renkli rüyalar oteli

[benkendimsahsenbizzat]

Her sabah uyandığımda hayata karışmak için özeI bir çaba sarfediyorum. Yüzüme taktığım maske mi gerçek, yoksa aItında sakIı oIan ve benim 'ben' demekten çekinmediğim varIık mı? Her şey sahte, gerçekten nasıI güIdüğümü biIe hatırIamıyorum. Yüzüm, güIüşüm, bakışIarım önceden tasarIanmış, dış dünyadan korunmak için bir kabuk gibi kuIIanıyorum onIarı. Sesime biIe dayanmam mümkün değil... / Ingmar Bergman

[benkendimsahsenbizzat]

Sevilmek iyi edermiş insanları. Ben hiç mi sevilmedim?

Leyla Erbil

[benkendimsahsenbizzat]

Her zaman, bir genç kızken bile yalnızca sevgi içerisinde var olabileceğimi biliyordum ve tam olarak da bu nedenle kaybolup gitmekten korkuyordum, ben de kendi bağımsızlığımı elimden aldım. Hannah Arendt

[benkendimsahsenbizzat]

Bağışla kendini artık onu da

Bırak gitsin

O senin ezel gününden kaderin

Sen onu nasılsa bin kere daha seveceksin

Birhan Keskin

[benkendimsahsenbizzat]

"Yoksulluğu büyüktü, ama yalnızlığı, çok korkunçtu." Katip Bartleby, Herman Melville 

[benkendimsahsenbizzat]

Konuşmaktan vazgeçtin ve sana cevap veren tek şey sessizlik oldu. Ama bu sözcükler, boğazında takılıp kalan bu binlerce, milyonlarca sözcük, arkası gelmeyen sözcükler, sevinç çığlıkları, aşk sözcükleri, budalaca gülüşler, peki onları ne zaman bulacaksın yeniden? Şimdi sessizliğin dehşetinde yaşıyorsun. Ama sen herkesten daha sessiz değil misin? Uyuyan Adam, Georges Perec

[benkendimsahsenbizzat]

“Fiziksel acıyı yeterince tanıdığımı sanıyorum. En kötüsü insanın ruhunun ölmekte olduğunu hissetmesidir…” Yaşam Kullanma Kılavuzu, Georges Perec

[benkendimsahsenbizzat]

Uzunca bir süre kendine sığınaklar kurup yıktın: düzen ya da eylemsizlik, başıboş sürüklenme ya da uyku, geceleyin devriye gezmeler, yansız anlar, gölgelerin ve ışıkların kaçışı. Daha uzun bir süre kendine yalan söylemeyi, kendini sersemleştirmeyi, kendi oyununa gelmeyi sürdürebilirsin belki. Ama oyun bitti, büyük şenlik, ertelenmiş yaşamın yalancı sarhoşluğu bitti. Dünya yerinden kıpırdamadı ve sen değişmedin. Kayıtsızlık seni farklı kılmadı. Ölmedin. Delirmedin. Uyuyan Adam, Georges Perec

[benkendimsahsenbizzat]

Sen ruhunu şeytana satmayacak, ayaklarında sandaletlerle gidip kendini Etna'ya atmayacak, dünyanın yedinci harikasını yıkmayacaksın. Ölümün için her şey çoktan hazır: Seni öldürecek top güllesi çok uzun zaman önceden eritilip döküldü, tabutunun peşinden ağlayacak olan kadınlar çoktan tutuldu. Uyuyan Adam, Georges Perec

[benkendimsahsenbizzat]

Karart göklerini Zeus, Duman duman bulutlarla; Diken başlarını yolan çocuk gibi de Oyna meşelerin, dağların doruklarıyla. Ama benim dünyama dokunamazsın, Ne senin yapmadığın kulübeme Ne de ateşini kıskandığın ocağıma. Su evrende siz tanrılardan Daha zavallısı var mı bilmem: Kurban vergileri Dua üfürükleriyle beslenir Haşmetli varlığınız zar zor. Size umut bağlayan budalalar, Çocuklar, dilenciler olmasa Yok olur giderdiniz çoktan. Ben de bir çocukken Ne yapacağımı bilmez olunca Çevirirdim güneşe doğru Görmediğini gören gözlerimi; Yakarışımı dinleyecek Bir kulak varmış gibi yukarda; Varmış gibi derdimle dertlenecek Benimkine benzer bir yürek yukarda. Azgın devlere karşı Kim yardım etti bana? Kim kurtardı beni ölümden, Kim kurtardı kölelikten? Su benim yüreğim değil mi, Kutsal bir ateşle yanan yüreğim, Her işi başarmış olan? O değil mi coşup taşarak, Yukarda uyuyanı aldatarak Başımı beladan kurtaran? Benim seni kutlamam mi gerek? Niçin? Hiç derdine derman oldun mu sen Derdine derman bulamayanın? Gözyaşını sildin mi hiç Başı darda olanların? Kim adam etti beni? Güçlüler güçlüsü zaman Ve önü sonu gelmeyen kader, değil mi? Onlar değil mi? Senin de benim de efendilerimiz? Sen yoksa beni yaşamaktan bıkar mi sandın? Kaçar çöllere giderim mi sandın Açmıyor diye Tüm düş tohumcukları? Bak iste, yerli yerindeyim; İnsanlar yetiştiriyorum bana benzer; Bütün bir kuşak benim gibi, Acılara katlanacak, ağlayacak, Gülecek, sevinecek, Ve aldırış etmeyecek sana Benim gibi! Prometheus | Johann Volfgang von Goethe

[benkendimsahsenbizzat]

en temel özlem, özlenen (daha / henüz / hala…) özleyenin yanindayken baslayan özlemdir–yoksa, özlenen daha özlenmemisken; henüz “burada’‘yken; hala özleyenin yanindayken, duyulmayan özlem, neye yarar ki…özlem, özleneni, özlenmesi gerekmezken de özlemektir.

[chromo-valdez]

[journey_through_fear]

[benkendimsahsenbizzat]

!!!

[benkendimsahsenbizzat]

" Aşk değişmez kısacık saatler ve haftalarla. Dayanır mahşer gününe kadar. Yanlışım varsa bunda ve bu bana kanıtlanırsa demek ben hiçi yazmışım, kimse de sevmemiş asla. "

[benkendimsahsenbizzat]

Dünya yordu bizi. Benim de söyleyemediklerim var. Hiç söyleyemeyeceğim onları belki de. Uzun bir yolu geliyoruz seninle, yolu geldikçe anlıyorum ki, biz bu dünya üzerinde yürüyemiyoruz bile.

[benkendimsahsenbizzat]

İnsanın derdi ne kadar büyük olursa gülüşü o kadar sıcak olurmuş, o dert güzelleştirirmiş onun yüreğini. Öyle derler, bizim buralarda. O derdin büyüklüğü neye göre ölçülür biçilir bilmem ben. Fakat birinin gülüşünün sıcaklığını hissettim mi, anlıyorum ki derdi çok. Güzelleşmiş derdiyle.

[benkendimsahsenbizzat]

sonra belki çay içeriz şansımız varsa yağmur da yağar damlalara huzur yüklemece oynarız benim damlam seninkini alnından öper güzel şeyler olur belki sen gel bence..

[benkendimsahsenbizzat]

Birini aklınızdan silebilirsiniz ama onu kalbinizden atmak başka bir hikayedir.