Bookademia

I love words. Kocham słowa.

[bookacademia]

,,I tell you this,

No eternal reward will forgive is now

For wasting the dawn.

Back in those days,

Everything was simpler and more confused.

One summer night, going to the pier,

I ran into two young girls.

The blonde was called Freedom,

The dark one, Enterprise.

We talked and they told me this story:

Now listen to this,

I'll tell you about Texas Radio and the Big Beat.

Soft driven slow and mad,

Like some new language.

Reaching your head

With the cold, sudden fury

Of a divine messenger.

Let me tell you about heartache

And the loss of god.

Wondering, wondering

In hopeless night.

Out here in the perimeter

There are no stars,

Out here we is stoned

Immaculate."

,,Stoned Immaculate" - J. Morrison, The Doors

[e-uociec]

"Ścieżka, którą wytyczysz, może nie mieć sensu dla nikogo na świecie oprócz ciebie. I nie musi. Jest wyłącznie twoja. Zacznij nią iść." – Regina Brett "Jesteś cudem"

[bookacademia]

,,나를 보며 꿈을 꾸고 있는

To you, who looks at me and dreams

당신의 등 뒤엔

I am always there behind you

항상 내가 있으니 너무 걱정은 말어

So don’t worry too much

추락이 두렵다면 기꺼이 받아줄게

If it is the fall you are afraid of, I will gladly catch you*

그러니 나처럼 괴로워하지 말어

So don’t feel the same torment that I did

꿈을 위해서 쪽잠을 자는 그대 쉬어도 돼

To you, sleeping in short naps for the sake of your dream, you can rest

오늘만큼은 꿈조차도 꾸지 말어

For today, don’t even dream about your dreams

당신이 말없이 옅은 미소를 내게 띄워줄 때

When you give me a faint smile without saying a word

그제서야 비로소 맘이 조금 놓여

That’s when my heart will finally feel a little at ease

(...)

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay

다 괜찮아질 거야

It will all be okay" - Snooze by Agust D

(feat. Ryuichi Sakamoto (坂本龍一), WOOSUNG (김우성) of The Rose)

Trans.;

Snooze (feat. Ryuichi Sakamoto (坂本龍一) & WOOSUNG (김우성) of The Rose) - English Translation — BTS-TRANS/BANGTANSUBS

[bookacademia]

,,Sometimes I wonder if I should be medicated

If I would feel better just slightly sedated

A feeling comes so fast and I cannot control it

I'm on fire, but I'm trying not to show it

As it picks me up, puts me down

It picks me up, puts me down

Picks me up, puts me down

A hundred times a day

It picks me up, puts me down

It chews me up, spits me out

Picks me up, puts me down

I'm always running from something

I push it back, but it keeps on coming

And being clever never got me very far

Because it's all in my head

And "You're too sensitive", they said

I said, "Okay, but let's discuss this at the hospital"

As it picks me up, puts me down

It picks me up, puts me down

Picks me up, puts me down

A hundred times a day

It picks me up, puts me down

It chews me up, spits me out

Picks me up, puts me down

But I hear the music

I feel the beat

And for a moment

When I'm dancing, I am free

I hear the music

I feel the beat (ahh)

And for a moment

When I'm dancing, I am free, I am free

Ooh, ooh

Is this how it is?

Is this how it's always been?

To exist in the face of suffering and death

And somehow still keep singing

Oh like Christ up on a cross

Who died for us? Who died for what?

Oh, don't you wanna call it off?

But there's nothing else that I know how to do

But to open up my arms and give it all to you

'Cause I hear the music, I feel the beat

And for a moment, when I'm dancing

I am free, I am free

I am free, I am free" - Florence + the Machine ,,Free" 2021 r.

