Kısaca Karabiber @cikolatalintenss - Tumblr Blog

Coook uzun aradan sonra ..

Bazen bi müziğe takılır gidersin de eski hissettiğin şeylerin yanında bulursun kendini. Kişinin değil , kendi emeğinle hissettiklerinin. Okursun kalemine takılıp buralara düşen cümleleri , yaşadığına saygını yitirmez " neden yazmışım yaa ne saçma " diye dusunmezsin ama tebessüm eder hatta bi güzel kendini kutlarsin.. Yerinde saymadigina, geriye dönüp baktığında seni bugünkü insan yapan şeyler için kendini kutlarsin, gücünü kutlarsin acinan gözlerden imrenilcek gözlere maruz kaldigin için. Ve sonra seni bu kadar güçlü yapabilecek kişileri animsar bir de onları kutlarsin. Sana "asla" dediklerinin aslında okadar da net konusulmayacak şeyler olduğunu ogrettikleri için. Ve en güzeli de tek kişi yapar bunu. En bitik zamanında çıkarır Allahim onu karşına " bütün cektiklerinin karsiligini alicagina inaniyodun ya işte o gün bugün " diyerek çıkarır. Sen yeni bi şükür sebebi kazanirsin. Diğerleri gibi yara bandı değilde direk ilaç olduğu için hergün uyandiginda onun hayatında olmasına sükredersin. O hayatında olduğu için başka hiç kimseye ihtiyacin kalmaz. Neden daha önce tanimamisim diye dusunursun ama bilemezsin ki cefasiz sefa olmaz. Eğer önceki yasadiklarim olmasa değerini bilemezdim ki bu kadar sevmenin sevilmenin. Giyemezdim ki tereddütsüz o beyaz gelinliği. Mutluluğu yasayamazdim ki. İçimde hala acilmamis kilitli kapılar var ama kalbimde kilitli artık , tek bi insan sonsuza kadar içerde olaraktan. Fakat bazı insanların sınavları yaşadıkları süre boyunca devam edermış biri bitse öbürü baslarmis.. Sanırım bende o insanlardanim. Bu seferde gurbet girdi araya.. Evliyim ve dünyanın en mutlu insanıyım , hergün onunla uyandigim için binlerce kere sukrediyorum ama bu sefer de mesafeler giriyo aramıza. Ben istediğim her an sarilamiyorum ona , akşam işten geldiği zaman hergün ben karsilayamiyorum. Bi süre daha böyle ve ben bu durum yüzünden çok yoruldum. Bu sene beni çok yordu.Özlem ne kadar bok bir sey. En az mesafeler kadar bok yani. Mesafe kavramıda duygusal bi sey zaten senin yanında degilse eğer 1 kilometre bile çok uzun bir mesafe hatta 800 kilometreyle arasında ne fark kalıyo göremedikten, sarılamadıktan sonra. Her gün sevgilisiyle olanlar bilmez ki her sabah kalkıp her seyden önce kac gün kaldıgını hesaplamayı, kendini avutamazlar ki tarihe bakıp az kalmıs iste ya diyerek. İşin kötüsü her gece onun iyi geceler mesajına sırıtıp telefonu bırakınca yastıga kafanı koydugun an içinde bir anda olusan, yüz ifadeni saniyeler içinde değiştiren içine dolan o hüznü anlayamazlar ki. Uyuyana kadar kafandan gecip karnında agrıya dönüsen o sızıyı bilemezler yani. Hele ki sey var ya telefonda böyle tatlı bir sey söyler. Sarılasın gelir o aradaki tüm yolları unutup kucaklayasın gelir. Nereden bilecekler ki onlar böyle şeyleri. Tek yol sabır insanın sabrıyla denenmesi gibisi var mı. Sabretmenin kötü yönü şu ki; tükense bile yolun yok devam etmekten baska hiç bir çaren yok. dünya böyle adaletsiz çünkü ben gün boyunca yüzlerce insan görebilirim ama bagımlı oldugum ten ile aramda kilometreler olmak zorunda, engeller olmak zorunda..

tebessumgerek

öyle bir zamanda,

öyle güzel geldin ki;

vazgeçmek mümkün olmadı.

