Herhangibibiri @herhangibibiri - Tumblr Blog

Posts

Geldimi askerin, bunu yazarken bile ağlayasım geliyo ben 180 sayıyorum daha Allahım hiç mi geçmez hiç geçmiyo biter mi biticek mi bi hayal bile kuramıyorum çok zor Allah bidaha ayırmasın sizi

Yazdığını yeni gördüm ne zaman yazdın bilmiyorum belki sizin de bitmiştir ya da az kalmıştır bu sınavınız ama geleli bir yıl oldu o kadar geçmek bilmiyor ama bitince de o kadar çabuk geçti dedirtiyor ki umarım hakeden herkes gibi kavuşur mutlu olursunuz, bende teşekkür ederim..

Ne kadar sorguluyorum hayatı? sevdiklerimi kırdığımdan daha mı çok? gün içinde kaç insanı dinliyorum; gerekli, gereksiz, kıymet verdiğim, katlanamadığım kaç insanı? kendimi dinlediğimden daha mı çok? neden bu bencillik. dünya kime kalmış, dünyadan kim ne almışta gitmiş. gerçekten gerekli mi bu koşturmaca arada nefes almak hayatı durdurmak, kendinle baş başa kalmak ve gerekirse sorgulamak gerekmez mi? arkama dönüp bakmaya zaman yok, telefonlarımın trafiğinden aynadakiyle paylaşacak bir şey yok. o kadar bencilim ki insan kalbi kırabiliyorum yanıma zerresini alamayacağım bu dünyada en sevdiklerimi tek kelimeyle üzebiliyorum. belli mi olur tüm planlarımı, hayallerimi bırakıpta gitsem bu dünyadan belli kefenin cebi yok ama ben ne bırakıcam bu koskoca dünyaya? gözüyaşlı bi kaç çift göz mü, bir oda mı ya da yalnızca bir mezar taşı mı olucam? komik değil mi gelecekte en çok parayı kazanayım diye okuyorum en iyi yerlerde olayım diye koşturuyorum hayaller kuruyorum hedefler koyuyorum ve en sonunda dünyada benden kalan ismim yazılı bir taş. Böyle haberlerde okuduğumda bir ölüm hikayesi en çok canımı alan beni en çok düşünceye daldıran şey ; onun yarın için bir planı vardı, arkadaşıyla sözleşmişti. o yazın tatil için şimdiden rezervasyon yaptırmıştı onun doğmamış çocuklarının adları vardı. Gerçekten böyle düşününce o kadar aciz olduğumu farkediyorum ki her şeyin o kadar boş olduğunu kalp kırmamak gerektiğini misafir olduğum bu yerden akıllarda en iyi hatırlanacak halimle gitmem gerektiğini ve en çokta hayatımı başkası için değilde kendim için yaşamayı unutmamam gerektiğini hatırlıyorum.

#hayat #sevmek

Hiç baba sevgisi görmemiş olmak o kadar da acı vermiyor aslında. Hissetmiyorsun bir süre sonra. Nasıl desem. Hiç deniz görmeyen ve göremeyecek olan bir çocuk mesela. "Denizi görmek" "baba sevgisi" anlamına gelsin. Belli bir yaşa kadar bunun eksikliğini yaşayamaz çocuk çünkü denizin varlığından haberi bile yoktur. Ne zaman arkadaş edinecek yaşa gelir bazı şeyler çalınır kulağına. "Yazın denize gittim, çok güzeldi, böyle mavi şöyle yüzülüyor.." Önce düşünür benzetir bizim orda küçük havuz var onun gibi mi dese de uçsuz bucaksız maviyi bilemez. Merak eder denizi fotoğraflarını da görür. Küçüklük ya biraz ağlar belkide arkadaşlarım biliyorda ben nasıl bilmem diye. Babana denize bizde gidelim dersin de beni neden sevmiyorsun diyemezsin farkıda bu işte. Sonra büyür o çocuk denizi hiç göremeyeceğini kabul etmiştir. Denizden bahsetmez kimsenin yanında konusu açılınca da öyle bir susar ki bazen duymaz bile. Belli bir olgunluktadır artık ve gece yatağında denizi görmediği için ağlamayı bırakmıştır. Kabullenmiştir. Tıpkı en başta denizden habersiz olduğu hali gibi. Demem o ki, merak duyarsın belki biraz ağlarsın ama bu sana gerçekten acı veremez çünkü sen zaten denizi hiç görmedin. Nasıl bi duygu bilemezsin. Özlem duyamazsın denize. Baban seni hiç sevmedi. Kızım diyip nasihat vermedi. Baban saçlarını oksarken uyuyakalmadın hiç. Denizi sen hiç görmedin.

