Cillius

"Για εκείνους που περίμεναν πολύ.." Wattpad: Dilliges

[cillius]

Πριν 6 μήνες γνώρισα ένα παιδί και τους τελευταίους 2,5 μήνες έχουμε σχέση. Γι' αυτή τη σχέση αλλά και γενικότερα τη γνωριμία γνωρίζουν μόνο οι γονείς μου. Έχω αποφασίσει να μη το κοινοποιήσω σε φίλους και την ευρύτερη οικογένεια μέχρι να κλείσουμε 6 μήνες μαζί γιατί θεωρώ ότι μέχρι τότε η σχέση δοκιμάζεται. Προφανώς δεν κρυβόμαστε, βγαίνουμε δημόσια σε μαγαζιά χεράκι χεράκι κι αν τύχει να μας δει κάποιος γνωστός, δεν έχω θέμα να τους συστήσω. Έχω όμως μια φίλη με την οποία είμαι πιο κοντά απ' όλους και υπάρχουν φορές που φοβάμαι πως θα θυμώσει όταν της τα ανακοινώσω ξαφνικά όλα μαζεμένα το καλοκαίρι δεδομένου ότι μέχρι στιγμής δεν ξέρει την ύπαρξη αυτού του ατόμου ούτε ως απλή γνωριμία. Ωστόσο, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής μαζί σου, η μυστικοπάθειά μου απέναντί της ξεκίνησε από πέρσι που έκανε εκείνη πρώτη σχέση. Για τη γνωριμία αυτή έμαθα δύο μήνες μετά αν και για το ξεκίνημα της σχέσης μου μίλησε μέσα στις πρώτες εβδομάδες. Έκτοτε, όμως, η συμπεριφορά της άλλαξε. Ένα χρόνο τώρα βγαίνουμε μια φορά τον μήνα έχοντας ως προτερεότητα να βγαίνει με το αγόρι της και φιλικά ζευγάρια κι όποτε βγαίνουμε δεν με ρωτάει τίποτα για τα προσωπικά, μόνο για τα επαγγελματικά. Σαν να έχει δεδομένο ότι εγώ δεν υπάρχει περίπτωση να έχω κάτι γκομενικό να της πω. Επιπλέον, μέσα από τις συζητήσεις μας μου πετάει κάτι κουβέντες του τύπου "ω μωρέ γλυκούλα θα βρεθει και για σένα κάτι" αλλά με ύφος λύπησης σαν να θεωρεί πλέον τον εαυτό της ανώτερο. Όλα αυτά με οδήγησαν στην ανάγκη να μη της πω τίποτα ούτε κατά τη περίοδο γνωριμίας με το αγόρι μου, ούτε στην αρχή της σχέσης μας. Πιστεύεις ότι κάνω λάθος; Θα έχει δίκιο αν θυμώσει όταν το μάθει;

Κοίτα εγω νιωθω οτι υπαρχει κατι πιο καλα κρυμμενο που πρεπει να σκεφτεις πρωτα... για να νιωθεις ετσι για μια "φίλη", μπορει πλεον να μην την νιωθεις τοσο κοντα σου και να μην θες να της αναφερεις κατι. Γενικα οσο πιο λιγοι ξερουν για την ευτυχια σου τοσο το καλυτερο thats the moto, ή να γνωριζουν οσοι ξερεις οτι θα χαρούν. Καλά κανεις που κρατας μικρο κυκλο και το συζητας με οσους νιωθεις ανετα, εγω παντως επειδη ειμαι πονηρη αλεπου, αν ξανα πεταξει κατι σαν σποντα, θα της απαντουσα οτι ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΩΡΑ καποιον, θα αλλαζα τη χρονολογια. Θα γινει το σουσου, θα πεις μπλα μπλα πως γνωριστηκατε τι κανατε κτλ, και μετα θα ξεφουσκωσει. Αν σου πει να τον γνωρισει η ατακα που λατρευω ειναι "επειδη καλα καλα δεν τον ξερω εγω, να δουμε πως θα παει, με το καλημερα σας μπαμ ελα να γνωρισεις τη φιλη μου;" τη καθησυχαζεις κρατας κρυφα αυτα που θες, αποκαλυπτεις αυτά που θες. Και ειμαστε ολοι ευτυχισμενοι. Προστατευεις και την σχεση γιατι αν το καλοσκεφτεις εισαι ήδη 2.5 μηνες μπροστα ;) Ευχομαι να πανε ολα καλα, ευχομαι να εισαι χαρουμενη, και θα ευχηθω να εισαι με ανθρωπους που σε αγαπουν και αγαπας.