vazgeçmek mümkün olmasında zaten.

gelmeyenuyku

Aşık olmak çok muhteşem bir duygu. Bilinçli sarhoş olmak gibi. Hiç ayılamıyorsun ve ayılmak da istemiyorsun. Çünkü bu sarhoşlukta kayboluyorsun. Bu kayboluşla buluyorsun kendini. Ayılırsan bu defa da sen kayboluyorsun. İki kayboluşa sığıyor bütün dünya. Birinde şiir yazıyorsun, birinde yazılan şiirleri okuyorsun.

it-is-all-happening

Annem: kitaplarını yerden al,montunu as, yatağını topla, kıyafetlerini topla, ellerini yıka, yemeğe gel.

cikolatalintenss

Ben: Önce hangisiydi lan?

Sonra ben: Neyse, yemek dedi ona gideyim ben

Mesele onu unutamamak değil, ondaki seni geri istemek. Yapamıyorsun. Gözünü her kapadığında gözünün önüne gelen onun yüzüyken, başkasının olamıyorsun. Almak istediğin tek koku onunkiyken, başkasına sarılamıyorsun. Öpmek istediğin tek kişi oyken, başkasına dokunamıyorsun. O aklına geldiğinde yüzünde oluşan buruk gülümsemeyi, ardından gözlerine dolan yaşları kimse görmesin diye saklamaktan yoruluyorsun. Özlemekten yoruluyorsun. Yaşanmamış anılara ağlamaktan yoruluyorsun. Her gün kendine “bu defa duracağım sapasağlam ayakta” diye sözler verip, tutamamaktan yoruluyorsun. Bir süre sonra sevmekten yoruluyorsun. Hep yanında olacağını söylediğinde bunu gerçekten yapıp seni hep mutlu edeceğini sanıyorsun. Sol yanında yerini alıp, çekip gideceğini değil. Ne yaparsan yap, nereye gidersen git ondan kurtulamayacağını değil. Aynaya baktığında acıyorsun bazen kendine. “Bu musun sen?” sorusunu tekrarlıyorsun sürekli. Hiç güvenmediğin yollarda buluyorsun hayatı. Ne zaman iyileşecek gibi olsan, yine yıkılıyorsun. Altından kalkamıyorsun anıların

Insanlardan okadar kaciyorum ki artik okadar yasak koydular ki senin icin dusuncelerimi kisitladilar. Sanki bagirip cagirsalar binlerce cumle tuketselerde ise yaricakmista ben senden vazgecicekmisim gibi. Elimi kolumu baglasinlar , kalbimi ne yapicaklar ? Keske kalbimi söküp almanin bi yolu olsaydi. Keske bunu yapabilselerdi. Bana acimak , yasaklar koymak yerine. Hicbiri kalkipta "iyiligini istiyoruz" demesinler kimsenin benim iyiligimi istedigi falan yok. Isteselerdi sevgimle beni basbasa birakirlardi. Benden nefret ediyolar iyiligimi dusunmuyolar. Sevme diyolar nefes alma der gibi. Tutsalar ya nefeslerini ? Durabilirler mi soluksuz ? Gelmicekmissin sen. Sevmiyomussun. Nasil sasiriyolar bana , ayran gönüllu olmaya okadar alismislar ki. Kalp bir kere sever buna süre kim bicmis ? Onlarin sureleri dolunca ben artik sevmiyomusum. Onlarin bictikleri sure coktan dolmus ikimize.. Sen bu saatten sonra gelemezmissin bende bu saatten sonra sana asik kalamazmisim. Takmisim seni. Takintiymis bu cok bilge ask doktorlarimizin teshislerine gore . Ben seni sevmiyomusum biliyomusun ? Her an her surette gordugum senin yuzun degilmis , her yerde duydugum koku burnumun direğini sizlatmiyomus sanki. Madem sevmiyorum nasil oluyoda seni her gordugumde kalbimin sesini duyucakmissin gibi ödüm kopuyo ? Nasil oluyoda sokakta yururken milyonlarca insan goruyorum hicbiri kalbimi bukadar hizlandirmiyoda bir tek sende boylesi hayattan kopuyorum , dizlerimin bagi cozuluyo o an baska hicbi sey goremiyorum. Nasıl bi takintisin sen ? Bu bilge ask doktorlarinin zirvaladiklari milyonlarca sey icinden tek mantikli gelen senin gotunu kaldirmis olmam.. Sen okadar degismissin ki kim ne derse desin bunun mimarı benim. Ben ne yapmisim sana , nasil bir insana dönüştürmusum seni. Taniyamiyorum. Sen egonla yasayan bi insan olamazdin. Sen beni bile gormezden gelicek kadar egoist bi insana donusemezdin. Yada dönüşürmüydün ? Yapmazdin ya. Gercekten ben senelerce yanlis insani sevmis olamam. Bilge ask doktorlari yine zirvaliyolar sen bidaha gelmicekmis surekli baska biriyleymissin. Sevsen coktan donermissin. Insanlarin agzina bukadar laf verdigin icin seni hayatimin sonuna kadar affetmicem biliyosun dimi sevdigim ? Biliyosun dimi hayatimdan çalan adam. Eger dogruysa dedikleri senden her yeni gune uyandigimda bir kez daha nefret edicem. Beni bukadar insanin laflarina maruz biraktigin icin seni hic affetmicem. Beni bu laflari yutmak zorunda biraktigin icin senden hergu nefret edicem. Sirf zevkin icin bana senelerce aci cektirdigini baskalarina dokunmak zorunda biraktigini unutmicam. Ve hergun hatirlayip senden nefret edicem..