#baba #sevgi #deniz #boşluk #acı

Bilgilendirdigin için çok teşekkür ederiz 😊

Rica ederimmm 😊

Aynen öyle hepsi allaha emanet 🙏

😊👍

Sana da sevgilinle bir ömür mutluluklar :) hepimizin bir an önce kavuşması dileğiyle 🙏

Çok teşekkür ederim insallah. Aynen gönderdiğimiz gibi gelsinlerde diğer her şey geçer bir şekilde😊🙏

Çok teşekkür ederim insan böyle bir şeyi başkasına değil de bunları yaşayan birisiyle paylaşmak istiyor kendimi çok güçsüz hissediyorum sadece sağ salim gelmesini istiyorum ona karşı güçlü durmaya çalışıyorum ama o da beni biliyo tabi samimiyetin için teşekkür ederim

Koca şehirde bir başına kalmışsın gibi, tek başına ayakta kalmaya çalışıyormuşsun gibi, kimsesizmişsin gibi.. Biliyorum ama geçecek onu da biliyorum. Rica ederim her zamann burdayımm.

Merhaba benim erkek arkadasimda bugün teslim oldu uzun dönem acemisi hatay sonrası ne olur bilmiyorum ama çok korkuyorum bir şey olacak diye çok zor bir şeymiş bunları niye yazdım bilmiyorum ama yazmak istedim

Usta birliğinin ne olacağı hiç belli olmaz kimseye bakma tamamen şans umarım rahat bir yer olur ama rahat bir yer olmasa da merak etme gerçekten bi şekilde geçiyor benim erkek arkadaşım sınırda 3-4 gün haber alamadığım hatta haber sitelerinden takip ettiğim oldu Allahim kimseye yaşatmasın bunu dedim insan çok çaresiz, kimsesiz kalıyor ki senin sevgilinde bugun teslim oluyorsa büyük ihtimalle en çaresiz hissedeceğin gündür bugün. Her seyi yaşayıp göreceksin nasılsa ama insan bu aralar biri yol gostersin sunu yap böyle olacak desin istiyosun çevrende amaan 1 yıl çabuk geçer diyenleri değilde bunları yaşamış birinden dinlemek istiyosun. (yani bunları kendi adıma yazıyorum ben öyle istiyordum en azından) neden yazdım bilmiyorum demişsin ya bundandir belki. Bir şey soyliyim malesef o 1 yıl hiç çabuk geçmiyor. Ama sen ondan daha güçlü olmalısın ki ona güç verebilesin. Acemilik zamanları zaten telefonu elinden bir saniye ayırmazsın. Ayırma da. O zamanlar çok zar zor iki dakika sesini duyuyimde huzur bulayım diye arıyo zaten aç mutlaka ve telefonu kapatınca istedigin kadar ağlayabilirsin ama o kapat tuşuna basincaya kadar güç verecek kadar güçlü olmak zorundasın. Acemi bitince her şey daha rahat. Evet cidden çok ters zamanları oluyo hoş görüp alttan almalisin. Düşünsene seni ailenin yanından sıcacık yatağından alıp hiç bilmediğin bir yere hiç tanımadığın guvenemedigin insanlarin arasina koyuyorlar. Çok zor ve bunu onunla beraber yaşa ne olursa olsun pes etme olur mu. Ben bu yola başlarken sabır dedim sürekli dedim hep sabrettim, ettik. Çok yorulduk. Ama şimdi dönüp bakıyorum da şafak 30. Neler geçmiş bitmiş. “Bunuda atlattık be” diyebiliyorum. Ilk gün birinden duymak isteyeceğim şeyleri yazdım sana aklında baska bir soru işareti olursa yazabilirsin. Hayırlı tezkereler sizede. Her şey güzel olacak. Biraz sabır:)

