“Jak słoneczny pejzaż jesienny spowijała ją lekka mgiełka melancholii przemijania, czyniąc to piękno jesienne cenniejszym jeszcze przez swą ulotność.”
— Jeremi Przybora, “Uwiedziony”
Today's Document

tannertan36

⁂

ellievsbear

roma★

Kiana Khansmith
No title available

Product Placement
Sade Olutola
sheepfilms

PR's Tumblrdome
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
almost home

Love Begins

Discoholic 🪩
cherry valley forever
🪼
ojovivo
Peter Solarz

@theartofmadeline

seen from United States

seen from United States
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from France

seen from Venezuela

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Saudi Arabia
@berenikazz
“Jak słoneczny pejzaż jesienny spowijała ją lekka mgiełka melancholii przemijania, czyniąc to piękno jesienne cenniejszym jeszcze przez swą ulotność.”
— Jeremi Przybora, “Uwiedziony”
“ja zawsze byłem za wiosną. bez względu na porę roku.”
— Jeremi Przybora
“Jest późny wieczór 7 marca 1989 roku.”
— Agnieszki Osieckiej i Jeremiego Przybory Listy na wyczerpanym papierze
Agnieszka Osiecka w liście do Jeremiego Przybory
“Jest między nami wiele ciszy i bardzo mało słów. Słów więcej boję się usłyszeć – powiedzieć: „Mów” … Nie wiem, co się za ciszą kryje – nie wiem – czy wiedzieć chcesz. Więc może lepiej niech okryje słowa i ciszę zmierzch.”
—
“Kocham Cię. Jestem strasznie szczęśliwa, bo powiedziałeś, że Ci źle beze mnie. Gdybyś tego nie powiedział, beczałabym do rana.”
— Agnieszka Osiecka do Jeremiego Przybory (“Listy na wyczerpanym papierze”)
“Bo przy Tobie (i dopiero przy Tobie, i tylko przy Tobie) miłość zaczęła mi dostarczać takich właśnie chwil dosłownego, wariackiego szczęścia.”
— “listy na wyczerpanym papierze” Agnieszka Osiecka, Jeremi Przybora
“Kocham Cię. Niczego w życiu nie chcę mieć więcej poza Tobą.”
— Jeremi Przybora (Bezustannie)
“I oczywiście znowu mi się śniłeś. Dzisiaj znowu okropnie ciebie nie było.”
— -Agnieszka Osiecka do Jeremiego Przybory - Listy na wyczerpanym papierze
“I nie wiem, skąd brać mi synonimy, żeby ciągle inaczej jakoś mówić Ci o tym wielkim i wszystko przesłaniającym przeżyciu, jakim dla mnie jesteś i które stało się dla mnie od razu takim od pierwszych słów jakie zamieniliśmy…”
— Jeremi Przybora
“Gdziekolwiek się jest, trzeba mieć chyba ze sobą doniczkę z odrobiną własnego świata. Nie można być tak wyzutym ze wszystkiego, czym żyje się normalnie.”
— Agnieszka Osiecka do Jeremiego Przybory (“Listy na wyczerpanym papierze”)
Wszystko co mam - studia wyższe, a jakże, i talencik, a także wszystko co mam - wszystko zamienię na Ciebie, Jeremi...
Agnieszka Osiecka, Jeremi Przybora Listy na wyczerpanym papierze
“I zagapiam się tak na Twój temat, że przejeżdżam po kilkadziesiąt przystanków”
— listy na wyczerpanym papierze
“Jestem strasznie szczęśliwa, bo mi powiedziałeś, że Ci źle beze mnie.”
—
“Lipy już przekwitają, a ja jestem strasznie zdenerwowany, bo wychodzi na to, że nie potrafię już być bez Ciebie.”
—
“Chyba to sprawił wrzesień, że prawie nic już nie czuję. Słucham, jak teraz upał zamiera, ciszą pulsuje. Pewno ci dobrze gdzieś o tej porze, pewnie przyjemnie. A wokolutko - pejzaż bez smutku - pejzaż beze mnie. Noce i dni o których nie wiesz, jesień i pejzaż bez Ciebie”
— Jeremi Przybora