sana yazasım yok aslında. senin geri dönmeni isticek kadar bi hevesimde.. Cunku seni ne zaman geri istesem benden gidisin geliyo aklıma. Cünkü sen giden olmak istedin. Belki de gitmiş gibi olmak istedin bilemiyorum ama artık yitip giden güvenimi yitip gidiceğini bildiğim anlarla doldurup cümlelerimi sana ulaştırmak istemiyorum.. Bilmesende olur. Hem bilsen , şuan bu satırları okusan (kendine olduğunu direk anlarsın) yine de bu yazılarım dudagında hafif bir tebessüm olusturmaktan baska bir ise yaramaz. Tebessüm dediysem mutluluk değil bu. Dibine kadar ego. ''Hala beni seviyo'' kokarsın buram buram.. Bununla övünürsün. Ama bu yazının sayfasını kapattığında her şeyi unutur yine gider ONLARA yazarsın. Evet isimlerini bile bilmediğim hergün bir yeni kaşar. Abi aklım almıyo bi insan bu kadar mı salak olur. Kaç kere daha deniceksin onların doğru insan olmadığını anlamak için ? Onlar gibi olsam bana da mı geliceksin ? Böyle olucaksa gelme zaten. Ben senelerdir deli gibi seviyorum dediğim sen değilsin zaten. Ben seni sevmiyorum.Ben seneler once benden giderken bile gururuyla , duygularıyla , delikanlılığıyla benden giden , benden gitmeden önce hayatımın en güzel anlarını bana yaşatan insanı seviyo ve onu özlüyorum. Hayır yanılıyosun seni değil. Senin dönüşmeye uğramadan önceki halin. Şuanki halimizden beni suçluyo oluşunda gram umrumda değil biliyo musun. Çünkü sana hergün biriyle olucak kadar karaktersiz ol diyen ben değildim. Çünkü duygusuzlukta sınırları zorla diyende ben değildim. Çünkü herkesin canını yakıp sonra bununla mutlu olan pislik bi insana dönüs diyende ben değildim. Ayrılık sebebimizle sonradan oluştugun insanı karıştırıyosun. Evet belki bizim şuanki durumumuzdan sorumlu olan sensin ama senin şuanki durumundan ben sorumluyum. Çünkü bi taraflarını okadar kaldırdım ki. Beni kaybetmiceğine seni okadar inandırdım ki. Elinin altında görüyosun beni. Ama yanılıyosun. Sana ihtiyacım olmadan da yasayabilirim. Ben sadece içinde hala yatıyo olan gerçek sen'in geri geliceğine olan inancımı yitirmedim okadar.. Ama seni öyle bir silerim ki , sen bile gerçekten var olup olmadığını kontrol edersin..

