Nasty Cherry 🍒 @carlamontano95 - Tumblr Blog

✘ Ile masz tatuaży w swojej kolekcji?

My muse has to tell nothing but the truth for 10 asks.

status: accepting (1/10)

To jest bardzo dobre pytanie! Niestety nie znam na nie odpowiedzi. Myślę, że od nastu do dwudziestu kilku plus najświeższe dwa dmuchawce na plecach. Gdy mi się nudzi bądź muszę się uspokoić i zakotwiczyć w teraźniejszości to zaczynam liczyć te, które mam na rękach. Muszę podejść do tego na poważnie i nie wiem, chyba spisać je gdzieś. Nieważne ile ich mam, wszystkie kocham i traktuje jak własne dzieci.

#reply #anon

memeingovermemes

My muse has to tell nothing but the truth for 10 asks.

Ask them funny questions, get personal, query about the people around them or pester them for their deepest darkest secrets - go wild! Include ✘ with the asks!

#gamebox #//ktoś coś?#pretty please

#socialmedia

part 5

muzyka

Butelka robiła się coraz lżejsza w przeciwieństwie do nastroju. Papieros już dawno się skończył ale jakoś jej to umknęło. Niedopałek nadal tkwił w dłoni. Nie miała pojęcia ile czasu upłynęło. I nie chciała tego wiedzieć. Mogło to być równie dobrze godzina jak i trzy. Skłaniała się ku tej drugiej opcji. Takie epizody nigdy nie trwały krótko. A może tylko tak się jej zawsze wydawało? Potarła rękami twarz, odkrywając, że jest mokra od łez. ,,Świetnie. Co jeszcze mnie czeka świecie?” westchnęła z rezygnacją. ,,Na pewno nie szybki koniec.” Miała dość kolejnych rozmyślań ale mózg jakby wcale się jej nie słuchał. Postanowiła pozwolić by myśli przelatywały jej przez głowę. Uciekanie od emocji na pewno nie było zdrowe, tłumienie, zajadanie czy zapijanie ich także ale nie umiała inaczej. Nie zamierzała się już z nimi dłużej bić. Była zmęczona. Zbyt zmęczona na cokolwiek. Chciała by świat się skończył, (spłonął, zawalił, cokolwiek) tutaj, teraz, by raz na zawsze przestała czuć. Nie miała na tyle odwagi by sama to zrobić. Paradoks. Cała ona. Jutro pewnie nie będzie tego pamiętać. Jedynie ból głowy pozostanie smętną pamiątką. I tak do następnego razu, który przyjdzie za pewne znowu za wcześnie i zbyt mocno zetnie z nóg jak jakieś cholerne tsunami. Robiła się coraz bardziej senna. Upragniony spokój powoli otulał ją niczym ciepły miękki koc. Poddała mu się by kompletnie odpłynąć nawet jeśli miało to potrwać tylko kilka godzin.

#inner demons

part 4

muzyka

Potrzebowała czyjegoś dotyku, głupiego przytulenia albo chociaż położenia głowy na ramieniu, która tak strasznie jej ciążyła. Nie pamiętała kiedy ostatnio ktoś obszedł się z nią troskliwie. Pragnęła by poświęcono jej każdą sekundę, by obsypano ją czułością, by choć przez chwilę potraktowano ją jak najważniejszą osobę na świecie, by mogła zatracić się w tym uczuciu, poczuć się potrzebna i ważna. Może nawet wartościowa. Przygód na jedną bądź kilka nocy nie liczyła. Chciała czegoś poważniejszego, głębszego jednak za każdym razem to kończyło się odepchnięciem przez nią tej drugiej osoby, przekonaniem że do związków się nie nadaje i dołkiem, a w zasadzie dołem, emocjonalnym, że znowu kogoś skrzywdziła mimo że nie chciała. Podziękowania za brak umiejętności nawiązywania dłuższych relacji należały się rodzince, która zafundowała jej w pakiecie kompletny brak poczucia własnej wartości, asertywności oraz przekonania, że nie spotka ją nic dobrego a sama znaczy mniej niż zeszłoroczny śnieg. Jedyne czego się od nich nauczyła to jak maskować swój zły stan przy innych. W tej dziedzinie osiągnęła poziom platynowy. Udawanie dobrze jej szło dopóki emocje trzymała na wodzy i nie rozklejała się tak jak teraz. Na szczęście nie było nikogo wokół więc nie musiała szukać na szybko wiarygodnych wymówek swojego stanu.

#inner demons

part 3

muzyka

Nie mając do czego nalać upiła prosto z gwinta, co bardziej pasowało do jej obecnego stanu. Jedyne czego obecnie potrzebowała to zapomnienia. Kompletnego. Wyłączenia się z tego wszystkiego. Cholernie długiego snu bez snów. Ciszy. Albo niewyobrażalnie wielkiej przyjemności (ale płynącej z czego? Tego już nie wiedziała) i zatracenia się w niej. Niewielka część jej samej błagała by ktoś z jej przyjaciół się teraz odezwał. Wysłał smsa czy jakiś durny mem. Coś dzięki czemu mogłaby spróbować wyrwać się z tego stanu. Sama nigdy w życiu by się nie przełamała by teraz wykonać jakiś ruch. Jak na złość ekran telefon pozostawał jednak martwy. Przemknęła jej przez głowę głupia (a może nie do końca?) myśl, że to dlatego, że pewnie nikogo nie obchodzi. Inni bawią się świetnie, żyją na całego a świat się kręci w najlepsze i to bez jej udziału. Nie miała siły z tym walczyć ani tym bardziej tłumić. Pozwoliła by setka podobnych myśli zagnieździła się jej w umyśle.

