hayat ne güzel @bigbadaboom - Tumblr Blog

We are deeply saddened by the fact that David Bowie, our big hero and great inspiration, has passed away. May his soul rest in piece and his music live on forever.

percemu

“Bazı yaralar asla kapanmaz.”

100-leşme

her zaman olduğu gibi önce parmak uçlarından, sonra omzundan öpüyor ve iyi uykular diliyorum.

#sevgilim

inangeleninsana

bu fotoğraf pompei'den. hepiniz biliyorsunuz; bundan epey vakit önce yanardağ patladı, şehir küller altında kaldı falan. aslında tarihle ilgiliyim, inançlarla da, uzunca anlatırım belki ama canım istemiyor. istediğim; pompei'de olmak, bu sütuna dokunmak. güzel mermer kapı eşiklerinde oturup önümden geçen insanlara bakmak. biraz kuşları seyretmek, biraz italyanca öğrenmek, pompei'nin suyunun, havasının tadına bakmak. pompei'de gülümsemek istiyorum mesela, bir sigara yakıp da dumanı kalın bir bilek gibi yukarıya bırakmak. pompei'de ağlar mıyım? genelde ağlamam, ama pompei'de ağlanmaz mı hiç.

belki bir çimenlik vardır kenarda, birazcık otururum. çok yoruldum çünkü.

aslında konu pompei değil tabi ki. konu; pompei'de ki işte o güzel sütuna elimi sürerken, diğer elimde sevdiğim kadının elinin olması. zor değil aslında, lakin çok anlamlı. olursa eğer, fotoğrafımızı paylaşırım. biraz da anlamlardan bahsederim.

huzurkokansiirler

Sonra gülüşün geldi aklıma ve içimden dedim ki, Yine gelsen yine severim seni…

Cemal Süreya (via sevimliliiik)

niye bunlar oldu özgecan, biliyor musun? insan olmak istemedik ki biz, erkek olmak her zaman yeterli oldu. aletimizin kalkması, sevgilimizin elini öpmekten daha mutlu etti bizi her zaman. size sahip olmak istedik hep, "sahibiniz" olmak. bu yüzden "seni artık istemiyorum" dediğiniz zaman tehdit ettik, orta yerde suratınızı kanlar içinde bıraktık, öldürdük. bacaklarınızı açıp altımıza yatmadığınız zaman bu yüzden yumrukladık sizi, bu yüzden arkadaşlarınızın önünde sizi rezil ettik. "O da istiyor ama naz yapıyor" dedik arkanızdan, vurdumlu, çaktımlı, çıkartmadanlı sohbetlere dahil ettik, çakamayanı-çakmayanı erkekten saymadık hiç. çok övündüğümüz, santim santim hesaplayıp yere göğe sığdıramadığımız fakat bir o kadar da kırılgan erkekliğimiz yüzünden hiç yemek yapmadık, yapanlar hakkında da "bizde yemekleri ..... yapar" diye konuştuk. hep ilk erkeğiniz olmak istedik, canınızı yakan, hiç unutamayacağınız ilk ve son erkek, ama siz bizim son kadınımız olmayacaktınız, çünkü bizler erkeğiz. bizim "elimizin kiri" idi, siz ise "orospu" oldunuz, "kaltak" dedik, "verir mi acaba" diye meraklandık. "kadın mıdır, kız mıdır bilemem", "anası tecavüze uğruyorsa çocuk niye ölsün, anası ölsün", kızlar okuyunca erkekler evlenecek kız bulamıyor" ve daha ne çok şey dedik sizin için.

uzun bir konu özgecan. çok dağılıyor. bitmek bilmiyor. özür dilerim özgecan. ben çok özür dilerim.

"her gece gölgesi gelir diye düşümde yarısını ona ayırıyorum üstümdeki yorganın"

li po.

gelir gecelerden koşarak sesin

#sevgilim

"- baban yaşında adam dedim amparo'ya, onu sergilerin arasında sürüklerken.

- dedemin dedesinin dedesi bile olabilir. en azından bin yaşında olduğunu üstü kapalı söylemedi mi? firavunun mumyasını kıskanacak değilsin heralde.

- kafanda küçücük bir ışık yakan herkesi kıskanıyorum.

- ne güzel. aşk buna derler."

u.e. foucault sarkacı.

#umberto eco #il pendolo di foucault

"-seni öldürmelerine izin mi vereceksin? -bizse tüm hayatımızı ölümü durdurmak için harcadık. yiyerek, üreterek, severek, dua ederek, kavga ederek, öldürerek...ama aslında ölüm hakkında ne biliyoruz? sadece kimsenin dönmediğini... ama hayatta öyle bir noktaya gelirsiniz ki; aklınız; arzularınıza, saplantılarınıza direnir. alışkanlıklarınız ve kayıplarınız hayallerinizden daha uzun yaşadığında belki ölüm bir hediyedir."

#the life of david gale