Uzun zaman sonra yaziyorum. Belki sana yazmiyorum ama her uzun yazimin verdigi mesaj ayni "seni yaziyorum." Anlayamadigim cok sey var. Neden hizla akip giden zaman icerisinde bende degismeyen tek sey hâlâ sensin? Neden mantikli gelen okadar sey bile aklımda degismisken sen oldugun yerde kaliyosun. Neden kimse hâlâ senin gibi olamadi ? Mesela suan deli gibi uykum var ama uyuyamiyorum. Sebebi sensin. Seninde iki gözün bir burnun iki kulağın var. Ama bendeki bu ayricaligin ne ? Neden ben kimsenin gozlerinde goremedigimi birtek sende goruyorum ? Ve hala ismimin yaninda anılan tek isim sensin. Belki fazla yollar kat ettik. Suan geldigimiz noktaya bile binlerce şükürler olsun. Ayni ortama girebiliyo , konusabiliyoruz. Ve daha da otesi sen yine gozlerime bakiyosun , ama kacirarak.. Iste bunu cok seviyorum. Tipki seni ne boyutta seviyosam bana bakamayislarinida okadar seviyorumm. Ozamanlar ki gibi yogun olmasada hâlâ suregelisi benim icin buyuk mutluluk. Kadermisin , kaderimdemisin bilmiyorum ama her an her yerde karsima cikiyo olman degisik bir his uyandiriyo. Biliyorum sende yapamazsin kimseyle. Seni oyle herkes cozemezki. Benim sende gordugum seyleri herkes goremez.. Mesela ben seni kiymet bilmeyenlere , gulusunun degerini anlamayanlara emanet edemem. Belki en cok bena yaraladim seni ama en cokta ben sevdim. Ve eger bir kez daha sana benim hissettirdiklerimi hissettiren biirini bulursan git ve onu sev , soz veriyorum bu sefer bisey demicem.. kirpiklerinin sayisini ezberledigim adam seninde canin yanar mi baskasinin gozlerinde beni gorsen ? Benim yaniyo. Baskasi gozlerime bakiyo ama kimse senin gibi ısıtmiyo icimi.. Meger ilk aska veda etmek nasilda zor , nasil sancılı bir surecmis.. Sevdiginden vazgecmek zorunda olmak bukadar cok mu acitirmis . Neler yapmadim ki senden vazgecebilmek icin neler demedim kimlere gitmedim. Ama okadar zormus kii. Ben seni cok sevmişim. Aklima kazınan tek sensin. Boylesine benimken ne kadar uzak kalabilirsin billmiyorum ama sunu cok iyi biliyorum arafta kalmak yoruyo insani. Ara ara eskiye dönüp baktigini biliyoken seninde baskalarinda yerimi doldurmaya çalıştığına tanik olmak cok yoruyor..

Ayni seyleri yasiyoruz ama giderken birimizin hep daha fazla cani yaniyo.. oysa askta ortagiz. Neden bu kopuşlar bilmem. Bende firtinalat koparken sende olmayan ruzgarlar neden ? Soramiyo insan cunku cevapsiz sorular birakir insana ask. Sen bana beni birak , ben beni sirf sen bendesin diye seveyim. Aliskinim oysa gitmelere , ama yeniden sevmelere yorgun.. Sende alistin mi baskasina sarilmaya ? Icimde gitmeler , yuzundr baskasina ait gulusler. Ne kadar uzaklastik bilmeden. Ne kadar yol aldk boyle sevmeden. Yol yakinken ayrilalim ne demek ? Neden yakin o yol ya da neden yakinlastiriyosun o yollu ? Neden var o yol ? Ayrilmak icin mi ? Bana yollardan bahsetme. Kalicakmis gibi gelip gitme. Bidaha sevdirme kendini. Ben muzigin sesini actim , sen gidebilirsin. Zaten senle olmak delilik. Belki de askin ikinci adısın. Cok kalmak yakismazdi sana.. Ben tutkularimdan vazgecerken , is isten gecti artik. Bundan sonra senin nerden gectiginin onemi yok. Yol yakinken ayrildim ben , sen devam edebilirsin..

