"İnsanlar birbiriyle savaşmaya başladığı zaman tüm olan biten dehşetten ibaretti. Kurallar yoktu, merhamet yoktu, inançlar bile birer birer paketlenip daha sonra, yani ihtiyacımız olduğu bir anda açılmak üzere bir köşeye saklanıyordu. Herkes Tanrı’yla olan ilişkisine kısa bir mola çekiyordu sanki... Bu gibi zamanlarda zihnin gündeminde olan tek şey öldürmekti. Açık arazilerde bombalar patlıyor, cephelerde silahlar takırdıyor ve insanlarla dolu meydanlarda uzuvlar parçalanıp kopuyordu. Semih’e göre bir insan aynı anda hem toprağın altına koca bir mayın gömüp, hem de inançlı biri olamazdı. O yüzden, insanoğlunun savaşlarla dolu makûs tarihinde öldürmek gibi şanlı bir görevle yer alan hiç kimse inançlı biri sayılmazdı. Bu sebeple Semih, uzunca bir süre önce inançsız biri olarak kalmayı, bir başına olmayı, kimsesiz sularda yüzmeyi yeğlemişti. Çünkü inançlı olmak bir halta yaramıyordu burada, lanetten bir türlü kurtulamıyorduk. Çünkü tüm lanet beyinlerimizdeydi. Lanet içimizdeydi. Damarlarımızda kanımızla birlikte akıyordu. Ondan kurtulmak için ise ya bir silah alıp kendimizi vurmalıydık ya da ölmeyi bekleyecektik... Çoğu insan ölmeyi bekliyordu çünkü silahı kendimiz için elimize alamayacak kadar korkaktık."
discoholicmusic
tangentwithtanner
baratheonpilled
theartofmadeline
ellievsbear
turnnoffyourmind
kaledo-art
janainaart