

[bendenbizebirkacdize]

Vakti gelince gitmenin adıdır gün batımı ömürden, gönülden, günden. Can Yücel

[bendenbizebirkacdize]

-Senin hoşuna giden hayat hangisi? -Herhâlde bundan başka türlüsü. -Ama bu hayatta sevmediğin şey ne? Onu söyle. -Her şey, durmadan öteye beriye koşmalar, küçük ihtiras oyunları, hele de açgözlülükler, rekabetler, dedikodular, birbirine çelme atmalar, birbirini tepeden tırnağa süzmeler. Konuşmalarını dinledikçe insan budalalaşıyor. İlk bakışta zeki adamlar sanırsın, yüzlerinde ciddilik okunur ama bütün söyledikleri “Falanca veya filanca, bilmem ne satın aldı, bilmem neresini kiraladı.” Bunlar arasında insanlık nerede? İnsanlığın yüceliği, bütünlüğü nerede kaldı? İnsanlık ufak paralar hâline gelmiş. -Ama toplumun bu işlerle uğraşması gerekli. Herkes bir şeyin peşinde. Hayat bu... -Hayat amma da hayat ha. Ne bulabilir insan orada? Fikir meseleleri mi var? Duygu meseleleri mi var? Bu hayatın bir ekseni yok: Derin, hayati hiçbir yanı yok. Bütün bu salon adamları benden daha çok uyuşuk, benden çok daha ölü. Hayattaki gayeleri ne? -Bunlar laf, yüz bin defa söylenmiş. Söyleyecek daha yeni sözlerin yok mu? -Ya değerli gençlerimiz ne yapıyor? Araba ile gezerken, dans ederken uykuda değiller mi? Günleri boş bir coşkunluk içinde geçiyor... Bunlar mı gerçek, uyanık insanlar? Yalnız gençler mi böyle? Bir de yaşlılara bakalım. Buluşurlar, birbirlerini yemeğe davet ederler ama aralarında ne konulseverlik vardır, ne nezaket vardır ne de karşılıklı sevgi. Toplantılarına soğuk, neşesiz giderler. Bütün maksatları aşçılarının ustalığını, salonlarını göstermek, alay etmek, birbirlerinin ayağını kaydırmaktır... Falanca budalaymış, filanca aşağılıkmış, bilmem kim gülünçmüş. Bu düpedüz insanları arkasından vurmak. Mademki böyle, niçin buluşuyorlar? Bir temiz gülüş yok, candan bir sevgi yok.” .

[bendenbizebirkacdize]

Sizden tek bir isteğim var: Hissettiğinizi içinizde saklayın. İçinizde saklayın ki, iki kişi arasında olup biteni, sevmenin görgüsünden uzak sayısız insan öğrenmesin!

[bendenbizebirkacdize]

Kimseyi değiştiremezsin hayatta. Ve kimse için de değişmemelisin. Kimliğini kaybettiğin an, yaşamını çöpe attın demektir. İstemediğin sürece, hiçbir şey için ödün vermeyeceksin. Çünkü gün gelir, verecek hiçbir şeyin kalmaz. Her şeyi sen istediğin için yapacaksın, başkası senden istediği için değil. Ve sen, sen olarak kaldığın sürece senin yanında olanlar da mutlu olacaktır. Bırak hayatına eşlik etmek isteyenler gelsin seninle. Yolun bitimine kadar gelmeleri şart değil. Herkesin gidebileceği bir yol vardır. Sen yeter ki, yanında yer almayı bil. Ne sen kimse için mecburi istikametsin ne de bir başkası senin için... Seninle gelmek isteyenleri yanına al. Belki beraber daha çok şey katabilirsiniz bu hayata. Yanındaki seni mutlu ettiği sürece kalsın hayatında, zorlama kendini. Hayat rahat ve anlayışlı insanlarla ve hayat hak ettiği gibi yaşandığında güzel... Ve unutma; Aynı dili konuşanlar değil aynı duyguyu paylaşanlar anlaşabilir.”