Peki, ben ne olacağım? Hastalanmak, şımarmak, seni sıkmak yok. Peki, ben ne olacağım? Kapı beklemekten, mutfak kollamaktan, telefon kurcalamaktan korkuyorum. Aslında seni kaybetmekten korkuyorum. Benden nefret ettiklerini anladığım en yakın arkadaşlarım… Bekleme diyorlar! Bakar mısın, seni beklememeliymişim! Gelmeyecekmişsin çünkü. Boş laf! Sen beni ebediyen terk edebilir misin? İçinde kocaman bir boşluk olmaz mı o zaman? Anlamıyorlar işte bütün bunları, beni sevmediklerini yeni anladığım en yakın arkadaşlarım. Ama sende bunca zamandır bir telefon olsa açsaydın ne olurdu? Kızgınsız biliyorum, beni cezalandırıyorsun. Ancak bu kadar yeter, ben dersimi aldım. Bundan sonrası beni öldürmeye girer. Arkamızdan dedikodu ediyorlar biliyor musun? Güya sen başka biriyle delicesine sevişiyormuşsun! Dedikoduları azdırma çabuk dön. İçim sızlıyor, yalan olduğunu bildiğim halde… Yine kızma bana, yalan da insanın içini acıtabilir. Gel yanıma, geç karşıma, “yok öyle şey” de bana. Sana inanmaya yazgılıyım ben, meraklanma.

herhangibibiri

Özlem ne kadar bok bir sey. En az mesafeler kadar bok yani. Mesafe kavramıda duygusal bi sey zaten senin yanında degilse eğer 1 kilometre bile çok uzun bir mesafe hatta 600 kilometreyle arasında ne fark kalıyo göremedikten, sarılamadıktan sonra. Her gün sevgilisiyle olanlar bilmez ki her sabah kalkıp her seyden önce kac gün kaldıgını hesaplamayı, kendini avutamazlar ki tarihe bakıp az kalmıs iste ya diyerek. İşin kötüsü her gece onun iyi geceler mesajına öküz gibi sırıtıp telefonu bırakınca yastıga kafanı koydugun an içinde bir anda olusan, yüz ifadeni saniyeler içinde değiştiren içine dolan o hüznü anlayamazlar ki. Uyuyana kadar kafandan gecip karnında agrıya dönüsen o sızıyı bilemezler yani. Hele ki sey var ya telefonda böyle tatlı bir sey söyler. Sarılasın gelir o aradaki tüm yolları unutup kucaklayasın gelir. Nereden bilecekler ki onlar böyle şeyleri. Tek yol sabır insanın sabrıyla denenmesi gibisi var mı. Sabretmenin kötü yönü şu ki; tükense bile yolun yok devam etmekten baska hiç bir çaren yok. Siktiğimin dünyası böyle adaletsiz çünkü ben gün boyunca yüzlerce insan görebilirim ama bagımlı oldugum ten ile aramda kilometreler olmak zorunda, engeller olmak zorunda. Öyle toz pembe aşklar filmlerdeymişşş.

