[carson-zone]

Sayonara my favorite nakama ~

[sift]

[staachee-deactivated20200710]

Why does being understanding and caring hurt so much?

[culexquinquefaciatus]

why

[elementalalchemist-deactivated2]

“Her eyes reflect her life Her mouth tastes like the bile of darkness she’s trying to hide Her heart is composed of the emotions mixed and complicated to decipher Her hands portray the callouses reminiscent of the battles she’s facing every single day Her knees kneel in veneration of her resilience every time she falls down Her feet walk towards the path leading to a better tomorrow Her soul is the living fragment of her will to fight despite being constantly beaten down.”

— c.i.j. // goddess (via elementalalchemist)

[carson-zone]

An open letter to the girl he choose to love.

I'm sorry. I'm sorry that I love him first. I'm sorry for giving him my everything. I'm sorry for making him my everything. Sorry for being the villain in your fairytale. I know you hate me. Alam ko na ang sama sama ng tingin nyo sakin ng mga kaibigan mo. Let it be. Hate me. Nagkamali naman din talaga ako. Nagkamali ako nung pilit kong inilalaban ang taong ayaw naman ako yung manalo. I fight for him. I fight for my love. Inilaban ko yung taong akala ko kasama ko sa bawat laban ko. Sorry. But I want you to know na hindi ako pavictim. I know I have every right to be in pain and be mad. I love him from the very start for almost 8years now. He saved me from the pain of the past without any idea he can cause me much more pain in the future. He made me believe in love again. He made me fall in love with his actions and words but keep on saying that i'm just a friend so I kept everything I feel to myself. Sinikreto ko yung nararamdaman ko for 4 damn years. I made written letters I never send. Hindi ko masabi kaya sinusulat ko. Until I made this blog. For every happy thoughts of him, hanggang sa pinakamasasakit na sandali isinulat ko lang kasi ang bigat bigat na. Mula sa pagiging pangalawang bestfriend lang kasi may Kimla. Hanggang sa pagpapatulong nya manligaw sa kung sino sinong babae. Mula kay Gem, Jen, Armelyn, Ems, L.A. at Ramciel. Lahat yon tiniis ko. Ginawa ko lahat para sa kanya. Inintindi ko sya. Inalagaan. Minahal ng patago. Ako yung naging magulang, kapatid, kaibigan, alalay, girlfriend, lahat. We even made a promise na kapag wala pa kaming partner at age of 26, kami na yung magpapakasal. Almost everything is written on this blog. Mula sa bestfriend nya lang ako, hanggang MU days namin at naniwala akong mahal na mahal nya ako, hanggang sa mahalin naman nya si Ara at sabihin na akala nya lang daw pala mahal nya ako. Hanggang sa di nagwork kay Ara kaya sakin na naman nya pinaramdam yung pagmamahal nya. At pagtatanungin ko sya kung ano kami, sasabihin nya lang sakin ay "just go with the flow, ang mahalaga masaya tayo." Until you came at ayun, biglang hindi na naman nya ako kayang mahalin. Tapos yung mga pangako nya na pag nangyari na nagkagirlfriend sya at ayaw sakin ng girlfriend nya iiwan nya yon, wala na din. Kasi ikaw na ang pinili nya. I have every right to be in pain and be mad not because umasa ako, kundi dahil he made me believe na there's love between us. Itinali nya ko sa buhay nya while exploring the world. At sa tuwing may darating na bagong mamahalin, saka nya ko pakakawalan na para bang napakadali lang tanggapin na mabuhay na wala na lahat ng pinaniwalaan at nakasanayan mo. I'm sorry kung nasaktan kita. Hindi rason kung gaano kasakit ang nagawa nya sakin para saktan kita. But I hate you. Because I envy you. Minsan naiisip ko, napakaganda mo at napakadaming nagmamahal sayo, bakit kailangan mo pang kunin yung pinakamamahal ko. Dumating ka lang bigla, and then boom, mahal ka na nya. While I sacrifice everything just to have his love pero wala pa din. Kahit paulit ulit akong namamatay dahil sa mga sakit na nagawa nya sakin, I stayed in his life, wala pa din. You're so lucky. He chose you. He loves you. He may cheat, he may lie but he chose you. He cheats on me, he lied on me, but he never choose me. I'm sorry for everything. I know you love him so much. He may be stubborn, pero marunong sya makinig. Mayabang sya, at paangas but he has his soft side. Alam ko naman din na unti unti mo na syang nakikilala ng lubusan. Be patient with him. Please teach him the real essence of love, hindi lang para sa inyo, kundi sa lahat ng tao sa paligid nya. Sana ikaw na yung the one na magtatama sa kanya. Na magpapatanggap sa kanya na may kailangan syang baguhin sa sarili at buhay nya. Mahal na mahal ko sya and i'm really willing to give up the love I have for him para lang maging masaya sya. Kaya sana, sana wag mo na sya hayaan maging malungkot. Sana wag mo hayaan na iparamdam nya ulit sakin na ako yung kailangan nya, kasi paulit-ulit ko lang din ulit gugustuhin na sagipin sya kahit ako yung mamatay na.

[carson-zone]

Sa poser na pakialam, parating mo ulit to ha. Dami mo alam e.

[carson-zone]

Kahit pala wala pa yung poser na pakialam e nakikita na nya to tas sa tweet sya nasagot? Sabi na e di talaga ako nagtweet ng teritoryo thingy, dito ko pala sinabi yon. Hahahaha

[khobis-deactivated20170812]

accept that you arent special to some people and move on

[diedhigh]

“Because I’ve realized that no matter where you are or what you’re doing, or who you’re with, I will always honestly, truly, completely love you.” - (love, rosie)

[carson-zone]

My Universe

You are my sunshine, you are the reason I wanna wake up everyday. You're my moonlight. You're the reason why i'm not afraid in walking in the dark. You're the reason why I wanna be better every single day. For you to see the light in me that shine only for you. But I will never be enough for you. Because you only notice the beauty of the stars that you met.

