Reflectie / Dette Arink Voor het eerst werkten we voor een opdrachtgever en ‘echt’ publiek. We kregen de kans om onze ideeën daadwerkelijk te realiseren. Een echte uitdaging!
De samenwerking binnen de groep is naar mijn mening erg goed verlopen. We gaven elkaar de ruimte om onze ideeën te delen. Ik vond het fijn om te kunnen zeggen wat ik ervan vond of dacht. Er werd echt naar geluisterd. Dit bevorderd de samenwerking en voorkomt irritaties.
Vanaf de eerste week was iedereen gemotiveerd en betrokken bij het project. We hebben al in de eerste week een onderwerp gekozen welke ons allemaal aansprak: Personal SpaceVanuit het onderwerp zijn we onderzoek gaan doen in de praktijk. Wat is een persoonlijke ruimte? Hoeveel waarde hechten mensen aan een persoonlijke ruimte? Hierbij hebben we veel getest. Dit leverde veel inzichten op, met name reacties van mensen en hoe zij het beleefden. Naar aanleiding van de resultaten van de experimenten hebben we ieders verschillende concepten bedacht. De concepten waren heel divers. Ik heb geleerd dat ik mijn ideeën moet verdedigen en de groep moet overtuigen. Wanneer je dit niet doet wordt er weinig met je inbreng gedaan.
Zelf was ik er niet bewust van dat we zoveel goede ideeën hadden, welke we konden combineren en gebruiken. Dat werd pas duidelijk bij de projectbegeleiding, toen we al onze ideeën op tafel legden. Het enige wat we moesten doen was een keuze maken. Gaan we de persoonlijke ruimte van de bezoekers betreden of creëren we een persoonlijke ruimte voor de bezoeker? Het maken van keuzes is zeer bepalend voor je verdere proces. Ik denk dat we als groep te ‘bang’ waren om definitieve keuzes te maken, omdat we meerdere goede concepten hadden. Wanneer je er een kiest, laat je andere goede concepten vallen.
In de vijfde week zijn we begonnen het de realisatie van het concept. Hiervoor hebben we ieders verschillende modellen en prototypes gemaakt. Hoe gaat het werken? Hoe zit het in elkaar? Wat hebben we nodig? Hoe ziet het eruit? Binnen de realisatie heb ik me bezig gehouden met de constructie en de vormgeving. We hebben een geheel eigen mechanisme bedacht en gerealiseerd. Hierdoor hebben we minder aandacht kunnen besteden aan de vormgeving van de installatie. Ik had zelf een heel ander beeld in mijn hoofd van hoe de installatie er uiteindelijk uit zal komen te zien. Erg zonde vind ik zelf, maar de werking was op dat moment veel belangrijk. Een installatie is geen installatie wanneer het er goed uit ziet en niet werkt.
Pas in de laatste week van het project hebben we een motor gevonden welke sterk genoeg om onze installatie te laten werken. Hierdoor hadden we jammer genoeg te weinig tijd om het ook daadwerkelijk te laten werken zoals we hadden bedacht. We hebben er daarom voor moeten kiezen om de interactie tijdens de expositie te simuleren. Zo kregen de bezoekers toch een beeld van hoe het uiteindelijk zal gaan werken. We hebben veel positieve reacties gekregen. Vooral op de uitvoering en de werking van het mechanisme. Het harde werken werd zeker beloond!
Als groep stelden we hoge eisen aan onszelf. Zelf had ik geen idee wat haalbaar is binnen acht weken. In de voorgaande projecten bedacht je enkel het concept, de werking en realisatie werd daarbij gebaseerd op aannames. Wanneer je het concept daadwerkelijk realiseert, zie je pas wat haalbaar is. Ik heb veel geleerd. Met name van de 'fouten' welke we hebben gemaakt. Wanneer iets niet werkt, ga je op zoek tot dat je iets vind dat wel werkt.Voor mijn gevoel heb ik veel van wat ik de afgelopen twee jaar heb geleerd, toe kunnen passen in het project.