Hani oturup her seyi okumus 'Biz ayrılmadık goren oyle sanıcak' demistin ya. Simdi tamda milletin sandığı gibiyiz. İşte otur bu sefer seni doldurduğum satırları oku. Defalarca kazı beynine. Sana yazamadığım her şeyi burda oku. Çünkü ben , kelimelerimin hiçbirinin sana ulaşmasını istemiyorum. İstemicem de .. Çünkü sen giden olmak istedin. Belki de gitmiş gibi olmak istedin bilemiyorum ama artık yitip giden güvenimi yitip gidiceğini bildiğim anlarla doldurup cümlelerimi sana ulaştırmak istemiyorum.. İzlediğin bir filmi düşün , ilk izleyişinde okadar etkilendin ki.. Ya da okuduğun bir kitap öylesine sürükledi ki seni satırlarının içinde , sonu hiç gelsin istemedin ve sonu hiç gelmicekmiş gibi okudun. Oysaki aldığında biliyodun bu hikayeninde bi sonu olabiliceğini , büyüsüne kapıldın. Ve her güzel şey gibi oda bitti. Laf bu ya masallar mutlu sonla biterdi. Okuduğun izlediğin hiçbi şey mutlu sonla bitmedi. Yine de tadı damagında kaldı. O filmi , o kitabı yeniden sen yaratmak üzerinde düzenlemeler yapmak istedin. Yeni bir son yazmak. Hiç bitmeyecek bi son.. Yine de yapamadın. Peki o sonunun varlığını bile bile arka arkaya hiç durmadan okur hiç durmadan izlermiydin o tutkulu şeyi ? Her izleyişinde o filmi aynı heyecanı yaşarmıydın öylesine hayal kırıklıklarıyla dolu biticek bi filmi? Filmi izlerken yanındakilere anlatmaz mıydın 'Bak şimdi şu olucak' Ezberlemezmiydin. İşte bende ezberledim. Çok sevmeme ragmen sonunu bildiğim o filmi bidaha izlemek istemiyorum sadece. Veya yazılıp bitmiş o kitabın o tutkusunu sırf sonunun oyle bıtıcegını bıle bıle yenıden yasayıp tadımı damagımda bırakmak ıstemıyorum. Şimdi senden ilk ve son defa kalbimde kaldığın odayı boşaltmanı istiyorum. Kendine ait ne varsa topla lütfen. Anılar kalsın fakat seni götür kıyılarımdan. Kapıyı da kapat adam. Kıyılarım dalgalara esir olsun,rüzgara kapılsın istemiyorum..

cokseviyorumcunku

kucukurbaga

Çok özledim. Okadar çok özledim ki aklıma geldiğinde durup durup bi anda etrafa mal mal bakıcak kadar , sana 1 saniye sarılmak için dünyaları vericek kadar , sadece 1 dakika görebilmek için kilometrelerce yolu katedicek kadar çok özledim. Öyle bir özlem ki bu içim içime sığmıyo. Öylesine bende öylesine bensin ki senden gelen acılar bile birer ezgiye dönüşüp hayatıma teselli olabiliyo. Acı çekiyosam içimdesindir hala diyip mutlu olabiliyorum. Resmine bakınca aptal aptal sırıtmayı çok seviyorum. Öyle farklı geliyosun ki , okadar uzun zaman geçmiş ki. Sanki hayatta en iyi tanıdığım ama bi okadar da bana uzak biriymişsin gibi. Sanki hep varmış ama hiç olmamışsın gibi. Hayatımda silik yaşanmış anılar var ama her biri sanki dün yaşanmış gibi. Bütün imkansızlıkları yaşatıyosun bana. Koşup her şeyi geride bırakıp sadece sana gelmek istiyorum. Aşkı ilk seninle yaşadığım için okadar şanslıyım ki.. Bu yüzden başka aşk istemiyo ve bunun eksikliğiyle gocunmuyorum. Biliyorum başkası var. Ben artık yokum ama bi okadar da eminimki hiç birini beni sevdiğin kadar sevemiceksin. Hiç birine bana baktığın gözlerle bakamıcaksın. O gözler hala bende çünkü. Kimin ne kadar canını yaktığın umrumda bile değil benii öldürürken güçlendiren tek şey sensin. Sen öyle bi şeysin ki yokken var gibi varken çok gibi .. İçimde ne var ne yok haykırmak istiyorum. Bu yüzden buraya döküşlerim. Sana söyleyemem. Sana söylersem yine gidersin çünkü. Ne demiş şair '' Seni uzaktan sevmek aşkların en güzeli'' Aşkın en nice halisin sen. Okadar çok seviyorum ki. Hayatında hiç deniz görmemiş bi çocuğun ilkkez denizle karşılaşması gibi. Ürkek ama hayran bakışlarla seyrediyorum seni. Uçsuz bucaksın sonun yokmuş gibi ama bi su gibi duru ve tertemiz. Korktuğum kadar aitte hissediyorum seni kendime. Bütün farklılıkları seninle yaşadığım bana bu cümleleri kurdurup paragraflara bile seni sığdıramadığım için bu kadar çok seviyorum. Sen dokunmaya kıyamadığımsın. Sen çölde su bulmuş insan telaşı ve mutluluğunda sevdiğimsin. Sen çocuklarıma anlatıcagım ''İlk aşkım''sın. Sen çocukluğum , ergenliğim sen bütün ömrümsün. En çok kimi sevdin sorusuna kimle beraber olursam olıyım verdiğim cevapsın. Sen dokunduğum tenlerde seni aradığım , dokunduğum insanlara anlattığımsın. Sen hayatımın adamısın. Çok seviyorum. Gelmesende olur. Ben eksilmeden artan içimdeki seni bile çok seviyorum..

