Umiiyak nang nakatulala.
Keni

roma★

JBB: An Artblog!
Three Goblin Art
Sade Olutola
taylor price
RMH
Sweet Seals For You, Always
occasionally subtle

pixel skylines

Kaledo Art
Cosmic Funnies
Peter Solarz
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
DEAR READER
$LAYYYTER
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

shark vs the universe
No title available
he wasn't even looking at me and he found me

seen from India
seen from Australia

seen from Romania

seen from United States

seen from France

seen from Chile

seen from France
seen from United States
seen from T1

seen from Mexico
seen from Malaysia

seen from United Kingdom

seen from France

seen from Malaysia
seen from Türkiye

seen from Malaysia
seen from Sweden
seen from United States
seen from Germany

seen from United Kingdom
@budangwrites
Umiiyak nang nakatulala.
2020. 2021
Isang taon. Grabe ang challenges na kinaharap sa taong 2020. Hindi lang ako pero lahat ng tao madaming dinanas na hirap sa nakalipas na taon. Kawalan ng trabaho, pag-asa, nandyan pang kung anu-anong delubyo ang dumating.
Ngayon, ano na? Mula January 1, tamad na tamad ako. Ningas kugon. Hoi, 2021 na! Wala bang ipagbabago ang buhay mo? Aasa ka na lang ba lagi? Tayo! Magtrabaho. Hindi ka kikita ng pera kung panay laro ka lang, nood ng netflix, at pahinga. Kung may nag-backout sa iyo, may ipapalit na iba dyan ang Diyos. Di ka pa ba natuto? Daming nang-seen sa iyo last year pero di ba pinalitan ni Lord ng sampung clients in a quarter? Never lose hope. Think like a winner, live like a winner. Di ka talunan. Kung lagi mong iisipin ‘yang mga negative, magiging ganyan ka nga. So be positive. Hindi sa sakit kundi sa buhay. *tapping my back*
An entry from my old tumblr account. 💛
I have a blog pala like this. Nakalimutan ko na ito. I thought yung isang tumblr (old) ang nag-eexist. Anyway, another entry to pour my heart out. Aminado naman akong di ako masulat na tao. Mas ma-salita ako. Mas gusto ko na sabihin na lang yung laman ng puso ko kaysa magsulat or magtype dahil nga digital na halos lahat. Ngayon, try ko na ibuhos sa blogging ang mga bagay-bagay.
Malapit ng umuwi ng Pilipinas si AJ. Super lapit na like in 2 days, bababa na sya ng barko. Sabik na akong makasama ang asawa ko. Ang kaso, dahil sa new strain ng COVID-19, mas matatagalan pa ang pagkikita namin. Nagkaroon kasi ng bagong protocol para sa mga incoming OFWs mula sa mga listed countries na may naitala nang infected ng new strain ng COVID. Mula sa dating pagkalabas ng swab test pwede ng umuwi ang mga balikbayan, ngayon kailangan na nilang mag-undergo pa din ng 14-day quarantine kahit na mag-negative na sila sa swab test. Nakakalungkot, nakakainip. Kasi yung abot kamay mo na sana, mauudlot pa yata. But, I know its for our safety. Kaya susunod na lang. Pero kung magagawan naman ng paraan na makapag-home quarantine na lang sya, mas ok yun. Ngayon, naghihintay ako ng balita mula sa kanya kung paano na ang mangyayari. Bahala na si Batman? No. Si Lord ang bahala.
My prayer for my husband.
I pray that he would become the man that God wants him to be.
I pray that he becomes a man that would care and concern about his wife's feelings. A man who will not be able to sleep knowing that his wife is not okay.
I pray that he woukd be a great provider for our family.
I pray that he will be able to pursue his dreams.
I pray that he would become the master of his life after God.
Instead of ranting, I choose to give praise to God.
But as for me, I will hope continually, And will praise You yet more and more. My mouth shall tell of Your righteousness And of Your salvation all day long; For I do not know the sum of them. I will come with the mighty deeds of the Lord God ; I will make mention of Your righteousness, Yours alone. O God, You have taught me from my youth, And I still declare Your wondrous deeds. And even when I am old and gray, O God, do not forsake me, Until I declare Your strength to this generation, Your power to all who are to come. For Your righteousness, O God, reaches to the heavens, You who have done great things; O God, who is like You?
Psalms 71:14-19 NASB
https://bible.com/bible/100/psa.71.14-19.NASB
Going back to what I've written in the 1st entry, that Sunday night, umuwi na ako ng Bagna kasi nalaman ko na naglasing si AJ. Feeling nya daw e hindi kami welcome sa kanila kaya sya naglasing. Naisip daw nya na kung sa liit ng problema namin e iniwan ko na sya, paano pa kaya kung mas malaking problema na. Naawa ako sa kanya. At nangako akong hinding hindi ko na sya iiwan. Kaso kapag naiinis ako sa kanya at nabubuwisit, gustong gusto ko na syang layasan kaso di ko magawa. Hindi talaga nagtatagpo ugali namin. This coming 13th of July, 1 year na kami. Inaassess ko yubg relationship namin if naggrow kami. Hindi ko masabi. Hindi ko alam. Siguro masyado lang akong mapaghanap? Masyado lang akong stressed sa naeexperience namin? Hindi ko alam. I just pray na maging maayos na ang lahat sa amin especially yung relationship namin. Kasi iyon lang talaga yung mayroon kami na hindi materyal. Praying. Hoping. Believing.
First night ko sa Casa Victorioso, as a married person, pero mag-isa. Nagdecide ako kagabi na dito muna magstay sa amin para medyo ma-unwind ng kaunti yung utak ko sa kakaisip. Pagka hatid pa lang sa akin ni AJ dito sa Guiguinto, namimiss ko na sya agad. Nagtry ako na icommunicate sa kanya na namimiss ko na sya agad, pero no response. That is one thing to accept bilang asawa nya. #1 HINDI SYA EMOTIONAL.
Sleepy na ako. Try ko ulit mag-entry bukas. Try ko kahit di ako nageenjoy. :(