Vlissingen, maandag 14 juni 2021
official daine visual archive

No title available
Lint Roller? I Barely Know Her

Game Changer & Make Some Noise
One Nice Bug Per Day
noise dept.
art blog(derogatory)

Product Placement
h
Xuebing Du
Noah Kahan
No title available

@theartofmadeline
Not today Justin

bliss lane
Claire Keane
No title available

❣ Chile in a Photography ❣
The Bowery Presents
EXPECTATIONS

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Germany
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Thailand
seen from United States
seen from United States

seen from United States
@brightloveshorses
Vlissingen, maandag 14 juni 2021
Vlissingen, maandag 14 juni 2021
Middelburg, zondag 13 juni 2021,
Experiment
Middelburg, zondag 13 juni 2021
Experimentje met foto’s/filmstills en tekst in de vorm van ondertiteling.
Van de info die ik heb (tarotkaarten, ontmoetingen, gesprekken, beeld, dromen, herinneringen, ervaringen) een verhaal maken dat misschien ook een verhaal bij een van de kaarten zou kunnen zijn (of gewoon het verhaal van de omgekeerde wereld). Dit in de vorm van postkaarten (foto’s of stills die ik heb gemaakt) met ondertiteling waarin de feitelijke omstandigheden ruimte krijgen (datum, tijd, plek, weer etc). Dus tekst + beeld. Door de ondertiteling krijgt het een filmisch aspect en krijg je misschien de indruk dat het een doorlopend verhaal is, het postkaart formaat en de data verwijzen naar de tocht? Deze postkaarten verspreid door de expo tonen (route).
Middelburg, zaterdag 12 juni 2021 18:50
De stress levels zijn aardig gestegen vandaag, morgen is de deadline voor de website. Ik weet niet goed welke 3 stuks media ik in zal leveren. Wat is het belangrijkst? Wat is de kern? Gaat het om het zoeken, de tocht? Het dilemma of de paradox van de pogingen om momenten vast te leggen? De momenten zelf? De tarot?
Is het belangrijk dat in het beeld duidelijk wordt dat ik echt een tocht maak?
Gaat het om de tocht?
Zijn die filmstills te vaag?
Wat heb je nog nodig bij die filmstills?
Tekst, verhaal, gesprek, ontmoetingen, beelden, tarotkaarten.
Van de 3 stuks media die ik moet inleveren proberen een eigen tarot kaart te creëren. Een lucht, symboliek, tekst.
Middelburg, zaterdag 12 juni 2021,
Borssele, zaterdag 12 juni 2021
Ik word wakker op camping de Krukel met honger en zin in koffie. Ik heb geen eten meer en koffie heb ik ook niet bij me. Vandaag ga ik naar Middelburg zodat ik vanmiddag en zondag kan werken in een cafeetje. Halverwege de Kaaiweg kom ik een plek tegen waar je zelf koffie kunt zetten en een stuk huisgemaakte taart met verse aardbeien van het land uit de koelkast mag halen tegen vrijwillige bijdrage. De picknicktafels zijn versierd met kussentjes en roze tulpen. De lucht is bewolkt, of misschien is het een zeevlam.
Borssele, vrijdag 9 juni 2021
Op bezoek bij Pien’s ouderlijk huis in Zeeland met al mijn fofi vrienden. We eten kaassoufflés en verste frieten die Pien’s vader zelf heeft geschild. Pien verteld ons dat de dichte mist die boven zee ontstaat een zeevlam heet. Ik vind het een heel mooi woord en denk eraan om het te gebruiken in mijn titel. Jammer dat er niet echt een Engelse vertaling voor is.
Dorst, donderdag 10 juni 2021
Vandaag heb ik de oplader van mijn camera en de batterij in de wc laten vallen.
Nederhemert-Zuid, woensdag 9 juni 2021
Nederhemert-Zuid, woensdag 9 juni 2021
Nederhemert-Zuid, woensdag 9 juni 2021
Nederhemert-Zuid, woensdag 9 juni 2021
Hoe verander ik mijn perspectief?
Nederhemert-Zuid, woensdag 9 juni 2021, 13:34
De gehangene
De dwaas hangt op z’n kop aan een houten constructie, alleen zijn rechterbeen is vastgebonden. Het hout is onlangs gekapt, het groen is nog zichtbaar. Om zijn hoofd is een gele cirkel te zien die doet denken aan helder schijnend licht. Zijn gezichtsuitdrukking ziet er ontspannen uit. Hij ziet de wereld omgekeerd.
