Bir Garip Münzevi

[birgaripmunzevi]

[birgaripmunzevi]

mevsimler birinden öbürüne devrilirken, elimizi arı sokarken, bisikletten düşüp dizlerimizi kanatırken canımıza bir şey olurdu; hissederdim. ama acıya dahil değildi yine de bunlar. hayattı, yekpareydi işte. zaman, hayatı parçalara ayırıp “parça parça” görmeye başladığımızda; acı, o yekpareliği yitirdiğimizde oluşacaktı. şimdilik, dünya geniş ve ılıktı. biz kendi ılık dünyamızın içinde salınan, uçuşan perilerdik." biz hep hayatımızın "o yaşadığımız an"dan ibaret olduğu zamanları özleyip duruyoruz şimdi işte. hayattı, yekpâreydi...

[birgaripmunzevi]

Şimdi belki senin yanında Ey eylül beni anla Neden böyle uzaktayım kendimden Dalıp gitmiş gibiyim bir menekşenin ilk defa menekşe oluşuna Ey sabah sen de bana hatırlat Oturmuş da toprağın üstüne Akarsuyun güzelliğine ağlayan o kadını Kederle mutluluk yan yana. Ey yalnızlık, yalnız değilim Sen bana başka türlü gelirsin Yıllar yılı görmediğim bir arkadaş gibi Kimbilir kaç kere unutmuşuzdur yüzlerimizi Büsbütün yabancıdır konuştuklarımız Birlikte olsak da bütün gün İlk karşılaşmanın güzelliği kadar sürer Görüşmek üzere ayrılırız. Kalbim var, gök Tanımıyorum kendimi gene de Hepsi gitmiş bir isteklerim kalmış yalnız Gel gör ki susturmuşlar onu da işte Bekle bekle bekle bekle Gözlerim bir noktaya takılı Gün günden daha keskin Gün günden daha anlamlı İyi biliyorum kalbim Bakınca korkutan beni bile. Bir durgunluk ki nasıl Ama anlıyorum her şey bu durgunluktan kopacak Bekleyelim kalbim Alışalım şimdiden Nasıl mı, ne zaman mı? Bizim de bir bildiğimiz var, gök.

[birgaripmunzevi]

Sen miydin o yanlizligim miydi yoksa!!

Tepenize çığ düştüğünde, bütün o karın altında yatarken neresi aşağı neresi yukarı anlayamaz oluyormuşsunuz. Karı iteleyip kurtulmak istiyor ama yanlış yönü seçip kendinizi daha da derine , kendi mezarınıza gömüyormuşsunuz. İşte kendimi aynen böyle hissediyordum, yönünü şaşırmış, arada kalmış, pusulamdan olmuştum. Dahası, sözcüklere dökemeyeceğim kadar derin bir bunalımdaydım. Bu durumdayken, çok aciz, çok savunmasız olursunuz. Khaled Hosseini - ” And the Mountains Echoed ” 

[birgaripmunzevi]

#sukruerbas #siir #yanlizlik

[birgaripmunzevi]

[birgaripmunzevi]

...Sonra güzel bir şarkıya rastlarsın.

*serseri neyzenin aşkıyla kulak ver sözüme  bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi* sanma sütlüman gönlüm  unuttum ben sevmeyi aynı öykü cebimde  gezerim ben bu alemi eski bir resmin buldum evimde afacan yüzünde parlar gözlerin aradan yıllar geçse unutsak bile inanmıştım kimse değişmez diye yıllar geçti ben yoruldum ayrı yollardayız şimdi unuttum yel değirmenlerine söylenenleri*

[birgaripmunzevi]

Cesaret ki..

[birgaripmunzevi]

Günlerdir bu ezgi kulaklarımda.. Ah be Mohsen..

Gülümseyerek;"incinmem senin huyundan,senin yüzünü hatırlamaktan, Ama benden gönlünü kopardığında kime anlatacaksın hadis-i nefsini,Sen nereye gidersen benim bir parçamsın, neden vefa ve sadakat kadehini kıracaksın" dedi.

[birgaripmunzevi]

" Soruyordun  İlkyaz işte  Uyanıp bir bahçeyi dinliyoruz  Tenhalık böyle

Dallar mı kırılmış, sarmaşıklar mı toz içinde  Beklesem hemen gelecek olduğun  Tam öyle olduğun  Oysa hep yanımdasın, seninle her şey yanımda  Kırıp dökük de olsa yanımda  Mesela çok sevdiğin bir deniz bile yanımda "

Edip Cansever

[birgaripmunzevi]

Yalnızlık, sahibine bedelsiz bağışlanan bir ödül değildir, daima beraberinde güçlü kaygılar da bulunur, üstelik insanın en derin tarafına, doğrudan kendiliğine yönünü çevirmiş bir öz-nefret duygusu da zaman zaman bu kaygılara eşlik eder

[birgaripmunzevi]

Sabır..

[birgaripmunzevi]

Zamanı şu an sevgilim Böyle vedasız, son hatırasız gitmenin Gözyaşımı saklayan, başımı dik tutan Belki daha da az ağlatacak kalan zaman Zamanı var sevgilim Çok sevmenin de nefretin de zamanı var Çırpınmakla olmuyor Kavuşmanın da ayrılmanın da zamanı var Zamanla alışır kalbim...

[birgaripmunzevi]

Söz - Müzik: Cem Adrian Umay Umay & Cem Adrian - Bir Şarkı Tut Düştüm ... Evet düştüm... Düştüm... Hiç utanmadım, yalanların ortasında çıplak yürüdüm... Öldüm... Evet öldüm... Öldüm... Acıdım da, acıttım da, kanadım, kanattım da parçalara bölündüm... Ama sen! Yalnız sen! Karanlıktan süzülen... O keskin ışık, o görkemli sızı... Delip geçen... Ama sen! Yalnız sen! Gözlerimden dökülen... Bu eşsiz acı, bu benzersiz kayıp... Yıkıp geçen... Bir şarkı tut senin olsun... Bir şiir de benim olsun... Yalnızlığın kollarındasın görmüyorsun... Görmüyorsun... Ellerimi al üşüyorsun... Ağır ağır düşüyorsun... Kaybetmeyi anlatma bana... Bilmiyorsun... Bilmiyorsun...

[birgaripmunzevi]

Anlat onlara... Neden susuyorsun! Sen hangi rüyayı, gerçek sanıp görüyorsun.

[birgaripmunzevi]

#birhankeskin #siir

[birgaripmunzevi]

Devrilmiş bir kapı, uzayan sular..