Gel, dizlerim de uyu saçlarınla oynayıp masal anlatayım sana
ojovivo

No title available

❣ Chile in a Photography ❣
No title available

roma★
art blog(derogatory)
todays bird
macklin celebrini has autism
🪼
No title available
NASA
almost home
Stranger Things
Monterey Bay Aquarium
Noah Kahan
Game of Thrones Daily
Xuebing Du

blake kathryn
Jules of Nature
noise dept.

seen from United Kingdom
seen from India
seen from United States

seen from Germany
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Bangladesh
seen from United States
seen from United States

seen from Canada

seen from United States

seen from Indonesia

seen from United States

seen from Argentina
seen from Indonesia
seen from United States

seen from United States
seen from Russia
seen from Paraguay
@dahevin
Gel, dizlerim de uyu saçlarınla oynayıp masal anlatayım sana
Ideal ev arkadaşı
Karşımdakini çok sevdiğim için tartışmayı uzatmamaya çalışıyorum
Bazı şeyler değişti, ben çok değiştim. Eskiden hissettiğim gibi hissedemiyorum, kalbim de artık eskisi gibi atmıyor.
Allahım kapattığın kapılar için minnettarım ya hala yanlış kapının önünde bekliyor olsaydım.
Japanese Couple Captures Every Time Their Cats Watch Them Eat.
support us! 👏
Eskisi gibi sevmemek garip bir his. Bana sevdiğim herkesi hep çok sevecekmişim gibi geliyordu sevgi tükenen bir şeymiş bunu geç öğrendim.
“Size bir hikaye anlatiyim mi? Ben seneler önce Eyfel değildim Devenin Bücürü idi benim adım. Bir abim vardı. Öz olsa o kadar sevmezdim belki. Ben küçükken hep herkeste bir abi görürdüm ama derlerdi o kadar özenme abiler her şeye karışır. Çocukluk aklı kaç kere evden kaçıp abimi bulacağım ben demiştim. Sonra o çıktı karşıma. Senin bir abiye ihtiyacın vardı benimse baş belası bir bücüre demişti. Hep laf sokardı gündüzleri bazen çok kırılırdım geceyi beklerdi “Uyudun mu” diye beni kontrol ederdi. Bazen bilerek cevap vermezdim öyle sansın diye. Çünkü eğer uyuyorsam uyanana kadar her dakika içip içip yazardı. Hep gece severdi beni gündüz ise ona alışmiyim diye sarhoştum hatırlamıyorum yazardı. Kanserdi benim abim. Ona alışmamdan hep korkardı. Ama onsuz ne kadar korktuğumu da bilirdi. Birkaç kere takip ederdi beni ama karşıma çıkmazdı. Çok kızardım. Tek bir cümle yeterdi onun kendini savunması için “kokusunu duyduğun insanı unutamazsın ve ben gidiciyim bücür.” Sonra bir gün terketti beni ertesi gün ameliyata girdim. Kulağına gitmiş. Sabah ilk iyi davranışıydı bana. İlk defa gündüz sevmişti beni iyileşene kadarsa gündüz sevmeye devam etti beni ta ki doğum günüm(ölüm günü) gelene kadar. Bütün gün soğuk mesajlar attı. Doğum gününü kutlamicam hiç heveslenme dedi. Meğer uzun bir mesaj hazırlamış doğum günüm için aynı zamanda bir terketme mesajı… Mesaja kesin sen trip atarsın diye bu mesajı erken atmışımdır diye başlayıp sonunda da şu an yazdıklarım bitti gitme vakti diye bitirdi. Nasıl hızla kapatıp hesaba baktım hatırlamıyorum. Ama hesap yoktu. Gitmişti. Gece bir arkadaşına yazdım ve tek mesaj geldi. Öldü… İnanmadım aradım aradıkça başıma belalar açtım. Belalar açtıkça delirdim. Herkeste onu gördüm herkese güvendim. Devenin bücürü devesiz kalmıştı. Develer ölmez bücür diye kandırmıştı beni. Tam üç sene oldu geçen ki otuz ocakta. Düşmanlarım onun kullanıcı adıyla hesap açıp geldi yaşıyorum ben diye kandırdı beni ama ben ona yine kızgın değilim. Gel artık Deve. Bir insan daha kaç kere ölebilir ki?”
— (via hersenimikaybettim)
gecenin 1′i
aptalın biri
kalbinin dışında bekliyor içeri girmeyi.
Sevgisinin büyüklüğüne güvenip kırıp döktüğünüz kim varsa sizden vazgeçecek, birini hem itip hem de aynı yerde kalmasını beklemek aptallık.