[bookacademia]

,,Po wieczerzy już zmyte naczynka

We śnie leży spowita dziecinka

Którą los na pociechę mi dał

Za kolejną pomyłkę dwóch ciał

Nastawiony już budzik na szóstą

Mętnie senne odbija mnie lustro

Tylko ja czuwam jeszcze

W moim oknie na piętrze

I w uśpioną uliczkę znów krzyczę

O Romeo, słowiczy sokole!

O tęsknoto, niewieścich pokoleń!

Otworzyłam Ci okno

Na tę moją samotność

O Romeo!

Czy jesteś na dole?

Czy jesteś na dole?

A na dole jak zwykle nikogo

Może kolej z Werony za drogo

Może konno wyruszył a koń

Nieżyczliwie odnosił się doń?

Może nie ma na klimat nasz palta

Może jeszcze dokańcza Tybalta?

Może zły mu Kapulet

Sprzeniewierzył amulet?

Więc w uśpioną uliczkę znów krzyczę

O Romeo, kochanku pokoleń!

O Romeo, już na mnie jest kolej!

Otworzyłam Ci okno

Na tę moją samotność

O Romeo!

Czy jesteś na dole?

Czy jesteś na dole?

A na dole odpowiedź jest ciszą

A na czole mym troska o przyszłość

Co to będzie za miesiąc jak wiek

Kiedy drogi zawieje Ci śnieg?

Co dzień gorsza Romeo pogoda

I ja jestem codziennie mniej młoda

Do klasztoru Ci zbiegnę lub innemu ulegnę

Żeby potem znów krzyczeć w uliczkę

Nie ma Ciebie, Romeo, na dole!

O Godocie niewieścich pokoleń!

Otwieramy wciąż okna

W każdym oknie samotna

Patrzy w pole

Gdzieś wywiódł ją!" - ,,O Romeo!" Kabaret Starszych Panów, tekst Jeremi Przybora

[bookacademia]

,,Bo muzyka jest czymś bardzo ludzkim. Niezależnym od polityki i historii. Czymś ludzkim w sensie ogólnym; powiedziałbym, że muzyka jest przyrodzonym konstytutywnym elementem ludzkiej duszy. Muzyka istnieć będzie zawsze i wszędzie, na Wschodzie i na Zachodzie, w Afryce Południowej, w Skandynawii, w Brazylii, w Archipelagu Gułag. Bo muzyka jest metafizyczna. Pan rozumie, metafizyczna, a więc poza czysto fizyczną egzystencją, poza czasem, historią i polityką, poza biedą i bogactwem, poza życiem i śmiercią. Muzyka jest wieczna. Goethe powiedział, że muzyka stoi tak wysoko, że żaden rozum jej nie dosięgnie, a jej siła ogarnia wszytko, choć nikt sobie tego nie jest w stanie uświadomić. Całkowicie się z tym zgadzam." -Patrick Süskind ,,Kontrabasista" 1981 r.

[xyzsssxd]

Perspektywa

~Wiesława Szymborska.

Minęli się jak obcy,

bez gestu i słowa,

ona w drodze do sklepu,

on do samochodu.

Może w popłochu

albo roztargnieniu,

albo niepamiętaniu,

że przez krótki czas

kochali się na zawsze.

Nie ma zresztą gwarancji,

że to byli oni.

Może z daleka tak,

a z bliska wcale.

Zobaczyłam ich z okna,

a kto patrzy z góry,

ten najłatwiej się myli.

Ona zniknęła za szklanymi drzwiami,

on siadł za kierownicą

i szybko odjechał.

Czyli nic się nie stało

nawet jeśli stało.

A ja, tylko przez moment

pewna, co widziałam,

próbuję teraz w przygodnym wierszyku

wmawiać Wam, Czytelnikom,

że to było smutne.

[bookacademia]

,,Nic dwa razy się nie zdarza

i nie zdarzy. Z tej przyczyny

zrodziliśmy się bez wprawy

i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli

najtępszymi w szkole świata,

nie będziemy repetować

żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,

nie ma dwóch podobnych nocy,

dwóch tych samych pocałunków,

dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię

ktoś wymówił przy mnie głośno,

tak mi było, jakby róża

przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,

odwróciłam twarz ku ścianie.

