De eerste week is voorbij, ik heb niet zo veel gedaan, omdat er helemaal niets te doen is. Als eerste heb ik natuurlijk lekker lang uitgeslapen, toen ik wakker werd ben ik meteen in actie geschoten. Ik heb mij aangekleed, opgefrist en tanden gepoetst en dan kon de dag beginnen. We hebben thuis zelf mondmaskers gemaakt van stof voor onze nabije familie en voor de mensen die het ook nodig hebben. Ik ben ze gaan uitdelen aan vrienden en familie en zeker gezegd dat ze veilig moeten zijn, vooral als ze naar buiten gaan.
Ik help ook dagelijks een oude mevrouw die ik al jaren ken met allerlei klusjes, maar natuurlijk blijf ik zo ver mogelijk van haar. De taken dat ik meestal moet doen is naar de winkel gaan, met de hond buiten gaan of zelfs helpen kuisen. Ik stuur ook af en toe een berichtje om te zeggen dat ik nog aan haar denk, maar dat ik de afstand hou met een reden.
De volgende dagen heb ik veel gewerkt aan mijn huiswerk omdat het heel belangrijk is om dagelijks de hersenen te laten werken, al is het voor eventjes. De taken moeten ook wel gedaan worden omdat het er eigenlijk heel veel zijn die af moeten voor de paasvakantie, dus werken maar!
De rest van de tijd ben ik Netflix aan het kijken of ben ik aan het scrollen op mijn telefoon. Veel gebeurd er niet tijdens dat we thuis zitten en het probleem is dat buiten gaan ook niet echt een fantastisch idee is door het corona virus. Het is natuurlijk wel toegestaan, maar ik speel het liever op safe.
De komende dagen doe ik waarschijnlijk ongeveer hetzelfde omdat het mij wel bezig houdt. Ook is het belangrijk voor mij om een beetje structuur te hebben, dus meestal doe ik ongeveer hetzelfde als elke dag. Sommige mensen vinden dat saai, maar voor mij is het belangrijk.