Nederhemert-Zuid, Woensdag 9 juni 2021, 12:19
Misschien moet ik de staven laten vallen, al het gereedschap dat ik bij me heb even loslaten om te kijken wat ik dan zie.
Hartmut Rosa schrijft dat een poging om een moment van resonantie te instrumentaliseren ervoor zorgt dat het moment bevriest. Je bent niet langer open en bereikbaar om te ontvangen wat de ander (een boek, object, landschap, muziekstuk, plant, wolk, persoon) jou wilt laten zien. Door de poging om datgene te controleren verliest het zijn basis fundament, namelijk de oncontroleerbaarheid.
“Reaching for a camera shifts the focus of our attention as well as the attitude with which we encounter the world. When we look at the camera display- or rather even before this, when we recognize someone or something as potentially photogenic- we adopt an attitude aimed at freezing part of the world’s potential, so to speak (“there is something”), in order to be able to take hold of it. In the language of Erich Fromm, this can be understood as a shift from a mode of existence oriented toward being to one oriented toward having.”
Misschien moet ik Sjaak vragen het boek The Hero’s Journey van Joseph Campbell voor me mee te nemen als hij me op komt zoeken. Vele momenten van resonantie zijn naverteld, maar misschien gebeurde dit juist altijd achteraf in plaats van tijdens de ervaring. Hoe wordt zo’n moment gedeeld?
Wat zal ik vandaag eens gaan doen?????????
Nederhemert-Zuid, dinsdag 8 juni 2021
Staven X
De lucht is fel blauw. Een man met gespierde armen en benen loopt links het beeld binnen, hij lijkt richting het gebouw rechts te bewegen. In zijn armen draagt hij tien staven, zijn kromme houding suggereert het gewicht van de bundel. Toch toont hij geen enkel teken van loslaten. Zijn gezicht gericht naar beneden, kan hij niet zijn waar hij heen gaat.
Kelken X
Een vrouw en een man, arm in arm, steken hun hand uit naar een regenboog boven hen in de lucht. De handen reizen boven het hart uit en maken een verwelkomend gebaar. Hun gezichten kunnen we niet zien. De voeten staan naast elkaar op de grond, er is geen teken van beweging. In de regenboog staan tien rechtopstaande kelken afgebeeld. Rechts, naast het koppel, dansen twee kinderen met elkaar. Ze houden elkaars handen vast, kijken elkaar aan en lijken in een cirkel rond te huppelen. Op de achtergrond is een stroompje en een huis te zien tussen het groen. De lucht lijkt helder.
Nederhemert-Zuid, dinsdag 8 juni 2021
Camping eigenaar Wim komt even bij me zitten terwijl ik onder de tipi tent kijk naar het beeld wat ik gisteren gemaakt heb. Ik vertel hem over mijn tocht en waar ik naar op zoek ben, hij kijkt me een beetje moeilijk aan en vraagt me hoe ik zo’n moment of ontmoeting dan overbreng naar de ander. Ik vraag me af of ik dat belangrijk vind, dat de ander een soortgelijke ervaring heeft. Maar misschien bedoelde hij dat helemaal niet.
In het boek dat ik meenam op mijn tocht, Killing Commendatore van Haruki Murakami, krijgt een kunstenaar de opdracht om een portret te schilderen van iemand zonder gezicht. “ There was only a void, and how are you supposed to give form to something that does not exist? And the milky fog surrounding the void was continually changing shape.”
Nu ik zo dit allemaal aan het delen ben vraag ik me af wat dat beeld nou eigenlijk is. Hoe leg je zo’n ontmoeting vast en in welke vorm giet ik het om het deelbaar te maken? Is het wel deelbaar of zal het altijd een soort slap aftreksel van het origineel blijven? Als dat zo is, is dat erg?
Tijd voor een nieuwe kaart.