"Ağlamak seni güçsüz yapmaz."
"Tüm yaşadıklarına rağmen gördüğüm en güçlü kızsın. Ağla! Ağla ki gözyaşların kalbini suladıkça duyguların coşkuyla filizlensin."
~ASEL~

pixel skylines

No title available
he wasn't even looking at me and he found me
Mike Driver

Love Begins
tumblr dot com
Claire Keane

Andulka
Cosimo Galluzzi
Xuebing Du
Stranger Things
wallacepolsom

Janaina Medeiros

tannertan36
macklin celebrini has autism

ellievsbear
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
TVSTRANGERTHINGS
Show & Tell
d e v o n
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Romania

seen from United States
@birazbenimgibi
"Ağlamak seni güçsüz yapmaz."
"Tüm yaşadıklarına rağmen gördüğüm en güçlü kızsın. Ağla! Ağla ki gözyaşların kalbini suladıkça duyguların coşkuyla filizlensin."
~ASEL~
Aydın: "Ben bugüne dek bir şekilde hep onun yanındaydım. Otuz üç yıldır tanıyorum onu. Ben onu ilk defa bu kadar çaresiz görüyorum. Yani nasıl diyeyim? Seni ararken bile bu kadar çaresiz değildi. Şimdi benim bu dediğim sana küfür gibi gelecek biliyorum ama Kara'yı üzme n'olur. Üzme yenge. Bugüne kadar onun boynunu yalnızca sevda büktü. Sana olan sevdası." Yüzüne garip bir gülümseme yayıldı. "Sevdalanmış Kara hep şaşırttı beni. Afallattı. Bu dediğim aramızda kalsın ama... Kara'ya sevda yakıştı."
~MAÇA KIZI 8~
Onur:
"Ben âşık olabilceğime inanmıyorum." dedi. "Çok daha ötesi, birinin bana âşık olabileceğine de inanmıyorum."
Zeynep:"Neden?" Kaşlarımı çattım.
O:"Şu dudakların arasından," dedi parmağıyla gördüğüm en güzel dudakları, kendi dudaklarını gösterirken, "birini kendime âşık edebilecek tek söz çıkaramam." Gülümsedim hafifçe.
Z:"Çünkü ruhundan her geçeni dudaklarının arasına yollasan, ruhuna ne kalır?"
~KARANTİNA ~
Onu görmek, sesini duymak; çöp atmak için dışarı çıkıp yıldız kaymasına şahit olmak gibiydi...
"Seni aldılar, götürdüler... Ve bunun adı sözlükte ayrı kalmak olmadı, bunun adı mahvolmak oldu... Sen gittin, biz seninle ayrı kalmadık, biz seninle mahvolduk.
~KARANTİNA~
"Seni çok seviyorum abla. İnsanlar en sevdiklerine en sevdikleri şeyleri verirler. Bir gün beni özlersen çiçek dürbünüme bakıp beni burada görebilirsin belki."
~Ece~
Zeynep'in iyiyim demeleri, Onur'un güzelim demesi, Burak'ın esprileri, Mert'in sakinliği, Ege'nin ve İzmir'in ışıkları, Mine'nin rengarenk acıları, Efe'nin kırmızı bisikleti ve daha okuyacağım bütün karakterlerin kendileriyle özdeşleştirdiğim şeyleri...
"Yağmur böyle güzel yağar mıydı bir daha şimdi çıkıp ıslanmazsak?"
..Göğe bak İzmir, Ege seni özledi..
Zeynep: "Evet, Onur'un yakışıklı olduğu inkar edilemez." Doruk bozulmuş gibi kaşlarını çattı.
Doruk: "Doğaüstü de demeyelim ama. Abartılacak bir şey göremiyorum. Benim gözlerime sahip değil mesela."
Başımı kaldırdım. Onur'un abartılcak bir tipi olmadığını savunan Doruk'un masmavi büyük gözlerine baktım. O an garip bir şey hissettim. Mavi gözler her zaman favorimdi. Ama Doruk'un mavi gözlerinde Onur'un ela gözlerinde gördüğümü göremedim. Gözler değildi belki de önemli olan, bakışlardı. Onur Zorlu hayatımda gördüğüm en güzel gözlere sahip değildi, Onur Zorlu hayatımda gördüğüm en güzel bakışlara sahipti. Sadece gözlerinin değil, bakışlarının rengide elaydı.
Onur Zorlu gülebiliyormuş kızlar ;)
~Zeynep Akay~
Ve işin garip yanı ne biliyor musunuz... Yahu biz çok salaktık ya. İki geri zekalıydık biz. Birimiz Fransa'da birimiz Türkiye'de, gittik birbirimizi bulduk! Sonra çok daha büyük bir salaklık yaptık... Biz aşık olduk. Aşık. Sonra halimize güldük, "Aptal İzmir ve Aptal Ege'nin büyük aşkı!" dedik buna. Hep güleceğiz sandık... Ama hayat hep güldüren bir sahne değil, hayat öyle bir ağlatıyor ki "Benim gözümde bu kadar gözyaşı var mıymış ya?" diyorsunuz...
Hangimiz hangimizi kurtaracaktı, birbirimizi kurtarabilecek miydik yoksa birlikte yok olup gidecek miydik acılarımızın içinde? Belki de bizi birbirimize çeken şey onun yaşadığı benim ise yaşayacağım acılardı. Hani herkesin bir koruyucu meleği olur ya, sanki bize melek kalmamıştı da birbirimizi vermişlerdi.
..sen bırak tutunmayı dünya bizi sarmalar..
Eğer kitaplarda yaşasaydım,Onur'u mutlu edebilir, Burak'ın espirilerine gülebilir,Mert ile kitap okuyabilir,Zeynep ile ağlayabilirdim.Ama işte sorun bende ben gerçeğim
"Teşekkür mü edersin?" Ah Onur Zorlu ah, neden bizim hayatımızda senin gibi birisi yook.
keşke olsaa