#inner demons

part 2

muzyka

Wiedziała dobrze, że nie musiała to być konkretna rzecz. Wystarczył jakiś przebłysk, skojarzenie, pozornie kompletna błahostka, przy której jej mózg postawił wielki czerwony wykrzyknik i postanowił przeanalizować na dziesiątą stronę. Ostatnio nie było przecież najgorzej a mimo to czuła się przytłoczona w dziwny sposób. Jakby miała na ramionach tonę ciężaru, przez który nie mogła nawet w pełni odetchnąć. Próbowała stłumić to jakoś. Zaczynając od zbinge’owania po raz kolejny ulubionych fragmentów seriali, przez oglądanie kompilacji najlepszych vinesów zapisanych specjalnie na wypadek złego humoru aż po comfort food. Działało ale tylko na chwilę. Potem sięgnęła po coś mocniejszego jak papierosy i wino. Poprawa przyszła tym razem na dłużej ale wciąż za krótko. Stłumione emocje zaczęły wrzeć i nie zamierzały opaść. ,,Co jest, kurwa, ze mną nie tak?!” rzuciła sfrustrowana na głos, wiedząc że i tak nikt jej nie odpowie. Nadal nie znalazła nikogo do mieszkania a Meteor jak zawsze gdzieś poszedł. Nawet jakby był to i tak nie udzieliłby jej odpowiedzi. Miał wiele zalet ale ludzka mowa nie była jedną z nich. Pociągnęła kolejny łyk wina, tym razem się już nie hamowała. Z ust wymsknęło się przekleństwo bowiem dotarło do niej, że opróżniła kieliszek. Postawiła go delikatnie na murku i sięgnęła po w połowie pełną butelkę stojącą na ziemi. Zachwiała się jednak i lekko poleciała do przodu. Tyle wystarczyło by strącić kieliszek. Na szczęście trzymana w ręce butelka ocalała. Usłyszała czyjś głos z dołu. ,,Cholera! Przepraszam!” wyjrzała na ulicę ale ten ktoś już był daleko. Miała nadzieję, że jednak nic się nie stało. Tylko pozwu i policji jej jeszcze brakowało.

#inner demons

part 1

muzyka

Siedziała na balkonie i paliła, za jedyne towarzystwo mając butelkę ulubionego wina i kieliszek. Rześkie powietrze późnego wrześniowego wieczoru mieszało się z dymem papierosowym tworząc odurzającą kompozycje. Znowu była w tym miejscu a przecież myślała, że to się już nie zdarzy a przynajmniej nie w najbliższej przyszłości. Jednak ścieżki, którymi chodzi los są nieprzejednane i stanowczo zbyt poplątane. Nie wiedziała co konkretnie sprawiło, że ponownie zaczęła wracać do najczarniejszych wspomnień a co za tym idzie i uczuć jakie były z nimi związane. Co chwila była zalewana falami emocji, które przecież zepchnęła gdzieś na najdalszy koniec świadomości. Nie umiała z tym walczyć, nie po tym wszystkim. Kiedyś owszem. Uciekała się do różnych metod by tylko na chwilę przestać o tym wszystkim myśleć. Czasami działało, czasami nie. Jednak obecnie nie miała siły na to i tylko czekała aż przejdzie. Chociaż teraz była przekonana, że to nigdy nie nastąpi. Czując, że trzymany lekko w ustach papieros się dopala, mechanicznie sięgnęła do kieszeni spodni by wyjąć z nich zmiętą paczkę oraz zapalniczkę. ,,Niech to szlag jasny trafi!” Przeklęła, widząc jak bardzo trzęsą się jej ręce. Policzyła do dziesięciu w nadziei, że to pozwoli jej się trochę uspokoić. Chyba zadziałało, bo poczuła przyjemnie znajomy zapach owoców leśnych a po chwili kojący dym otulił jej płuca. Podjęła kolejną próbę racjonalizacji swoich emocji. Co takiego sprawiło, że teraz była w kompletnej rozsypce?

#inner demons #//zaispirowana swoim średnim humorem napisałam coś takiego #//nie wiem czy dobrze czy nie ale czułam potrzebę wrzucenia tego #//może ubarwi trochę carlę i ułatwi wgląd jej historię/myślenie/osobowość

carlamontano95

about // relacje

heart - chat reblog - mem ze złotej kolekcji

#//podbijam z przypomnieniem relacji by jakoś ożywić to miejsc #//jestem otwarta na wszystko nawet brzmiące głupio i dziwnie XD

frivolous-musings

food themed meme time! send an emoji to learn something about my muse!

🍗 what’s their favorite food? and to what lengths will they go to get it?

🍔 what food do they hate the least and how hard will they try to avoid it?

🥗 what are their eating habits like? vegetarian or vegan? omnivorous? healthy? unhealthy?

🍲 do they have a food they could easily eat too much of in one sitting?

🍝 do they do any cooking? what’s it like when they cook or order food?

🥘 if they had to live off three foods for the rest of their life, what foods would they pick and why?

🍛 how are they when they have to go shopping? organized or disorganized? wander around or straight to the point?

#gamebox #//podbijam

#socialmedia

Ja: muszę iść spać bo już późno

Również ja: https://youtu.be/vdnlptVP2B8

To najpiękniejsze co dzisiaj widziałam i ma 3 części

#likes #złoto