Bana neden o kızdan vazgeçmediğimi sordular, lakin benim yastığa akıttığım göz yaşlarımı bir o, bir Yaradan bildi. Yalnız iyi günlerimde yanımda olmadı, benim kötü günlerimde arkamda durdu, omuzlarımda ki yükümü azalttı. Günümün aymasına bir neden oldu. Benim yaralarımı iyileştirdi ve benimle gurur duydu. O benden vazgeçmediği süre boyunca, ben ondan asla vazgeçmem. Yıprammam mı lazım? Yıpranırım, çünkü, onsuz ben zaten ölü bir ruhu sahiplenen bedene dönüşürüm. Can yuvam o benim, insan yuvasını terk etmezdi, edemezdi...