BÜTÜN ANLATMAK İSTEDİKLERİM!

Bazı şeyleri sürekli kendi açınızdan düşünmekten vazgeçin. Evet, kimse onun gibi olmayacak. Tek mesajıyla mutlu olacağınız biri daha olmayacak hayatınızda. Kimseyi onun kadar sevemeyeceksiniz. Telefonunuza sürekli heyecanla bakmayacaksınız. Unutamayacaksınız. En önemlisi de çok özleyeceksiniz. O kadar çok özleyeceksiniz ki "Özlemek mi, ölmek mi?" deseler ölmeyi tercih edeceksiniz. Acı çekeceksiniz. Çok şey kaybettiğinizi düşünüyosunuz, yanılıyorsunuz. Belki hayatı boyunca onu kimse sizin kadar sevmeyecek. O, bir daha asla kimseyi tek mesajıyla mutlu edemeyecek. Bütün saçmalıklarına rağmen katlanabileceği bir kimsesi olmayacak. Canının sıkkın olduğunu anladığı zamanlarda kimse onunla sizin ilgilendiğiniz kadar ilgilenmeyecek. "Dışarı çıkma, hava soğuk. Üşütürsün." demek kolay, ama hasta olduğunda kimse sizden daha çok üzülmeyecek bir daha. Kurduğunuz hayalleri başkalarıyla yaşayamayacak. Film izlediğinde aklına gelen ilk siz olacaksınız, izleyeceğiniz filmler vardı çünkü. El ele yürüyen insanlar gördüğünde aklına gelen yine ilk siz olacaksınız, el ele yürüdüğünüz rüyalar vardı çünkü. Sizi düşünerek uyuduğu geceler olacak. Deniz kenarında elini tuttuğunuzu hissettiği anda uyanacak ve bakacak ki kendi eliymiş. Acı çekecek. Bazen mesaj atmak isteyecek, özledi çünkü. Ama gururu her zaman buna engel olacak. Bir süre sonra canı yanmayacak, alışacak çünkü. Ama asla unutamayacak. İnsanları durduramazsınız, giderler. Gittiği için pişman olacak. Sizin özlediğinizden daha çok özleyecek hep. Ve bir erkek, bir kızdan daha çok sever bazen. Ama erkekler belli etmezler. Herşeyi yenebilecek gibi gözükenler bi kıza yenildiğini nasıl söyler ki? Onlar acılarını içlerinde yaşarlar daima. Giderler çünkü; düşünemezler. Bırakın karşısındaki kızı düşünmeyi kendilerini bile düşünemezler... Bana gelince; çok hata yaptım. Ama en azından bu yaptıklarımdan ders almasını öğrendim. Acı çekiyorum, canım yanıyor. Hayatta en çok değr verdiğim insanı kaybettim, kolay değil. Üstelik dönmeyecek. Ve dönmeyecek birini beklemek çok zor. Fakat şimdi gidip başkalarında onu aramak gibi bi aptallık yapmam. 3-5 fotoğrafı silmekte onu bana unutturmaz. Unutmaya da çalışmıyorum. Eğer istesem unuturum zaten. Ben onu her zaman ilk gün kü gibi sevmeyi tercih ettim çünkü.

ÇÜNKÜ BEN GERİZEKALIYIM!

Ne olur geri dönme!” diyemeyeceğim sana. döndüğünde olur muyum bilmem ama, döndüğünde yeniden olur. Çünkü, tekrar yalanlarına inanacak kadar salağım. Çünkü, tekrar gözyaşlarını silecek kadar kirli avuçlarım. Çünkü, tekrar yaşayabileceğimiz güzel planlarım var. Çünkü, tekrar eden şarkı listemin en başında senin sesin var. Çünkü, ben sana halâ aşığım. Çünkü, Çünkü ben gerizekalıyım!

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Kısaca Karabiber