Róża? Jak wygląda róża?

Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,

z niepotrzebnym mieszasz lękiem?

Jesteś - a więc musisz minąć.

Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, współobjęci

spróbujemy szukać zgody,

choć różnimy się od siebie

jak dwie krople czystej wody."

W. Szymborska - Wiersz pochodzi z tomiku Wołanie do Yeti (1957), po raz pierwszy został opublikowany w czasopiśmie Twórczość (1955).

[hub333rt]

Karmiony nadziejami chyba wcale wolę nie jeść

[polskie-zdania]

Ale wiesz... Nie można kogoś kochać, nie ciekawiąc się nim. Rozumiesz o co mi chodzi?

Ja chcę wiedzieć, dlaczego jesteś, jaki jesteś. Ja chcę rozumieć, skąd biorą się Twoje miny i gesty. Chcę wiedzieć, kim byłeś rok, dwa i trzy temu i jak to się stało, że jesteś tu, gdzie jesteś. Chcę wiedzieć, dokąd uciekasz w dni, w które jest Cię tu wyraźnie mniej. Chcę znać Twoje największe sukcesy i każdego dnia być dumna z tego, co jeszcze przed Tobą. Chcę rozpoznawać twoje tiki nerwowe i najdrobniejsze zmiany w tonie głosu. Chcę się wpatrywać w emocje na Twojej twarzy jak w pełnometrażowy film. Chcę, byś przychodził do mnie ze swoim gorszym dniem i chcę, byś to mnie pierwszej dawał znać, że ten wyjątkowo się udał. Chcę być Twoją osobistą cheerleaderką. Chcę być Twoją ulubioną gwiazdą i najlepszą przyjaciółką. Chcę wiedzieć, co Cię najbardziej na świecie wkurwia. Chcę wiedzieć, co Cię najbardziej na świecie cieszy. Chcę wiedzieć, kiedy potrzebujesz mnie najbardziej i jak mogę nauczyć się to rozpoznawać. Chcę wiedzieć, czego słuchasz, gdy potrzebujesz motywacji. Chcę wiedzieć, czego słuchasz, gdy jesteś na siebie wściekły. Chcę wiedzieć, czego słuchasz, gdy chcesz odpłynąć gdzieś daleko. Pokażesz mi to "daleko"? Odwdzięczę się i pokażę Ci swoje. Zabiorę Cię do siebie. Zabiorę Cię, usiądziemy na skraju i spojrzymy razem 15 pięter w dół. Nikogo tu jeszcze nie zabrałam. Nie mam lęku wysokości, więc odkąd pamiętam, okupuję okoliczne dachy. Lubię wyobrażać sobie, jak spadam i lecę tak nieskończoną ilość godzin. Lecę tak i odpoczywam. Jeśli ciekawią Cię te wszystkie moje abstrakcyjne wizje, to chodź. Z przyjemnością Cię po nich oprowadzę.

A w międzyczasie... Opowiesz mi coś jeszcze o sobie, proszę? Opowiadaj, to mi się nie nudzi. Mów do mnie. Mów. Uwielbiam jak składasz się dla mnie w te wszystkie wciągające zdania. A jeśli nie masz siły mówić - chodź. Schowaj się u mnie. Zaśnij. Obiecuję, że rano nadal tu będę.

Marta Kostrzyńska

polskie-zdania.pl

[bookacademia]

,,Pamiętam wszystkie przypływy i odpływy. Pamiętam ich rytm. Pamiętam wszystkie sale, ich nieskończone ciągi i zawiłe ścieżki. Kiedy mam dość tego świata, kiedy męczą mnie zgiełk, brud i ludzie, zamykam oczy i wybieram w myślach jakiś westybul, potem wybieram salę i w wyobraźni przemierzam łączącą je drogę. Precyzyjnie odnotowuję w pamięci drzwi, przez które muszę przejść, skręty w lewo i prawo, posągi na ścianach, obok których muszę przejść. (...) Piękno Domu jest niezmierzone, a jego Dobroć bezgraniczna." - Susanna Clarke ,,Piranesi" 2020 r.