[bendenbizebirkacdize]

O kadar çok şey var ki; Söylemek isteyip de söyleyemediğimiz... Biriktirdiklerimiz, Sustuklarımız, Haykırdıklarımız, Büklüm büklüm boynumuzda kalanlarımız, Hani paramparça "acaba"larımız, Keşkelerimiz, Durduklarımız, "Neyse..."ye bıraktıklarımız, Bir düşün mesela; Sabahın ilk ışıklarından itibaren düşün. Çıktın yola yürüyorsun, O, çarpmayayım diye kenara çekilmene rağmen üstüne üstüne yürüyen ve hiçbir şey olmamış gibi yanından omzuna bıraktığı acıyla geçip giden, Başını okşadığın o kediye ayağını layık gören, Gözünün içine baka baka seni itip o koltuğa oturmak için mücadele eden, Olanca samimiyetinle söylediğin bir günaydına cevap vermeyi sana çok gören suratsız suratları, Seni işinden gücünden eden ama ses çıkarmayıp seni aciz ve düpedüz birer kabulleniciye döndürenleri düşün, İstifayı basacağın o an söylemek istediklerini, Aslında senin fikrini kendisininmiş gibi ona buna satıp seni öyle ağzı açık bırakan o ilâhi adalete bıraktıklarını düşün, Sen, kırılmasın diye kılı kırk yararken, Bir kelimeyle seni paramparça edeni düşün. Konuşurken yüzüne bile bakmayan o doktoru, Dakikalarca beklemene rağmen hâlâ yüzüne baka baka seninle ilgilenmeyen o memuru, Bir türlü sevdiğini söyleyemediğin o adamı, Bir türlü sevgine katamadığın o kadını, Sakınmadan yalan söyleyeni, Utanmadan seni terk edip gideni, Aklını alanı, Kalbini kıranı, Ruhunu çalanı, Hayatını, inançlarını ve tüm sebep sonuçlarını alanlara söyleyemediklerini düşün. Yüreğine, beynine tonlarca yük o söylenmeyen kelimeler. Zamanında söyle/ye/mediğin için zamanla anlamını yitiren kelimeler.

[bendenbizebirkacdize]

Duâsız üşürmüş yürekler bil! Sana bir duâ eden olsun, senin de bir duâ ettiğin. Bilemezsin hangi kırık gönlün duâsıdır karanlıkları aydınlatan, sana ummadık kapılar açan. Bilemezsin kimin için ettiğin duâdır, seni böyle ayakta tutan

[bendenbizebirkacdize]

Işıklar sönmüşse eğer ay ışığını seyret. Dibi yosun tutan denizlerle ilgilenme, sen dağları seyret. Yenik düşüyorsan özlemlerine, aldırma sakın. Sen kalbindeki o uçsuz bucaksız sevgiyi hisset. Sabret. Sabret ki her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun. Sabret ki her şey gönlünce olsun.

[bendenbizebirkacdize]

Dünyayı sevgi kurtaracak...

Her şey Aşk değildir, haklısınız. Aşk sevgiyi de içinde barındıran çok farklı bir his. Ve sevgisizliğin dayatıldığı bu çağda Aşk duygusu tam bir çılgınlık;  mevcut düzene bir isyan…

Fakat hayat bulma sebebimiz olan sevgi, hayattaki diğer her şeyin de sebebi değil midir? İnsanlar sevgiye, sevilmeye alışkın değil her şey bu yüzden…Günümüz insanı sevildiğini anlayınca bir felakete uğramışçasına korkuyor ve kaçıyor…

Oysa tabiattaki diğer canlılar gibi, insan da fark edebilseydi sevgiden değil de sevgisizlikten kaçması gerektiğini dünya asla bu kadar yaşanmaz hale gelmezdi.

Yeryüzündeki bütün iyi şeyler sevgiden doğduğu gibi, bütün kötülükler de sevgisizliğin dayatılması sebebiyle değil midir?

Savaşlar, kargaşa, kavgalar, suçlular, aldatmalar… Hepsi sevgi eksikliği yüzünden… Bundan sebeple benden size bir tavsiye; 

“Sevin ne olursa olsun sevin, dünyayı sevgi kurtaracak…”

Ve insan sevince insandır. İnsan hissedebildiği müddetçe insandır.

Ve son bir söz;

“Ölüler için üzülme… Yaşayanlar için üzül. En çok da sevgisiz yaşayanlar için.”

[bendenbizebirkacdize]

Sevmek böyle bir şey işte... O kolay gitsin diye sen kalbini susturursun...