Ben sana diyorum ki "evimi yaktın", sen bana diyorsun ki "sen de bana bunu yaptın". Evimi yaktın bitanem, evimi. Evim dediğim yeri kül içinde bıraktın, ben de yandım o yangında.
Not today Justin

❣ Chile in a Photography ❣

No title available
Today's Document

Discoholic 🪩
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
The Bowery Presents
Noah Kahan
Monterey Bay Aquarium
YOU ARE THE REASON
noise dept.
KIROKAZE
Cosmic Funnies
★
The Stonewall Inn
Doug Jones
hello vonnie
I'd rather be in outer space 🛸

oozey mess
untitled

seen from United States

seen from Bangladesh

seen from India
seen from Pakistan
seen from Oman

seen from Philippines
seen from Brazil
seen from United States
seen from Brazil
seen from Ireland
seen from Brazil
seen from United States
seen from Brazil
seen from United States

seen from South Korea

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Bangladesh
@birramak
Ben sana diyorum ki "evimi yaktın", sen bana diyorsun ki "sen de bana bunu yaptın". Evimi yaktın bitanem, evimi. Evim dediğim yeri kül içinde bıraktın, ben de yandım o yangında.
Konuşacak çok şey birikti.Ara beni.Gece ikide ara, akşam mesai bitişinde ara. Bayramda, seyranda; ağladığın bir filmin sonunda, eski bir şarkıyı duyunca ara.Eve varınca ara, evden kaçınca ara, sokakta kalınca ara.İyi olduğunda da ara, en kötü gününde de. Sessiz kalınca da ara, söyleyecek tek kelimen olmadığında da.
seni sevdim, tek başıma
yerin hazır gel
Münevver'in bakışlarında hep bi' ağırlık vardı. Kırk ömür yaşamış gibi. Hayatın kırıklıklarını omuzlarının üzerinde taşırdı. Münevver sevilmek ne bilmezdi. Babası da sevmezdi onu. Fakat isterdi. Bi kez bile olsa başı okşansın. Öksüzdü. başını bi annenin şefkatli göğsüne yaslamamıştı. Çiçekleri okşarken bile parmakları titrerdi. Her çocuğa gülümserdi. Her anneyi bağrına basabilirdi. Münevver'in kalbinde tüm dünyaya yetecek kadar şefkati vardı. Oysa hayat ona kırk ömrün yüklerini yüklemişti.
saçlarından çiçek tohumları dökülürdü. benimse bahçem yoktu, çok üzülürdüm
yinede silemiyorum kolay kolay hatıranı
Sen ölmedin Rüveyda; at vuruldu ben öldüm.
beni göğsümden vurdular, ölme diye vedalaşıyoruz bugün
insan bazen evini başına yıkılmadan evvel terk etmeli
seni sevince pazara çıktım sevinçten
Dünya ne ki sevgilim? Benim sana yaptığım kubbe yanında. Düşsün, olsun, bırak, içinde yıldızlar patlıyor. Kolaydır inanmak kadar inanmamak da. İster sal kendini dünyaya, ister kal yanımda. Her şeyden öte öyle sevdim ki ben seni. Yoluna baş koymak diyoruz. Biz barbarlar buna.
seni seviyorum
ya farklı cehennemlere girersek
demirle değil ipekle incittin beni
omurgamı aldın benim
durup düşünmek yetmiyor artık seni istiyor her gece bu beden