Acının dozları vardır. Bazen hafif bir sızı bazen ise acı bi çığlık.. Son zamanlarda acı çığlıklarım çoğaldı.. Nefes almak için artık pencereye de çıkamıyorum. Kafese kapatılmış bir kuş gibiyim. Görmüyorlar..
noise dept.
$LAYYYTER

Kaledo Art
dirt enthusiast
Today's Document
Xuebing Du

#extradirty

Andulka
Cosmic Funnies

ellievsbear
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Monterey Bay Aquarium
No title available

❣ Chile in a Photography ❣
DEAR READER
🪼

JBB: An Artblog!
wallacepolsom
almost home

seen from Norway

seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia

seen from Denmark
seen from Montenegro

seen from Malaysia

seen from United States
seen from Colombia

seen from United Kingdom

seen from Türkiye
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Germany

seen from United States

seen from China
seen from United States
@cileklisurup7
Acının dozları vardır. Bazen hafif bir sızı bazen ise acı bi çığlık.. Son zamanlarda acı çığlıklarım çoğaldı.. Nefes almak için artık pencereye de çıkamıyorum. Kafese kapatılmış bir kuş gibiyim. Görmüyorlar..
Hayat geçip gidiyor. Bir loş ışığın altında ömür çürütüyorum. Balbim kırık, hayatım yarım. Kulaklarımda sevapsız sorular çalıyor, "Ne sen baktın ardına ne ben,hep ayrı yollarda yürüdük" diyor ben tam da orada kalakalıyorum.. Hayatım bir rüya gibi silik ve buğulu. Son günlerde ben ben değilim,kendimi çok özlüyorum. Gözlerimdeki ışığı kaybettim şimdi hiç bir ışık aydınlatamıyor günümü...
Ellerin yara bere içinde ama hala kazmaya devam ediyorsun hayatı..
Yeni bölüm geldi belki dinlemek istersiniz..🥰🤗
Ruhunuza iyi gelir belki..
Hani derler ya; "vazgeçtiğin yerde başlar her şey" diye.
işte şimdilerde bu cümlünenin gerçeklik algısı içerisindeyim. Vazgeçtim ve hayat tam da şimdi başladı. Evet her şey değişti ama aslında her şey de şimdi başladı. Hala umudum var hala iyi şeylerin olacağına inanan bir kalbim var. Yeni bir ben, yeni bir hayat, belki de yeni bir şehir.. Belki acıtır canımı ama belki de iyi gelir diye yürümeye devam ediyorum, bu hayat benim ve başrolünde Ben olmalıyım bir başkası değil. bunu anlamam zaman aldı ama anladım.. Bazen düşsen de güçlü görünmen gerekir bazen sarılmaya ihtiyaç duyup muhtaçta olsan kalkıp yürümen gerekirmiş, öğrendim ve şimdi sahne sırası benim.
Sadece mutlu olmak istemiştim. Ne bir sevgi ne de fazlaca duyguda gözüm yoktu aslında. Ama her ne olduysa mutlu olmayı beklerken daha da mutsuz oldum. Doldum da taşamadım, sustum da bağıramadım. Ne acıdır ki insan ses çıkarmak istediği yerde susmak zorunda kalıyor. Bu bağırış belki de bir ses değildi,kimse görmedi.
Şimdilerde yazmayı unuttum, ne bir yazı ne bir söz çıkmıyor dilimden. Eksildim belki de bittim.. Ben benliğimi unutmuşum. Kaybetmişim kendimi. Çok yazık...
Benden size bir mesaj..
iyi ki bitti.
seninle gulunmez, aglanmaz, bir yolda yurunmez. sen sevginin ve verilmis emegin ziyan olmus halisin
huyumdur ilgisizliğe asla gelemem
nefret ettiğim bir yerde yâşamak zorundayım.
Sonra ne oluyor biliyor musunuz? Öyle çok kırılıyorsunuz ki çabasızlığa, "hiç mi bir şey hak etmedim?" sorusunu soruyorunuz kendinize. Ama hiç suçunuz yokken..
Herkese karşı o kadar anlayışlı oluyoruz ki bi süreden sonra gözlerinde basitleşiyoruz olsa da olur olmasa da başım gözüm üstüne oluyor tüm mesele..
seni çok özledim abi..🥀
Boşlukların en dibindeyim.. Ne saçlarımı kestirmem ne de uzun yürüyüşlere çıkmam iyi gelmiyor artık bana. Bu defa gerçekten eksildim galiba...