Hiç bir 'özledim' bu kadar hakkını verememiştir özlemenin. Ellerim özledi, gözlerim özledi. Saç uçlarıma kadar hissediyorum özlemi. Kalbim acıyor. Duygusal bi cümle olsun diye değil. Nasıl oluyor bilmiyorum, KALBİM GERÇEKTEN ACIYOR. Huyum değildir insanların mutluluğuna bakıp üzülmek, sevdiğinin yanında gözünün içi gülen insanları görünce dayanamıyorum. Neden bizim sınavımız bu kadar zor? Biz en son ne zaman güldük birbirimize gözlerimizin içiyle? Ne zaman gülebilicez peki tekrar? O kadar uzun zamandır yoksun ki. Her milimi ezberimde olan yüzünün ayrıntılarını unutucam korkuyorum. Beklemek, gerçekten en çaresiz haliymiş yaşamanın. Hiç bu kadar çaresiz olmamıştım. Hiç bu kadar sensiz kalmamıştım. Sahi sensiz yaşamak neymiş bilmezdim. Öğrendim diyemem, yaşayamıyorumda yaşamak için nefes almak lazım. Alamıyorum. Dedim ya senin dışında hiç bir çare yok seni getirecek tek şey ise sabır. Merak etme insanın sabrı da sevgisi kadar büyük olurmuş. Sana karşı sabrım hiç bitmez yani. Ama yinede sen gel sevdiğim yaşanacak çok güzel günler var biliyorum.

#askerim #hiç #bir #özledim #bu #kadar #hakkını #vermemiştir #özlemenin #özlem #sabır #sevgi #asker #çok #seviyorum #beklemek

Yanında bana da bir yerin var mı?

Merhaba sevgilim, askerim. Nasılsın? görüşemedik ne zamandır. Yeni ayakkabılar aldım dün. O hep el ele vitrinde beğendiklerimizden. Birde, “Biraz topuklu al, boyuma yaklaş bari” diyorsun ya. Merak etme topuğu yüksek biraz yine de düz tabanlı tabi ben öyle kasıntı gezemem topuklarla biliyorsun. Zaten sen gelene kadar hiç giymem ki onları. Siyah ve altın detayı var. Sende çok beğenirsin biliyorum. Gel hemen göstereyim. Zaten eve geldiğim gibi attım sana fotoğrafını da, göremeyeceğini unutmuşum. Böyle geçiyor günlerim hep. Bir şey yaşasam kaç yıldır olduğu gibi gideyimde sevgilime anlatayım diyorum işte o zaman düşüyorum boşluğa . Ha bir de hırkanı almıştım ya ondan kokun gitmeden gel olur mu? Kokunu unutursam nasıl yaşarım bilmiyorum. Aa bu arada sarılmamız gerekende bir çok konu buldum gel o yüzden. Ama hemen gel. Benim çağırmaya bahanem kalmayacak yoksa. Biz alıştıkça hayat yeni zorluklar çıkarıyor karşımıza. Zaten aynı şehirde aramızda kilometrelerle yaşıyorduk. Şimdi aramıza şehirler girdi. Ankara’da zaten deniz yoktu, şimdi oksijen bile kalmadı. Sensizliği düşündükçe nefes almamı zorlayan bir sancı giriyor kalbime. Tek tesellim duymamla kalbimin ritmini değiştiren, dengemi bozan telefonumun sesi. Bazen sen olmuyorsun arayan. Ağlamamak için söz verdim sana biliyorum ama özür dilerim o telefonun ucundakini sen sanıpta olmayınca bir anda ağlayıveriyorum. Merak etme güçlüyüm hala. Böyle duruyorum dimdik, “Benim sevgilim asker” diyorum. Ya asker dedim de sen orada ne yer ne içersin. Başka yerde rahat edemezsin ki sen kesin aç aç yatıyorsun. Çok kızarım sana bak zayıflama sakın. Gönderdiğim gibi gel lütfen. Telefonda sesini duyuyorum anlıyorum bıkmışsın, özlemişsin. Bir de bir şey yok diyorsun. Sen bana kendini mi anlatıyorsun? Oralar nasıl bilemiyorum ama buralar hep sensiz. Bir anda yetim gibi hissettim kendimi. Sana her zaman diyorum ya sen benim sevgilimsin, abimsin, babamsın,en yakın dostumsun. Sen gittin ben kimsesiz kaldım sevgili. Her sokak sana çıkacak sanıyorum, mesaj atıyorum cevap gelecek sanıyorum, arıyorum cep telefonunu açacaksın sanıyorum, şimdi kapı çalacak sevgilim sürpriz yapacak sanıyorum, çıkıyorum evden köşeden geleceksin sanıyorum. Sanırım ben hayat tarafından sensizlikle sınanıyorum.