[cillius]

Καλησπέρα Cillius, χαίρομαι πολύ που κάνεις ακόμα τέτοια asks. Το παρακάτω είναι για μια πολύ καλή φίλη μου.

Η φίλη μου έχει την τάση να ερωτεύεται τα πιο κοινωνικά (με εκείνη) άσχετα άτομα και δεν μπορώ να κάνω την καρδιά μου πέτρα και να της πω πως αποκλείεται να γίνει οτιδήποτε.

Νομίζω φταίει το γεγονός ότι δεν μιλάει με πολλούς άντρες γενικά, αλλά ο πιο πρόσφατος είναι ο χειρότερος σε προσβασιμότητα κατά την γνώμη μου. Είναι χειρότερο από το να έχεις ερωτευτεί τον καθηγητή σου σε φάση. Δεν είναι οικογένεια αλλά είναι άτομο με "ψηλή" θέση επαγγελματικά σαν εκπρόσωπος μιας οργάνωσης. (Η φίλη μου δεν είναι υπάλληλος της οργάνωσης αλλά ενδιαφέρεται για το θέμα της οργάνωσης αυτής)

Εγώ σαν φίλη της θέλω να πιστεύω στην αγάπη και την ευτυχία της. Δεν της λέω πόσο αδύνατον είναι αυτός ο έρωτας, αλλά κάνω πλάνα για ευκαιρίες συνάντησης και πιθανές συζητήσεις που ΊΣΩΣ θα μπορέσει να έχει μαζί του.

Αλλά εξίσου επειδή είμαι άτομο που την ξέρει, δεν είναι αρκετά κοινωνικό άτομο για να γίνουν και φιλαράκια. Έχουν μιλήσει 3 φορές μέσα σε επαγγελματικό επίσημο περιβάλλον (σαν customer service αλλά πιο επίσημο) και η φίλη μου έχει πείσει τον εαυτό της πως είναι ο μοναδικός, ο πρίγκιπάς της, το διαμάντι ανάμεσα στα υπόλοιπα στραβάδια και ο άγγελος Μιχαήλ σε αποστολή στην γη.

Με ανησυχεί πόσα θετικά συμπεράσματα βγάζει για έναν άνθρωπο που δεν ξέρει και πόσο πολύ τον ειδωλοποιεί επειδή της αρέσει το θέμα της δουλειάς του. Τον κάνει stalk στο insta και αυτό είναι το μόνο που μπορεί να κάνει να πω την αλήθεια. Είναι τελείως ερωτοχρυπημένη και άσχημα.

Δεν έχουν κοινούς φίλους, ούτε περιβάλλον, ούτε θέμα σπουδών, δεν έχουμε ιδέα που συχνάζει ο άνθρωπος και είναι λίγο μεγαλύτερος σε ηλικία. Ο ένας δεν υπάρχει στην καθημερινότητα του αλλουνού. Ο μόνος τρόπος για να "βρεθούνε" είναι by chance στον τόπο δουλειάς του.

Μπορεί να ακούγεται σαν να είμαι άθλια φίλη αλλά δεν έχει σημασία, έχω σιχαθεί αυτή την κατάσταση. Να της πω πόσο αδύνατον είναι όλο αυτό ή να συνεχίσω να είμαι θετική ξέροντας πως θα χρειαστεί ένα θαύμα για να γίνει το οτιδήποτε μεταξύ τους;

Η αλήθεια είναι ότι όλοι μας κάποια στιγμή θελήσαμε το άπιαστο και το ονειρεμένο. Γιατί όμως; Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ για τον εαυτό μου ας πούμε, είναι επειδή κάτι δεν μου άρεσε στη δική μου πεζή πραγματικότητα! Γιατί ήθελα/θέλω κάτι για να ελπίζω για την επόμενη μέρα. Γιατί αν πάψω να περιμένω το πρίγκιπα, τότε τι άλλο θα κάνω;

Δεν χρειάζεται να την αποπαιρνεις, θετική ενέργεια μπορείς να δίνεις, άσε που δεν ξέρεις ποτέ τι πρόκειται να γίνει! Αν αυτός ο τάδε θεωρείται πρίγκιπας έτσι και η φίλη σου είναι πριγκίπισσα είτε για αυτόν είτε για κάποιον άλλον.