[carson-zone]

Koya Landi. At ako naman si paniwala, tas iyak na naman. Hehe

[carson-zone]

"I miss my comfort zone."

After ng 1 month na iwasan, awayan at sumbatan. Pagmamatigasan, di pagpapansinan, pasakitan. Nandito na naman ako. Akala ko ang strong ko na. Akala ko kaya ko na kahit wala sya. Pero dahil lang sa isang I miss you, at pagkakasama sa swimming parang nasira na naman lahat ng diskarte ko. Though di kami nagpapansinan don sa swimming. Haay. Bakit kasi naflat ang motor ni dan, di tuloy kami nahatid sa villongco ni al. Kaya napilitan kami matulog sa kanila. Hindi pa din kami nagpapansinan. Di nako nakapasok kaya nagstay nako don hanggang after lunch. Natutulog ako sa taas nun dumating sya tas nahingi ng vicks. Tapos ginulo gulo na naman nya buhok ko. Dun ko naisip na tangina. Miss na miss ko na sya. Di ko na kaya. Nagchat na sya, tapos tinanong ko kung seryoso sya na namimiss nya ako at kung tunay yung sinasabi ni kuya aidan nakatitig sya sakin nung gabi. Hahahaha. Oo daw. Miss na miss na daw nya ako. Kaya nagkita kami dun sa bahay nila para sa 1minute hug. But fuck. That's the best hug we ever had. Tanging nasabi na lang nya ay ang saya nya. At nawala lahat ng problema nya dahil sa hug na yon. Then umuwi na ako, tapos magkachat na let kami at nag aasaran. He wants more hug daw kaya nagpunta sya sa bahay. Haay. I miss him so much, magkahug lang kami tas nagkwekwentuhan ng mga nangyari nung di kami nag uusap. Haay, ano ba to. Sobrang saya. Pero alam ko naman na mali. Alam kong di na talaga dapat. Di ko na alam gagawin ko. Bago sya umuwi nag hug pa din kami ng matagal tas sabi nya, "I'm back in my comfort zone." Nag-usap kami ng wag pa din magpansinan sa harap ng iba. Pero tangina ang sama ko. Nagpapaboogie na naman ako. T_T

[carson-zone]

03.20.18 Tunay nga na unplanned trip are the best kasi planned trips never happen. Hahahaha. Sobrang biglaan. Nagtanungan anong magandang trip ng 4pm biglang G sige swimming tayo. Hahahahaha. Lulupet nyo mga coolpa. Kaya mahal na mahal ko kayo kahit buong magdamag nyo na kaming binubuyo ni andoy. Hahahaha!

[carson-zone]

I know I don't deserve you but why I keep on missing you

[carson-zone]

Meron akong workmate, si Marianne, meron syang friend, si Ma'am Donna. May gusto si Ma'am Donna kay Andrew. Hindi ko naman naconfirm pero ramdam na ramdam ko yun. May gift si Ma'am Donna kay Andrew, at sabi ni Marianne sabi daw ay sakin na lang ipadaan. Idk kung anong purpose non. Pero ang shit lang. Hehe. Pero syempre wala naman alam sina Marianne kaya tinanggap ko. Ang plano ko ay iiwan na nga lang sa shop. Di ko natiis, iniopen ko yung gift. Hahahahaha sorry po. Keychain yun ng painting ni ma'am donna with note na "I miss you Beshiemie." Ano yon? Bago nyang bestfriend? Hahahaha kakatawa diba. Ganon ba sya kagago? Hahaha. Then back to the story. Pumunta na akong shop, iniwan ko phone ko sa bahay. Pagdating ko sa shop, putangina. Andon sila. Sa favorite pc ko. Dun nakaupo si izelle pero di sya nagrerent, nakayapos lang sya sa braso ni Andrew at inaamoy amoy sya na ewan. Kaasar! Hahahaha char. Napatingin lang sakin si izelle pero di nya binitawan, nilapag ko lang sa harap ng pc ni andrew at sinabi na gift yon ni ma'am donna sabay alis. Ang init ng buong pagkatao ko non. Pakiramdam ko, ako yung nanliit sa sarili kong teritoryo. Naiinis ako kay Andrew. Tinatanggap ko na yung lagi na si Izelle sa bahay nila at dun na din pinapatulog kasi girlfriend sya e, rights nya yon. Pero yung para dalhin na sa shop, men konting ingat naman at respeto. Space ko na yun e. Alam naman nya na di pa ako okay. Sana naman konting pasintabi at concern naman sa pwede kong maramdaman bilang bestfriend naman daw nya ako diba. Di yung dun pa sila maglalandian. Nakakainis. Alam na alam na man nya na isa yon sa pinakakatakutan ko, yung mapalitan ako sa prinsesa ng coolpa. Kalmado pa ko pag uwe. Pero nung kachat ko na si gelo at pinagsasabihan nya ako, dun na ko iyak ng iyak. Sobrang sakit ng ginagawa ni Andrew sakin na para bang wala man lang kaming pinagsamahan. Hehe. I'm starting to regret everything now.

[carson-zone]

[carson-zone]

Masama nga siguro talaga ang sobra. Ako na ang nagbigay ng lahat, umintindi ng walang sawa, nagmahal ng walang pag-aalinlangan, sa huli, ako pa rin ang mali. Coming from you, na ang tanging ginawa lang ay tumanggap ng nag-uumapaw kong pagmamahal. Someday, someone will love me with all of his heart, and accept all the love that I will give.