Bundan tam 9 yıl önce böyle bir iç döküm yapmışım z raporu alır gibi.
9 yıl geçmiş çok güzel anılar birikti tabi. iyimiyiz ? iyiyiz be.. paramız varmı ) yook.. Olsun hiç olmadı ki zaten. Açmıyız ? hayır.. Mutlumuyuz? evet göreceli mutluluk.. Mutluluğun tarifini de sonra yaparım..
İşte o doküman:
Hayat dediğin yol gerçekten enteresan. Bazen olmadıklara gebe, bazen can sıkıntısından da öte. Bazen de koy göte cinsinden bir sıyrılma hareketine zemin oluyor.. Fakat bugun başka çok önemli bir gün aslında. ( ben pek önesemesem de önemli günleri, ama onlar var ve yapacak bişey yok önemseyeceksin)
Bu gün 29 Ekim 2010. Yani cumhuriyetin kurulduğundan beri tam 87 yıl geçmiş, Seda'yı tanıdığımdan beri 3 sene Seda'nın anne babası evleneli 27 sene, benimkiler evleneli tam 44 sene, ve icraatın üstünden yaklaşık 34 sene geçmiş...
Vay anasını ya bukadar çabuk mu geçer zaman? Geçer tabi.. Hemde ne benim gözümü, ne anamın gözünün yaşına bakmadan geçer... Eywallah geçsin tabi. Tabi ki geçecek ama ardın da iz bıraksın değilmi?.. Yok başım boktan kurtulmayacak ya izmiz yok sana der gibi geçti yıllar. Bommbok anılarla..
Ama işler değişti tabi. Hayat sana inat, götüm iki kanat ben bu yolda varım diyorum.. Yanımda hayat arkadaşım. Biricik müstakbel eşim Seda ile cıvıl cıvıl bir kalan hayat bekliyor bizi..
"He he tabi tabi" dediğinizi duyar gibiyim.. Busefer başka. Pazara kadar değil mezara kadar diyoruz. ve yaşanmışlıklarımızı kirli sepetine atıyor, yeni kıyafetlerle devam ediyoruz hayat denen dikenli yolda yürümeye.
Baksanıza 27 sene, bakın 44 sene. Bu insanlar hiçmi sıkıntı çekmedi? Hiçmi gitmek kaçmak istemedi?... Niyettir Önemli olan. Sevmeye yüreği olanın niyeti bozuk olmaz. Bizimde niyetimiz hayatı paylaşmak. Mutlu olmak. Onun sapıyla bunun köküyle ilgilenmeden dosdoğru yürümek niyetimiz.
İşyerinde bir abim var limon diyelim çünkü limon görünce yüzüne masmavi deniz anası yapışmış gibi kaşınmaya kıvranmaya başlıyor. İşte bu limon der ki; "Oğlum delimisin, biz ikinciden kurtulmaya çalışıyoruz ,senin yaptığına bak.. Hayır zaten burda olmuyor bu evlilik dediğin sendrom. Bırak birde taa gidip Adanalardan bulmuşsun.. hahaha zor oğlum senin işin yol yakın ken vaz geç..."
Bumudur ya, bukadar basitse benim anam niye çekmiş 44 yıl? Niye duvarda patlayan tabakların lekelerini temizlemiş yıllardır.. Neden hakarete uğramış.. Bir aklıllı senmisin ya.. Ne olacak ki ne bekliyorsun abi.. Karın çoluğun cocuğun yoksa bu ibne dünyada ne işin var. Sedanın anası babası teneke çatılı bir odada 4 kişi niye uyumuşta mutluyuz demişler abi? Senin onlardan fazlan nedir.. ?
Neyse sinir yaptım gene. Limon abi seni Allahıma havale ediyorum O işini bilir..
Benim Anam, benim babam sağ olun var olun. Olun ki bizde olalım.. ellerinizden öpüyorum dördünüzünde..
Sizleri çok seviyorum...
Burhan GEÇER - 2011