Θέλουμε λίγο γκλιτερ και λίγο όνειρο στη ζωή μας, ίσως ανακαλύψει και το παραμύθι και κάπου αλλού! Ελκύεται από τον δυναμισμό την ασφάλεια που μπορούν να της προσφέρουν αυτοί οι άνθρωποι. Ολοι μας θα κάτσουμε να χαζέψουμε και να θαυμάσουμε! Αλλά το μυαλό και τη καρδιά δύσκολα την ελέγχεις.

Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να βρει τον πρίγκιπα της, όπως τον ονειρεύεται.

[cillius]

Είναι γείτονας μου και δεν έχουμε κάποια επαφή. Αλλά τελευταία μου εχει κολλήσει στο κεφάλι να τον προσεγγίσω. Όμως ταυτόχρονα, δεν ξέρω αν θελω γιατί όπως είπα ειναι γείτονας.

Υ.Γ. δεν θέλω να μετακομίσω από το σπιτι μου😂😂 (ξέρεις, σε περίπτωση που δεν πάει καλά)

Οπως λεει και η Μαρίκα απο το καφέ της χαράς, μπορείς να κάνεις «κοινωνικό έργο».

Το να τα έχεις καλά με τους γείτονες δεν σημαίνει ότι υπάρχουν και ερωτικοί απώτεροι σκοποί. Είναι καλό να γνωρίζεσαι στη πολυκατοικία, άνθρωποι είστε μπορεί κάτι να συμβεί να χρειαστεί να χτύπησεις μια πόρτα για βοήθεια.

Οπότε δεν χρειάζεται να είναι τόσο μεγαλοποιημένα στις σκέψεις σου. Ασε που και να τον γνωρίσεις μπορεί και να δεις ότι δεν είναι αυτό που φαντάστηκες.

Anyway, περιμένουμε νέα.

Υγ. Και να μην πάει καλά μην σκας, πάντα θα σας χωρίζουν τείχη και πόρτες.

[cillius]

Όταν είχες ερωτευτεί την ιδέα του άλλου αλλά ταυτόχρονα όταν σε αγκάλιαζε ένιωθες ένα περιεργο σηναισθημα σαν γαλήνη και με το αγόρι σου δεν το νιώθεις αλλά τον αγαπάς πολύ τι σημαινει; Φεύγουν ποτέ τελικά τα απωθημένα;

Αν είχες ερωτευτεί την ιδέα του άλλου, η γαλήνη που προκύπτει από την «γαλήνη» αυτής της ιδέας. Ο,τι το μυαλό σου ήρεμη γιατί ικανοποιήθηκε αυτή η ιδέα.

Ίσως ότι αναζητάς γαλήνη αλλού ακόμη και σε μια «ιδέα» μπορεί να σημαίνει ότι κάτι μέσα σου δεν κουμπώνει στη σχέση που είσαι τώρα.

Προφανώς υπάρχει αγάπη, προφανώς και αγαπάμε τον άλλον, αλλά τον ποθούμε; Κάνουμε όνειρα μαζί;

[cillius]

Ο έρωτας που τόλμησες.

Ο έρωτας που φοβήθηκες.

- Θεοφάνης Χ. Ζβες, ποιήματα 1989-1993

[cillius]

- Θεοφάνης Χ. Ζβες, ποιήματα 1989-1993

[cillius]

- Θεοφάνης Χ. Ζβες, ποιήματα 1989-1993

[cillius]

«Παρέλυσα από ηδονή, παρέλυσα από πόνο. Με ταπείνωσαν, περιφρόνησα. Βαρέθηκα αυτό που είχα, πόθησα αυτό που έχασα. Είπα ψέματα, ορκίστηκα στην αλήθεια που δεν πίστευαν. Θυσίασα τον εαυτό μου για τους άλλους, τους θυσίασα όλους για μένα. Σκλαβώθηκα, έζησα ελεύθερος. Δεν είμαι τρελός. Δεν είμαι λογικός. Δεν είμαι κακός, ούτε καλός. Είμαι άνθρωπος.» - Θεοφάνης Χ. Ζβες, ποιήματα 1989-1993

[cillius]

Φλοιός, Ιωάννης Ιωάννου Βρεττός

[cillius]

Φλοιός, Ιωάννης Ιωάννου Βρεττός

[cillius]

τι σκέφτεσαι

«Δεν έχω μια ιστορία να με δικαιολογεί. Να δικαιολογεί την ερώτηση τους - γιατί είσαι έτσι; Δεν ξέρω!

Δεν ξέρω και ίσως δεν θα μάθω ποτέ.

Δεν ξέρω.»