[bookacademia]

,,Zaczęłam wojnę. Kocham go, lubię go, pragnę go, naprawdę go kocham, naprawdę go lubię, naprawdę go pragnę. Nic na to nie poradzę, że go tak pragnę, nic na to nie poradzę, że go lubię, nic na to nie poradzę, że za nim tęsknię" - Osamu Dazai ,,Zmierzch" 1947 r.

[bookacademia]

,,Tam, gdzie przemawia serce, nie wypada, aby rozum zgłaszał wątpliwości. W krainie kiczu panuje dyktatura serca. Ale uczucie, które budzi kicz, musi być takie, aby mogły je podzielać masy. Dlatego kicz nie może się opierać na sytuacji wyjątkowej, ale na podstawowych obrazach, które ludzie mają wbite w świadomość: niewdzięczna córka, odtrącony ojciec, dzieci biegnące po trawniku, zdradzona ojczyzna, wspomnienie pierwszej miłości.

Kicz wyciska dwie łzy wzruszenia. Pierwsza łza mówi: jakie to piękne, dzieci biegnące po trawniku!

Druga łza mówi: jakie to piękne, wzruszyć się wraz z całą ludzkością dziećmi biegnącymi po trawniku!

Dopiero ta druga łza robi z kiczu kicz.

Braterstwo wszystkich ludzi świata można zbudować wyłącznie na kiczu." - M. Kundera ,,Nieznośna lekkość bytu " 1984 r.

[bookacademia]

,,Einmal Lit keinmal. Co ma stać się tylko raz, to jak gdyby nigdy się nie stało. Historia Czechów nie powtórzy się, historia Europy również nie. Historia Czechów i Europy to dwa szkice narysowane przez fatalne niedoświadczenie ludzkości. Historia jest równie lekka jak poszczególne życie ludzkie, lekka jak puch, jak unoszący się kurz, jak to, czego już jutro nie będzie." - M. Kundera ,,Nieznośna lekkość bytu " 1984 r.

[bookacademia]

,,I znów przyszła mu do głowy myśl, którą już znamy: życie ludzkie dzieje się tylko raz i dlatego nigdy nie będziemy mogli stwierdzić, która z naszych decyzji była słuszna, a która zła, ponieważ w danej sytuacji mogliśmy zdecydować tylko jeden raz. Nie dano nam żadnego drugiego, trzeciego, czwartego życia, abyśmy mogli porównać różne konsekwencje decyzji." - M. Kundera ,,Nieznośna lekkość bytu" 1984 r.

[bookacademia]

,,Postacie moich powieści są możliwościami mnie samego, które nie doszły do skutku. Dlatego kocham wszystkie tak samo i wszystkie tak samo mnie przerażają: każda z nich przekroczyła jakąś granicę, którą ja tylko obchodziłem dookoła. I właśnie ta przekroczona granica (granica, za którą kończy się moje „ja”) mnie pociąga. Dopiero za nią zaczyna się tajemnica, którą żywi się powieść. Powieść nie jest wyznaniem autora, ale badaniem tego, czym jest ludzkie życie w pułapce, którą stał się świat." - M. Kundera ,,Nieznośna lekkość bytu " 1984 r.

[bookacademia]

,,Powiedziałem już, że metafory są niebezpieczne. Miłość zaczyna się od metafory. Inaczej mówiąc: miłość zaczyna się w chwili, kiedy kobieta wpisze się swym pierwszym słowem do naszej poetyckiej pamięci." - M. Kundera ,, Nieznośna lekkość bytu " 1984 r.