To the first man who unknowingly broke my heart
Kamusta ka? I hope that you are doing fine, doing things that makes you smile. Nababasa mo ba to? Hopefully. I haven’t talk to you for weeks and it’s quite hard for me to suffer and handle this kind of scenario that I wished it didn’t happened to us. We used to talk every day; talking about shits, random, and serious facts about our life. But suddenly, things had change and every day I am seriously rooting for the cause that made this shit. First, gustong gusto ko magpasalamat sayo kasi pinaramdam mo sakin kung pano magmahal. Unknowingly na sa araw-araw na magkasama tayo, pinapanalangin ko na sana wag na gumalaw ang oras; being with you makes me feel safe and special, - making me one of the luckiest girls in the world. I am very proud to tell everybody that I have a person like you. Marami na akong taong na-encounter na huwag akong aasa, magkaka-gusto, at kung ano-ano pang kwento about sayo. Guess what? Lahat ng ‘yon- pasok tenga-labas kabila. I don’t care about your flaws, past is past-never discuss ika nga. You are one of the bravest souls na nakilala ko. Gusto kitang kilalanin, gustong-gusto. Do you still remember nung sinabi mo sakin na “hindi mo pa ko kilala” Well, hindi ako nakaramdam ng takot sayo. Mas lalo pa akong nag eager na basahin ka at kilalanin. Hindi ko man alam kung hanggang saan na yung pagkakakilala ko sayo but still, yung kabutihan mo ang nangingibabaw para sa akin. Tanggap kita kung ano ka pa man, anong flaws ang meron sayo because I love you.
I must be honest with you, pero it drives me crazy- really crazy kapag hindi mo ako pinapansin sa tambayan. Napakasakit nun sakin, na parang naiisip ko na bakit sa chat naman okay naman kami pero pag personal bakit nagkakaganito. Iniisip ko na lang yung nasabi mo sakin nun in-up ko yan sayo nung finals nila pasco.. “lagi naman tayong naguusap, eh gusto ko maka-bonding mo din sila”. I do understand that pero , most of the time, you make me feel that you don’t even know me. Lagpasan? More like, nahihiya ka ba? Kinakahiya mo ba ako? Tina-tyaga ko yun. Hindi ko alam kung paano ko sinasagot yung mga taong nakapaligid sakin. Everybody knows na lagi tayong magkasama,kung saan saan nila nakikita. But kapag marami nang tao, ano yun? Lagpasan lang tayo? Napaka sakit sakin na sa iba, nagagawa mong makipagusap makipagtawanan, pero minsan you act like isa lang akong taong dapat lang kamayan sa tambayan. Once na bumaba ka,isa isa na lalapit ang mga yan sakin, asking “Okay lang ba kayo? Bakit kayo ganyan? Nag-away kayo?”.. Sinasabi ko na lang, with widened smile, “Okay lang kami, busy lang siguro”. But hindi talaga eh. Sana naman fair, pansinin mo din naman ako, na-sstress ako tuwing kikilos ka ng ganyan although iniisip ko na dapat masanay ako pero masakit kasi. Hindi siya overly attached ako sayo but please, be equal.
I know you are busy, understand ko yan. Gustong gusto kita sabihan araw-araw ng “ingat ka, wag papagutom” tuwing umaga kapag magdu-duty ka na, at kamustahin tuwing gabi if okay ka ba at magpahinga ka na. Kahit di ka magreply okay lang.. Hindi ko nagawa yan, natakot ako, hindi ko naibaba ang pride ko kasi, pumapasok sa isip ko na ayaw kitang madistorbo o maabala ka. But in my prayers and thought, I hope and pray that you are being okay.
Hindi ko na alam kung bakit tayo bigla na lang hindi nagpansinan. Sobrang nahihirapan ako, hindi ko alam kung bakit ka ganyan, ang daming tanong na “bakit” sa aking isipan; “Bakit to nangyari sa atin?”.Solid nga, nakakatulog parin ako kahit napakabigat ng pakiramdam ko. Paulit-ulit na lang din e, napagod lang din siguro ako. Never ako nakaramdam ng galit sayo. Never akong nagalit sayo. Never din akong magagalit sayo. Kahit nasasaktan mo ako unconsciously dahil sa kinikilos mo, Kahit minsan ang sungit mo, nagagawa parin kitang patawarin kahit di ka magsorry kasi iniintindi kita.
Hindi ko alam kung gusto mo ba ako or ano. Hindi ako nagmamadali sayo, Siguro umaasa na ako sayo. Gusto ko maging masaya ka sa pathway mo at pathway ko., kung magkasalubong man ulit tayo. Makita lang kitang tumatawa at nakangiti, nawawala na lang lahat bigla ang tampo ko sayo.
Lumulugar ako, wala akong karapatan maghabol sayo kasi alam kong walang tayo. Hindi infatuation ang nararamdaman ko sayo, I love you purely. Everybody knows how I love you dearly. Mahal na mahal kita. Pero please, I don’t want you to do the same just because I do.
I just think na siguro, ganito talaga ang bigay ng tadhana. Lahat ng ala-ala nating dalawa, andito lang sa blog na to. Gusto ko man mabuhay ang dating tayo kaso, will na ni God yun, or kung sino man ang panginoon nating dalawa. Kung hindi man mabuhay ang dating tayo, sana sa susunod, tatawanan na lang natin to. I love you very much. Masakit basahin ang blog na to sa totoo lang. Halos lahat ng bagay na nakikita ko at nadadaanan ko, may memories tayo.
Mag-ingat ka lagi ah,atsaka alam kong magiging magaling na duktor ka.
still, be a gentleman. dyan mo ko nakuha eh hahaha
Kung matatagpuan mo man ang “da one” mo, isa lang ang masasabi ko.. Ang swerte nya sayo. Mahalin mo siya , at ipakita mo sa kanya kung gaano siya kahalaga.
You'll always be my fat alien pig 👾
Bilog 😊 – ang babaeng pinataba mo.
theartofmadeline
ellievsbear
dailybridgerton
tangentwithtanner
jacobvanloon
areudirty