[cillius]

Είναι ωραίο να Κάνεις τους ανθρώπους να νιώθουν ότι ακούγονται και να δίνεις συμβουλές μιας και έχεις πολύ ωραίο τρόπο να τις δίνεις, Ωστόσο θα ήταν επίσης αρκετά ενδιαφέρον να μοιραζόσουν και κάτι δικό σου, Προσωπικά έχω απορία ποιο άτομο είναι πίσω από αυτό το προφίλ . Προς το παρόν φαντάζομαι έναν όμορφο άνθρωπο. Αλλά θα ήθελα να ξέρω ποιος είναι αυτός. 

Μπορεί να κάθομαι στη μπροστινή θέση του λεωφορείου με ανοιχτή την εφαρμογή κατά λάθος και να απαντάω αυτό το μήνυμα.

[cillius]

«Αγάπη. Αγάπη.Τι αγαπώ και που είσαι; Πολεμώντας τον κόσμο έχασα το κέντρο μου. Τα όνειρα χτυπιούνται και σκορπίζονται συντρίμμια - κι εγώ που πάσχιζα να φτιάξω επί γης παράδεισο. Παράδεισο ήθελα να γράψω. Μην κουνήσεις, άσε τον άνεμο να μιλάει. Αυτό είναι παράδεισος. Είθε να συγχωρέσουν οι θεοί ό,τι έκανα. Είθε να προσπαθήσουν να συγχωρέσουν εκείνοι π’αγαπώ ό,τι έκανα.

- Έζρα Πάουντ, Παράδεισο ήθελα να γράψω

[cillius]

«[…] Χαμογελάς στον ύπνο σου. Κοιτάω λίγο τα δόντια σου που ξεπροβάλλουν μέσα από τα χείλη σου. Λευκά. Κοιτάω τα σεντόνια. Σκληρά, χωρίς μαλακτικά και αρώματα. Λευκά και αυτά. Κοιτάω το κάτω μέρος της πόρτας που αφήνει τον ήλιο να μπαίνει έρποντας στο δωμάτιο. Λευκός σε λευκό πάτωμα. Μου αρέσεις γιατί σε κάθε σου υποταγή με τσιμπάς και με ένα μικρό αγκάθι αβεβαιότητας. Στις κοφτές σου ανάσες οι γάτες που περνάνε τις νύχτες έξω από το δωμάτιο σταματάνε. Γιατί η αφήγηση σου ξεπερνά το συμβάν. Γιατί το δέρμα σου έχει ένα χρώμα που μου προκαλεί πυρετό.

Γιατί όταν κολυμπάς η θάλασσα μετατρέπεται σε υγρή αγκαλιά για την υφήλιο. Γιατί υπάρχουν πια τριών ειδών τσίπουρα. Με γλυκάνισο, χωρίς γλυκάνισο και το τσίπουρο που πίνω μαζί σου. Γυρνάω πάλι να σε κοιτάξω. Δεν είναι έξω το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι είσαι εσύ.»

Γιώργος Δομιανός | τα καλοκαίρια ως αποθεματικό αντοχής | πρώτη δημοσίευση Μπαχάρ*, τεύχος 5

[cillius]

Όποιος δεν έχει τίποτα μονάχα αυτός ξέρει το τίποτα.

Καμία κουβέντα από κανέναν άλλο.

- Κατερίνα Γώγου, Τώρα να δούμε εσείς τι θα κάνετε

[cillius]

Αν θα σε ξαναβρώ δεν ξέρω πού θα σε τρακάρω πάλι σε πόλη ολοκαίνουργια με εναέριους δρόμους ή σε μοντέρνα ερημιά ή μες στο τελευταίο σκοτάδι... Και θα 'χω άραγε ακόμα την παλιά καρδιά;

- Θωμάς Γκόρπας, Τραγωδία

[cillius]

Πολυαγαπημένε Κύριε Ορκίζομαι, δεν ξέρω γιατί είμαι τόσο λυπημένη. Ή μάλλον ξέρω - είναι επειδή με βγάλατε από τον εαυτό μου και με επιστρέψατε μετά - μικρή και αδύναμη - μονάχα υγρά μάτια - χέρια που αγγίχτηκαν - και χείλη - κι ακόμα είμαι - ένα επιτακτικά παρόν - θραύσμα γυναίκας - που λιμοκτονεί - που δεν έχει στ' αλήθεια αυτό που ποθεί - κι όμως ποθεί παράφορα - α, είναι οδυνηρό.

- A.S Byatt, Εμμονή