Doğrusu, neden bilmiyorum, asla alışamadım işleyişine bu dünyanın. Ama artık şunu bilecek kadar da yaşadım: Bazen tek yapabileceğimiz, durmak ve izlemek... Bize verilen bir süre var, onun içinde sevebildiğimiz kadar sevmek ve vakti gelince veda etmek. Her zaman her öykünün, her masalın içinde yer alamayacağımızı bilmek; ama bunun gittiğimiz yolu ya da yaşadıklarımızı daha az değerli kıldığını düşünmemek. Bazen böyle olur çünkü sadece. Bazen hayat böyledir yalnızca.










