Kurtlarla koşan kadınları okuyorum bu aralar. Orada bahsi geçen kadim geleneklerin bilge kadınlarını arıyordum bir süredir. Onlarla bir tanışıklığım olmakla birlikte etrafımda göremiyordum onları. Ama emindim. Bu kadınları tanıyor, tasvir edilişlerini çok öncelerden bildiğim bir hikayeyi ezbere okur gibi okuyordum. Kitapta söz edilen genç kızların içsel güçlerini ve sezgilerini güçlendirmek için onlara rehberlik eden o anneler neredeydi?
Bugün onları buldum. Çok karlı bir günde, yollarda izin silindiği, artık neredeyse kimsenin kalmadığı, son iki ayda on hanenin eksildiği, unutulmaya yüz tutmuş bir köy evinde buldum. Cenaze için bir araya gelmiş, üzerlerinde kat kat kıyafetleri ile çıtır çıtır yanan sobanın yanına ilişmiş, kendi dillerinde ettiği dualar ile oturan kadınlarda buldum. Onlar görmüş geçirmiş, evlenmiş çocukları ve hatta torunları olmuş, bazısı evlatlarını kaybetmiş bazısı annesini babasını kaybetmiş kadınlar. Tüm güçlüklere göğüs germişler. Boyun eğmemişler ama kabul etmişler. Savaşmamışlar ama mücadele etmeyi bırakmamışlar. Buruşmuş elleri ile sarkık memeleri büyükçe kalçaları ile şefkatli ifadeleri ile yanıbaşımdaydılar. Kötü sözleri, dedikoduları, hasetleri, öfkeleri ile birlikte gerçek kadınlar. Kocaman şalvarları, oyalı yazmaları. Onlar büyük büyük büyük annelerinin ruhunu yaşatan kadınlar.
Anlattıkları, konuştukları, söyledikleri ile bana güç verdiler ve güç verecekler. sebebini bilmediğim ama aylardır bir türlü gitmeyen iç sıkıntımın hafiflediğini hissettim.
tangentwithtanner
andulkaphoto
kianamaiart
pixelskylines
kaledo-art
discoholicmusic
annaxmalina
vaporwave
