Boş vakitlerimde Robinson Crusoe'yu okuyorum . Gerçekten çok güzel bir kitap.
Okurken karakterimizin yaşadıklarını gördüğümde, kendi zorluklarımız geliyor aklıma... Kimsenin yardım edemediği, tamamen tek başımıza kaldığımız anlar. Yorulduğumuz düştüğümüz , hatta bazen dayanamayıp şikayet ettiğimiz haller...
Ama sonra kitaba devam ettikçe fark ediyorum ki, karakter bu zorluklardan kurtulmayı başarıyor. Çünkü şükretmeyi öğreniyor .
Düşününce, bizim de şükredeceğimiz o kadar çok şey var ki ...













