İbn-i Abbas radiyallâhü anh anlatır:
“Şânı mübarek ve yüce olan Allah, Arş'ı yarattığı zaman meleklere onu yüklenmelerini emretti. Fakat Arş, meleklere ağır geldi yüklenemediler. Bunun üzerine Allah Tealâ kendilerine dedi ki: “Sübhânallah deyiniz.”
Melekler hep bir ağızdan Sübhânallah dediler. Böylece Arş'ı yüklenmeleri kolaylaştı. Artık uzun zaman hep öyle diyorlardı.
Tâ ki Âdem aleyhisselam yaratılıp da aksırınca Allah ona Elhamdülillah demesini öğretti. O da Elhamdülillah dedi. Allah da, “Rabbin sana merhamet eylesin! Ben seni bunun için yarattım.” buyurdu.
Âdem aleyhisselam'ın söylediği Elhamdülillah sözünü duyan melekler: “Bizim için bu güzel ve şerefli bir kelimedir. Ondan gafil olmayalım, onu da söyleyelim.” dediler. Ve Allah Nûh aleyhisselam'ı peygamber olarak gönderinceye kadar hep “Sübhânallâhi velhamdü lillâhi” dediler.
İnsanlar içinde puta tapan ilk kavim, Nûh aleyhisselam'ın kavmi idi. Onun için Allah, Nûh aleyhisselam'a vahyetti ve buyurdu ki: “Kavmine söyle. Lâ ilâhe illallâh desinler. Ancak bunu söyledikleri takdirde ben onlardan razı olurum.”
Bunu duyan melekler dediler ki: “Bu da güzel ve şerefli bir kelime. Onu bırakmak bize yaraşmaz. Bundan böyle onu da söyleyelim." Ve öncekilere onu da ilave ederek uzun zaman: "Sübhânallahi velhamdü lillâhi ve lâ ilâhe illallâhü” dediler.
Tâ ki İbrahim aleyhisselam gelinceye kadar. İbrahim aleyhisselam önceleri oğlu İsmail'i kurban etmekle mükellef tutulmuş, fakat tam onu kurban etmeye hazırlandığı bir sırada oğluna bedel olarak kesmesi için bir koç gönderilmişti. İşte İbrahim aleyhisselam bu koçu görünce “Allahü ekber” dedi. İbrahim aleyhisselam bunu oğlunu kurban etmekten kurtulduğu için sevincinden söylemişti. Onu duyan melekler dediler ki: “Bu dördüncü güzel kelime. Onu ihmal edemeyiz. Bundan böyle onu da söyleyelim.” Ve öncekilere onu da ilave ederek uzun zaman şöyle dediler: “Sübhânallahi velhamdü lillâhi ve lâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber.”
Daha sonraları Cebrâil aleyhisselam bu hadiseyi Peygamberimiz sallallâhü aleyhi ve sellem'e aynen anlattı. Allah Rasûlü buna bir hayli taaccüb ederek şöyle dedi: “Lâ havle ve lâ kuvvete illâ billâhil'aliyyil'azîm." Peygamberimiz sallallâhü aleyhi ve sellem'den bunu duyan Cebrâil aleyhisselam da dedi ki: "Bu söylediklerini daha öncekilere ilave et.”
İşte böylece bu tesbihât meydana geldi: “Sübhânallahi velhamdü lillâhi ve lâ ilâhe illallâhü vallâhü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illa billâhil'aliyyil'azîm.”
Kaynak: Tenbîhü'l-Gâfilîn, Cild 2
kaledo-art
stormborns
yousharknotpass
dededos
jacobvanloon
izzy806
gummygunk
